LOGINShare
Episode -03- หาเรื่อง
Last Updated:
2026-01-18 23:26:00EP 03
วันถัดมา.. [ ลูกพีช ] "ฮึก...ฮือ...ทำไมว่ะแก...ฉันน่าจะเชื่อตั้งแต่ที่แกเตือนครั้งแรก.." ฉันนั้งหยิบทิชชู่ให้นีโม่จนเกือบหมดกล่อง หลังจากเมื่อคืนที่โดนพี่ไฟนอลหาเรื่องฉันก็รีบตามหานีโม่จนเจอเธออยู่ห้องนํ้าหญิงพอดี..เธอนั้งร้องให้เพราะถูกผู้ชายที่ชื่อ เพิร์ธทิ้ง ก็แก๊งเดียวกันกับพวกพี่ไฟนั้นแหละ... "เอาหน่า...ร้องให้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ ตื่นมาก็ร้องให้อีกไม่เหนื่อยรึไง นี้ก็จะถึงเวลาเรียนแล้วนะ" "ฝากจดเลคเชอร์ด้วยนะ...วันนี้ฉันคงไปเรียนไม่ไหวจริงๆ" "โอเค..ก็คิดมากล่ะ แค่ผู้ชายคนเดียว" "ก็แกมีแฟนแล้วนิ ก็พูดได้ ฉันนิ ไปชอบใครก็โดนหลอกฟันหมด.." "มันผ่านมาแล้วเรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้..ตอนนี้เราก็อยู่ห่างๆพวกพี่เขาไว้รู้แล้วไม่ใช่หรอว่าคนพวกนั้นอันตรายขนาดไหน.." "จริงอย่างที่แกพูด...รีบไปเรียนเถอะเดี๋ยวอาจารย์เช็คสาย.." "โอเค.." ลํ้าลานีโม่เสร็จฉันก็เดินมาหยิบกระเป๋าเป้พร้อมของสดที่เตรียมไปเรียนภาคปฏิบัติวันนี้แล้วเดินออกมาจากหอพักหญิงแคบๆมาโบกวินมอไซ..ขืนขึ้นรถเมล์มีหวังคนมองจิกฉันเป็นแถบแน่กลิ่นเนื้อสดหึ่งขนาดนี้.. Mick Mission University MMU. "ขอบคุณค่า" ฉันฉีกยิ้มให้พี่วินแล้วรีบปลดสายหมวกกันน๊อคคืน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบของสดที่ห้อยอยู่ สองขามองรถซ้ายขวาเพื่อจะข้ามถนนไปยังหน้ามหาลัย.. "โล่งไปได้..." ปี้ดดด! ปี้ดดดด! เอี๊อด... "กรี๊ดดดดดด...!" ฉันหลับตาแน่นแล้วกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆรถยนต์ของใครบางคนก็พุ่งมาอย่างกระทันหัน ดีที่ไม่สอยร่างฉันไปด้วย เขาเบรกเอาไว้ทัน.. "รนหาที่ตาย.." เสียงของผู้ชายเจ้าของรถดังขึ้น...ฉันจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นแล้วเปิดเปลือกตามองก็พบว่าคือพี่ไฟนอล...ฉันปรายตามองเขาเล็กน้อยก่อนจะรีบสาวท้าวเดินหนี.. หมับ ! "ปล่อยหนูนะ!" "ฉันถามทำไมไม่ตอบ...หรือมัวแต่คิดถึงไอ้เหี้ยแทนจนไม่มีสติ..." "พี่จงใจหาเรื่องหนูต่างหาก กรุณาปล่อยด้วยค่ะก่อนที่หนูจะหมดความอดทน.." "หมดความอดทนจะทำอะไรฉันได้?" ฉันพยายามกลั้นความโมโหเอาไว้...แล้วสูดหายใจเข้าปอดลึกๆคนยิ่งสายยิ่งมาหาเรื่องกัน...เมื่อคืนฉันว่าจะไม่โกรธแล้วนะ...แต่ตอนนี้ฉันทนไม่ไหวจริงๆ.. "ชีวิตพี่มันว่างขนาดที่มาหาเรื่องคนอื่นได้ตลอดเวลาเลยหรอคะ?" "อยากรู้ไหม?" หมับ ! พี่ไฟแย่งถุงเนื้อสดพร้อมกับวัตถุดิบต่างจากมือฉันไป...