MasukHindi maiwasan ni Adrian na bahagyang kumunot ang kaniyang noo.Naalala niya ang tagpong nasaksihan niya sa ospital kanina, kung paano inilayo ni Jaelan si Fierra mula sa kaniyang mga bisig at pinrotektahan ito sa pamamagitan ng pagtayo sa harapan niya. Hindi rin niya malilimutan ang malamig na ting
Huminga siya nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Tinapos niya ang paghuhugas ng mga pinggan, maingat na inilagay ang mga iyon sa patungan, at pinunasan ang kanyang mga kamay bago bumalik sa sala.Madilim na ang kalangitan sa labas ng bintana. Sa di-kalayuan, kumikislap ang mga ilaw ng lungsod
Ilang segundo ring nanahimik ang kabilang linya matapos ang tanong ni Fierra. Ngunit nang muling magsalita si Fiona, ibang-iba na ang tono nito. Matalim at walang bahid ng pagtatago ang emosyon sa tinig nito, isang bagay na ngayon lamang narinig ni Fierra mula sa kanya.“So what if I do?” matapang n
Habang patuloy siyang kumakain, unti-unting gumaan ang pakiramdam niya. Ang lungkot at kahungkagang bumalot sa kanya mula nang umalis si Jaelan ay tila napupunan ng mainit na pagkaing nasa harapan niya. Hindi niya inaasahang ang isang simpleng hapunan ay makapagbibigay sa kanya ng ganitong kapanatag
“Posibleng naroon din si Hailey mamayang gabi.”Lumingon nang tuluyan si Jaelan at ipinasok ang dalawang kamay sa mga bulsa ng pantalon. Nakatitig siya kay Fierra, seryoso ang ekspresyong mahirap basahin. Ilang saglit siyang naghintay bago muling nagsalita.“Hindi ba't ayaw mong magkasama kami ni Ha
Pagmulat ni Fierra, bahagya nang nakabukas ang mga kurtina sa silid. Sumisilip mula roon ang sinag ng araw sa hapon, na nag-iwan ng ginintuang liwanag sa sahig. Sandali siyang nanatiling nakahiga habang nag-aadjust ang kanyang mga mata sa liwanag, saka bahagyang lumingon sa may bintana.Doon niya na
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani
Napasinghal nang mahina si Kian sa tabi ni Kerstyn, at ang malamig niyang tawa ay tila may dalang talim. “Innocent?” bulong niya, puno ng pangungutya. “Matapos ang lahat ng taon na ‘yon, ganyan lang ang naging wakas niya. At least si Avi, mas mataas pa ang force value kaysa sa kanya.”Bahagyang hini
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u







