เลือกรักเลือกร้าย(ภาคต่อความลับของความรัก)

เลือกรักเลือกร้าย(ภาคต่อความลับของความรัก)

last updateHuling Na-update : 2025-05-03
By:  ohpalKumpleto
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
26Mga Kabanata
1.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เมื่อผู้ชายเพลย์บอยถูกเเม่บังคับให้เลือกคู่หมั้นเพียงคนเดียวจากผู้หญิงทั้งหมด 5 คน ที่อยู่ๆ ก็มาให้เขาเลือกถึงที่ เเต่ดูเหมือนจะมีเพียงคนเดียวที่คอยทำท่ารังเกียจเขาอยู่ตลอดเวลา เเต่กับผู้ชายคนอื่น….

view more

Kabanata 1

ฉันชื่อ ริล ค่ะ

لقد أمضيتُ ثلاثة أيام وليالٍ أتعذب في الفراش بفعل شهاب أبو العزم.

كان في السابق صهرًا وضيعًا، لم أكن أسمح له بلمسي فحسب، بل كنت أدفعه تحت أقدامي وأهينه.

الآن أنا في حالة بؤس بينما هو في ازدهار، وكأنه ينتقم، لديه طاقة لا تنضب يستخدمها عليّ.

زوجي هو الرجل الذي انتقل للعيش في بيت عائلتي.

في الأصل كنت أحب شقيقه، ولكن بسبب حفل اجتماع الزملاء، استغل سكري وشاركني الفراش.

وانتشر الخبر بين الجميع.

لم يجد والدي بُدًّا من تزويجي منه، لكن بشرط أن ينتقل للعيش في منزل عائلتنا.

وهو ابن والده من زوجته السابقة، بعد طلاق والده وزواجه مرة أخرى، لم يعره والده اهتمامًا يذكر.

لكن ظروف عائلتي المالية جيدة جدًا، وأنا كنت دائمًا مدللة والديّ منذ طفولتي، فطلبنا منه أن يسكن في منزل عائلتنا كان أمرًا يرغب فيه والده بشدة.

وهكذا تزوجنا.

لكنني لم أكن راضية، فأنا أحب شقيقه.

وبسبب استيائي، كنت أهاجمه على جميع الأصعدة، أجبره على النوم على الأرض ليلًا، ولم أسمح له مطلقًا بأن يشاركني السرير.

أثناء تناول الطعام، كنت أنا وأخي نستهزئ به ونضطهده باستمرار، ولا نسمح له بتناول الطعام من الأطباق.

عندما ألتقي بأصدقائي وكانت تمطر، كان يأتي بلطف ليحضر لي المظلة، لكنني كنت أصرخ عليه.

باختصار، إذا لم أشتمه، فإن قلبي لا يهدأ.

لكنه كان شخصًا غريبًا بعض الشيء، وكأنه لا يملك أي غضب، فبغض النظر عن كيفية قمعي أنا وعائلتي له وإذلاله، لم يغضب أبدًا، وكان دائمًا هادئًا.

على الرغم من أنه كان وسيمًا، إلا أنه في أيام الدراسة كان انطوائيًا للغاية، وكانت نتائجه الدراسية متدنية، وكثيرًا ما كرر الصفوف، وكان وجوده في المدرسة شيئًا يثير الازدراء.

أما شقيقه فكان مختلفًا تمامًا، كان مشرقًا وسيمًا، ونتائجه الدراسية ممتازة، وكان شخصية بارزة في المدرسة.

عندما أتذكر أن شعلة الحب التي كانت قد بدأت تتقد بيني وبين شقيقه قد خمدها هو، استولى على قلبي مرة أخرى شعور بعدم الرضا.

في منتصف الليل، نزلت من السرير وركلته ليستيقظ من نومه العميق على الأرض، وقلت إنني عطشانة.

فاستيقظ على الفور وذهب ليحضر لي الماء.

كان شديد الرعاية، ففي فصل الخريف كان يتذكر دائمًا أن يحضر لي كوبًا من الماء الدافئ.

لكن عندما تذكرت كيف استغل ضعفي في تلك الليلة، ثار غضبي ورفعت يدي وسكبت الكوب كله على وجهه.

حتى بعد كل هذا لم يغضب، بل ذهب بهدوء إلى الحمام.

