หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-16
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
16Bab
827Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น เธอตั้งปณิธานว่าจะตามจีบเขาให้ได้ เธอมุ่งมั่นตามตื้อเขาจนสำเร็จ แต่กับมีข้อแม้ คือ ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเด็ดขาด เธอก็พร้อมที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องการแค่แลกกับการได้อยู่กับเขา เธอคิดว่ายังไงเธอก็ต้องทำได้แต่พอได้ใกล้ชิดกันทุกวันทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป เธอและเขาเริ่มเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันและกัน แต่เมื่อ เธอ คนนั้นกลับมา ทุกอย่างก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป เขาเปลี่ยนไปทุกอย่างจนเธอได้รู้ความจริง จึงเป็นคนที่ยอมถอยออกมา

Lihat lebih banyak

Bab 1

Intro

เหล่านักศึกษาต่างพากันวิ่งอย่างมักเขม้นเพื่อให้ไปถึงลานเชียร์ให้ตรงเวลา ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทำโทษอย่างแน่นอน

"ยายซอลลา แกรสายอีกแล้วนะ"

ทันทีที่ฉันวิ่งมาอย่างกระหืดกะหอบยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ยายโซเฟียก็บ่นฉันทันที

"แฮะๆ ขอโทษที่แกรฉันตื่นสายนิดหน่อยเอง" โซเฟียได้มองเพื่อนสาวอย่างเอือมระอา ทันที่ที่สองสาวมาถึงลานเชียร์ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษานั่งอยู่เต็มบริเวณ สองสาวได้แต่มองหน้ากันอย่างสิ้นหวัง

"น้องสองคนนั้นอ่ะ เชิญมาข้างหน้าครับ"เสียงรุ่นพี่ตะโกนขึ้นมาทำให้เหล่านักศึกษาหันมามองทำเอาทั้งสองรู้สึกประหม่าเล็กน้อยแต่คนอย่างซอลลา เธอไม่เคยรู้สึกอายใคร เพราะเธอเป็นคนสวยและรวยมาก ความมั่นใจเกินร้อย หญิงสาวร่างเล็กผิวใสใบหน้าราวตุ๊กตาในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพีชสั้นเลยเข่าเผยให้เห็นขาขาวเนียนน่าสัมผัสกับอีกคน หน้าคมสวยผิวน้ำผึ้งเรียบเนียนน่าลูบไล้ในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับพีชตัวยาว สองสาวที่รสนิยมต่างกันสุดขั้วแต่กับเข้ากันอย่างน่าทึ่ง เมื่อทั้งสองสาวมายืนอยู่หน้าลานเชียร์ทำเอาหนุ่มๆต่างพากันตลึงในความสวยน่ารักของทั้งสอง ทั้งลานเชียร์ต่างเต็มไปด้วยเสียงโห่แซวดังกึกก้อง

"เงียบ ผมให้พวกคุณส่งเสียงตั้งแต่เมื่อไหร่" เงียบสะงั้นทันทีเพราะตอนนี้เป็นพวกพี่ปี4ที่เข้ามาแทน ทุกคนต่างก้มหน้านิ่ง

"ผมถาม ก็ต้องตอบ" เสียงเข้มดังสะท้านทั้งทั้งลานเชียร์ทำเอารุ่นน้องก้มหน้างุดด้วยความเกรงขาม เพราะเขาคือ คิริน หนุ่มรุ่นพี่ที่ขึ้นชื่อว่า ดุ เลือดเย็นและโหดเหียมพอตัว

"ผมถามให้พวกคุณตอบ ก็ตอบผม" ทั้งลานเชียร์เงียบกริบไม่มีแม้แต่เสียงหายใจไม่มีกล้าเงยหน้าแม้แต่คนเดียว ทันทีที่เจ้าของเสียงปรากฏตัวขึ้นทำเอาซอลลาตะลึงงันในความหล่อแม้จะเห็นเพียงด้านข้างออร่าความหล่อมันเปร่งประกายเจิดจ้าออกมาทำเอาหญิงสาวใจเต้นระส่ำ

