หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

last updateDernière mise à jour : 2025-08-16
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
16Chapitres
838Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น เธอตั้งปณิธานว่าจะตามจีบเขาให้ได้ เธอมุ่งมั่นตามตื้อเขาจนสำเร็จ แต่กับมีข้อแม้ คือ ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเด็ดขาด เธอก็พร้อมที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องการแค่แลกกับการได้อยู่กับเขา เธอคิดว่ายังไงเธอก็ต้องทำได้แต่พอได้ใกล้ชิดกันทุกวันทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป เธอและเขาเริ่มเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันและกัน แต่เมื่อ เธอ คนนั้นกลับมา ทุกอย่างก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป เขาเปลี่ยนไปทุกอย่างจนเธอได้รู้ความจริง จึงเป็นคนที่ยอมถอยออกมา

Voir plus

Chapitre 1

Intro

เหล่านักศึกษาต่างพากันวิ่งอย่างมักเขม้นเพื่อให้ไปถึงลานเชียร์ให้ตรงเวลา ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทำโทษอย่างแน่นอน

"ยายซอลลา แกรสายอีกแล้วนะ"

ทันทีที่ฉันวิ่งมาอย่างกระหืดกะหอบยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ยายโซเฟียก็บ่นฉันทันที

"แฮะๆ ขอโทษที่แกรฉันตื่นสายนิดหน่อยเอง" โซเฟียได้มองเพื่อนสาวอย่างเอือมระอา ทันที่ที่สองสาวมาถึงลานเชียร์ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษานั่งอยู่เต็มบริเวณ สองสาวได้แต่มองหน้ากันอย่างสิ้นหวัง

"น้องสองคนนั้นอ่ะ เชิญมาข้างหน้าครับ"เสียงรุ่นพี่ตะโกนขึ้นมาทำให้เหล่านักศึกษาหันมามองทำเอาทั้งสองรู้สึกประหม่าเล็กน้อยแต่คนอย่างซอลลา เธอไม่เคยรู้สึกอายใคร เพราะเธอเป็นคนสวยและรวยมาก ความมั่นใจเกินร้อย หญิงสาวร่างเล็กผิวใสใบหน้าราวตุ๊กตาในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพีชสั้นเลยเข่าเผยให้เห็นขาขาวเนียนน่าสัมผัสกับอีกคน หน้าคมสวยผิวน้ำผึ้งเรียบเนียนน่าลูบไล้ในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับพีชตัวยาว สองสาวที่รสนิยมต่างกันสุดขั้วแต่กับเข้ากันอย่างน่าทึ่ง เมื่อทั้งสองสาวมายืนอยู่หน้าลานเชียร์ทำเอาหนุ่มๆต่างพากันตลึงในความสวยน่ารักของทั้งสอง ทั้งลานเชียร์ต่างเต็มไปด้วยเสียงโห่แซวดังกึกก้อง

"เงียบ ผมให้พวกคุณส่งเสียงตั้งแต่เมื่อไหร่" เงียบสะงั้นทันทีเพราะตอนนี้เป็นพวกพี่ปี4ที่เข้ามาแทน ทุกคนต่างก้มหน้านิ่ง

"ผมถาม ก็ต้องตอบ" เสียงเข้มดังสะท้านทั้งทั้งลานเชียร์ทำเอารุ่นน้องก้มหน้างุดด้วยความเกรงขาม เพราะเขาคือ คิริน หนุ่มรุ่นพี่ที่ขึ้นชื่อว่า ดุ เลือดเย็นและโหดเหียมพอตัว

"ผมถามให้พวกคุณตอบ ก็ตอบผม" ทั้งลานเชียร์เงียบกริบไม่มีแม้แต่เสียงหายใจไม่มีกล้าเงยหน้าแม้แต่คนเดียว ทันทีที่เจ้าของเสียงปรากฏตัวขึ้นทำเอาซอลลาตะลึงงันในความหล่อแม้จะเห็นเพียงด้านข้างออร่าความหล่อมันเปร่งประกายเจิดจ้าออกมาทำเอาหญิงสาวใจเต้นระส่ำ

"ดุจังเลยนะคะ รุ่นพี่"คิรันหันมาตามเสียงก็เห็นเป็นหญิงสาวตัวเล็กที่ยกยิ้มอย่างน่ารักที่จ้องมองเขาตาเป็นประกาย

"หึ คุณมาสายแล้วยังปากดีแบบนี้ ผมคงต้องลงโทษขั้นหนักแล้วสิ"คิรินยกยิ้มมุมปากอย่างหน้ากลัวหากเป็นคนอื่นคงกลัวจนฉี่ราดไปแล้วแต่นี้ คือซอลลาผู้ไม่เคยกลัวใคร ร่างเล็กเผยยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีขาเล็กก้าวขึ้นมายื่นเสมอกับชายหนุ่มทำเอาคิรินตกใจในความกล้าบ้าบิ่นของเธอไม่น้อย