بينما أنظر إلى ظهره الطويل والصامت، شعرت ببعض الذنب في أعماقي، لكنني ما إن تذكرت كيف دمر سعادتي مدى الحياة، حتى تبخر ذلك الذنب دون أثر.

وهكذا، ظللت أقمعهُ وأذله لمدة ثلاث سنوات.

لكن ثلاث سنوات تكفي لحدوث الكثير: عائلتي أفلسَت، بدأت أُحبّه، والأهم... أنه طلب مني الطلاق.

عندما قدم لي اتفاقية الطلاق، قال إن حبيبته القديمة قد عادت.

أعترف، في تلك اللحظة، كنت أشعر بألم كبير، وكأن يدًا كبيرة قبضت على قلبي، وشعرت بضيق لا يحتمل.

لكنّي، ونظرًا لنشأتي المدللة وكبريائي، لم أظهر أمامه أي حزن أو أسى، بل وقّعت على وثيقة الطلاق بلا تردد.

بعد التوقيع، سمعت صوته الهادئ والبارد بجانبي فجأة: "هل تريدين أن أرسل السائق ليوصلكِ؟"

استغرقت وقتًا حتى أدركت ما قاله.

نعم، هذه الفيلا التي عشت فيها لأكثر من عشرين عامًا لم تعد ملكًا لعائلتي بعد الآن.

فقد أفلسَت عائلتي، وتم بيع جميع الأصول.

أما هو، ذلك الرجل الذي تزوجني بحيلة واحتقرته عائلتي بأكملها، فقد أسس شركة سرًا دون علمنا، والآن أصبحت أعماله ناجحة جدًا لدرجة أنه اشترى هذه الفيلا.

لكنني لا أملك الحق لألومه، ولا لأطالبه بتقسيم الممتلكات، لأن كل ما حصل عليه كان نتيجة صبره وتحمله لسنوات عديدة، وجاء بجهوده الخاصة، حتى أنه لم يستخدم فلسًا واحدًا من عائلتنا.

كان ينظر إلي بهدوء دون أن يستعجلني.

وهذا الهدوء الذي يتحلى به جعلني أتذكر كل ما فعلته معه في الماضي، وشعرت بالخجل.

ففي مثل هذه الظروف، بعد أن أصبحت أنا في حالة بؤس وهو في ازدهار، كان ينبغي عليه أن يرد إليّ الإهانات التي تعرض لها مضاعفة.

لكنه لم يفعل، بل حتى أنه كان هادئًا كالمعتاد.

فقلت على الفور: "لا حاجة، يمكنني العودة بنفسي."

وبعد أن قلت ذلك، هرعت إلى الخارج في ذعر.

وسمعت صوت استفساره الخافت من خلفي: "هل أتيتِ لرؤيتي لسبب ما هذا المساء؟"

"لا"، واندفعت خارج السور دون أن ألتفت.

كان المطر يتساقط في الخارج، فشددت قبضتي على الهدية في يدي.

اليوم هو ذكرى زواجنا الثالثة.

لم أكن أحسنُ معاملته في الماضي، ولكن عندما أدركتُ أنني بدأت أشعر بالإعجاب نحوه، أردت أن أحتفل معه بهذه المناسبة بشكل لائق.

لكن لم أكن أتوقع أن ما كان ينتظرني هو وثيقة الطلاق.

ابتسمت ابتسامة ساخرة وتركت المطر الغزير يهطل عليَّ، حتى أصبحت في حالة مُزرية.

وفي اليوم التالي، مرضت واضطررت إلى البقاء في الفراش دون القدرة على النهوض.

وفجأة سمعت ضجة وصياحًا من الخارج.

سحبت جسدي الضعيف إلى الخارج لأرى، فشاهدت والدي جالسًا على سور الجدار المقشر، يقول إنه لا يريد العيش بعد الآن.

نحن نعيش الآن في مبنى سكني قديم، بيئته قذرة وفوضوية، لكن الإيجار رخيص.

بكت أمي بحرقة أمام والدي، قائلة إذا قفز فهي ستقفز أيضًا، ولن يعيش أحد بعد ذلك.

ذهبت لأقنع والدي برأس يكاد ينفجر من الألم، وقلت له إنه مجرد إفلاس، طالما نحن أحياء، فالأمل لا يزال موجودًا.

