THREE

ONE day!

"May problema ka ba 'heart?" tanong ni Mariz sa kasintahan.

Yes! Kasintahan dahil sinagot na niya ito makaraan ng ilang buwang panunuyo.

"Wala, sweet. Pero may sasabihin sana ako pero ewan ko kung magugustuhan mo," tugon ni Luther.

"Huh! Ano ba iyon, 'heart? C'mon tell me." Napatingin siya rito. Himala naman kasing seryoso. Hindi siya sanay na nakikita ito sa ganoong pagmumulha. Palagi itong nakangiti sa kaniya.

Dahil dito ay nagpakawala si Luther ng malalim na paghinga bago sumagot.

"Kung yayain ba kitang lalayo ng Maynila ay papayag ka ba? Sasama ka ba sa akin kahit saan man kita dalhin?" Sa wakas ay nasabi niya ang ilang araw din niyang pinag-iisipang ipagtapat dito.

"Seryoso ka, 'heart? What's the matter?" tanong naman nitong halatang hindi makapaniwala sa naging pahayag niya.

"Yes, sweet ko. Gusto kitang makasama ng hindi nagtatago. Ayaw ko rin namang kamuhian ka ng pamilya mo kaya't hindi ako nagpapakita sa kanila. Mahal kita, Mariz Kaye at handa kong gawin ang lahat upang mapatunayan sa iyo ang aking tapat na pagmamahal. Gustuhin ko mang hingin ng formal sa mga magulang mo ang iyong kalayaan upang pakasalan ka pero alam kong tutol sila sa relasyon natin and I'm sure mas hahadlangan nila ang plano kong pakasalan ka.

"Basta tandaan mo, sweet. Hindi lahat nang nakikita at naririnig mo ay totoo. Minsan ay dinadaya tayo ng ating paningin at pandinig. Isa lang ang maipapasigurado ko sa iyo, mahal na mahal kita. Mas mahal pa kita ng higit sa buhay ko. Handa kong itaya ang buhay ko para sa iyo. Ngayon ay inuulit ko, sasama ka ba sa akin upang magpakalayo-layo para makapagsimula sa buhay?" mahaba-haba niyang pahayag sa kasintahan.

SA haba ng paliwanag ng kasintahan ay tumino sa isipan ni Mariz Kaye ang payo ng kaniyang kambal. May mga mensahe na nakapaloob sa bawat salitang binitawan ng kasintahan. Mahihiwaga ang mga pahayag nito. Kaya't hindi na rin siya nagpatumpik-tumpik pa.

"Panghahawakan ko ang pagmamahal mo, 'heart. Dahil mahal na mahal din kita alam mo iyan. Sasama ako sa iyo kahit saan mo ako dalhin. Pero hindi ba mas maganda kung magpakasal muna tayo kahit sa huwes bago tayo aalis? Siyempre para kahit papaano ay masasabing may basbas ang pagsasama natin. Ano sa palagay mo 'heart?" pahayah niya. 

Inaamin niyang may takot siyang nadarama. Subalit mahal na mahal niya ang lalaking nasa kaniyang harapan at handa siyang sasama rito kahit saan man magtungo. Dahil alam niyang hindi rin niya kakayaning mabuhay na malayo rito.

SAMANTALANG hindi makapiwala si Luther sa isinagot ng kasintahan niya. Kaya't bago pa niya napigilan ang sarili ay niyakap na niya ito ng mahigpit.

"Thank you for trusting and loving me, Mariz Kaye. Of course we will. Naunahan mo lang ako sa usaping kasal. And I love it as I love you." Hindi matatawarang kaligayahan ang lumulukob sa kaniya ng oras na iyon. Kaya naman ay isinayaw-sayaw niya ito habang yakap-yakap.

"I have faith in you, 'heart. Alam kong balang-araw ay masasabi mo sa akin ang hiwagang bumabalot sa pagkatao mo. Mahal na mahal kita, Luther Bartolome. The mysterious man of my heart," seryosong pahayag ni Mariz Kaye.

'Alam kong hindi ka ordinaryong preso. Ngunit hindi ako sigurado kung tama ang hinala ko. Balang-araw ay sana masabi mo kung ano iyon,' nais sana niyang sabihin ngunit ngumiti na lamang siya.

Kaya naman!

