หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

last updateHuling Na-update : 2025-08-16
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
16Mga Kabanata
1.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น เธอตั้งปณิธานว่าจะตามจีบเขาให้ได้ เธอมุ่งมั่นตามตื้อเขาจนสำเร็จ แต่กับมีข้อแม้ คือ ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเด็ดขาด เธอก็พร้อมที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องการแค่แลกกับการได้อยู่กับเขา เธอคิดว่ายังไงเธอก็ต้องทำได้แต่พอได้ใกล้ชิดกันทุกวันทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป เธอและเขาเริ่มเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันและกัน แต่เมื่อ เธอ คนนั้นกลับมา ทุกอย่างก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป เขาเปลี่ยนไปทุกอย่างจนเธอได้รู้ความจริง จึงเป็นคนที่ยอมถอยออกมา

view more

Kabanata 1

Intro

เหล่านักศึกษาต่างพากันวิ่งอย่างมักเขม้นเพื่อให้ไปถึงลานเชียร์ให้ตรงเวลา ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทำโทษอย่างแน่นอน

"ยายซอลลา แกรสายอีกแล้วนะ"

ทันทีที่ฉันวิ่งมาอย่างกระหืดกะหอบยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ยายโซเฟียก็บ่นฉันทันที

"แฮะๆ ขอโทษที่แกรฉันตื่นสายนิดหน่อยเอง" โซเฟียได้มองเพื่อนสาวอย่างเอือมระอา ทันที่ที่สองสาวมาถึงลานเชียร์ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษานั่งอยู่เต็มบริเวณ สองสาวได้แต่มองหน้ากันอย่างสิ้นหวัง

"น้องสองคนนั้นอ่ะ เชิญมาข้างหน้าครับ"เสียงรุ่นพี่ตะโกนขึ้นมาทำให้เหล่านักศึกษาหันมามองทำเอาทั้งสองรู้สึกประหม่าเล็กน้อยแต่คนอย่างซอลลา เธอไม่เคยรู้สึกอายใคร เพราะเธอเป็นคนสวยและรวยมาก ความมั่นใจเกินร้อย หญิงสาวร่างเล็กผิวใสใบหน้าราวตุ๊กตาในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพีชสั้นเลยเข่าเผยให้เห็นขาขาวเนียนน่าสัมผัสกับอีกคน หน้าคมสวยผิวน้ำผึ้งเรียบเนียนน่าลูบไล้ในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับพีชตัวยาว สองสาวที่รสนิยมต่างกันสุดขั้วแต่กับเข้ากันอย่างน่าทึ่ง เมื่อทั้งสองสาวมายืนอยู่หน้าลานเชียร์ทำเอาหนุ่มๆต่างพากันตลึงในความสวยน่ารักของทั้งสอง ทั้งลานเชียร์ต่างเต็มไปด้วยเสียงโห่แซวดังกึกก้อง

"เงียบ ผมให้พวกคุณส่งเสียงตั้งแต่เมื่อไหร่" เงียบสะงั้นทันทีเพราะตอนนี้เป็นพวกพี่ปี4ที่เข้ามาแทน ทุกคนต่างก้มหน้านิ่ง

"ผมถาม ก็ต้องตอบ" เสียงเข้มดังสะท้านทั้งทั้งลานเชียร์ทำเอารุ่นน้องก้มหน้างุดด้วยความเกรงขาม เพราะเขาคือ คิริน หนุ่มรุ่นพี่ที่ขึ้นชื่อว่า ดุ เลือดเย็นและโหดเหียมพอตัว

"ผมถามให้พวกคุณตอบ ก็ตอบผม" ทั้งลานเชียร์เงียบกริบไม่มีแม้แต่เสียงหายใจไม่มีกล้าเงยหน้าแม้แต่คนเดียว ทันทีที่เจ้าของเสียงปรากฏตัวขึ้นทำเอาซอลลาตะลึงงันในความหล่อแม้จะเห็นเพียงด้านข้างออร่าความหล่อมันเปร่งประกายเจิดจ้าออกมาทำเอาหญิงสาวใจเต้นระส่ำ

"ดุจังเลยนะคะ รุ่นพี่"คิรันหันมาตามเสียงก็เห็นเป็นหญิงสาวตัวเล็กที่ยกยิ้มอย่างน่ารักที่จ้องมองเขาตาเป็นประกาย

"หึ คุณมาสายแล้วยังปากดีแบบนี้ ผมคงต้องลงโทษขั้นหนักแล้วสิ"คิรินยกยิ้มมุมปากอย่างหน้ากลัวหากเป็นคนอื่นคงกลัวจนฉี่ราดไปแล้วแต่นี้ คือซอลลาผู้ไม่เคยกลัวใคร ร่างเล็กเผยยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีขาเล็กก้าวขึ้นมายื่นเสมอกับชายหนุ่มทำเอาคิรินตกใจในความกล้าบ้าบิ่นของเธอไม่น้อย