พร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะจับก้นถุงแล้ว... พรึบ ! ของสดไหลราดหัวฉันลงมาใบหน้า...แล้วตกลงพื้น...ฉันหลับตากลั้นความโมโหเอาไว้มือบีบเข้าหากันแน่น..ปลายจมูกสัมผัสถึงกลิ่นคาวของเนื้อสด...เสียงซุบซิบของคนรอบข้างยังคงดังเล็ดลอดเข้ามาในหัวฉัน.. "นี้ไงคำตอบ.." พูดจบเขาก็โยนถุงใส่หน้าฉันแล้วเดินผิวปากขึ้นรถไป.. ปี๊ด...ปี๊ด...!! เสียงแตรรถทำให้ฉันจำใจถอยหลีกทางให้..ตอนนี้ฉันโกรธมาก..โกรธมากจนเข้าใจความรู้สึกพี่แทน..ทำไมถึงเกลียดนายนี้ตอนนี้ฉันรู้คำตอบดีแล้ว... ห้องนํ้าหญิง... ซ่าา!! ซ่าาา!! หลังจากที่เดินแบกหน้าผ่านสายตาคนในมหาลัยมาได้ ฉันก็เลือกที่จะมาห้องนํ้าหญิงห่างออกมาจากตึกเรียนไกลออกมาพอสมควร เหตุผลที่เลือกมาที่นี้เพราะต้องการอยู่กับตัวเอง และสภาพของฉันมันก็ไม่หน้ามองเอาซะเลย โชคดีที่ในล็อคเกอร์มีชุดนักศึกษาสำรองเอาไว้เลยไปหยิบมันก่อนเข้าห้องนํ้ามาเปลี่ยน.. "อ๊าา...อ๊ะ!" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! เสียงอะไรแปลกๆดังออกมาจากห้องนํ้าทำให้ฉันต้องเอื้อมมือไปปิดก๊อกนํ้าเอาไว้ แล้วใจจดใจจ่ออยู่กับเสียงนั้นด้วยความอยากรู้ ฉันนึกว่ามีฉันคนเดียวซะอีกที่ยังมาใช้ห้องนํ้าที่ไกล้จะพังเต็มทน และห่างไกลออกมาขนาดนี้ ไม่คิดว่าจะมีคนมาใช้... "อื้ออ...อ๊าสส์" "อื้มมส์.." และเสียงนั้นมันก็เงียบไป... พร้อมกับผู้หญิงอีกคนที่เดินออกมามือบางจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ก่อนจะเดินมาหยุดข้างกายฉันที่กำลังจะเดินสะพายกระเป๋าออกมา ฟังจากเสียงฉันก็จะพอรู้แล้วแหละ ไหนจะผู้ชายคนนั้นที่เดินใส่เข็มขัดออกมา พร้อมกับโยนซองอะไรทิ้งขยะ มันคือถุงยางอนามัย...พี่ผู้ชายเหมือนจะอยู่คณะฉันเพราะหน้าดูคุ้นๆ...แต่พี่ผู้หญิงฉันไม่รู้จัก.. ก่อนที่รุ่นพี่ผู้ชายจะเดินเลี่ยงออกไป เหลือแค่พี่ผู้หญิงหน้าตาสะสวยยืนล้างมือและเติมหน้าอยู่ข้างกายฉัน.. "เดี๋ยว.." "คะ..?" เท้าหยุดชะงักทันที แล้วหันกลับไปสบตากับพี่แกที่เอ่ยเรียกฉันไว้ ร่างกายสมส่วนเดินกอดอกเข้ามาหาฉัน...ด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร ดูจากท่าทางคงเป็นผู้หญิงแรงพอสมควร เสื้อนักศึกษารัดหน้าอกแทบทะลุ ไหนจะกระโปรงทรงเอรัดติ๋ว ส้นสูงยาวสี่นิ้ว.. "เมื่อกี้ได้ยินอะไรบ้าง.." "หนูไม่บอกใครหรอกค่ะ" ฉันตัดบทในทันที ขืนบอกว่าไม่ได้ยินอะไร ไม่รู้เรื่องอะไรมีหรอพี่แกจะเชื่อ ฉันจึงเลือกที่จะบอกออกไปแบบนี้แทน.. "ก็ดี ถ้าไม่อยากมีเรื่องกับฉัน" "...." ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไป...เตรียมจะก้าวขาเดินออกมาจากบริเวณห้องนํ้าอีกรอบ.. "ทีหลังก็อย่าสาระแนมายุ้งเรื่องคนอื่นให้มาก เพราะถ้าเป็นคนอื่น เขาคงไม่ใช่แค่เตือน อาจจะปิดปากเธอด้วยวิธีอื่น.." สาระแน? ฉันไปสาระแนตรงไหนเลือกได้ไม่อยากมาได้ยินด้วยซํ้า.. "หนูไม่ได้ตั้งใจมาขัดความสุขใครหรอกนะนะ แต่เผอิญมันได้ยินพอดี ถ้าเลือกได้หนูก็ไม่อยากได้ยินอะไรแบบนี้หรอก.." "แฟนแทนไทนี้ ก็ปากดีใช้ได้เลยนะ" ชื่อของพี่แทนทำให้ฉันหยุดชะงัก พี่แกไปรู้จักแฟนฉันได้ยังไง? "พี่รู้จักแฟนหนูได้ยังไง?" "ไม่รู้สิ ลองถามแฟนเธอดูก็แล้วกัน" เธอเหยียดยิ้มให้ฉัน แล้วยักไหล่ มือบางกระชับสายกระเป๋าเดินนวยนาดผ่านร่างฉันไป พร้อมกับทิ้งความสงสัยให้ฉันอยากรู้คำตอบ... . . . เปิดเรื่องมาน้องก็มีเรื่องปวดหัวมากมายให้คิดอีกแล้ว เป็นนางเอกของไรท์ไม่เคยมีความสุขหรอกค่ะ555555555555555555555555 Next.. "มันไม่ใช่เรื่องของพี่ค่ะ...อย่าอยากรู้เรื่องของคนอื่นมากเกินไป.."
Latest chapter
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -50- เซอไพร์ THE END
EP 50 "ก็หนูถามเพราะใส่ใจไง.." "ถ้าอย่างงั้นก็รีบไปเถอะ พี่อยู่คนเดียวก็ได้" นํ้าเสียงนอยด์ๆพูดออกมาแล้วปล่อยกอดคนตัวเล็กพร้อมกับพลิกร่างหันหลังให้ ลูกพีชที่เห็นท่าทีน้อยใจของชายหนุ่มหลุดยิ้มออกมา "ไว้เจอกันนะคะ" ฟอด ! เธอก้มหน้าหอมแก้มไฟนอลแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทาง ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าประตูใบหน้าหันกลับไปมองคนบนเตียงอีกครั้ง มือเล็กยกมือถือขึ้นมาแล้วกดถ่ายรูปส่งไปในแชทกลุ่มที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อภารกิจลับ.....เชียงไหม่...( ไร้สตอเบอร์รี่ )ลูกพีชเดินมาหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ท้ายไร้สตอเบอร์รี่ ซึ้งแต่ละหลังเป็นที่พักของคนงานที่นี้หญิงสาววางกระเป๋าไว้แล้วเดินไปที่ประตูบ้านมือเล็กยกมือขึ้นเคาะเพื่อเป็นสัญญาณว่าเธอมาถึงแล้ว...ก๊อก ก๊อก ก๊อก...แกร๊ก.."ลูกพีช..." "แม่" หมับ ! ทั้งสองสวมกอดกันด้วยความคิดถึง พรพรรณที่อยู่ในชุดทำงานอยู่พยายามดันคนตัวเล็กออก เพราะร่างของตัวเองชุ้มเหงื่อ "ทำไมช่วงคํ่าแบบนี้ล่ะ...ทางเข้าก็ใช่ว่าจะมาง่ายไม่เหนื่อยหรอลูก" "ไม่ค่ะ...ก็หนูคิดถึงแม้นี่นา" "แล้วนี้รุ่นพี่หนูที่ว่าจะมาด้วย มากันรึยังล่ะฮึแม่เตรียมที่นอนไว้ให้เรียบร้อยแล้ว"
