Masukตั้งแต่วันนั้น...ทรายทองก็รู้สึกแปลกประหลาด เมื่อมองหน้าพ่อเลี้ยงของเธอ เธอพยายามจะเลี่ยงหลบเขา เธอสับสน กับการ 'จูบ' แบบนั้น ในที่ลี้ลับ...ที่หวงห้าม
ทว่าเขากลับพยายามใกล้ชิดเธอ ดึงเธอไปนั่งตักบ้าง หอมแก้มเธอบ้าง บางหนก็จูบที่ริมฝีปาก ลิ้นของเขาแทรกเข้าไปในปากของเธอ มัน...อา...
ทำไมเธอถึงรู้สึกหวามหวิว เร่าร้อน ปวดตุบตรงส่วนนั้น ส่วนที่เขาเคยจูบมัน
วันนี้เธอไม่ต้องไปโรงเรียนเพราะเป็นวันหยุด บางหนทรายทองก็อัดอั้นกับเรื่องที่เกิดกับตัวเอง อยากจะเล่าให้ใครบางคนได้ฟัง ได้ถาม...ว่ามันเหมาะสมแล้วดีหรือ กับสิ่งที่แทนทำกับเธอ
แต่...
เธอก็อายเหลือเกิน
สาวน้อยตื่นสายเล็กน้อยวันนี้ เพราะเมื่อคืนเล่นเกม และคุยกับเพื่อนค่อนข้างดึก เธอฟุ้งซ่านจนต้องหาอะไรทำ ยามอยู่คนเดียว ทรายทองมักจะคิดถึงแต่การกระทำของพ่อเลี้ยงหนุ่ม มันสับสนปนเปหลายความรู้สึกเหลือเกิน
ปฏิเสธไม่ได้ว่าลึกๆ แล้วเธอก็ชอบ...นั่นเพราะสิ่งที่เขาพาไปสัมผัส มันช่าง...ชวนให้ลิ้มลองอีก
ความใกล้ชิดนั่น...มันมากเกินไป เกินกว่าความเหมาะสมระหว่างหญิงชาย
ทรายทองถอนใจน้อยๆ เธอยังคงนอนเล่นอยู่บนที่นอน มือน้อยนั้นไล้ไปที่ทรวงอกอิ่ม ยอดทรวงของเธอมีปฏิกิริยา เมื่อนิ้วนั่นแตะโดนมัน สาวน้อยหลับตาพริ้ม หายใจแรงขึ้น เธอโหยหาความรู้สึกที่แทนพาให้เธอไปได้รู้จัก มือนั้นเลื่อนลูบ ทรวงอกของเธอแข็งชันเมื่อแตะไล้ บางส่วนกำลังร้อนผ่าว ฉ่ำชื้น และรอให้มือของเธอ...แตะต้องมันบ้าง
มือน้อยไล้ลูบเลื่อนลงต่ำ จากทรวงอกเต่งตูม ไปยังส่วนกลางกายที่กำลังเต้นเร้ารอคอย
เธอหลับตาอยู่แบบนั้น ปล่อยใจ ลืมกาย เคลิบเคลิ้ม จนไม่ได้ยินเสียงประตูค่อยๆ เปิดออก
ภาพของสาวน้อยที่เลิกชุดนอนสีหวานของตัวเองขึ้นมาจนถึงหน้าท้องนุ่มเนียน มือข้างหนึ่งจับคลึงที่เต้าทรวงอวบอิ่ม นอนหลับตาพริ้ม ปากเผยอเล็กน้อย วงหน้าแดงก่ำ ผมยาวสยายเต็มหมอน ขาของเธอแยกออกจากกันเล็กน้อย เธอสวมกางเกงในลายการ์ตูนสีชมพู มันดูบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา และน่าปรารถนาเหลือเกิน
ผู้บุกรุกเดินมาอย่างเงียบเชียบ สาวน้อยที่กำลังจิตใจฟุ้งเตลิดกับอารมณ์ของตน ไม่รับรู้ถึงการมาของเขา เธอลูบไล้ลงต่ำจนนิ้วหนึ่งแทรกเข้าไปในขอบกางเกงใน ใจเต้นแรงระทึก กึ่งกล้า...กึ่งกลัว
"หนูทราย"
เสียงครางแผ่วนั่น พร้อมกับร่างหนาหนักที่ทรุดลงมาบนเตียงเธอ ทำให้ทรายทองสะดุ้งสุดตัว ร่างสูงใหญ่กอดรัดเธอไว้ในอก ริมฝีปากอิ่มถูกดูดเม้มเมามัน ทรายทองครางในลำคอ ผิวเนื้อของเธอร้อนผ่าวราวไฟเผา มือของเขาเย็นเชียบต้องผิวเนื้อเธอ มันกลับเหมือนราดน้ำมันลงบนไฟร้อน
"อุ๊ย...อื้อ..."
"หนูทำอะไร...หืม"
เขาคราง ไล้ปากไปที่หูหอมกรุ่น ขบเม้มเล่นมัน มืออีกข้างบีบเคล้นเต้าอวบเต็มมือ ปลุกเร้าอารมณ์ของสาวน้อย
"หนู...อ๊ะ คุณพ่อขา...ยะ...อย่า"
เธอร้องห้ามเมื่อมือของเขาประกบกับความอิ่มอูมเต็มมือ แทนหัวเราะหึๆ ชิดหูหอมกรุ่น ไล้เลียมัน พร้อมกระซิบ
"หนูอยากให้พ่อ...จูบอีกไหม?"
