หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

last updateÚltima actualización : 2025-08-16
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
16Capítulos
836vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น เธอตั้งปณิธานว่าจะตามจีบเขาให้ได้ เธอมุ่งมั่นตามตื้อเขาจนสำเร็จ แต่กับมีข้อแม้ คือ ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเด็ดขาด เธอก็พร้อมที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องการแค่แลกกับการได้อยู่กับเขา เธอคิดว่ายังไงเธอก็ต้องทำได้แต่พอได้ใกล้ชิดกันทุกวันทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป เธอและเขาเริ่มเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันและกัน แต่เมื่อ เธอ คนนั้นกลับมา ทุกอย่างก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป เขาเปลี่ยนไปทุกอย่างจนเธอได้รู้ความจริง จึงเป็นคนที่ยอมถอยออกมา

Ver más

Capítulo 1

Intro

Samaira

******

I woke up at 6 a.m. despite sleeping at 4 in the morning. This temporary insomnia occurs whenever I get nightmares of that night. I still can't forget what happened 3 years ago.

It's not like I never tried, but that dreadful memory doesn't leave me alone.

After getting up from bed, I did my morning chores and got ready in my jogging clothes.

I was not a morning person before but I have changed now.

I went down to go to the nearby park for jogging. I saw Ishu Bhai already waiting for me.

No one leaves me alone after that incident. No matter if it's jogging or shopping, someone always tags along, and if not, then there are bodyguards hired by Dad to follow me. I know they are being protective but I have started to feel caged.

Well, there is one more reason why Bhai started to come along with me to jog, Adya.

Yes, my best friend Adya. I and Adya met in college. Bhai was a senior.

When I introduced her to him, he instantly fell in love with her. It was love at first sight for bhai but not for Adya.He had to do a lot of effort to woo her and of course, I, being his sister helped him.

And now they are happily engaged and getting married in a month.

"Come on we are getting late," Bhai said.

"I am on time. I know you can't wait to see her. Just wait for only 30 days, after that you can see her for as long as you wish" I said and winked at him.

"Yeah exactly I will see when you will fall for someone," Bhai said.

" And I am not falling for anyone," I said in a serious tone.

"You didn't sleep yesterday, right? You cried the whole night again?"Bhai asked with a concerned look.

"No Bhai, I am fine. Let's go. Adya must be waiting for us" I said with a fake smile.

"Sammy you know I am your brother. You can't hide your pain from me. Your eyes are red and puffy and I know that you hid your dark circle with makeup. I have told you that you will not suffer for whatever happened. I am always here with you but you have to trust me, trust our family. You can't just hide your pain and always run away from us. It hurts to see you like this.

"Bhai it's not like that. I don't want to hurt you guys" I said and a lone tear escaped from my left eye.

Bhai came near me, hugged me, and said "you never hurt us, Sammy. We all want you to be

happy. Promise me that whenever you have nightmares or difficulty in sleeping you will tell your

Bhai. Promise me."

"Ok, Bhai. Now let's go before we see the wrath of your would-be wife" I said and pulled away from the hug and we went to the park.

"I have been waiting for the last 20 minutes. Do you guys care to explain why you guys are late?" Adya asked giving us a death glare.

"Well, not my fault. It's your sister-in-law who was late."Bhai told Adya.

"Please! Don't you dare blame my Sammy! I know it's your fault only. You should have at least informed me that you guys are going to be late. You always give these kinds of excuses. I know you don't love me anymore. I am not talking to you."She said to Bhai and started going away.

"Oh no Sammy, What do I do now?"Bhai asked with a sad look.

"Bhai your fiance is angry not my friend, and I believe you can handle her very well. Just do what you always do to cheer her. Now go to her before she leaves." I told him and he ran to her.

I plugged in my earphones and started to jog in a different direction to give those love birds some space. It was very difficult to move on from that fateful tragedy. I tried different things to keep my mind away from those dreadful memories and eventually jogging helped me. So now I have started to rely on it. No one in my family talks to me about that night except Bhai and my two best friends. The rest of my family thinks that not talking about it will make me forget about it but that's not the case. I don't want to hurt them that's why only Bhai, Adya and Aditi know about me still having those nightmares.

Oh, I forgot to tell you guys, Aditi is my other best friend. She is my childhood buddy. She is quite protective of me and somehow feels guilty for everything I've been through. She believes that she could have prevented it.