"ดุจังเลยนะคะ รุ่นพี่"คิรันหันมาตามเสียงก็เห็นเป็นหญิงสาวตัวเล็กที่ยกยิ้มอย่างน่ารักที่จ้องมองเขาตาเป็นประกาย

"หึ คุณมาสายแล้วยังปากดีแบบนี้ ผมคงต้องลงโทษขั้นหนักแล้วสิ"คิรินยกยิ้มมุมปากอย่างหน้ากลัวหากเป็นคนอื่นคงกลัวจนฉี่ราดไปแล้วแต่นี้ คือซอลลาผู้ไม่เคยกลัวใคร ร่างเล็กเผยยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีขาเล็กก้าวขึ้นมายื่นเสมอกับชายหนุ่มทำเอาคิรินตกใจในความกล้าบ้าบิ่นของเธอไม่น้อย

"ลงโทษยังไงดีค่ะ ให้ซอลลาเป็นทาสรับใช้รึทาสบนเตียงดี

ทั่วลานเชียร์ที่เงียบสะงั้นทำให้ได้ยินเสียงสนทนาของทั้งคู่ทำเอาทุกคนถึงกับตะลึงไปตามๆกัน

"หึ คุณกล้าล้อเล่นกับผมเหรอ" คิรินตะโกนลั่นทำเอาซอลลาตกใจไม่น้อยแต่ก็ยังใจกล้าสู้เสือเผยรอยยิ้มหวานประจบอีกฝ่าย

"ใครจะกล้าล้อเล่นกับรุ่นพี่หล่ะคะ"

"ดี คุณมาสายแล้วมากล้าล้อเล่นกับผม วิ่งรอบสนาม20 รอบ ห้ามขาดแม้แต่รอบเดียว" คิรินไม่ได้ละสายตาไปจากซอลลาแม้แต่น้อยซอลลาก็ไม่ได้หลบหลีกสายตาของเขาเช่นกัน

"ทำไมรุ่นพี่ใจร้ายจังเลยค่ะ"ซอลลายู่ปากทำหน้าเง้างอนอย่างน่ารักทำเอาคีรินรู้สึกใจอ่อนวูบไปชั่วขณะแต่ก็ยังเก็กหน้าเคร่งขรึมอยู่เช่นเดิม คิรินไม่พูดอะไรต่อแต่เลือกที่จะเดินออกจากลานเชียร์แต่ขาแกร่งก็ต้องชะงัก

"รุ่นพี่คะ หนูชอบพี่ เตรียมตัวเป็นของซอลลาได้เลยรุ่นพี่สุดหล่อ"เมื่อหันมาก็ไม่พบเจ้าของเสียงแล้วเห็นแต่หลังของเธอกับเพื่อนที่กำลังเดินออกไปยังสนามกีฬา เมื่อคิรินเดินออกไปลานเชียร์ที่ตอนแรกเงียบสนิทก็เริ่มมีเสียงจอแจดังเป็นช่วงๆ

"นี้ยายซอลลา แกรพักก่อนไหม"โซเฟียถามเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะเริ่มเห็นเพื่อนหน้าตาเริ่มแดงกล่ำไปทั่วทั้งหน้าเกร่งว่าจะเป็นลมซ่ะก่อนจะวิ่งครบ

ทางด้านคีรินที่กำลังยืนสูบบุหรี่พ้นควันขาวครุ้งไปทั่วบริเวณ สายตาคมจับจองไปที่สนามกีฬา ที่มีหญิงสาวสองคนกำลังวิ่งอยู่

"ไอ่คีริน มึงใจร้ายไปป้ะวะ น้องมันตัวนิดเดียวเอง เดี่ยวก็เป็นลมขึ้นมาจะทำยังไงว่ะ"

"ทำไม เริ่มจะหวั่นไหว"โรมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆทำเอาคีรินชะงักงั้น

"ไม่มีทาง"น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยอย่างไม่หยี่ระสายตาคมอย่างจดจ้องไปยังสนามกีฬาอย่างไม่ลดละ

ยิ่งสายแดดยิ่งแรง โซเฟียที่ถูกทำโทษให้วิ่งแค่3 รอบ วิ่งเสร็จเธอก็ได้แต่นั่งเฝ้าเพื่อนสาวที่พึ่งจะเข้ารอบที่4 ร่างเล็กที่บัดนี้ใบหน้าขาวใสกับแดงกล่ำไปทั่วทั้งหน้า สายตาเริ่มพล่ามั่วมองไม่เห็น

พรึ่บ ซอลลาล้มพับไปกับพื้นโซเฟียที่เห็นจึงรีบไปพยุงเพื่อนสาวเพื่อพามาเข้าร่ม

"เห้ยไอ่คิริน น้องมันเป็นลมแล้ว" คิรันยังคงเงียบแล้วมองอย่างเงียบๆ

"มึงแม้งใจดำวะ"ว่าจบวายุก็รีบวิ่งไปยังสนามกีฬาทันที

"ทำไม กลัวหวั่นไหว"

"อืม"

"หึ อดีตก็คืออดีต"โรมตบไหล่คิรินเบาๆก่อนจะเดินไป คิรันได้แต่มองภาพที่วายุอุ้มร่างเล็กออกไป มือหนาโยนก้นบุหรี่ทิ้งก้อนจะใช้เท้าขยี้ซ้ำเพื่อให้มันมอดดับ

"ไม่ได้กลัวหวั่นไหว แต่กลัวจะรักใครไม่ได้อีกต่างหาก" คีรินเผยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเมื่อนึกถึงใบหน้าน่ารักที่แสนจะดื้อรั้นนั้น

ห้องพยาบาล

"ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ที่ช่วยอุ้มเพื่อนหนูมาส่ง"

โซเฟียหันไปขอบคุณชายหนุ่มที่อาสาอุ้มซอลลามาห้องพยาบาลวายุพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป

📌📌📌📌รุ่นพี่คิรินใจร้ายมากเลยนะคะ ระวังโบ้นะคะสุดหล่อ

"

