Chapter 1

BEEP!

Kakapasok pa lamang ni Kate sa parking lot nang biglang umalingawngaw ang notification ng kanyang cellphone.

Awtomatiko niyang tiningnan ang screen. Isang mensahe mula sa unknown number ang bumungad sa kanya.

【Huwag kang dadaan sa EDSA Delikado roon!】

Kumunot ang noo ni Kate.

Walang pangalan. Walang profile picture. Walang kahit anong clue kung sino ang nagpadala. Napatingin siya sa direksiyong tinatahak niya.

Ang Edsa ang pinakamaikli at tanging ruta mula sa kanyang bahay papunta sa Style Art Museum.

“Baka wrong number lang.”

Hindi na niya iyon pinag-isipan pa. Isinilid niya ang cellphone sa bag, umupo sa driver's seat, at pinaandar ang sasakyan.

Tapos na ang rush hour kaya maayos ang daloy ng trapiko. Nang huminto siya sa isang intersection dahil pula ang traffic light, muling tumunog ang kanyang cellphone.

BEEP!

Napatingin siya rito. Ibang mensahe na naman. Pero parehong unknown number.

【8:30 PM. Magkakaroon ng multiple-vehicle collision sa Edsa. Huwag kang pupunta roon!】

Napatingin si Kate sa orasan.

8:23 PM.

Pitong minuto na lamang. At kapag nag-green light, ilang minuto lang ay nasa Edsa na siya. Biglang sumikip ang dibdib niya. Hindi niya alam kung bakit, pero sa pagkakataong iyon, nakaramdam siya ng kakaibang kaba.

Sino ang nagbabala sa kanya? At paano nito nalaman ang mangyayari? Bago pa siya makapag-isip nang husto, biglang tumunog ang cellphone niya.

Tumatawag si Mary Grace, ang kanyang assistant.

“Hello?”

“Miss Kate, nakalimutan n'yo pong kunin iyong relo na binili n'yo para kay Sir Richard.”

Napapikit si Kate. Napatingin siya sa orasan. Anniversary nila ngayon. Ikatlong wedding anniversary nila ni Richard.

Ilang araw niyang pinag-isipan ang regalo para sa kanyang asawa. Ngunit tatlong araw bago ang kanilang anniversary, bigla itong kinailangang bumiyahe para sa isang business trip.

Nasa drawer ng kanyang opisina ang relo. Kaya bago siya umalis kanina, naisip niyang kunin iyon para hindi niya makalimutan. Pero nakalimutan pa rin niya.

“Thank you, Mary Grace, pakiready na lang at babalikan ko.”

Pagkababa ng tawag, muli niyang tiningnan ang mensahe. Saglit siyang nag-atubili. Ngunit nang bumusina ang sasakyang nasa likuran niya, napilitan siyang magpatuloy.

Nag-green na ang traffic light. At sa halip na dumiretso sa Edsa, nag-U-turn siya at bumalik sa art museum.

Pagdating niya sa Art Museum, naghihintay na si Mary Grace sa entrance.

“Miss Kate, ito po.”

Iniabot nito ang relo.

Ngumiti si Kate.

“Thank you.”

Pagkatapos makuha ang regalo, agad siyang sumakay sa kanyang sasakyan at nagmaneho pauwi. Ngunit ilang minuto pa lamang ang lumilipas nang may makita siyang ilang ambulansiyang mabilis na dumaan sa kabilang direksiyon.

Isa.

Dalawa.

Tatlo.

Sinundan iyon ng mga police car at traffic motorcycles.

WEE-OOO! WEE-OOO!

Sunod-sunod ang sirena na tila sumira sa tahimik na gabi. Biglang nanlamig ang mga kamay ni Kate. 

“Ano ang nangyari?”

Hindi nagtagal, napahinto ang kanyang sasakyan nang harangan ito ng isang traffic enforcer.

“Ma'am, may major vehicular accident po sa Edsa. Sarado muna ang daan.”

“Vehicular accident?”

Nanlaki ang mga mata ni Kate. Biglang bumalik sa isip niya ang dalawang mensahe.

Huwag kang dadaan sa Edsa.

8:30 PM. Magkakaroon ng multiple-vehicle collision.

Napahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela. Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid. Ang malamig na hangin ng gabi ay pumapasok sa loob ng sasakyan, pero hindi niya iyon maramdaman. Sa halip, malamig na pawis ang gumapang sa kanyang noo.

Kung dumiretso siya kanina...

Hindi niya kayang tapusin ang iniisip.

Nang tuluyang makaalis ang traffic enforcer, agad niyang itinabi ang sasakyan. Kinuha niya ang cellphone at binuksan ang mensahe.

Mabilis siyang nag-type.

Sino ka? Paano mo nalaman na magkakaroon ng aksidente sa Edsa?

Pinindot niya ang SEND.

Ngunit ilang segundo lamang ang lumipas, lumitaw ang isang notification.

【Message failed to send.】

Napakunot ang noo niya.  Sinubukan niyang muli.

Failed to send.

Sinubukan niya ulit isend.

Failed to send.

“Anong problema?”

Hindi na siya nag-isip. Tinawagan niya ang numero. Ngunit hindi man lamang ito nag-ring.

【Call failed.】

Napatingin siya sa screen. Hindi makapag-text. Hindi rin makatawag. Ano ba talaga ang nangyayari?

Bago pa niya mahanap ang sagot, biglang tumunog ang cellphone niya.

Si Richard.

“Honey, nasaan ka na? Gaano ka pa katagal bago makarating?”

Pagkarinig niya sa boses nito, bahagyang kumalma ang kanyang dibdib. Mainit, malumanay, at pamilyar. Parang kayang burahin ng boses nito ang lahat ng takot na nararamdaman niya.

“May aksidente sa Edsa. Kailangan kong dumaan sa ibang route.”

Biglang nagbago ang tono ni Richard.

“Aksidente?”

May halatang pag-aalala sa boses nito.

“Nasaktan ka ba? May nangyari ba sa'yo? Nasaan ka ngayon? Pupuntahan kita.”

Napangiti si Kate.

“I'm fine. Huwag kang mag-alala. Pauwi na ako.”

“Sigurado ka?”

“Oo.”

Kahit ilang beses pa siyang pinagsabihan ni Richard na mag-ingat, hindi na niya binanggit ang tungkol sa kakaibang mensahe.

Baka coincidence lang. Inisip ni Kate na baka may nagprank lang sa kanya. O baka naman wrong number talaga. Kaya sa halip na pag-isipan pa iyon, nagmaneho na lamang siya pauwi.