لكن والدي حدق في فجأة بنظرة ثقيلة، تلك النظرة الحارقة جعلت قلبي يرتجف.

ثم قال: "اذهبي لتتوسلي إلى شهاب ليساعدني، هو صهر عائلتنا، سيساعدنا لا محالة."

وأسرعت أمي قائلة: "نعم، على الرغم من أننا لم نكن طيبين معه في الماضي، لكن نظرًا لمكانتكِ، سيساعدنا بالتأكيد، لذا توسلي إليه."

ابتسمت ابتسامة مريرة، فوالداي لا يزالان لا يعلمان أن شهاب قد طلقني.

رفضت التوسل إلى ذلك الرجل، لكن والدي هددني بالانتحار مرة أخرى.

بلا خيار، وافقت في النهاية.

قبل خروجي، أنفقت أمي القليل من المال المتبقي لشراء ملابس لي: فستان طويل بخط عنق عميق، وأحذية أنيقة مدببة.

حتى أن أمي استعانت بشخص ما ليضع لي مكياجًا جميلًا ويصفف شعري بإتقان.

نظرت إلى نفسي في المرآة، وارتسمت ابتسامة ساخرة على شفتي.

لا يبدو هذا كما لو أنني ذاهبة لأتوسل، بل كما لو أنني ذاهبة للإغواء.

لكن الآن، حتى لو وقفت عارية أمام ذلك الرجل، فلن يمنحني حتى نظرة.

حتى الآن لا أفهم، لماذا شاركني الفراش في ليلة لقاء الزملاء؟ هل كان هو أيضًا سكرانًا فظنني حبيبته القديمة؟

بعد أن طردت تلك الأفكار المزعجة، ومن أجل جعل والديّ ييأسان، قررت أن أتظاهر بالذهاب للتوسل إلى شهاب.

علمت أن شهاب موجود الآن في شركته، لذا ذهبت مباشرة إلى شركته بهذا المظهر.

كان والداي ينتظران "الأخبار السارة" عند مدخل الشركة.

عندما رأيت التعبير المتوقع على وجهي والديّ، لم أعرف ماذا أقول للحظة، شعرت فقط ببعض الحزن.

عندما وصلت إلى الطابق الذي يوجد فيه، ألقى الكثير من الناس عليّ نظرات غريبة، وانتشرت في الهواء مناقشات وتعليقات سيئة.

تظاهرت بعدم السماع، شددت ظهري، وذهبت مباشرة إلى مكتب شهاب.

لكن بمجرد أن رأيته، جُبِنت، وانحنى ظهري قليلًا.

في تلك اللحظة، كان يجلس على الكرسي، بأناقة ووقار، يبتسم وينظر إليّ...

