登入Marahang idinampi ni Hugo ang kanyang mga daliri sa pisngi ni Liza.Hindi naman talaga si Hugo yung klase ng lalaking walang pigil. Sunud-sunuran sa kanya si Liza sa loob ng limang taon, pero ang paglaban nito ngayon — may kakaibang saya itong dala.Isang karanasang hindi pa niya naramdaman kailanman.Kung isa lang 'to sa mga bagong tricks nito para mahatak ang atensyon niya, inaamin niyang effective 'to.Lalong dumilim ang mga mata ni Hugo, at sa dim na ilaw, kitang-kita ang paggalaw ng Adam's apple niya.Bigla na lang nanginig si Liza; bumalik na naman ang pakiramdam na 'yon.Natakot siyang baka muli siyang lapitan nito, kaya mabilis niyang hinigpitan ang suot na suit jacket at sabik na sinabi, "Sige na, punta na tayo sa mall."Sa wakas, napigilan ni Hugo ang lahat ng nais niya — perpektong halimbawa ng pagpapanggap na ayaw naman pala.Unti-unti niyang natutunang pigilan si Hugo bago pa ito lubusang magpasya.Successfully napahanga ng babaeng ito ang interes niya.Dahil isang taon p
Hindi baba sa limang missed calls ang natanggap ni Marco mula kay Liza, pero para bang hindi ito narinig ng driver.Wala nang magawa, naghanda na siyang mag-book ng taxi.Kaka-open lang niya ng app nang biglang huminto sa harap niya ang minivan ni Marco.Dahan-dahang bumukas ang pinto ng sasakyan, at nakaupo roon si Hugo, hawak ang laptop, tahimik.May pag-aalinlangan pa rin nang umupo si Liza."Iiwan n'yo na po talaga ako?"Nakatutok pa rin si Hugo sa trabaho niya, hindi man lang tumitingin, parang hindi kita si Liza."Secretary Liza, nauhaw po kasi ako kanina, kaya bumili ako ng tubig sa kabilang tindahan. Pasensya na po sa pagka-late."Habang nagpapaliwanag, sinilip ni Marco ang rearview mirror at inabot ang isang bote ng tubig kay Liza.Parang bingi si Hugo, walang kahit anong reaksyon.Ngumiti si Liza. "Ay, okay lang, okay lang. Walang rush."Naisip niya, baka nagmalisya lang siya kay Hugo dahil sa sariling insecurities.Inabot niya ang tubig kay Marco, at habang binubuksan, bigl
Kinaumagahan, tinulungan ni Liza si Lily na maligo at mag-almusal bago siya ihatid papuntang Little Blossoms Kindergarten — at pagkatapos noon, dumeretso na siya sa kumpanya.Bababa na sana si Hugo mula sa itaas nang paalis na rin si Liza. Huminto ang sasakyan ni Hugo sa tabi ng mag-ina.Sa kalahating baba ng bintana ng kotse, litaw ang malamig, walang-imik na mukha ni Hugo."Sumakay ka."Napakunot-noo si Liza sa tono nito — parang utos, hindi paanyaya. Ganito na ba talaga siya magsalita palagi?Mahigpit na kinapit ni Lily ang damit ni Liza gamit ang maliliit niyang kamay, mahiyaing tinawag, "Mommy."Ayaw niyang sumakay sa sasakyan ng kanyang daddy."Hindi na po kailangan. Komportable naman po ako sa sasakyan ni Sir Yan."Bahagyang dumilim ang mga mata ni Hugo. "Sir Yan?"Agad na dinugtungan ni Marco, "Si Yan po, ang driver, sir."Isang matalim na tingin ang bumagsak kay Marco, at agad itong napatahimik."Nasa daan naman po kami, at wala na po akong maraming oras."Puno ng awtoridad a
Tumimo sa puso ni Liza ang malamig na mga salitang binitiwan ni Hugo.Bihira siyang titigan nito nang ganoon katagal. Ngunit ngayong gabi, hindi inalis ni Hugo ang tingin sa kanyang mga mata.Noon, kapag nakatingin ito sa kanya, ang nakikita lang nito ay lungkot, pangungulila, at desperasyong pilit niyang itinatago. Pero ngayon — wala na ang mga iyon. Ang nasa mga mata niya ngayon ay purong pagkalito. At kawalan ng anumang alaala."May sumusuporta sa akin?" mahinang tanong niya. "Sino?"Hindi niya talaga maintindihan ang ibig sabihin ni Hugo.Marahang ngumisi ang lalaki. Hindi na nito ipinaliwanag pa.Sa isip ni Hugo, hindi sapat si Nathan Lim upang maging banta. Wala siyang pakialam kung sino ang kasama ni Liza. Ang tanging mahalaga sa kanya ay kung magagawa pa rin nitong tuparin ang mga obligasyong nakasaad sa kanilang kontrata. Kung sino ang lalaking gusto nitong mahalin — hindi na niya iyon pakikialaman.Tahimik na lumipas ang ilang segundo. Walang nagsalita.Sa ilalim ng mapusyaw
Napangiwi si Liza habang marahang hinihimas ang kanyang balakang. Nanunubig ang mga mata niya, hindi sa sakit, kundi sa sama ng loob.Kanina lamang, mahigpit siyang niyakap ni Hugo — tila ba ayaw na siyang pakawalan, tila ba siya na lang ang mahalaga sa buong mundo niya. Ngunit sa isang iglap, itinulak din siya nito palayo, kasing dali ng pagtapon ng isang bagay na wala nang silbi.Ano ba talaga ang problema ng lalaking 'to?Parang panahon tuwing Hunyo — walang kasiguraduhan. Isang sandali'y kalmado, sa susunod ay bigla na lang magwawala.Hindi na niya maintindihan ang ugali nito.Unti-unti ring nababasag ang imahe ni Hugo sa isip niya. Noong limang taon na ang nakalipas, lihim niya itong hinangaan — dahil sa pagmamahal nito kay Wendy. Isang lalaking handang gawin ang lahat para sa babaeng minamahal niya. Sa isip niya noon, iyon ang klase ng pag-ibig na dapat asahan ng sinumang babae.Ngunit ang Hugo na nasa harapan niya ngayon...Malamig.Mapagmataas.At tila walang pakialam sa damda
Kumakanta si Liza habang bumababa siya para kumuha ng gatas na iinumin ni Lily bago matulog — pero pagbaba niya sa hagdan, may kakaiba siyang napansin.Halos lahat ng katulong sa bahay ay gising, nagkakagulo sa sala, abala sa paglilinis.Nakatiwangwang ang natumbang center table. Basag na mga antigong palamuti. Piraso-piraso na mga tasa, plato, at mangkok na hindi na maayos pang mapulot, sadyang durog na. Mukhang aabutin pa ng higit sa isang gabi para malinis nang husto ang lahat.Nagulat si Liza, agad na naalarma."Aling Marta, ninakawan ba tayo?! Tumawag na ba kayo ng pulis?"Walang sinumang lumingon sa kanya.Kinuha ni Liza ang gatas at akmang babalik na sana pataas nang may isang malalim na boses sa itaas ang biglang nagpanginig sa kanya."Liza."Tumingala si Liza — at nakita niya ang lalaking nakatingin pababa sa kanya, malamig ang ekspresyon, ang mga mata'y kasingdilim ng isang balon na walang hanggan sa gitna ng gabi."Sa loob tayo mag-usap."Tumigil sa kani-kanilang ginagawa a

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