"ลงโทษยังไงดีค่ะ ให้ซอลลาเป็นทาสรับใช้รึทาสบนเตียงดี

ทั่วลานเชียร์ที่เงียบสะงั้นทำให้ได้ยินเสียงสนทนาของทั้งคู่ทำเอาทุกคนถึงกับตะลึงไปตามๆกัน

"หึ คุณกล้าล้อเล่นกับผมเหรอ" คิรินตะโกนลั่นทำเอาซอลลาตกใจไม่น้อยแต่ก็ยังใจกล้าสู้เสือเผยรอยยิ้มหวานประจบอีกฝ่าย

"ใครจะกล้าล้อเล่นกับรุ่นพี่หล่ะคะ"

"ดี คุณมาสายแล้วมากล้าล้อเล่นกับผม วิ่งรอบสนาม20 รอบ ห้ามขาดแม้แต่รอบเดียว" คิรินไม่ได้ละสายตาไปจากซอลลาแม้แต่น้อยซอลลาก็ไม่ได้หลบหลีกสายตาของเขาเช่นกัน

"ทำไมรุ่นพี่ใจร้ายจังเลยค่ะ"ซอลลายู่ปากทำหน้าเง้างอนอย่างน่ารักทำเอาคีรินรู้สึกใจอ่อนวูบไปชั่วขณะแต่ก็ยังเก็กหน้าเคร่งขรึมอยู่เช่นเดิม คิรินไม่พูดอะไรต่อแต่เลือกที่จะเดินออกจากลานเชียร์แต่ขาแกร่งก็ต้องชะงัก

"รุ่นพี่คะ หนูชอบพี่ เตรียมตัวเป็นของซอลลาได้เลยรุ่นพี่สุดหล่อ"เมื่อหันมาก็ไม่พบเจ้าของเสียงแล้วเห็นแต่หลังของเธอกับเพื่อนที่กำลังเดินออกไปยังสนามกีฬา เมื่อคิรินเดินออกไปลานเชียร์ที่ตอนแรกเงียบสนิทก็เริ่มมีเสียงจอแจดังเป็นช่วงๆ

"นี้ยายซอลลา แกรพักก่อนไหม"โซเฟียถามเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะเริ่มเห็นเพื่อนหน้าตาเริ่มแดงกล่ำไปทั่วทั้งหน้าเกร่งว่าจะเป็นลมซ่ะก่อนจะวิ่งครบ

ทางด้านคีรินที่กำลังยืนสูบบุหรี่พ้นควันขาวครุ้งไปทั่วบริเวณ สายตาคมจับจองไปที่สนามกีฬา ที่มีหญิงสาวสองคนกำลังวิ่งอยู่

"ไอ่คีริน มึงใจร้ายไปป้ะวะ น้องมันตัวนิดเดียวเอง เดี่ยวก็เป็นลมขึ้นมาจะทำยังไงว่ะ"

"ทำไม เริ่มจะหวั่นไหว"โรมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆทำเอาคีรินชะงักงั้น

"ไม่มีทาง"น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยอย่างไม่หยี่ระสายตาคมอย่างจดจ้องไปยังสนามกีฬาอย่างไม่ลดละ

ยิ่งสายแดดยิ่งแรง โซเฟียที่ถูกทำโทษให้วิ่งแค่3 รอบ วิ่งเสร็จเธอก็ได้แต่นั่งเฝ้าเพื่อนสาวที่พึ่งจะเข้ารอบที่4 ร่างเล็กที่บัดนี้ใบหน้าขาวใสกับแดงกล่ำไปทั่วทั้งหน้า สายตาเริ่มพล่ามั่วมองไม่เห็น

พรึ่บ ซอลลาล้มพับไปกับพื้นโซเฟียที่เห็นจึงรีบไปพยุงเพื่อนสาวเพื่อพามาเข้าร่ม

"เห้ยไอ่คิริน น้องมันเป็นลมแล้ว" คิรันยังคงเงียบแล้วมองอย่างเงียบๆ

"มึงแม้งใจดำวะ"ว่าจบวายุก็รีบวิ่งไปยังสนามกีฬาทันที

"ทำไม กลัวหวั่นไหว"

"อืม"

"หึ อดีตก็คืออดีต"โรมตบไหล่คิรินเบาๆก่อนจะเดินไป คิรันได้แต่มองภาพที่วายุอุ้มร่างเล็กออกไป มือหนาโยนก้นบุหรี่ทิ้งก้อนจะใช้เท้าขยี้ซ้ำเพื่อให้มันมอดดับ

"ไม่ได้กลัวหวั่นไหว แต่กลัวจะรักใครไม่ได้อีกต่างหาก" คีรินเผยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเมื่อนึกถึงใบหน้าน่ารักที่แสนจะดื้อรั้นนั้น

ห้องพยาบาล

"ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ที่ช่วยอุ้มเพื่อนหนูมาส่ง"

โซเฟียหันไปขอบคุณชายหนุ่มที่อาสาอุ้มซอลลามาห้องพยาบาลวายุพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป

📌📌📌📌รุ่นพี่คิรินใจร้ายมากเลยนะคะ ระวังโบ้นะคะสุดหล่อ

"

.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status