.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
16 Bab
Intro
เหล่านักศึกษาต่างพากันวิ่งอย่างมักเขม้นเพื่อให้ไปถึงลานเชียร์ให้ตรงเวลา ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทำโทษอย่างแน่นอน "ยายซอลลา แกรสายอีกแล้วนะ"ทันทีที่ฉันวิ่งมาอย่างกระหืดกะหอบยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ยายโซเฟียก็บ่นฉันทันที "แฮะๆ ขอโทษที่แกรฉันตื่นสายนิดหน่อยเอง" โซเฟียได้มองเพื่อนสาวอย่างเอือมระอา ทันที่ที่สองสาวมาถึงลานเชียร์ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษานั่งอยู่เต็มบริเวณ สองสาวได้แต่มองหน้ากันอย่างสิ้นหวัง "น้องสองคนนั้นอ่ะ เชิญมาข้างหน้าครับ"เสียงรุ่นพี่ตะโกนขึ้นมาทำให้เหล่านักศึกษาหันมามองทำเอาทั้งสองรู้สึกประหม่าเล็กน้อยแต่คนอย่างซอลลา เธอไม่เคยรู้สึกอายใคร เพราะเธอเป็นคนสวยและรวยมาก ความมั่นใจเกินร้อย หญิงสาวร่างเล็กผิวใสใบหน้าราวตุ๊กตาในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพีชสั้นเลยเข่าเผยให้เห็นขาขาวเนียนน่าสัมผัสกับอีกคน หน้าคมสวยผิวน้ำผึ้งเรียบเนียนน่าลูบไล้ในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับพีชตัวยาว สองสาวที่รสนิยมต่างกันสุดขั้วแต่กับเข้ากันอย่างน่าทึ่ง เมื่อทั้งสองสาวมายืนอยู่หน้าลานเชียร์ทำเอาหนุ่มๆต่างพากันตลึงในความสวยน่ารักของทั้งสอง ทั้งลานเชียร์ต่างเต
Baca selengkapnya
ขอจีบได้ไหมรุ่นพี่สุดหล่อ
ห้องพยาบาล ซอลลาที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ห้องพยาบาล ร่างเล็กยันตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อนึกถึงใบหน้าคมคายของรุ่นพี่คนนั้นซอลลาก็ยิ้มร่าออกมาอย่างมีความสุข "แกเป็นบ้ารึไงยายซอล ตื่นมาก็ยิ้มเหมือนคนบ้า" โซเฟียลากเกาอี้มานั่งข้างๆเตียงที่มีซอลลานั่งห้อยขาอยู่ "ยายโซ ฉันหลับไปนานแค่ไหนอ่ะ" "ก็ตั้งแต่ที่สิบโมงอ่ะ" " ห้ะ ฉันก็อดเจอรุ่นพี่คนนั้นอ่ะสิ"ซอลลาโอดครวญออกมาทำเอาโซเฟียรู้สึกมั่นไว้เพื่อนสาวไม่น้อย "นี้แกรจะบ้าผู้ชายไปแล้วนะยายซอล" "ก็ฉันชอบของฉันนี้ คอยดูนะฉันจะต้องได้พี่เขามาเป็นแฟนให้ได้" "ก่อนจะได้เขามาเป็นแฟน แกรรู้รึยังว่าพี่เขาชื่ออะไร" "จริงด้วย ฉันลืมไปเลย" โป๊ก โซฟีเขกหน้าผากซอลลาด้วยความมั่นไส้เหลือทน "โอ๊ย ยายโซ เจ็บนะ" ซอลลายู่หน้าด้วยความเจ็บ "เจ็บก็ดี พี่เขาชื่อคิริน ขอเตือนนะ แกอย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า" ซอลลามองเพื่อนสาวด้วยความสงสัย "หยุดมองฉันแบบนั้นเดี๋ยวนี้ ฉันถามเพื่อนในคณะมา" ซอลลายิ้มร่ากระโจนเกาะแขนเพื่อนสาวใบหน้าสวยถูไถบนแขนเรียวของโซเฟียอย่างออดอ้อน "หยุดทำแบบนี้นะ ยายซอลฉันขนลุก" มือเรียวผลักหน้าผากสวยของเพื่อนอย่า