I stumbled on something and was about to fall, I closed my eyes but I didn't fall. I realized someone was holding me. I slowly opened my eyes to see my savior. It's her. My bestie Aditi and I love to call her Ady. I managed myself and stood up.

"I have been calling you for the last 10 minutes and you were so engrossed in your thoughts. Where do you think you were going.?" She asked me with concern.

"Ady....can't you see I was jogging, that's what people come here for," I told in a sarcastic tone.

"Look around and tell me, do you seriously think people come here to jog?" she asked.

I looked around my surroundings. I was near a cemetery. Yes, a real CEMETERY. I was so engrossed in my thoughts and was so much trying to not think about those memories that I didn't even realize how far have I come.

"Well I don't know about people who are alive, but I am pretty sure that dead people do come here to jog," Ady said and crossed her arms giving me a scary look.

"I didn't realize it. Actually, I was thinking about today's meeting with the foreign investors and I guess that's why I took the wrong turn." I said.

"You know Sammy you are the worst liar I have ever met and the meeting you are talking about, you also know that you excel in this job of yours. Anyone can rely on you blindly when it comes to handling foreign delegates. I know you are having nightmares again."She said with a concerned look.

"Sammy I told you to find an anchor. On which you can hold upon. This jogging is temporary, it helped you at the start but you can't hold on to it always. You need to find something or maybe someone so that you get over your past easily." She added.

"Ady I will find something to hold upon but not someone. I am not ready for this. I know you and everyone wants me to settle down and see me happy, but trust me settling down won't make me happy. I can't trust anyone, it's just so complicated."I said

"Okay fine we will talk about this later but before let's go to the park before those love birds send a search team for us. I met them in the park and they were so worried about you."

"Okay, but before that, you care to explain when did you come from London and how did the interview go with Mr. Richie Rich?" I asked

"Well, the interview went so well. I never thought he would be so down to earth. He is nothing like what the business magazines say about him. Honestly speaking, after reading those articles about him I was a little scared but he made me feel comfortable. He is such a gentleman."She said.

Aditi is a journalist and currently, she has been assigned the business department for which she has taken interviews of young entrepreneurs.

She so much wanted to take an interview, of none other than the CEO of N.K Industries. Though business magazines say a lot about him. Stuff like he being a playboy, a rude and cold person. But when it comes to working everyone praises him for his work, even his haters.

"Thanks, Sammy, it won't have been possible without you."She said

"No, it's not me but my boss. He knows him and when I got to know that, I asked if he could arrange the interview and he agreed. But I wonder how does he know him so well that Mr.Richie Rich agreed to the interview."I said

"Well you will know that very soon," She said with a wide smirk on her face.

But before I could say anything I heard a familiar voice.

"Oh thank god she found you. Where were you? "Bhai asked with a concerned look.

"Well you nearly gave a heart attack to both of us," Adya said

"I am so sorry guys...I didn't notice that I came so far and I promise it won't happen again. Please forgive me this time" I said making a pout.

"Okay," They said together.

Then Adya got a call and she was looking so concerned after the call ended.

"Sammy, we need to leave now," Adya said with a scared look.

"What happened?"

"The thing is that the meeting which was scheduled in the afternoon has been preponed and it's in 3 hours. If we don't get the deal then we will be at a very big loss. What should we do? Neeraj Sir called to inform me and he was trying to call you too but said that your phone was switched off."

I took out my phone and saw it was discharged.

" Don't worry Adya we will get this deal. We can do it. Come let's go. Bhai I am going with Adya, I will get ready at her home as some of my clothes are there and we need to talk about the presentation. And Ady we will see you at the party tonight."

"All the best" Bhai and Aditi wished me and Adya.

We went to Adya's home, hurriedly got ready, and discussed the presentation. I was scared too but still, I had a belief that we can do it.

We reached the office and rushed towards the meeting room. We arranged everything and still had 15 minutes left. The door of the meeting room opened and Neeraj Sir entered. He was looking tensed. When we asked about him what happened, the answer he gave was unbelievable.

