Se connecterNapansin ni Butler Renan ang pamumutla ng mukha ng binata. Hindi lang ito simpleng pagod. Halatang may mabigat na iniisip.Lumapit siya nang maingat. “Don Renan, anong nangyari?”Humugot ng malalim na buntong-hininga si Don Adalvino. Para bang bawat paghinga niya ay may kasamang bigat sa dibdib. Pinisil niya ang kanyang sentido bago sumagot.“Tumawag si Atty. Zeke. Pumunta raw si Kaizan sa law firm para magpagawa ng divorce agreement.”Tumigil siya saglit, parang masakit bigkasin ang susunod na salita.“Hindi pa rin siya nagbabago ng isip tungkol sa hiwalayan. Ano sa tingin mo, Renan?”Hindi niya naituloy ang sasabihin at muling napabuntong-hininga. Halatang hindi niya alam kung saan siya lulugar, bilang ama, o bilang taong gustong ayusin ang lahat.Si Butler Renan, na matagal nang nasa tabi ng pamilya, alam na ang mga ganitong sitwasyon. Hindi ito simpleng problema. May kasamang emosyon, relasyon, at kapangyarihan.Sandali siyang nag-isip, tapos bumulong sa tainga ng amo.Pagkarinig
Para kay Kaizan, pakiramdam niya para siyang biglang nahulog sa loob ng isang yelong kahon. Hindi lang ang paligid ang malamig, kundi pati ang hangin na pumapasok sa kanyang dibdib ay parang may dalang matalim na yelo. Ang buong katawan niya ay tila unti-unting pinipiga ng lamig. Nanginginig siya, hindi lang dahil sa ginaw kundi dahil sa bigat ng takot na dumagan sa kanyang dibdib na halos hindi niya na maipaliwanag.Ang tanging kaya niyang gawin ay sumigaw nang paulit-ulit, parang nawawala sa sarili.“Inara, wake up! Gumising ka, gumising ka!”Paulit-ulit ang boses niya, nauutal minsan, pero hindi humihinto. Para bang sa bawat sigaw, may natitirang maliit na pag-asang puwedeng magbalik sa babae sa buhay.Pero walang sagot.Walang galaw.Walang reaksyon.Walang kahit ano.Parang tuluyan nang huminto ang oras sa paligid nila, at ang mundo ay naging tahimik na hindi kayang basagin ng kahit anong sigaw.Useless.Walang silbi.Sa bawat segundo na lumilipas, mas lalong humihigpit ang pakir
Dinala si Wyatt sa back garden. Habang papalapit pa lang siya, napansin na agad niya ang benda sa braso at likod ng kamay ni Zandrae. Biglang nanlamig ang tingin niya at agad siyang lumapit, bakas ang pag-aalala sa mukha niya.“Zandrae, anong nangyari sa kamay mo? Sino ang nanakit sa’yo?”Pagkarinig nito, agad na kumurap si Zandrae at parang doon pa lang siya bumigay. Unti-unting nag-ipon ng luha ang kanyang mga mata. Tumingin siya kay Wyatt na parang kawawa, kinagat nang mahina ang labi bago nagsalita.“Wyatt… gusto ko lang naman makasama si Kaizan. Hindi ko kailangan ng kahit anong titulo. Pero bakit… bakit hindi ako matanggap ni Inara?”Humigpit ang panga ni Wyatt. Kumunot ang noo niya, halatang pilit pinapakalma ang sarili bago sumagot.“Zandrae, huwag ka umiyak. Sabihin mo sa akin ang buong nangyari. Ako ang bahala sa’yo.”Tumango si Zandrae habang umiiyak, parang siya ang inaapi sa sitwasyon. Pinunasan niya ang luha sa pisngi niya at nagsimulang magkwento habang nanginginig ang
“Gising ka na ba?”Habang puno ng pagdududa si Inara, narinig niya ang malambing na boses mula sa labas ng kwarto. Agad nanigas ang mukha niya at tumingin siya sa pinto nang may malamig na tingin.Nakatayo roon si Zandrae, may hawak na mangkok ng mainit na lugaw na may usok pa.Dahan-dahan siyang lumapit sa kama at iniabot ang mangkok habang mahinahong nagsalita.“Miss Inara, siguro gutom ka na. Kumain ka muna nito.”Sabi nga nila, mahirap bastusin ang taong nakangiti. Kahit hindi gusto ni Inara ang babae, inabot pa rin niya ang mangkok.Pero sa mismong sandaling nagdikit ang kanilang mga kamay, biglang binitiwan ni Zandrae ang hawak.Nahulog ang mangkok.Tumapon ang mainit na lugaw, at karamihan ay napunta sa kamay ni Zandrae.“Aray! Ang init!” sigaw niya habang napapaso, at agad napuno ng luha ang kanyang mga mata.Nagulat si Inara. Hindi niya agad naintindihan ang nangyari. Pero bago pa siya makapag-react, may narinig na silang mabilis na mga yabag mula sa labas ng kwarto.Tumingin