Baca selengkapnya
ตัวแทนของใคร
"ยายซอล วันนี้มีประชุมและลานเชียร์นะ" "อีกแล้วเหรอ ฉันอยากกลับไปนอน"ซอลลาโอดควรญทันทีที่ได้ยินเธอรู้สึกง่วงมากเพราะเมื่อคืนดูซีรีย์ดึกไปหน่อย แค่นอนตี5 ตื่น7โมงเช้าเพื่อมาเรียนแค่นั้น "ฮ่า ฮ่า ยายซอลเหมือนหมีแพนด้าเลยอ่ะ"โซเฟียขำพรืดเมื่อมองหน้าเพื่อนสาวจังๆก็พบว่าขอบตาของซอลลาดูคล้ำจนเห็นได้ชัดเพราะวันนี้ซอลลาไม่ได้แต่งหน้าจัดเต็มเหมือนทุกวัน "หยุดขำนะ ยายโซ" ซอลลารีบหยิบกระจกขึ้นมาส่องก็ถึงกับตกใจกับรอยคล้ำใต้ตาที่เห็นได้ชัด "หยุดนะยายโซ"ซอลลายู่หน้างอลจนโซเฟียหยุดล้อแต่ก็ยังแอบขำอยู่ร่างเล็กรีบหยิบแว่นตำในกระเป๋ามาใส่แล้วขาเร่งรีบเร่งเดินออกไปจนโซเฟียเดินตามไม่ทัน "แกจะรีบไปไหนยายซอล"โซเฟียตะโกนไล่หลังเพื่อนสาวที่เดินแกมวิ่งออกไป "ฉันจะไปห้องน้ำ ฝากเช็กชื่อด้วย"โซเฟียได้แต่ขำในท่าทีเพื่อนสาวแต่สายตาเจ้ากรรมดันหันไปเจอรุ่นพี่หนุ่มที่ซอลลาปลื้มยืนมองตามหลังเพื่อนสาวเธอก็ได้แต่สงสัย ทันทีที่สายตาคมหันมาเจอเธอที่ยืนมองอยู่ก่อน คิรินก็รีบเดินออกไปทันที โซเฟียได้แต่มองอย่างสงสัยแต่ก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ ห้องเรียน "อ้าว โซเฟีย ซอลลาไม่มาเรียนเหรอ"โซเฟียที่กำลั
Baca selengkapnya
ไม่ได้หวงแค่หมั่นไส้
"ยายโซ วันนี้อยากดื่มจัง ไปเที่ยวกัน" โซเฟียเงยหน้ามองซอลลาอย่างสงสัยเพราะปกติเพื่อนของเธอไม่ชอบเที่ยวกลางคืนสักเท่าไหร่"แกอย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันแค่อยากดื่มเอง" ซอลลาส่งสายตาออดอ้อนจนโซเฟียจนตกลง"โอเคร เจอกันที่ผับKR สองทุ่มนะ""โอเคร เจอกันฉันกลับห้องก่อนนะ บายๆๆ"ซอลลาโบกมือให้โซเฟียและขึ้นรถขับออกไป เมื่อเห็นเพื่อนออกไปแล้วโซเฟียก็รีบขึ้นรถตามออกไปเช่นกันผับKRวันนี้ซอลลาเลือกที่จะใส่ชุดเดรสรัดรูปสีดำสายเดี่ยวรัดรูปเปิดแผ่นหลังโชว์ให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียว ผมยาวสลวยถูกดัดจนเป็นลอนสวยสยายทั่วแผ่นหลัง ใบหน้าสวยแต่งเติมอย่างพอดีจนน่ามอง ผู้คนที่เดินผ่านต่างพากันเมียงมองร่างอรชรที่กำลังยื่นกดโทรศัพท์อย่างไม่ได้ใส่ใจผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาแต่ที่จริง เธอกำลังหลบสายตาราวเสือกระหายเหยื่อของผู้ชายเหล่านั้นต่างหากรอไม่นานโซเฟียก็มาถึงซอลลาจึงเริ่มรู้สึกผ่อนคลายขึ้น"แกมายื่นอ่อยเหยื่อรึไงยายซอล ทำไมไม่รออยู่รถ". "ก็ฉันกลัวแกหาฉันไม่เจอไง""เห้อแกนะแกมายื่นไม่กลัวโดนฉุดไปรึไง"ทันทีที่โซเฟียพูดจบซอลลาจึงรีบกระโจนเกาะแขนเพื่อนสาวด้วยความกลัว โซเฟียได้แต่ถอนหายใจอย่างเอือมๆ และปล่อยให้ซอลลาเ
