LOGINแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
ฉันจูบตอบไปทันทีอย่างเร่าร้อน เราสองคนเหมือนน้ำมันกับไฟ ที่อยู่ใกล้กันทีไร ก็อยากจะเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้ ฟุ๊บบ ฉันกระชากเชือกมัดกางเกงของมอร์ฟินออก จนกางเกงไหลลงตกไปที่พื้น มอร์ฟินรู้งานคลายรสจูบจากปากของฉัน ก่อนจะใช้มือกดศรีษะของฉันให้ลงต่ำไปหยุดตรงหน้า แก่นกายที่ขยายใหญ่ขึ้นชี้หน้าของฉัน มันขยั
อื้ออออ อื้ออออออ ไม่นานเสียงโทรศัพท์ของเอวาลีนก็สั่นขึ้นซึ่งเธอก็กดรับสายทันที " อะไร?" เอวาลีนพูดขึ้นเบาๆ และเอียงหน้าหลบไปเล็กน้อยจากวงสนทนา " กูอยู่กับเพื่อน " เธอตอบปลายสายซึ่งฉันเดาว่าน่าจะเป็นแอลตัล " นี่ไอ้แอล กูจะกลับบ้านรึไม่กลับเนี่ยมึงจะอะไรหนักหนา" " พ่อก็ไม่ใช่ " เธอบ่นๆและทำท่าจะ
" ให้คุณหมอนางฟ้าคนสวยดูแลไปก่อนไม่ได้หรอลูก พูดแบบนี้ คุณหมอเสียใจแย่ " ผมพยายามเบี่ยงประเด็นเพื่อไม่ให้กระทบจิตใจของมาร์คัส ที่หัวใจไม่ได้แข็งแรงสักเท่าไหร่ " แล้วเมื่อไหร่แม่มดจะมา พ่อบอกได้ไหม ตอบได้ไหมงับ ?" มาร์คัสพยายามถามทั้งน้ำตาคลอ " แม่มดต้องกลับมาแน่ๆจ่ะ เธอกำลังไปหายาวิเศษมารักษาลูกช
" พ่อบุญธรรม ตามลูกสาวของเขาแล้วนะ " มาดามพูดขึ้นหลังจากวางโทรศัพท์จากสามีของเธอ " แต่แม่คงจะต้องกลับไปฝรั่งเศสก่อน " เธอพูดก่อนจะโทรให้เลขาของสามีจองตั๋วเครื่องบินเอาไว้ให้ ถ้าหนูเคลียร์เรื่องมอร์ฟิน กับมาร์คัสได้ บินไปเจอแม่กับพ่อบุญธรรม ที่บ้านของเราที่โน่นนะ " มาดามพูดอย่างใจดีและยิ้มแย้ม ทุกอ