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -49- งอแง
EP 49 ชายหนุ่มเหลือบมองคนตัวเล็กด้วยแววตาวาบวาม ท่อนแขนกำยำโอบกอดเธอเอาไว้ แล้วไล่จมูกสูดดมเรือนผมหอมกรุ่นด้วยความรักใคร่ ส่งผลให้ลูกพีชอมยิ้มอยู่ลำพัง ใบหน้านวลถูไถกับอกแกร่งด้วยความเขินอาย "คนบ้า...หนูเขินเป็นนะ" "บ้าเพราะรักหนูไง.." "ไม่เอาแล้วไม่คุยด้วย" ลูกพีชตอบกลับอู้อี้เธอแอบยิ้มอยู่คนเดียวอีกครั้งแล้วกวาดแขนกอดเอวสอบเอาไว้ หัวใจมันไม่เคยจะชินซักทียามได้อยู่ไกล้กัน ยิ่งนับวันมันยิ่งเต้นแรงมากกว่าเดิม เหมือนกับว่าความรักของเธอมันจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับที่ไฟนอลรักเธอมาตั้งนาน..."หลับแล้วหรอลูกพีช.." ในเวลาต่อมาดูเหมือนคนตัวเล็กที่กำลังมุดอยู่อกอุ่นอยู่จะเงียบลง ลูกพีชเผลอหลับแบบไม่รู้ตัวเนื่องจากเหนื่อยล้ามาทั้งวันไหนจะเมื่อกี้จะโดนดูดพลังงานไปมหาศาลอีก เมื่อเห็นว่าเธอหลับแล้วมือหนาจึงยื่นไปปัดปอยผมออกจากใบหน้าหวาน..แล้วค่อยๆไล่ปลายจมูกสูดดมพวงแก้มเนียนลงมาถึงกรีบปากกระจับ ก่อนที่ชายหนุ่มจะกดจูบเธอเบาๆ... "งั้นฝันดีนะตัวเล็ก..." 08 : 30 AM. "โอเครค่ะแม่...ไว้เจอกันนะคะ...จุ๊ปๆ" ลูกพีชในชุดคลุมอาบนํ้ากดตัดสายผู้เป็นแม่ คนตัวเล็กจึงหมุนตัวเดินกลับเข้ามาในห้องหลังจาก
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -48- คลั่งเธอ NC+++
EP 48 ลูกพีชกลืนนํ้าลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก ก่อนที่ร่างหนาจะขึ้นคร่อมตัวเธอเอาไว้แล้วกระชากผ้าเช็ดตัวออกจากร่างอย่างนึกรำคานเผยให้เห็นหน้าท้องที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามเป็นลอนๆ.."อ๊ะ..พะ..พี่ไฟนอล.." ไม่ทันที่เธอได้ตั้งตัวใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงมาซุกไซร้ลำคอระหงขบเม้มเบาๆฝากรอยเอาไว้จนพอใจก็เลื่อนลงมาระหว่างเรียวขาคู่สวยตรงจุดกลางกลาย มือหนาจับชุดคลุมออกแล้วแตะปลายลิ้นเปียกชุ่มสัมผัสกับติ่งเกสรสีชมพูหอมหวาน จนลูกพีชสะดุ้งเล็กน้อย.."อื้อ.." เธอหลุดครางออกมาเบาๆมือไม้ไม่อยู่กับที่ ดวงตากลมโตหลับพริ้ม ร่องแคบเริ่มผลิตนํ้าหล่อลื่นออกมาเรื่อยๆอย่างอัตโนมัติในขณะที่ลิ้นหนายังคงชอนไชอยู่กับตรงนั้นด้วยความคลั่งไคล้..พอร่างเล็กตอบสนองชายหนุ่มก็ผละลิ้นออกแล้วจับเรียวขาคู่สวยถ่างให้กว้างกว่าเดิม มือหนาจับหัวหยักจ่อใส่ร่องแคบแล้วถูไถไปมาสองสามครั้งท่อนเอ็นก็พร้อมใช้งานแข็งทื่อขึ้นมา เอวสอบดันเข้าไปทีละนิดด้วยการกระแทกเบาๆจนในที่สุดจุดเชื่อมทั้งสองก็ดูดกลืนกันได้อย่างลงตัว จนใบหน้าหวานเหยเกชายหนุ่มเลยโน้มตัวลงไปตะลอมจูบกับคนใต้ร่าง "อื้อ!" ลูกพีชครางออกมาเบาๆเรียวลิ้นตอบสนองลิ้นหน้าด้วยการหยอก