"ลงโทษยังไงดีค่ะ ให้ซอลลาเป็นทาสรับใช้รึทาสบนเตียงดี

ทั่วลานเชียร์ที่เงียบสะงั้นทำให้ได้ยินเสียงสนทนาของทั้งคู่ทำเอาทุกคนถึงกับตะลึงไปตามๆกัน

"หึ คุณกล้าล้อเล่นกับผมเหรอ" คิรินตะโกนลั่นทำเอาซอลลาตกใจไม่น้อยแต่ก็ยังใจกล้าสู้เสือเผยรอยยิ้มหวานประจบอีกฝ่าย

"ใครจะกล้าล้อเล่นกับรุ่นพี่หล่ะคะ"

"ดี คุณมาสายแล้วมากล้าล้อเล่นกับผม วิ่งรอบสนาม20 รอบ ห้ามขาดแม้แต่รอบเดียว" คิรินไม่ได้ละสายตาไปจากซอลลาแม้แต่น้อยซอลลาก็ไม่ได้หลบหลีกสายตาของเขาเช่นกัน

"ทำไมรุ่นพี่ใจร้ายจังเลยค่ะ"ซอลลายู่ปากทำหน้าเง้างอนอย่างน่ารักทำเอาคีรินรู้สึกใจอ่อนวูบไปชั่วขณะแต่ก็ยังเก็กหน้าเคร่งขรึมอยู่เช่นเดิม คิรินไม่พูดอะไรต่อแต่เลือกที่จะเดินออกจากลานเชียร์แต่ขาแกร่งก็ต้องชะงัก

"รุ่นพี่คะ หนูชอบพี่ เตรียมตัวเป็นของซอลลาได้เลยรุ่นพี่สุดหล่อ"เมื่อหันมาก็ไม่พบเจ้าของเสียงแล้วเห็นแต่หลังของเธอกับเพื่อนที่กำลังเดินออกไปยังสนามกีฬา เมื่อคิรินเดินออกไปลานเชียร์ที่ตอนแรกเงียบสนิทก็เริ่มมีเสียงจอแจดังเป็นช่วงๆ

"นี้ยายซอลลา แกรพักก่อนไหม"โซเฟียถามเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะเริ่มเห็นเพื่อนหน้าตาเริ่มแดงกล่ำไปทั่วทั้งหน้าเกร่งว่าจะเป็นลมซ่ะก่อนจะวิ่งครบ

ทางด้านคีรินที่กำลังยืนสูบบุหรี่พ้นควันขาวครุ้งไปทั่วบริเวณ สายตาคมจับจองไปที่สนามกีฬา ที่มีหญิงสาวสองคนกำลังวิ่งอยู่

"ไอ่คีริน มึงใจร้ายไปป้ะวะ น้องมันตัวนิดเดียวเอง เดี่ยวก็เป็นลมขึ้นมาจะทำยังไงว่ะ"

"ทำไม เริ่มจะหวั่นไหว"โรมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆทำเอาคีรินชะงักงั้น

"ไม่มีทาง"น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยอย่างไม่หยี่ระสายตาคมอย่างจดจ้องไปยังสนามกีฬาอย่างไม่ลดละ

ยิ่งสายแดดยิ่งแรง โซเฟียที่ถูกทำโทษให้วิ่งแค่3 รอบ วิ่งเสร็จเธอก็ได้แต่นั่งเฝ้าเพื่อนสาวที่พึ่งจะเข้ารอบที่4 ร่างเล็กที่บัดนี้ใบหน้าขาวใสกับแดงกล่ำไปทั่วทั้งหน้า สายตาเริ่มพล่ามั่วมองไม่เห็น

พรึ่บ ซอลลาล้มพับไปกับพื้นโซเฟียที่เห็นจึงรีบไปพยุงเพื่อนสาวเพื่อพามาเข้าร่ม

"เห้ยไอ่คิริน น้องมันเป็นลมแล้ว" คิรันยังคงเงียบแล้วมองอย่างเงียบๆ

"มึงแม้งใจดำวะ"ว่าจบวายุก็รีบวิ่งไปยังสนามกีฬาทันที

"ทำไม กลัวหวั่นไหว"

"อืม"

"หึ อดีตก็คืออดีต"โรมตบไหล่คิรินเบาๆก่อนจะเดินไป คิรันได้แต่มองภาพที่วายุอุ้มร่างเล็กออกไป มือหนาโยนก้นบุหรี่ทิ้งก้อนจะใช้เท้าขยี้ซ้ำเพื่อให้มันมอดดับ

"ไม่ได้กลัวหวั่นไหว แต่กลัวจะรักใครไม่ได้อีกต่างหาก" คีรินเผยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเมื่อนึกถึงใบหน้าน่ารักที่แสนจะดื้อรั้นนั้น

ห้องพยาบาล

"ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ที่ช่วยอุ้มเพื่อนหนูมาส่ง"

โซเฟียหันไปขอบคุณชายหนุ่มที่อาสาอุ้มซอลลามาห้องพยาบาลวายุพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป

📌📌📌📌รุ่นพี่คิรินใจร้ายมากเลยนะคะ ระวังโบ้นะคะสุดหล่อ

"

.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
16 Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status