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
26 Kabanata
ฉันชื่อ ริล ค่ะ
วันนี้เป็นอีกวันที่หญิงสาวยังคงเดินยื่นเอกสารสมัครงานตามบริษัทต่างๆ โชคดีที่วันนี้ทางบริษัทเพชรพร บริษัทยักษ์ใหญ่เรื่องการนำเข้าจิวเวลรี่เรียกเธอเข้ามาสัมภาษณ์งานโดยเธอแอบหวังเล็กๆ ว่าเธอจะต้องได้ทำงานที่นี่เพราะเธอรู้สึกเหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยความสิ้นหวังมานานเหลือเกิน ขืนยังไม่มีงานทำบ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก่อนท่านเสียคงถูกยึดแน่เพราะนี่ก็จะถึงกำหนดยึดแล้วหญิงสาวยืนสูดหายใจเข้ายาวๆ เป็นการเรียกขวัญกำลังใจก่อนที่มือเรียวจะค่อยๆ เอื้อมไปผลักบานประตูแล้วก้าวเข้าไปด้วยท่าทางมั่นใจแต่เมื่อมองไปยังในห้องกลับไม่พบใครสักคน หญิงสาวจึงเดินไปนั่งรอยังโซฟาตัวยาวอาจเป็นได้ว่าเธอตื่นเต้นจนมาเช้าก่อนเวลาถือว่ามันเป็นการเพิ่มเวลาเตรียมตัวปึกเสียงผลักประตูเรียกความสนใจจากหญิงสาว ภาพตรงหน้าคือผู้หญิงวัยกลางคนที่มีท่าทางสง่างามจนเธอรู้สึกหายใจไม่สะดวกจากท่าทีน่าเกรงขามของคุณผู้หญิงคนนั้น"สวัสดีค่ะ""อืม แนะนำตัวสิ"ผู้หญิงภูมิฐานใส่สร้อยเพชรเส้นโตเดินเข้ามานั่งบนโซฟาตรงข้ามเธอในห้องสัมภาษณ์โดยยังคงใช้สายตาไล่สำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับว่ากำลังไล่ตรวจความเรียบร้อยของการแต่งตัวของเธอยิ่งทำให้เธอต้อ
Magbasa pa
เเค่เลือกก็จบสินะ
: เฟร์สชายหนุ่มกำลังนั่งหัวเสียกับแม่ของเขาเองที่เอาแต่โทรตามตั้งแต่ยังไม่ออกจากบริษัทเพื่อให้เขามาพบพวกผู้หญิงที่แม่เลือกมาให้ หากถามทำไมต้องใช้คำว่าพวกน่ะเหรอ ก็มีตั้ง 5 คนเลยน่ะสิ! 4 คนในนั้นชายหนุ่มเองได้รู้จักผ่านๆ ตามงานสังคมมาบ้างแล้วเพราะพวกเธอเป็นลูกคนมีชื่อเสียง อีกคนเขาไม่รู้เลยว่าเธอจะเป็นใครมาจากไหนแต่ยังไงสะก็คงเป็นพวกผู้หญิงเห็นแก่เงินนั่นแหละไม่งั้นจะยอมรับข้อตกลงที่ไม่ต่างจากการขายตัวแบบนี้งั้นเหรอว่าแล้วเขาก็คิดถึงคะน้ากับลิบินแฟนรักขึ้นมา เร็วๆ นี้สองคนนั้นกำลังจะมีงานแต่งชายหนุ่มก็ไม่คิดเลยว่าเพื่อนรักที่นิสัยต่างกันสุดขั้วเรื่องผู้หญิงอย่างลิบินจะรักจริงหวังแต่งขนาดนี้ต่างจากตัวเขาที่คงไม่มีทางหลงรักใครได้แน่นอนเพราะพวกผู้หญิงในสายตาเขาก็เป็นแค่พวกเห็นแก่เงินเท่านั้น"คุณชายค่ะเชิญห้องโถงค่ะ"ป้าแม่บ้านเก่าแก่เห็นเขาปรากฏตัวรีบวิ่งเข้ามาต้อนรับ"ป้าครับ แม่อยู่หรือเปล่า""ไม่อยู่ค่ะ เห็นบอกจะไปอยู่บ้านพักต่างอากาศสักพัก""ดี งั้นผมมีสิทธิ์ที่จะเขี่ยยัยพวกนี้ได้ใช่ไหม""โถคุณคะคุณหญิงแค่อยากให้คุณชายรักใครสักคนอย่างจริงจังคุณชายอายุ 27 แล้วนะคะ""ก็ผมไม่เจอคนที่ใช
Magbasa pa