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -47- ปลอบใจพี่หน่อย
EP 47 อดิเทพพูดจบรอยยิ้มของทั้งสองก็ปรากฎบนใบหน้ามันตื้นตันใจจนบรรยายออกมาไม่ถูก ไฟนอลบีบมือเล็กเบาๆ แล้วก้มหน้าเข้าไปไกล้ๆเธอจมูกคมสันฝังลงบนแก้มเนียนท่ามกลางสายตาของทุกคนด้วยหัวใจพองโตที่เธอยังอยู่ตรงนี้.."ต่อไปนี้ถ้ามีปัญหาอะไรให้นึกถึงตอนที่รักกัน...ใช้เหตุผลคุยและรับฟังกันและกันยังไงพ่อก็มั่นใจว่าทั้งสองจะใช้ชีวิตด้วยกันจนถึงวันที่ได้เข้าพิธีมงคล ถ้าเวลานั้นมาถึงพ่อยินดีทำทุกอย่าง...พ่อรออยู่นะ" "ค่ะ...หนูมั่นใจว่ายังไงวันนั้นก็ต้องมาถึง...ขอบคุณที่ให้โอกาสหนูนะคะ" ลูกพีชตอบกลับนํ้าตาคลอ เธอมองอดิเทพด้วยแววตาซาบซึ่งการที่จะรักใครซักคนที่ฐานะต่างกันขนาดนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะถูกยอมรับ แต่ทวาอดิเทพกลับให้โอกาสเธอ..."รักษาโอกาสนั้นให้ดีด้วย...รวมถึงลูกชายพ่อถ้ามันเกเรก็ลงโทษได้ทุกรูปแบบ" "ได้ค่ะ...หนูจะจัดการให้อยู่หมัดเลย" "พ่อไปก่อนนะ...ดูเวลาตอนนี้ไม่เหมาะกับคนแก่ซะจริงๆ" "ไว้เจอกันครับพ่อ.." ลูกพีชยกมือไว้ลาอดิเทพด้วยรอยยิ้มรวมถึงสามหนุ่ม ไม่นานอดืเทพก็เดินออกไปพร้อมกับเลขาและคุณหมอ ทำให้ภายในห้องเหลือเพียงลูกพีช ไฟนอล และสามหนุ่มที่ต่างจ้องมองที่เธอเป็นตาเดียวอย
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -46- ไม่ไปไหน
EP 46เหมือนโลกทั้งใบมันแตกสลายลงกับที่ ร่างกายทรงตัวไม่อยู่อ่อนแรงลงจนดีไวน์และเพิร์ธต้องพยุงร่างเอาไว้.."ไม่...อึก...ไม่!!" ไฟนอลแทบสติแตก ร่างหนาสะบัดออกเพื่อจะวิ่งไปหาลูกพีชแต่กลับถูกสองหนุ่มรั้งตัวเอาไว้ ก่อนที่ร่างกายมันจะไร้เรี่ยวแรงอีกครั้ง.."ไอ้ไฟมึงหยุด!....มึงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วตั้งสติ...พวกกูอยู่ตรงนี้" ดีไวน์ที่ทนเห็นเพื่อนเหมือนตายทั้งเป็นไม่ไหว ชายหนุ่มดึงร่างของไฟนอลมาสวมกอดปลอบใจ...ทิศเหนือเองก็ทนมองภาพแสนเจ็บปวดนั้นไม่ไหวมือหนายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองลวกๆ...ส่วนเพิร์ธได้แต่เบียนหน้าหนีเพราะนํ้าตามันไหลออกมาด้วยความสงสาร.."...." ดวงตาคู่นั้นเหม่อลอยเอ่อท่วมด้วยหยดนํ้าตา ภาพตรงหน้ามันพร่ามัวจนโฟกัสอะไรไม่ได้ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกว่าเจ็บปวดราวกับจะขาดใจ...