“Inara, hindi ko na itutuloy ito ngayon dahil kay Dad. Simula ngayon, lumayo ka na kay Zandrae. Kapag umulit pa ito, hindi na kita patatawarin.”Malamig ang banta na binitawan niya, walang bahid ng pag-aalinlangan sa boses. Sa sandaling iyon, para bang biglang huminto ang mundo niya. Hindi na siya pinakinggan, hindi na rin siya tinanong. Isang hatol ang ibinigay sa kanya na walang pagkakataong ipaliwanag ang sarili. Sa loob ng dibdib niya, unti-unting gumuho ang natitirang pag-asa na kumakapit pa roon.Napangiti siya pero hindi ito dulot ng saya. Wala iyong kasing pait. Dahan-dahan siyang tumingala sa kanya at mahinahong nagsalita. “Huwag kang mag-alala. Lalayo ako sa Miss Zandrae mo. Sabihin mo rin sa kanya na lumayo sa akin, kasi ayaw kong mapagbintangan nang wala sa oras.”Kumunot ang noo niya. Halatang hindi niya nagustuhan ang narinig. “Hindi ba ikaw ang tumulak sa kanya?”Bigla siyang tumayo mula sa kinauupuan. Diretso ang tingin niya, malamig at matalim, pero kontrolado pa rin
Bahagyang ngumiti ang dalaga at mahinahong umupo sa tabi ng matanda. Kumuha siya ng tinapay at mahinang nagsalita. “Ang tagal ko nang nagpahinga, oras na para bumalik sa trabaho sa kumpanya. Isa pa, isang buwan na lang bago ako makapagtapos kaya kailangan ko ring bumalik sa eskwela.”Naalala ng matanda na estudyante pa pala siya at hindi pa nakakapagtapos kaya mabilis itong nagpayo, “Kapag may problema ka, sabihin mo lang kay Kaizan. Huwag mong kimkimin, okay?”“Sige po,” tumango siya habang nakangiti, magaan ang boses pero may bahid ng pag-iingat.Habang pinagmamasdan ang maayos nilang usapan, biglang sumiklab ang selos sa puso ni Zandrae, parang mabangis na hayop na matagal nang nakakulong at ngayon ay pilit na kumakawala.Pilit siyang umupo nang mahinahon sa harap ng dalaga, pinipilit kalmahin ang ekspresyon bago nagtanong na parang walang pakialam. “Estudyante ka pa ba?”Bahagyang tumango ang dalaga, malinaw na ayaw nang pahabain pa ang usapan at tila gustong tapusin agad ang sand
Umatras nang umatras si Inara hanggang sa dumikit na ang likod niya sa malamig na pader. Wala na siyang urungan. Patuloy pa ring lumalapit si Kaizan, mabigat ang presensya, parang sinasakal ang hangin sa pagitan nila.Tiningnan niya si Inara mula ulo hanggang paa. Gusot na ang dating elegante niyan
“Bakit ako aamin sa bagay na hindi ko naman ginawa?” Kalmado ang boses ni Inara. Sobrang kalmado. “Ikaw ang kusang nagbigay ng card sa akin. Walang pumilit sa’yo.”Pero ang mahigpit niyang pagkakakuyom ng mga kamay ang nagbunyag ng kaba niya. Basa ang palad niya. Mabilis ang tibok ng puso niya.Hin
Bahagyang tumango si Kaizan habang pinapanood sina Don James at ang asawa nito na tuluyang umalis.Lumapit si Stephen at tumabi sa kanya. Marahang tinapik ang balikat ni Kaizan, saka sumulyap kay Inara na may mapanuksong ngiti. “Hindi ko in-expect na mag-aasawa ka agad. ‘Di ba ikaw pa ‘yung nagsasa
Biglang naisip ni Kaizan si Zandri. Alam niyang kung lalaban siya sa utos ng ama at hindi isasama si Inara, tiyak may gagawin si Don Adalvino kay Zandri.Zandri is his Achilles’ heel. He can't afford her to get hurt again because of him.Sinarili niya ang pandidiri at kagustuhan na umangal, “I unde