"What??" I and Adya asked together as what he told us was unbelievable.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
16 Capítulos
Intro
เหล่านักศึกษาต่างพากันวิ่งอย่างมักเขม้นเพื่อให้ไปถึงลานเชียร์ให้ตรงเวลา ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทำโทษอย่างแน่นอน "ยายซอลลา แกรสายอีกแล้วนะ"ทันทีที่ฉันวิ่งมาอย่างกระหืดกะหอบยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ยายโซเฟียก็บ่นฉันทันที "แฮะๆ ขอโทษที่แกรฉันตื่นสายนิดหน่อยเอง" โซเฟียได้มองเพื่อนสาวอย่างเอือมระอา ทันที่ที่สองสาวมาถึงลานเชียร์ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษานั่งอยู่เต็มบริเวณ สองสาวได้แต่มองหน้ากันอย่างสิ้นหวัง "น้องสองคนนั้นอ่ะ เชิญมาข้างหน้าครับ"เสียงรุ่นพี่ตะโกนขึ้นมาทำให้เหล่านักศึกษาหันมามองทำเอาทั้งสองรู้สึกประหม่าเล็กน้อยแต่คนอย่างซอลลา เธอไม่เคยรู้สึกอายใคร เพราะเธอเป็นคนสวยและรวยมาก ความมั่นใจเกินร้อย หญิงสาวร่างเล็กผิวใสใบหน้าราวตุ๊กตาในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพีชสั้นเลยเข่าเผยให้เห็นขาขาวเนียนน่าสัมผัสกับอีกคน หน้าคมสวยผิวน้ำผึ้งเรียบเนียนน่าลูบไล้ในชุดนักศึกษาพอดีตัวกับพีชตัวยาว สองสาวที่รสนิยมต่างกันสุดขั้วแต่กับเข้ากันอย่างน่าทึ่ง เมื่อทั้งสองสาวมายืนอยู่หน้าลานเชียร์ทำเอาหนุ่มๆต่างพากันตลึงในความสวยน่ารักของทั้งสอง ทั้งลานเชียร์ต่างเต
Leer más
ขอจีบได้ไหมรุ่นพี่สุดหล่อ
ห้องพยาบาล ซอลลาที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ห้องพยาบาล ร่างเล็กยันตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อนึกถึงใบหน้าคมคายของรุ่นพี่คนนั้นซอลลาก็ยิ้มร่าออกมาอย่างมีความสุข "แกเป็นบ้ารึไงยายซอล ตื่นมาก็ยิ้มเหมือนคนบ้า" โซเฟียลากเกาอี้มานั่งข้างๆเตียงที่มีซอลลานั่งห้อยขาอยู่ "ยายโซ ฉันหลับไปนานแค่ไหนอ่ะ" "ก็ตั้งแต่ที่สิบโมงอ่ะ" " ห้ะ ฉันก็อดเจอรุ่นพี่คนนั้นอ่ะสิ"ซอลลาโอดครวญออกมาทำเอาโซเฟียรู้สึกมั่นไว้เพื่อนสาวไม่น้อย "นี้แกรจะบ้าผู้ชายไปแล้วนะยายซอล" "ก็ฉันชอบของฉันนี้ คอยดูนะฉันจะต้องได้พี่เขามาเป็นแฟนให้ได้" "ก่อนจะได้เขามาเป็นแฟน แกรรู้รึยังว่าพี่เขาชื่ออะไร" "จริงด้วย ฉันลืมไปเลย" โป๊ก โซฟีเขกหน้าผากซอลลาด้วยความมั่นไส้เหลือทน "โอ๊ย ยายโซ เจ็บนะ" ซอลลายู่หน้าด้วยความเจ็บ "เจ็บก็ดี พี่เขาชื่อคิริน ขอเตือนนะ แกอย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า" ซอลลามองเพื่อนสาวด้วยความสงสัย "หยุดมองฉันแบบนั้นเดี๋ยวนี้ ฉันถามเพื่อนในคณะมา" ซอลลายิ้มร่ากระโจนเกาะแขนเพื่อนสาวใบหน้าสวยถูไถบนแขนเรียวของโซเฟียอย่างออดอ้อน "หยุดทำแบบนี้นะ ยายซอลฉันขนลุก" มือเรียวผลักหน้าผากสวยของเพื่อนอย่า