ฉันมันไร้ค่า
หลังจากทุกคนออกไปอย่างไม่เต็มใจก็เหลือเพียงริลและชายหนุ่มที่ทำสงครามเงียบกันอยู่นานสองนาน ก่อนที่เขาจะเริ่มพูดขึ้นมาก่อนเพราะความอึดอัดใจ"ดูตัวเธอไม่เหมือนผู้หญิงที่ขายตัวเลยนะ ทำไมถึงมาอยู่ในข้อตกลงนี่ได้""เพราะเงินค่ะ" เธอตอบไปตามความจริงจนทำให้คนฟังถึงกับนิ่งเงียบเพราะไม่คิดว่าเธอจะยอมรับ"ชัดเจนดี แสดงว่าฉันจะทำอะไรก็ได้ถ้าฉันจ่ายเงินงั้นเหรอ?""ค่ะ" เธอตอบตามความจริงอีกนั้นแกรุ้มกริ่มด้วยคำตอบที่ฟังดูประชดประชันทำให้คนตรงหน้ายิ่งเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวเรื่อยๆ จนหน้าเกือบชิดกัน...อะไรเนี่ยเขาจะจูบเธอเหรอ ไม่ได้นะ! ถึงจะไม่ใช่จูบแรกเธอแต่เธอก็ไม่โอเคที่จูบกับคนที่รู้จักกันแค่วันเดียว"หึ! เธอมันไร้ค่า เอาบิลไปแล้วไปซื้อของพวกนี้มาให้ครบก่อนเที่ยง"ชายหนุ่มยื่นบิลให้เธอทำให้ริลรู้สึกโล่งใจไม่น้อยที่เขาไม่ได้คิดจะทำเรื่องอะไรแปลกๆ ริลรับบิลนั้นมาก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกมาจากห้องโดยเจอเพื่อนร่วมบ้านอย่างทูน่าที่นั่งโต๊ะทำงานของเลขาของคุณเฟร์ส ทูน่ามองไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วทำหน้ารังเกียจจนออกนอกหน้าทำให้ริลแอบรู้สึกถึงการแบ่งชนชั้นได้ชัดเจน เฮ้อ...เธอมันไร้ค่าจริงๆ นั้นแหละ เอาน่าร
Magbasa pa
ลงโทษครั้งที่1 nc+ (25+)
"ไปไหนมา..."ริลกลับเข้าบ้านมาเวลาเกือบเที่ยงคืนหลังจากไปดูหนังกับโชน โดยไม่คิดว่าเธอเข้าบ้านดึกขนาดนี้จะยังเจอเฟร์สที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ตรงโถงรับแขกด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์"ไปทานข้าวกับเพื่อนมาค่ะ"ริลตอบเสียงเรียบและยังคงไม่มองหน้าคนถามตรงๆ ทำเอาชายหนุ่มต้องพ่นลมหายใจออกแรงๆ เพื่อพยายามข่มไฟโกรธในใจ"เพื่อน? คงอร่อยมากเลยสินะถึงได้ใช้เวลาหลายชั่วโมง เสร็จไปกี่ครั้งละ""พูดอะไรของคุณ ไร้สาระ"หญิงสาวพูดก่อนจะเดินหนีขึ้นมาบนห้องเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเริ่มคุยไม่รู้เรื่องเสียแล้ว แต่เดินหนีมาได้ไม่นานร่างสูงก็เดินเข้ามาคว้าข้อมือเธอไว้ด้วยความโมโหแล้วจับคนตัวเล็กตรึงกับผนังอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง แต่เขาไม่ได้สนใจว่าผู้หญิงคนนี้จะเจ็บปวดหรือไม่เขาออกแรงบีบข้อมือเล็กจนเธอรู้สึกเจ็บจนน้ำตาซึม"ฉันซื้อเธอมา เธอก็ควรจะรู้ว่าตัวเองเป็นสมบัติของใครไม่ใช่ทำตัวแรดไปไหนต่อไหนกับคนอื่นแบบนี้หัดมียางอายสะบาง นั้นน่ะรุ่นน้องฉันนะ""รุ่นน้องคุณแต่เขาก็เป็นรุ่นพี่ฉันเหมือนกัน แล้วมันจะแปลกอะไรถ้าคนรู้จักกันไปกินข้าวด้วยกัน""กินข้าว? เหอะ! คิดว่าฉันโง่หรือไง? อย่ามาจับน้องฉันให้ยากเธอมันก็แค่ของเล่นไร้ค่า""