Baca selengkapnya
อยากเป็นคนนั้นของเธอ
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นปลุกให้คนที่กำลังหลับไหลให้ตื่นขึ้น มือเล็กพยายามควานหามือถือ แต่ก็ไม่เจอจึงต้องลุกขึ้นมาหาเสียงต้นเหตุ ทันทีที่ลุกขึ้นซอลลาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนไหบประดังประเดเข้ามา มือน้อยขยี้ผมจนยุ่งเยิงไปหมด "โอ้ย ปวดหัวฉมัดเลย" เมื่อหันไปดูเวลาที่หัวเตียงก็พบว่าสายแล้ว เธอจึงรีบวิ่งไปแต่งตัวไม่ทันได้ดูว่าใครโทรมาด้วยซ้ำ กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง "ฮัลโลยายโซ" "แกอยู่ไหน" "ฉันติดไฟแดงอยู่ ใกล้จะถึงแล้ว" "วันนี้อาจารย์ ยกคลาสนะ" "ห้ะ ยกคลาสเหรอ โอ้ยฉันอุตส่าห์รีบ" "แต่วันนี้มีเฉลยพี่รหัสนะ" "โอเคร ฉันกำลังจะถึง"ซอลลาโยนโทรศัพท์ไว้เบาะข้างคนขับและรีบขับรถออกเพราะไฟเขียวพอดี มหาวิทยาลัยKUBมินิคูเปอร์สีขาวเข้ามาจอดในลานจอดรถซอลลาเช็กความเรียบร้อยของตัวเองและลงจากรถไปหาโซเฟียที่นั่งรออยู่หน้าคณะ " ยายโซ อาจารย์ยกคลาสทำไมไม่โทรบอกฉัน ฉันจะไม่รีบขนาดนี้" " ฉันโทรบอกแกรแล้วนะ ไม่รับสายเอง" "แกโทร"เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเสียงโทรเข้าจริงๆซอลลาเลยไม่ได้พูดต่อ คนตัวเล็กทรุดนั่ง
Baca selengkapnya
3วันจะเป็นวันของเรา
ลานเชียร์ที่ตอนนี้เหล่านักศึกษาปี1พากันมานั่งเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ ทันทีที่รุ่นพี่เดินเข้ามาเสียงพูดคุยก็เริ่มเบาลงจนเงียบสนิท "สวัสดีน้องๆนะครับ วันนี้เราจะมาเฉลยพี่รหัสกันนะครับ หากใครที่รู้อยู่แล้วว่าพี่รหัสของน้องคือใคร ให้เดินไปหาพี่รหัสได้เลย" ทันทีที่พูดจบเหล่านักศึกษาก็พากันเดินออกไปเพื่อหาพี่รหัส เหลือเพียงแค่ซอลลากับโซเฟียที่ไม่ได้ตามหา ทั้งสองเพียงยืนรอเงียบๆรอรุ่นพี่เฉลยทีเดียว พี่รหัสคือรุ่นพี่ปี2 ซึ่งซอลลาไม่เคยเห็น เห็นแค่เพียงพี่ปี3และ4 ทำให้เธอไม่ได้สนใจที่จะตามหาเท่าไหร่ "ใครที่ยังตามหาพี่รหัสไม่เจอ ออกมารอข้างหน้าเลยครับและถือคำใบัมาด้วยนะครับ" เมื่อได้ยินที่รุ่นพี่ประกาศทั้งสองสาวก็รีบพากันเดินออกไปยังข้างหน้าทันที "ยายโซ แกไม่ได้ตามหาพี่รหัสเหรอ" "ไม่อ้ะ เขียนว่าแค่นั้นใครจะไปรู้หล่ะ" "จริง ของฉัน สวยรวยเริสสุดในคณะ ใครจะไปหาเจอ เขียนมาว่ะหมั่นใจเกิน"ซอลลาบ่นได้แบะเบพปากให้กับคำใบ้ของตัวเอง โซเฟียถึงกับหลุดขำในท่าทีของเธอ "แกก็นะ" "เหอะ ฉันหล่ะเบื่อแค่หาพี่รหัสทำไมต้องยุ่งยากด้วยอ้ะ" "เลิกบ่นเถอะ เดี๋ยวก็ได้รู้ว่าว่าใครเป็นพี่รหัสแก รึจะเป็นคนนั
Baca selengkapnya
3วันจะเป็นวันของเรา2