Leer más
ตัวแทนของใคร
"ยายซอล วันนี้มีประชุมและลานเชียร์นะ" "อีกแล้วเหรอ ฉันอยากกลับไปนอน"ซอลลาโอดควรญทันทีที่ได้ยินเธอรู้สึกง่วงมากเพราะเมื่อคืนดูซีรีย์ดึกไปหน่อย แค่นอนตี5 ตื่น7โมงเช้าเพื่อมาเรียนแค่นั้น "ฮ่า ฮ่า ยายซอลเหมือนหมีแพนด้าเลยอ่ะ"โซเฟียขำพรืดเมื่อมองหน้าเพื่อนสาวจังๆก็พบว่าขอบตาของซอลลาดูคล้ำจนเห็นได้ชัดเพราะวันนี้ซอลลาไม่ได้แต่งหน้าจัดเต็มเหมือนทุกวัน "หยุดขำนะ ยายโซ" ซอลลารีบหยิบกระจกขึ้นมาส่องก็ถึงกับตกใจกับรอยคล้ำใต้ตาที่เห็นได้ชัด "หยุดนะยายโซ"ซอลลายู่หน้างอลจนโซเฟียหยุดล้อแต่ก็ยังแอบขำอยู่ร่างเล็กรีบหยิบแว่นตำในกระเป๋ามาใส่แล้วขาเร่งรีบเร่งเดินออกไปจนโซเฟียเดินตามไม่ทัน "แกจะรีบไปไหนยายซอล"โซเฟียตะโกนไล่หลังเพื่อนสาวที่เดินแกมวิ่งออกไป "ฉันจะไปห้องน้ำ ฝากเช็กชื่อด้วย"โซเฟียได้แต่ขำในท่าทีเพื่อนสาวแต่สายตาเจ้ากรรมดันหันไปเจอรุ่นพี่หนุ่มที่ซอลลาปลื้มยืนมองตามหลังเพื่อนสาวเธอก็ได้แต่สงสัย ทันทีที่สายตาคมหันมาเจอเธอที่ยืนมองอยู่ก่อน คิรินก็รีบเดินออกไปทันที โซเฟียได้แต่มองอย่างสงสัยแต่ก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ ห้องเรียน "อ้าว โซเฟีย ซอลลาไม่มาเรียนเหรอ"โซเฟียที่กำลั
Leer más
ไม่ได้หวงแค่หมั่นไส้
"ยายโซ วันนี้อยากดื่มจัง ไปเที่ยวกัน" โซเฟียเงยหน้ามองซอลลาอย่างสงสัยเพราะปกติเพื่อนของเธอไม่ชอบเที่ยวกลางคืนสักเท่าไหร่"แกอย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันแค่อยากดื่มเอง" ซอลลาส่งสายตาออดอ้อนจนโซเฟียจนตกลง"โอเคร เจอกันที่ผับKR สองทุ่มนะ""โอเคร เจอกันฉันกลับห้องก่อนนะ บายๆๆ"ซอลลาโบกมือให้โซเฟียและขึ้นรถขับออกไป เมื่อเห็นเพื่อนออกไปแล้วโซเฟียก็รีบขึ้นรถตามออกไปเช่นกันผับKRวันนี้ซอลลาเลือกที่จะใส่ชุดเดรสรัดรูปสีดำสายเดี่ยวรัดรูปเปิดแผ่นหลังโชว์ให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียว ผมยาวสลวยถูกดัดจนเป็นลอนสวยสยายทั่วแผ่นหลัง ใบหน้าสวยแต่งเติมอย่างพอดีจนน่ามอง ผู้คนที่เดินผ่านต่างพากันเมียงมองร่างอรชรที่กำลังยื่นกดโทรศัพท์อย่างไม่ได้ใส่ใจผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาแต่ที่จริง เธอกำลังหลบสายตาราวเสือกระหายเหยื่อของผู้ชายเหล่านั้นต่างหากรอไม่นานโซเฟียก็มาถึงซอลลาจึงเริ่มรู้สึกผ่อนคลายขึ้น"แกมายื่นอ่อยเหยื่อรึไงยายซอล ทำไมไม่รออยู่รถ". "ก็ฉันกลัวแกหาฉันไม่เจอไง""เห้อแกนะแกมายื่นไม่กลัวโดนฉุดไปรึไง"ทันทีที่โซเฟียพูดจบซอลลาจึงรีบกระโจนเกาะแขนเพื่อนสาวด้วยความกลัว โซเฟียได้แต่ถอนหายใจอย่างเอือมๆ และปล่อยให้ซอลลาเ
