Partager

ใต้สกุล 24

Auteur: AloneKing
last update Date de publication: 2026-10-19 22:52:40

“เฉิงเฉิง! “ เสียงของดมิทรี!

ความกลัวปะทะเข้ามาอย่างแรงจนเขาต้องกอดเข่าตัวเองเอาไว้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • BOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล   ใต้สกุล 29

    ระหว่างทางที่รถกำลังเคลื่อนไปให้ถึงปลายทาง ดมิทรีก็มองคนอ้อมกอดของเขาเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่“ใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้วครับ” อเล็กซ์พูดขึ้นทำลายความเงียบเพราะอีกไม่กี่นาทีตัวรถจะเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลแล้ว ดมิทรีหลุดออกจากภวังค์กลับมายังโลกแห่งความเป็นจริง เขาเริ่มนั่งไม่ติดเมื่อรถกำลังไปจอดจุดจอดรถฉุกเฉินและเมื่อรถจอดสนิทดมิทรีก็เปิดประตูออกเป็นคนแรกทั้งที่ในวงแขนยังมีหลี่เฉิงนอนเหม่อลอยอยู่ เตียงคนไข้ถูกเข็นมารับคนในอ้อมแขนของดมิทรีไปก่อนจะหายลับสายตาของเจ้าพ่อมาเฟียเข้าประตูห้องฉุกเฉินไปเสื้อผ้าของดมิทรีเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดเหนียวเหนอะ แต่เขาก็ยังนั่งกุมมืออยู่หน้าห้องฉุกเฉินคนเดียว ท่าทางที่นั่งไม่ติดของดมิทรีทำให้นางพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลนำนมอุ่นมาให้ดมิทรีรับพร้อมกับส่งยิ้มให้ แต่มันเป็นรอยยิ้มที่ฝืนมากที่สุดที่ใครจะเคยเห็นมาบนโลก เขารับมาแล้วถือนมแก้วนั้นไว้ในมือไม่ยอมวาง ส่วนดวงตาก็จ้องไปยังห้องฉุกเฉินอย่างเดียว เนื้อในอกสั่นไหวยิ่งกว่าแผ่นดินไหวกลางเมือง ดมิทรีสั่นเทิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำผู้คนบาง

  • BOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล   ใต้สกุล 28

    ผมพ่นควันออกมาอีกครั้ง...อีกครั้ง และอีกครั้งทุกครั้งมวลควันพิษจะสลายหายไปในไม่กี่วินาทีเพลิดเพลินอยู่กับบุหรี่มวนแล้วมวนเล่า... หันไปมองยังพื้นที่ที่หลี่เฉิงเคยอยู่กลับพบว่ามันหายไป!รีบไล่มองหาในความมืด เผื่อมันอาจจะหลบอยู่ตามต้นไม้สักต้น แต่ไม่พบ!“Damn! “ ผมสบถออกมาก่อนจะขยี้บุหรี่ในปากทิ้งลงบนจานเขี่ยบุหรี่ สองขาจ้ำอ้าวไปยังห้องของเซอร์เกย์ก๊อก ๆผมเคาะเสียงดังอยู่นานกว่ามันจะเปิดประตูออกมา “ไปตามหาเฉิงเฉิง! “ ผมพูดเสียงดังด้วยความร้อนรนใจ และเหมือนเรื่องนี้จะเข้าทางเซอร์เกย์ มันยิ้มมุมปากก่อนส่งข้อเสนอมาให้“จับเป็นหรือจับตาย” ผมเกลียดคำถามของมันจริง ๆ“เป็นสิวะ! “ ผมพูดแค่นั้นเพราะหัวเสียมากแล้วกับการที่หลี่เฉิงหายไปแบบนี้ เดิมที่จะแค่ให้มันรับลมหนาวสักพักเป็นการลงโทษเท่านั้นแต่เมื่อมันหายไปทั้งสภาพนั้น ผมเองก็กังวลใจ...กลับห้องของตัวเองพร้อมมองออกไปยังหน้าต่าง ตอนนี้ลูกน้องจำนวนมากกำลังเดินถือไฟฉายคนละกระบอกเพื่อตามหาคนของผมและหนึ่งในนั้นมีเซอร์เกย์...และสไนเปอร์?ผมเห็นเงาราง ๆ คล้ายปื

  • BOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล   ใต้สกุล 27

    *Li Cheng*ผมเจ็บปวดมากเหลือเกิน...เจ็บปวดมากเกินจะทนไหวแล้ว“ดมิทรี...ฆ่าผมที ได้โปรด” ผมพูดทั้งที่น้ำตายังนองใบหน้า เสียงสั่นจนฟังไม่ได้ศัพท์ หัวใจของผมเจ็บร้าวเหมือนกำลังจะตายลงตอนนี้น้ำมูกเหนียวหนืดไหลเข้าปาก ส่วนน้ำตาก็ไหลไปถึงคาง ดมิทรีเดินมาตรงหน้า...ตบใบหน้าผมสองสามที ส่วนปากของมันก็พูดอะไรสักอย่างตาของผมพร่าเบลอไปหมดเลย... ดมิทรียังคงตบหน้าแล้วก็ขยับปาก แต่ผมกลับไม่ได้ยินอะไรเลย....ซ่าาาาาาาาาา!!ผมลืมตาตื่นขึ้นมาทั้งที่รอบข้างมืดสนิท ผมเห็นเงาของใครบางคนราง ๆ แต่ก็ระบุไม่ได้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร รอบกายหนาวเหน็บ ยามมีลมพัดผ่านบวกกับน้ำที่เพิ่งถูกสาดมาเมื่อครู่มันทำให้ร่างของผมสั่นไหวจากภายใน ตอนนี้ผมรู้ได้ทันทีว่าริมฝีปากมันสั่นมากขนาดไหน“หยะ..หยะ..” เอื้อมมือออกไปหวังจะคว้าคนตรงหน้าที่หมุนหลังเดินกลับเข้าประตูไป แต่เหมือนว่าคงจะไม่ทันเสียแล้ว เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าตอนนี้ผมอยู่ในสวนที่เคยขุดไว้จนเละเทะ... ตอนนี้สภาพของมันเหมือนกับวันนั้นเลยพยายามใช้สมองคิดว่ามันผ่านมานานขนาดไหน... แต่ผมกลับคิดไม่ออกเลยนอนแผ

  • BOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล   ใต้สกุล 26

    “จะเอาอะไร” มันเอาแต่ส่ายหน้าและร้องไห้หนักว่าเดิม“เฉิงเฉิงอย่าให้พี่หมดความอดทน” ผมกดฟันพูดออกไปเป็นการเตือนว่าความอดทนของผมมีขีดจำกัด และการที่มันทำตัวแบบนี้ยิ่งทำให้ผมอยากจะบีบให้ตายคามือ“ฮึก...” และมันได้ผล หลี่เฉิงกลั้นเสียงร้องแต่โดยดีแต่แค่นี้ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกพอใจเท่าไหร่ ยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนกระชากร่างกายของหลี่เฉิงให้ลุกขึ้นตามแรงหลี่เฉิงส่งเสียงร้องในลำคอเหมือนคนสติแตกแต่ผมไม่คิดจะหยุดการกระทำนั้นลง คล้องข้อมือทั้งสองของหลี่เฉิงกับโซ่บนเพดานแม้ร่องรอยของการโดนกุญแจมือบาดเมื่อวานยังไม่ดีขึ้นเลยสักนิด“ปล่อยผมไปเถอะ ฮึก เถอะนะ...ผมขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ” หลี่เฉิงพูดเสียงสั่นแต่คนไร้ความปรานีแบบผมควรจะสนใจหรืออย่างไร?ผมเดินไปหยิบแส้หางเดี่ยวที่แขวนไว้ตามผนังออกมาสองอัน จากนั้นก็เดินไปยังเบื้องหน้าของนักโทษตัวน้อย ผมยกแส้ทั้งสองอันขึ้นแล้วหวดฝ่าอากาศโชว์ไปหนึ่งที แววตาตื่นตระหนกของหลี่เฉิงยิ่งทำให้ผมสร้างตำหนิในตอนนี้เลย!*Li Cheng*พระเจ้า...พระเจ้าช่วยลูกด้วย ได้โปรดเมตตาลูกแกะตัวน้อยของพระองค์สักครั้งหนึ่ง ได้โปรด ได้โปรด

  • BOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล   ใต้สกุล 25

    ดวงตาอ่อนล้าของหลี่เฉิงสังเกตได้ไม่ยาก ดมิทรีเห็นตอนที่เขากำลังนำหน้าผากเข้าไปแตะบนหน้าผากของอีกคนเพื่อวัดไข้ มันทั้งอ่อนล้าและเศร้าสร้อย ดมิทรีเห็นแล้วจึงเว้นระยะห่างเมื่อนำให้คนป่วยกินแล้วก็เดินออกไป เปิดประตูและก้าวเท้านำไปหนึ่งข้างก็หันหลังมา “น้ำวางอยู่ตรงนั้นนะ” เขาชี้ไปยังข้างเตียง ใกล้กันมีแก้วใสกิ๋งวางอยู่พร้อมหลอดหลี่เฉิงพยักหน้าน้อย ๆ เป็นสัญญาณว่ารับรู้ เขามองไปรอบห้องด้วยความสิ้นหวัง วันนี้ปวดทั้งร่างกายและลึกยันในกระดูก เขานั่งพักอยู่ครู่หนึ่งจึงค่อย ๆ ขยับตัวลงเป็นท่านอนราบดมิทรีเองก็เฝ้ามองผ่านกล้องวงจรปิด เมื่อเห็นว่านักโทษของเขาเอนหลังพักผ่อนไปหลังกินยาก็เบาใจลง ในยาที่เขาได้กินมียาคลายเครียดผสมอยู่เม็ดหนึ่ง เขาขอมาจากอเล็กซ์หลังเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ฟัง“ตอนนี้เขาหลับไปแล้ว” ดมิทรีบอกกับอเล็กซ์ที่อยู่ปลายสาย[ให้เขาพักผ่อน] อเล็กซ์ตอบกลับ“ควรให้กินถึงตอนไหน” ดมิทรีไม่ไว้ใจยาพวกนี้เท่าไหร่นัก เขากลัวว่าหลี่เฉิงจะติดมันจนเกิดอาการถอนยา[ช่วงที่อยากให้พักผ่อน] อเล็กซ์คาดการณ์ว่าหลี่เฉิงคงนอนหลับยากในช่วงนี้หลังเจ

  • BOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล   ใต้สกุล 24

    “เฉิงเฉิง! “ เสียงของดมิทรี!ความกลัวปะทะเข้ามาอย่างแรงจนเขาต้องกอดเข่าตัวเองเอาไว้“ใจเย็น ๆ “ ดมิทรีเดินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วโอบกอดอย่างแผ่วเบา เขาเห็นว่าอีกคนกำลังสติแตกผ่านกล้องวงจรปิดหลังเซอร์เกย์เข้ามาเปิดกรงแต่ไม่ปลดกุญแจมือให้หลี่เฉิงไม่พูดอะไรออกมา แต่กลับมองอีกคนด้วยสายตาหวาดกลัวขณะดมิทรีกำลังปลดพันธนาการที่ข้อมือให้ เมื่อร่างโปร่งเป็นอิสระเขาก็กอดตัวเองอยู่แบบนั้น ดมิทรีเดาใจคนตรงหน้าไม่ออกจึงทำได้แค่ถอยร่นออกไปนั่งอยู่ห่าง ๆ“น้ำ...ดมิทรี ขอน้ำ” ดมิทรีหันไปมองรอบห้อง...“ที่ผ่านมามีน้ำกินไหม” ดมิทรีถามเสียงนุ่ม หลี่เฉิงส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วมุดหน้าเข้าหาหว่างขาของตัวเองเหมือนเดิม เจ้าพ่อมาเฟียสูดหายใจเข้าระงับอารมณ์“รออยู่นี่นะเฉิงเฉิง” ดมิทรีลุกขึ้นก่อนจะหันมาบอกกับเด็กที่นั่งกอดเข่าอยู่หน้ากรงเสียงประตูปิดสนิทลงและตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นของผู้เป็นนาย ใบหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ของดมิทรีเป็นสิ่งที่น่ากลัวกว่าใบหน้าโกรธจัดเสียอีก เขาเดินไปยังห้องครัว... ยกน้ำดื่มสองสามแพ็กด้วยตัวเอง“นายครับ ผมช่วย...” ชายชุดดำคน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status