เช้าวันเสาร์ซึ่งวันนี้ไม่มีเรียนแค่ซอลลาก็เลือกที่จะตื่นแต่เช้ามาแต่งตัว "สวยมากซอลลา"ซอลลายื่นยิ้มร่าหน้ากระจกหมุนซ้ายหมุนไปมาปากก็ชมตัวไม่หยุด "เห้อ วันนี้ใส่ชุดไหนดีนะ"ซอลลาหยิบชุดเดรสยาวสีฟ้าลายน่ารักสายเดี่ยวกับอีกชุดเดรสสั้นสีชมพูแขนตุ๊กตาออกมา ตาสวยมองไปมาระหว่าง2ชุดว่าจะเลือกใส่ชุดไหนดี "เห้อ เอาชุดนี้ดีกว่า" ซอลลาเลยเลือกหยิบเดรสยาวสีฟ้าสายเดี่ยวลายน่ารักมาใส่ เมื่อลองใส่แต่งเติมหน้าอีกนิดเดียว ซอลลาถึงกับยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีเพราะวันนี้เธอรู้สึกสวยเป็นพิเศษ "สวยมากซอลลา รับรองพี่คิรินต้องหลงเสน่ห์แน่"ใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างสดใส มือสวยหยิบเครื่องประดับมาใส่นิดหน่อยให้พอดูน่ารัก เมื่อเช็กคความเรียบร้อยเสร็จซอลลาก็รีบบึ่งออกจากห้องโดยไม่ลืมหยิบกระเป๋าสะพายใบสวยไปด้วย ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่เจ้าของห้องยังไม่ทันตื่นนอน คิรินงัวเงียตื่นขึ้นจากเสียงเคาะประตูที่รบกวน ใบหน้าหล่อยุ่งเหยิงอย่างให้เห็นได้ชัด "มาเคาะทำอะไรปานนี้ว่ะ คนจะหลับจะนอน" มือหนากระชากประตูเปิดอย่างแรกด้วยความหงุดหงิด "เอ่อ คือ ซอล" ซอลลาถึงกับกับตลึงงันกับภาพตรงหน้า คิรินที่ปกติจะเซ็ทผ
Baca selengkapnya
เรื่องของเราNC
คิรินค่อยวางร่างเล็กลงที่ที่นอนอย่างเบามือและทายทับร่างกายเข้าหาซอลลาที่นอนอยู่ ปากหนาบดเบียดกับปากนุ่มดูดดึงปากเล็กอย่างพอใจทันทีที่ปลายลิ้นร้อนสอดผ่านริมฝีปากเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ คิรินเก็บเกี่ยวน้ำหวานในปากจากพอใจ ริมฝีปากหนาไล่จูบตามกรอบหน้าเนียนไล่ลงมาตามลำคอระหง "อื้อ พี่คิรินอย่าทำรอย" คิรินไม่สนใจคำเอ่ยทวงของหญิงสาว เขากำลังมั่วเมากับร่างกายของเธอ "อื้อ อ๊ะ"เสียงครางหวานดังเป็นระยะที่ริมฝีร้อนไล่ขบเม้มสร้างความเสี่ยวซ่านให้กับซอลลาจนสติกนะเจิดกระเจิ้ง คิรินดึงชุดเดรสสีสวยของซอลลาออกผ่านศีรษะและจัดการดึงบาร์ไร้สายของเธอออก ดอกบัวตูมชูชันอยู่เบื้องหน้าเม็ดบัวสีอ่อนชวนหลงไหลคิรินไม่รอช้าที่เข้าไปดูดกินอย่างมูมม้ามจนเกิดเสียวดังจ้วบจ้าบ เขาดูดกินทั้งสองข้างอย่างไม่ให้น้อยหน้า มือหนาทั้งสอองก็บีบขย้ำอย่างมันส์มือ "อื้อ พี่คิน อ้า"เสียงครางหวานดังไม่หยุดยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งทยาน "หืม หนูคะ กินมันให้เฮียให้หน่อยได้ไหม" คิรินยันตัวขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกันกับซอลลาเขาจับมือของเธอไปสัมผัสความใหญ่ต่อผ่านกลางคืนที่ดูเหมือนมันจะทะลุออกมาเสียอย
Baca selengkapnya
กำราบคนดื้อ