Leer más
อยากเป็นคนนั้นของเธอ
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นปลุกให้คนที่กำลังหลับไหลให้ตื่นขึ้น มือเล็กพยายามควานหามือถือ แต่ก็ไม่เจอจึงต้องลุกขึ้นมาหาเสียงต้นเหตุ ทันทีที่ลุกขึ้นซอลลาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนไหบประดังประเดเข้ามา มือน้อยขยี้ผมจนยุ่งเยิงไปหมด "โอ้ย ปวดหัวฉมัดเลย" เมื่อหันไปดูเวลาที่หัวเตียงก็พบว่าสายแล้ว เธอจึงรีบวิ่งไปแต่งตัวไม่ทันได้ดูว่าใครโทรมาด้วยซ้ำ กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง "ฮัลโลยายโซ" "แกอยู่ไหน" "ฉันติดไฟแดงอยู่ ใกล้จะถึงแล้ว" "วันนี้อาจารย์ ยกคลาสนะ" "ห้ะ ยกคลาสเหรอ โอ้ยฉันอุตส่าห์รีบ" "แต่วันนี้มีเฉลยพี่รหัสนะ" "โอเคร ฉันกำลังจะถึง"ซอลลาโยนโทรศัพท์ไว้เบาะข้างคนขับและรีบขับรถออกเพราะไฟเขียวพอดี มหาวิทยาลัยKUBมินิคูเปอร์สีขาวเข้ามาจอดในลานจอดรถซอลลาเช็กความเรียบร้อยของตัวเองและลงจากรถไปหาโซเฟียที่นั่งรออยู่หน้าคณะ " ยายโซ อาจารย์ยกคลาสทำไมไม่โทรบอกฉัน ฉันจะไม่รีบขนาดนี้" " ฉันโทรบอกแกรแล้วนะ ไม่รับสายเอง" "แกโทร"เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเสียงโทรเข้าจริงๆซอลลาเลยไม่ได้พูดต่อ คนตัวเล็กทรุดนั่ง
Leer más
3วันจะเป็นวันของเรา
ลานเชียร์ที่ตอนนี้เหล่านักศึกษาปี1พากันมานั่งเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ ทันทีที่รุ่นพี่เดินเข้ามาเสียงพูดคุยก็เริ่มเบาลงจนเงียบสนิท "สวัสดีน้องๆนะครับ วันนี้เราจะมาเฉลยพี่รหัสกันนะครับ หากใครที่รู้อยู่แล้วว่าพี่รหัสของน้องคือใคร ให้เดินไปหาพี่รหัสได้เลย" ทันทีที่พูดจบเหล่านักศึกษาก็พากันเดินออกไปเพื่อหาพี่รหัส เหลือเพียงแค่ซอลลากับโซเฟียที่ไม่ได้ตามหา ทั้งสองเพียงยืนรอเงียบๆรอรุ่นพี่เฉลยทีเดียว พี่รหัสคือรุ่นพี่ปี2 ซึ่งซอลลาไม่เคยเห็น เห็นแค่เพียงพี่ปี3และ4 ทำให้เธอไม่ได้สนใจที่จะตามหาเท่าไหร่ "ใครที่ยังตามหาพี่รหัสไม่เจอ ออกมารอข้างหน้าเลยครับและถือคำใบัมาด้วยนะครับ" เมื่อได้ยินที่รุ่นพี่ประกาศทั้งสองสาวก็รีบพากันเดินออกไปยังข้างหน้าทันที "ยายโซ แกไม่ได้ตามหาพี่รหัสเหรอ" "ไม่อ้ะ เขียนว่าแค่นั้นใครจะไปรู้หล่ะ" "จริง ของฉัน สวยรวยเริสสุดในคณะ ใครจะไปหาเจอ เขียนมาว่ะหมั่นใจเกิน"ซอลลาบ่นได้แบะเบพปากให้กับคำใบ้ของตัวเอง โซเฟียถึงกับหลุดขำในท่าทีของเธอ "แกก็นะ" "เหอะ ฉันหล่ะเบื่อแค่หาพี่รหัสทำไมต้องยุ่งยากด้วยอ้ะ" "เลิกบ่นเถอะ เดี๋ยวก็ได้รู้ว่าว่าใครเป็นพี่รหัสแก รึจะเป็นคนนั
Leer más
3วันจะเป็นวันของเรา2