Magbasa pa
#หวง คาดโทษ
หญิงสาวเดินลงมาร่วมโต๊ะเป็นคนสุดท้ายโดยมีผู้หญิงทั้ง 4 คนมองมายังเธอด้วยสายตาไม่พอใจนัก ก็แน่ละอยู่ๆ ผู้ชายที่อยากได้เป็นสามีกลับมานอนห้องของผู้หญิงที่ไม่มีอะไรเทียบเท่าพวกเธอได้สักนิดเดียวความรู้สึกของพวกเธอมันคงไม่ต่างกับการถูกทำให้เสียหน้า ชั่วพริบตาสายตาเธออ่อนบังเอิญสบตาเข้ากับสายตาของซาตานเมื่อคืนซึ่งเขาเองก็กำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาคมกริบแต่มันกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและเฉยชา เรื่องเมื่อคืนคงจะไม่มีค่าอะไรกับคนอย่างเขาเพราะในสายตาเขาเธอเป็นแค่ผู้หญิงไร้ค่าเห็นแก่เงินเท่านั้น"สมใจแล้วสินะ...เขานอนกับเธอใช้ว่าเธอจะมีค่าอะไรกับเขา ผู้หญิงอย่างเธอก็แค่ของเล่นพวกฉันไม่ถือหรอกนะของเล่นมันก็เป็นของเล่นอยู่วันยังค่ำ"โมอาพูดขึ้นทันทีที่หญิงสาวนั่งลงร่วมโต๊ะอาหารสิ่งที่เธอพูดมานั้นมันเหมือนมีดที่ปักลงกลางใจ แต่หญิงสาวกลับโต้ตอบอะไรไม่ได้แม้แต่น้อย....เพราะสิ่งที่พูดมามันเป็นความจริงทั้งหมดจนไม่สามารถหาข้อแก้ตัวได้ริลได้แต่นั่งก้มหน้าตลอดเวลาที่ทานข้าวเพราะไม่อยากจะเห็นสายตาดูถูกพวกนั้นรวมไปถึงสายตาเย็นชาของคนคนนั้นด้วย..โลกความเป็นจริงมันโหดร้ายอย่างนี้เองสินะ เข้าใจแล้ว...เข้าใจ
Magbasa pa
คุณเฟร์สสายหื่น nc+
หญิงสาวผลักแผงอกชายหนุ่มเบาเป็นสัญญาณสื่อให้เขาพาเธอเดินเข้าไปในห้อง แต่ชายหนุ่มกลับยังคงยืนนิ่งมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างหมดอาลัยตายอยาก จนเธอเริ่มหงุดหงิดใจและสับสนกับสีหน้าของคนที่เคยสนุกด้วยกันปกติแล้วเขาจะรีบดึงเธอเข้าไปเสียด้วยซ้ำเพียงไม่นานหญิงสาวที่พักอยู่ห้องรอบๆ เขาก็เปิดประตูพร้อมกันในชุดที่แทบจะไม่เหลืออะไรเลยออกมาจนเฟร์สถึงกับหัวเราะในลำคอจากการกระทำของผู้หญิงพวกนี้จะยกเว้นก็แต่หญิงสาวห้องสุดท้ายที่อยู่ไกลเขาที่สุดเธอไม่ได้ออกมายั่วเขาเหมือนคนอื่นๆ แต่มันกลับดึงดูดให้เขาอยากจะเดินเข้าไปหาเสียเองเขาได้แต่มองหน้าผู้หญิงทั้งสี่อย่างเอือมระอา ก่อนที่จะเดินผ่านสายตาอิจฉาของพวกเธอมาหยุดยังหน้าประตูห้องสุดท้าย“พี่เฟร์สจะทำอะไรคะ”นูน่าหญิงสาวที่เคยเป็นคู่ดูตัวของเขาพูดขัดขึ้นก่อนที่หญิงสาวทั้งสี่จะเดินมารวมกันเป็นแถวเหอะ...ชายหนุ่มหัวเราะในใจเพราะภาพตรงหน้าเขาตอนนี้อย่างกับกำลังดูรูปแก๊งเสือสาวปลุกใจอยู่ยังไงยังงั้นมันช่างตลกเหลือทน“ว่าไงละคะ พี่จะมาห้องยัยริลทำไม” โมอาทักท้วงอีกแรง“จะมานอนกับเมีย” ชายหนุ่มตอบอย่างเซ็งๆ“พวกเราก็เป็นหนึ่งในเมียๆ ของพี่นี่คะ” ทูน่าพูดพร้อมเดินเข
Magbasa pa