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ฉันก็ขลุกอยู่ที่ห้องพี่คิรินเหมือยเดิม ถึงแม้ว่าจะขอไปอาบน้ำที่ห้องที่ห่างกันไม่กี่ก้าวก็ไม่ได้รับการอนุญาตแต่อย่างใด ตอนนี้ฉันจึงใส่เสื้อยืดตัวโคร่งของพี่คิรินกับบ๊อกเซอร์และแน่นอน ชั้นในของฉัน ไม่ได้ใส่ "พี่คิริน ซอลขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ไหมคะ" เสียงหวานเอ่ยออดอ้อนคนตัวโตที่กำลังนั่งทำงานอยู่หน้าคอมอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่มีเสียงตอบรับจากคิรินมีเพียงแค่ความเงียบ ซอลลาที่อยู่กับเขามาตั้งแต่เมื่อคืนจนตอนนี้ หลังจากทานข้าวเช้าพร้อมกันจนถึงตอนนี้ คิรินก็เอาแต่ทำงาน เขาไม่อนุญาตให้เธอออกไปแต่ก็ไม่ได้สนใจเธออยู่ดี ซอลลาที่เริ่มรู้สึกน้อยใจร่างเล็กเดินออกมาและหันไปดูอีกฝ่ายอีกครั้ง เขาก็ยังคงไม่ได้สนใจ "เหอะให้อยู่ก็ไม่สนใจ แล้วอย่ามาง้อนะ"เสียงหวานพรึ่มพร่ำอย่างน้อยใจ ปัง เสียงปิดประตูดังลั่นทำให้คิรินละสายตาจากหน้าจอมามองยังต้นเสียงและหันกับมาทำงานต่อโดยไม่รู้เลยว่าซอลลานั้นงอนตุ๊บป่องหนีไปแล้ว เขาคิดแค่ว่าอีกคนคงเบื่อที่เขาเอาแต่ทำงานไม่สนใจ หากแต่สิ่งที่เขาคือรีบเคลียงานให้เสร็จ จะได้มีเวลาให้เธออย่างเต็มที่ 20.00 "อ้าวชนนนนน"เสียงหวานที่เริ่มบ
Baca selengkapnya
ฉันกับเขาเธอจะเลือกใคร
คอนโดKRรถสปอร์ตคันหรูขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังลาดจอดรถ คิรินรีบลงจากรถช้อนร่างเล็กขึ้นเดินตรงดิ่งเข้าไปยังข้างในคอนโด ติ๊ด คิรินใช้ตัวดันประตูเข้ามาภายในห้องตรงดิ่งเดินพาร่างเล็กมายังห้องนอน "เจ้าเจ๋อ ตื่นมานะจะจัดการให้ดูเลย" ร่างแกร่งยื่นเท้าเอวมองคนตัวเล็กที่นอนหลับไม่ได้สติอย่างคาดโทษ คิรินได้แต่ถอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ยังไงเสียเขาก็ต้องจัดแจ้งเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คนตัวเล็กอยู่จู่ๆความคิดชั่วร้ายก็เกิดขึ้นในหัว ปากหยักยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ผมจัดแจงถอดเสื้อผ้าน้อยชิ้นของตัวเล็กออกจนหมดรวมไปถึงชั้นในตัวสวยด้วย ผมลอบกลืนน้ำลายครั้งแล้วครั้งเล่า ในตอนแรกคิดจะแกล้งคนตัวเล็กแต่กับเป็นการแกล้งตัวเองไปเสียดาย "หืม อย่าพึ่งตื่นสิว่ะ"คิรินบ่นกับตัวเอง ปากหนาไล่ดูดดึงตามเนื้อเนียนจนเกิดรอยแดงไปทั่วทั้งตัว ไว้เว้นแม้แต่ขาอ่อนด้านใน "หืม เกือบไม่รอด" คิรินยื่นขึ้นเต็มความสูงมองผลงานบนตัวร่างเล็กอย่างพอใจ ชายหนุ่มจัดแจงสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีทึบตัวยาวให้กับคนตัวเล็ก กว่าจะติดกระดุมเสร็จก็เล่นเอาเหงื่อแตกเต็มหัว มือหนาปาดเหงื่อไคร่ที่ไ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status