เช้าวันเสาร์ซึ่งวันนี้ไม่มีเรียนแค่ซอลลาก็เลือกที่จะตื่นแต่เช้ามาแต่งตัว "สวยมากซอลลา"ซอลลายื่นยิ้มร่าหน้ากระจกหมุนซ้ายหมุนไปมาปากก็ชมตัวไม่หยุด "เห้อ วันนี้ใส่ชุดไหนดีนะ"ซอลลาหยิบชุดเดรสยาวสีฟ้าลายน่ารักสายเดี่ยวกับอีกชุดเดรสสั้นสีชมพูแขนตุ๊กตาออกมา ตาสวยมองไปมาระหว่าง2ชุดว่าจะเลือกใส่ชุดไหนดี "เห้อ เอาชุดนี้ดีกว่า" ซอลลาเลยเลือกหยิบเดรสยาวสีฟ้าสายเดี่ยวลายน่ารักมาใส่ เมื่อลองใส่แต่งเติมหน้าอีกนิดเดียว ซอลลาถึงกับยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีเพราะวันนี้เธอรู้สึกสวยเป็นพิเศษ "สวยมากซอลลา รับรองพี่คิรินต้องหลงเสน่ห์แน่"ใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างสดใส มือสวยหยิบเครื่องประดับมาใส่นิดหน่อยให้พอดูน่ารัก เมื่อเช็กคความเรียบร้อยเสร็จซอลลาก็รีบบึ่งออกจากห้องโดยไม่ลืมหยิบกระเป๋าสะพายใบสวยไปด้วย ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่เจ้าของห้องยังไม่ทันตื่นนอน คิรินงัวเงียตื่นขึ้นจากเสียงเคาะประตูที่รบกวน ใบหน้าหล่อยุ่งเหยิงอย่างให้เห็นได้ชัด "มาเคาะทำอะไรปานนี้ว่ะ คนจะหลับจะนอน" มือหนากระชากประตูเปิดอย่างแรกด้วยความหงุดหงิด "เอ่อ คือ ซอล" ซอลลาถึงกับกับตลึงงันกับภาพตรงหน้า คิรินที่ปกติจะเซ็ทผ
Leer más
เรื่องของเราNC
คิรินค่อยวางร่างเล็กลงที่ที่นอนอย่างเบามือและทายทับร่างกายเข้าหาซอลลาที่นอนอยู่ ปากหนาบดเบียดกับปากนุ่มดูดดึงปากเล็กอย่างพอใจทันทีที่ปลายลิ้นร้อนสอดผ่านริมฝีปากเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ คิรินเก็บเกี่ยวน้ำหวานในปากจากพอใจ ริมฝีปากหนาไล่จูบตามกรอบหน้าเนียนไล่ลงมาตามลำคอระหง "อื้อ พี่คิรินอย่าทำรอย" คิรินไม่สนใจคำเอ่ยทวงของหญิงสาว เขากำลังมั่วเมากับร่างกายของเธอ "อื้อ อ๊ะ"เสียงครางหวานดังเป็นระยะที่ริมฝีร้อนไล่ขบเม้มสร้างความเสี่ยวซ่านให้กับซอลลาจนสติกนะเจิดกระเจิ้ง คิรินดึงชุดเดรสสีสวยของซอลลาออกผ่านศีรษะและจัดการดึงบาร์ไร้สายของเธอออก ดอกบัวตูมชูชันอยู่เบื้องหน้าเม็ดบัวสีอ่อนชวนหลงไหลคิรินไม่รอช้าที่เข้าไปดูดกินอย่างมูมม้ามจนเกิดเสียวดังจ้วบจ้าบ เขาดูดกินทั้งสองข้างอย่างไม่ให้น้อยหน้า มือหนาทั้งสอองก็บีบขย้ำอย่างมันส์มือ "อื้อ พี่คิน อ้า"เสียงครางหวานดังไม่หยุดยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งทยาน "หืม หนูคะ กินมันให้เฮียให้หน่อยได้ไหม" คิรินยันตัวขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกันกับซอลลาเขาจับมือของเธอไปสัมผัสความใหญ่ต่อผ่านกลางคืนที่ดูเหมือนมันจะทะลุออกมาเสียอย
Leer más
กำราบคนดื้อ