ทริปเเคนนาดา
______19:00 น.ประเทศแคนนาดาทั้งสี่คนเดินทางเข้ามาในโรงแรมระดับห้าดาวก่อนที่พนักงานจะเดินนำขึ้นมายังห้องพักมันเป็นห้องสวีตแบบสองห้องนอนและมีสระน้ำในตัวและมองบรรยากาศตัวเมืองแคนาดาได้สุดลูกหูลูกตาด้วยห้องที่มีจำกัดทั้งสี่จึงต้องแบ่งกันนอนห้องละสองคนซึ่งมูลี่เลือกห้องติดสระน้ำและริลเองก็คิดว่าเธอควรจะเลือกห้องเดียวกับมูลี่เพราะผู้ชายนอนกับผู้หญิงคงไม่เหมาะมากนัก “ฉันนอนกับคุณมูลี่ก็ได้ค่ะ”“ทำไมเธอไม่ไปนอนอีกห้องละ ฉันไม่ได้อยากรวมห้องกับเธอ” มูลี่พูดพลางเชิดหน้า“งั้น...ในเมื่อมูลี่กับเฟร์สยังไงก็เป็นว่าที่คู่หมั้นกันก็นอนด้วยกันก็ได้ ส่วนพี่จะนอนห้องเดียวกับริล” เมทพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส...ทำให้เฟร์สถึงกับเลือดขึ้นหน้าเมื่อได้ยินประโยคนั้น กล้าดียังไงถึงจะไปนอนห้องเดียวกับเมียของเขาชายหนุ่มจึงจัดการส่งสายตาโหดไปให้เมียสาวเพื่อบอกให้เธอปฏิเสธสะแต่หญิงสาวกับยังคงทำหน้างงกับเรื่องที่เกิดขึ้น...ยัยบ้านี่บื้อสะจริง... เขาแอบคิดในใจ“เอิ่มมม คืองั้นริลนอนโซฟาดีกว่าค่ะริลเป็นแค่ผู้ช่วยคุณเฟร์สคงจะไม่เหมาะที่จะใช้ห้องนอน”“ได้ยังไงละ คุณเป็นผู้หญิงนะ อย่างน้อยคุณนอนบนเตียงเดี๋ยวผมจะนอนพ
Magbasa pa
เมียกุจะ HOT ไปถึงไหนวะ
ภายในห้องที่ตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบทำให้ริลรู้สึกหายใจติดขัดชอบกล ชายหนุ่มที่อารมณ์ร้อนเมื่อครู่...ตอนนี้ได้แต่นิ่งเงียบและทำสายตาน่ากลัวอย่างน่ากังวลจนริลรู้สึกขนลุกชู ริลที่รู้สึกกลัวได้แต่ถอนหายใจอยู่ข้างๆ เขาท้องก็เริ่มเกิดอาการแสบร้อนเพราะความหิวเพราะนี่ก็ปาเข้าไปมืดเสียแล้วแต่ถ้าจะออกไปคนเดียวคงได้ดูคนอารมณ์ร้อนโมโหอีกรอบแน่ก๊อก! ก๊อก!เสียงดังขึ้นหน้าประตูเรียกความสนใจของหญิงสาว แต่คงไม่เท่าชายหนุ่มที่อยากรู้ว่าใครเป็นคนมาเคาะจนเขารีบตรงไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว ภาพที่เขาเห็นคือชายใส่ชุดสูทวัยกลางคนกำลังถือถาดของกินต่างๆ ยืนอยู่ทำให้เฟร์สรู้สึกงุนงงไม่น้อย“ขอโทษครับ พอดีท่านเห็นว่ายังไม่ลงไปก็เลยให้ผมมาตามครับ หรืออยากจะทานที่นี่เลยก็ได้ครับ”พนักงานหนุ่มยืนก้มหน้าพูดด้วยความเคารพ สายตาหญิงสาวที่แอบมองด้วยความอยากรู้อย่างเห็นอยู่ด้านมีประกายขึ้นมาเมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะได้ทานอะไรเพื่อระงับความหิวแล้ว แต่เฟร์สยังยืดยาดแต่งตัวไม่เสร็จสักทีดูท่าเธอคงต้องออกไปก่อน....ไม่สนว่าชายหนุ่มจะว่าอย่างไรเพราะท้องของเธอทนความหิวไม่ไหวแล้ว“งั้นนำไปเลยค่ะ”หญิงสาวแทรกตัวออกผ่านชายหนุ่มที
Magbasa pa
เมียกุจะฮอตไปถึงไหนวะ /ความอ่อนเเอ