Hahalikan na sana ni ito Luther kaso eksakto namang sumulpot ng mga kaibigan niywng may kasamang abogado! Mali! Ang judge pala! Ang hukom sa siyudad ang kasama ng tatlo niyang kaibigan. Kilala niya ito dahil minsan na nilang iniligtas sa panganib at sabi nito ay maari nila itong lapitan anumang oras na kailanganin nila ang tulong nito.

"Oh, siya ba ang magiging asawa mo, Hijo? Hindi na ako magtataka kung halos hilain ako ng mga kaibigan mo upang bigyan kayo ng basbas. She's indeed beautiful. Sigurado akong nagmamadali kayong magkaroon ng basbas." Masayang pinaglipat-lipat ng judge ang paningin kina Luther at Mariz Kaye.

"Yes, judge. Kaya't ngayon na ang kasal para marehistro mo bukas sa korte," agad namang sagot ng binata.

"I'll do it, Luther Hijo. Huwag kang mag-alala dahil kagaya nang sinabi ko dati ayy maari n'yo akong lapitan kahit ano mang oras. Ang pagpaparehistro ko sa inyo ay maliit na bagay lang iyan kumpara sa nagawa n'yo sa akin. Hala, dito kayong dalawa, permahan n'yo ang mga papeles na ito. Alam ko namang parehas kayong nasa tamang edad na. Your friends will be our witnesses." Nakangiting inilapag ng judge ang attaché case saka kinuha ang wedding papers.

Hindi na sila nagpatumpik-tumpik pa! Pinermahan nila ang lahat nang pinapirmahan ng hukom!

In just a blink of their eyes they're already legally married! Mr and Mrs Bartolome.

"Judge, wala bang kiss the bride?" Panunukso pa ni Bong-Bong.

"Bahala na silang magtukaan, anak. Dahil ako ay babalik na sa opisina at ma-encode ko ito sa computer ko upang maipasa ko bukas." Tumatawang panggagatong pa ng judge.

Tuloy!

Ang instant wedding ay nauwi sa halakhakan!

"Masaya kami para sa inyong dalawa, Tol, Sis Mariz," sabay-sabay pa talagang pahayag ng tatlo.

"Thank you mga, Tol---"

"No, Parekoy. Kami ang dapat magpasalamat sa inyong dalawa. Nakahanda na ang lahat kaya't maari na kayong humayo at magpakarami." Putol ni Ron-Ron.

"Sis Mariz, alam naming nahihiwagaan ka sa aming apat. Ngunit darating ang araw na mauunawaan mo ang lahat lalo't mag-asawa na kayo ng utol namin. Sigurado naman akong may sinabi na ang asawa mo kaya't itatanong ko lang kung hindi ka ba uuwi upang kukuha ng gamit mo?" sabi naman ni Mundo kay Mariz.

"Uuwi mga kuya este mga kapatid. Hmmm, Kuya na lang ang itawag ko sa inyo, puwede? Total kayo ang mga kuya-kuyahan ko. Let's make a plan. Uuwi ako ngayon pero sundan n'yo ako or puntahan n'yo ako mamayang gabi upang kunin ang maleta ko. Makakahalata sila kung may hatak-hatak akong maleta bukas sa pagpasok ko kuno sa theatre kaya't mamayang gabi ay maging akyat bahay kayo kuno. Okay lang ba mga Kuya?" may ngiti sa labing paliwanag ni Mariz Kaye bago binalingan ang asawa.

"Mukhang naging tahimik ka na, 'heart? Hmmm, sabi nga ni Kuya Bong-Bong kanina ay wala bang kiss the bride? Sige ka baka mapanis ang laway mo diyan." Panunukso pa niya rito.

Kaso!

Ang hindi napaghandaan ay hinapit siya nito saka siniil nang halik na walang pasintabi!

Napa 'oooh' na nga lamang ang tatlo sabay talikod dahil sa biglang pagyakap at paghalik ng kaibigan nila sa asawang naisipang kantiyawan ito nang harapan-harapan.

SA isipan ni Mariz Kaye ay may kalokohan ding itinatago ang mahal niyang asawa. Ngunit sa kabilang bahagi rin ng utak niya ay kinikilig. Kaya't imbes na awatin ito lalo at nasa tabi nila ang mga kaibigan nito ay ikinawit niya ang mga braso sa leeg nito saka tinugon ito sa makapugtong halik.