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ฉันก็ขลุกอยู่ที่ห้องพี่คิรินเหมือยเดิม ถึงแม้ว่าจะขอไปอาบน้ำที่ห้องที่ห่างกันไม่กี่ก้าวก็ไม่ได้รับการอนุญาตแต่อย่างใด ตอนนี้ฉันจึงใส่เสื้อยืดตัวโคร่งของพี่คิรินกับบ๊อกเซอร์และแน่นอน ชั้นในของฉัน ไม่ได้ใส่ "พี่คิริน ซอลขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ไหมคะ" เสียงหวานเอ่ยออดอ้อนคนตัวโตที่กำลังนั่งทำงานอยู่หน้าคอมอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่มีเสียงตอบรับจากคิรินมีเพียงแค่ความเงียบ ซอลลาที่อยู่กับเขามาตั้งแต่เมื่อคืนจนตอนนี้ หลังจากทานข้าวเช้าพร้อมกันจนถึงตอนนี้ คิรินก็เอาแต่ทำงาน เขาไม่อนุญาตให้เธอออกไปแต่ก็ไม่ได้สนใจเธออยู่ดี ซอลลาที่เริ่มรู้สึกน้อยใจร่างเล็กเดินออกมาและหันไปดูอีกฝ่ายอีกครั้ง เขาก็ยังคงไม่ได้สนใจ "เหอะให้อยู่ก็ไม่สนใจ แล้วอย่ามาง้อนะ"เสียงหวานพรึ่มพร่ำอย่างน้อยใจ ปัง เสียงปิดประตูดังลั่นทำให้คิรินละสายตาจากหน้าจอมามองยังต้นเสียงและหันกับมาทำงานต่อโดยไม่รู้เลยว่าซอลลานั้นงอนตุ๊บป่องหนีไปแล้ว เขาคิดแค่ว่าอีกคนคงเบื่อที่เขาเอาแต่ทำงานไม่สนใจ หากแต่สิ่งที่เขาคือรีบเคลียงานให้เสร็จ จะได้มีเวลาให้เธออย่างเต็มที่ 20.00 "อ้าวชนนนนน"เสียงหวานที่เริ่มบ
Leer más
ฉันกับเขาเธอจะเลือกใคร
คอนโดKRรถสปอร์ตคันหรูขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังลาดจอดรถ คิรินรีบลงจากรถช้อนร่างเล็กขึ้นเดินตรงดิ่งเข้าไปยังข้างในคอนโด ติ๊ด คิรินใช้ตัวดันประตูเข้ามาภายในห้องตรงดิ่งเดินพาร่างเล็กมายังห้องนอน "เจ้าเจ๋อ ตื่นมานะจะจัดการให้ดูเลย" ร่างแกร่งยื่นเท้าเอวมองคนตัวเล็กที่นอนหลับไม่ได้สติอย่างคาดโทษ คิรินได้แต่ถอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ยังไงเสียเขาก็ต้องจัดแจ้งเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คนตัวเล็กอยู่จู่ๆความคิดชั่วร้ายก็เกิดขึ้นในหัว ปากหยักยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ผมจัดแจงถอดเสื้อผ้าน้อยชิ้นของตัวเล็กออกจนหมดรวมไปถึงชั้นในตัวสวยด้วย ผมลอบกลืนน้ำลายครั้งแล้วครั้งเล่า ในตอนแรกคิดจะแกล้งคนตัวเล็กแต่กับเป็นการแกล้งตัวเองไปเสียดาย "หืม อย่าพึ่งตื่นสิว่ะ"คิรินบ่นกับตัวเอง ปากหนาไล่ดูดดึงตามเนื้อเนียนจนเกิดรอยแดงไปทั่วทั้งตัว ไว้เว้นแม้แต่ขาอ่อนด้านใน "หืม เกือบไม่รอด" คิรินยื่นขึ้นเต็มความสูงมองผลงานบนตัวร่างเล็กอย่างพอใจ ชายหนุ่มจัดแจงสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีทึบตัวยาวให้กับคนตัวเล็ก กว่าจะติดกระดุมเสร็จก็เล่นเอาเหงื่อแตกเต็มหัว มือหนาปาดเหงื่อไคร่ที่ไ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status