“ใช่ค่ะคุณพ่อ สวยสมกับจะเป็นว่าที่ลูกสะใภ้คุณพ่อเชียวละ”มูลี่เสริมพร้อมเดินเข้ามาเกี่ยวแขนเฟร์สเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของอย่างออกนอกหน้า เมทได้ทีรีบตรงเข้าไปฉวยโอกาสโอบเข้าที่เอวริลแบบหลวมๆ จนทำให้เฟร์สที่มองอยู่ถึงกับต้องขบฟันกรามข่มอารมณ์แน่น ส่วนริลก็ได้แต่นิ่งเงียบเพราะไม่กล้าจะพูดอะไรออกไปต่อหน้าผู้ใหญ่ “เหมาะสมดี หนูริลใช่ไหม”“ชะ ใช่ค่ะคุณท่าน”“สวยสมกับที่ไอ้เมทมันว่า ฮ่าๆ สงสัยคุณหญิงคงจะจับให้ผิดคู่ละกะมั้ง ดีๆ แบบนี้พ่อก็ดีใจนี่แต่งงานพร้อมกันเลยดีไหม”“คุณพ่ออ่าาา”มูลี่เขินตัวบิดก่อนที่จะส่งสายตาบอกพี่ชายให้ลากก้างขว้างคอเธอออกไปไกลๆ เมทได้โอกาสจึงรีบพาริลขอตัวออกมาจากตรงนั้น มูลี่รู้ดีว่าเฟร์สเป็นคนเกรงใจผู้ใหญ่คงไม่กล้าที่จะตามริลไปแน่จึงเลือกใช้ผู้ใหญ่มาเป็นข้ออ้างให้เขาอยู่กับเธอ ทางด้านเมทเขาพาริลมายังริมสระว่ายน้ำก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ๆ แล้วโน้มตัวเข้ามาหาอย่างรวดเร็วจนริลที่ไม่ทันตั้งตัวรีบยกมือขึ้นมาดันแผงอกกว้างเอาไว้ด้วยความกลัว“ทำอะไรคะ?”“พี่แค่...ชอบริลมาก มากจนไม่อยากละสายตาไปไหนเลย”“เอิ่ม คนเราไม่สามารถชอบกันได้เร็วขนาดนั้นหรอกค่ะ”ริลพูดพร้อมเบี่ยงใบหน
Magbasa pa
ความสับสน เฟร์ส nc
“โถ่เว้ย! ยัยของเล่นไร้ค่า”เฟร์สพูดอย่างหัวเสียกับการกระทำของริลนางบำเรอเบอร์หนึ่งของตัวเอง ให้ตายเถอะเขาคิดว่าริลจะแตกต่างจากผู้หญิงคนที่ผ่านๆ มาสะอีกที่ไหนได้เธอก็ง่ายไปหมด“โถ่เว้ย แล้วไอ้ความรู้สึกร้อนรนบ้าๆ นี่เมื่อไรจะหายไปสักทีวะหงุดหงิดเว้ย!!!”ปัง!ต่อยเข้าผนังเพื่อระบายอารมณ์ขุ่นมัวในอกนึกแปลกใจตัวเองนักที่รู้สึกไปกับยัยนางบำเรอได้มากขนาดนี้ ปกติเขาควงผู้หญิงคนไหนพอได้เห็นเธอคนนั้นไปกับชายอื่นเขาก็แค่สะบัดทิ้งอย่างคนไม่เคยรู้จัก แต่ยัยนี่....เขารู้สึกโกรธ โกรธที่เธอยินยอมใครๆ เหมือนที่ยอมเขา“ไร้ค่า!...”เฟร์สทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างอ่อนล้าก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง เขาไม่รู้จะสงบสติอารมณ์ตัวเองให้เย็นลงได้ด้วยวิธีไหนเพียงหวังว่าการนอนหลับจะช่วยให้มันผ่านไป อารมณ์บ้าๆ นี่หายไปทีเถอะ ไม่ชอบ...ไม่ชอบเลยริลนั่งร้องไห้อยู่ในห้องน้ำพักใหญ่เธออดที่จะรู้สึกรังเกียจตัวเองไม่ได้เลย ยิ่งเธอได้ฟังคำพูดของคนที่โมโหอยู่ข้างนอกห้องน้ำนั้นมันยิ่งตอกย้ำสถานะของเธอ ไม่น่าเลย….เธอไม่น่าจะเห็นแก่เงินตั้งแต่แรกทำงานใช้หนี้ไปสะก็ไม่ต้องมาเป็นของเล่นให้ใครแบบนี้“ฉันอยากหายไปจริงๆ ….”ริลมองตัวเองในก
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status