ไฟนอลทิ้งหน้าลงกับบ่าแกร่งปล่อยโฮออกมาจนร่างกายสะอึกสะอื้น...ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจว่าตัวเองควรจะดีกับเธอตั้งแต่แรกก่อนที่โอกาสมันจะมาถึงเร็วขนาดนี้วันที่ลูกพีชอาจจะจากไปแสนไกล.."มึงร้องออกมาให้หมด....แล้วกลับมาเป็นเหี้ยไฟคนเดิมของพวกกู.." "คนที่ผ่านเรื่องแย่ๆมามากมาย...แต่กลับผ่านมันมาได้..." เพิร์ธพูดก่อนลงท้ายด้วย
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -45- ขอแค่กลับมา
EP 45 "....." หยาดนํ้าสีใสหยดแหมะลงพื้นอย่างกลั้นไม่อยู่ แววตาสั่นระริกอยากให้เรื่องที่ได้ยินมันเป็นแค่ฝัน แต่ความจริงก็คือความจริงลูกพีชถูกรถชนเพียงห่างกันแค่ไม่กี่นาที ชายหนุ่มไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น.."ไม่จริง...อึก" "...." ผู้ชายที่เป็นคนพาไฟนอลกลับเข้ามาส่ายหัวเล็กน้อย แววตาทอประกายเห็นใจ ดูจากสีหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าก็รู้ว่าทั้งสองเป็นคนรักกัน...ก่อนที่เขาจะพาตัวเองเดินออกมาเงียบๆปล่อยให้ไฟนอลได้อยู่กับตัวเอง...พอได้อยู่คนเดียวมือหนาก็ยกขึ้นรูบหน้าแล้วพาร่างกายสั่นเทาของตัวเองขึ้นรถมามุ้งหน้าไปโรงพยาบาลที่ไกล้ที่สุดตอนนี้ด้วยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว......โรงพยาบาลเอกชน...ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลร่างหนาก็รีบวิ่งลงจากรถมุ้งหน้ามาหาพยาบาลที่ทำหน้าที่เช็คประวัติคนไข้ทันที "โทษนะครับ...ผม...มาหาผู้หญิงที่พึ้งประสบอุบัติเหตุเคสล่าสุด...เธออยู่ห้องไหน""เคสที่โดนรถชน...กำลังเข้าห้องผ่าตัดค่ะอยู่ชั้นบนสุดห้องฉุกเฉิน...ตอนนี้ยังเข้าเยี่ยมไม่ได้นะคะ..""....." "เดี๋ยวค่ะคุณ..." นํ้าเสียงสั่นเครือถามออกไป...พยาบาลวัยกลางคนจึงบอกตามปกติ ตอนนี้ยังเข้าเยี่ยมไม่ได้แต่ไฟน
You may also like
LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดโหด
DARINRAT5.2K viewsเมื่อไหร่จะเลิกร้าย
ฮิวโก้10.2K viewsเกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว
มอร์ฟีน กลิ่นคาราเมล MorphineCaramel27.2K viewsพาเมียไปสวิง (NC20+)
สนามอารมณ์16.0K viewsหวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด
หนูกระทิสด683 viewsHEARTLESS GUY กับดักร้ายนายไร้ใจ
B.crazy’817 viewsBad Engineer เพื่อนรักร้ายวิศวะหวงรัก
BlueSoda5.5K viewsกรงขังรัก ซุปตาร์
โอชิม่อน397 views