"หนู...หนู..."
"หนูมีความสุข...จนอยาก...ให้พ่อทำอีกใช่ไหมคะ?"
คำถามนั้น ยิ่งปลุกเร้า ผิวเนื้อตรงนั้น ฉ่ำชื้น...จนแทบจะเยิ้มหลั่ง สาวน้อยเหมือนจะหายใจไม่ออก เมื่อนิ้วของเขาเริ่มกรีดแซะร่องสาว
"คุณพ่อ...อุ๊ย...หนู..."
"บอกพ่อสิ ว่าหนุอยากให้พ่อจูบ พ่อจะทำให้หนูมีความสุข"
"ค่ะ...หนูอยาก..."
เหมือนคำเอ่ยอนุญาต ชายผู้ถูกความคลั่งไคล้ บดบังทุกส่วนสติ จับร่างน้อยลงนอนอ้าถ่าง แยกเรียวขาเพื่อเขา เขาดึงรูดกางเกงในเธอออก ก้มลงระรัวลิ้น ทรายทองครางดังลั่น สุขเหลือเกิน เสียวเหลือเกิน กับการจูบ...แบบนี้
โอ...
ราวกับเธอกำลังจะไต่ขึ้นสวรรค์
สวรรค์เห็นเพียงใกล้
ปลายลิ้นของแทนระรัวตรงเกสร แล้วค่อยๆ ชำแรกนิ้วเข้าไปในความคับแคบ เขาสูดปากกับการตอดรัดของเนื้อนุ่ม อา...เขากำลังจะทนไม่ไหวอีกแล้ว แม้ประตูนรกจะเปิดรับ เมื่อเขาแทรกตัวลงไปในกายน้อยหอมกรุ่นนี้ เขาก็ยินยอม
"อา...อ๊า..."
"อย่าเกร็งนะคนดี โอ...แน่นเหลือเกิน"
แทนสูดปาก เมื่อแทรกนิ้วเข้าไปในความชุ่มฉ่ำได้ เขาค่อยๆ ชักนิ้วเข้าออก เลียนแบบจังหวะสวาท สาวน้อยเกร็งขึ้นทั้งตัว พลางร้องหวีดอย่างสุขสม แทนดึงนิ้วออก และเคลื่อนมือไปยังกระดุมกางเกงยีนของตนเอง
เขาต้องได้...
เขาต้องได้เธอ...
เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงร้องเรียก ปลุกสติของแทน กระชากเขาขึ้นมา เขาหันขวับไปยังประตู เสียงเรียกแผ่วๆ ของคนที่มาเคาะเรียกด้านหน้า ทำให้เขาเย็นวาบ ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ทรายทองเองก็ทรงตัวลุกขึ้นนั่ง ตาเบิกโพลงอย่างตกใจเช่นกัน
"น้องทราย น้องทราย ทำไมล็อคประตูล่ะลูก"
"บอกแม่ไปว่า หนูกำลังเข้าห้องน้ำ"
เขาก้มลงกระซิบ สาวน้อยมองสบตาเขาชั่วแวบ ก่อนจะทำตามเขาสั่งด้วยการตะโกนตอบกลับคนมาเคาะเรียกเสียงสั่นเล็กน้อย
"หนูเข้าห้องน้ำค่ะแม่"
"เร็วๆ นะคะ เดี๋ยวสิบโมงเช้าเราจะต้องออกแล้ว"
"ค่ะ"
"ไปรอข้างล่างเลยนะคะลูก ใส่ชุดที่แม่เลือกไว้ให้เมื่อวานนะจ๊ะ"
เสียงฝีเท้าเดินห่างไปจากห้องของเธอแล้ว แทนและทรายทองมองตากัน ชายหนุ่มกลืนน้ำลาย ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มกระซิบข้างหูสาวน้อย เสียงของเขาเองก็สั่น เพราะความรู้สึกพลุ่งพล่าน
"เดี๋ยวพ่อจะออกไปก่อนนะ เรื่องนี้ หนูอย่าไปบอกใครนะครับ คนสวยของพ่อ"
"เอ่อ..."
"การแสดงความรักแบบนี้ พ่อทำให้หนูเป็นพิเศษ แม่คงไม่ชอบใจนัก ถ้าเกิดว่ารู้ เราคงไม่อยากทำให้แม่หนูเสียใจ"
"ค่ะ"
สาวน้อยตอบ หน้าของเธอซีด ความรู้สึกราวขึ้นสวรรค์เพราะฝีมือแทนเมื่อครู่ ตอนนี้มันมลายหายไปเกลี้ยง กลายเป็นความตกใจ ปนหวาดกลัวแทน
"รีบๆ แต่งตัวเข้า เดี๋ยวเจอกันจ้ะ"
แทนจูบแก้มนิ่มนั่น แล้วลุกพรวดขึ้นจากเตียง เขาก้าวยาวๆ ไปที่ประตูห้อง นึกดีใจที่ตนเองกดล็อค ถ้าไม่อย่างนั้น...
เขากลืนน้ำลายลงคอ ขณะที่ค่อยแง้มประตู และมองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าปลอดคนแล้ว ก็เดินออกมา เขาก้าวเร็วๆ เพื่อจะกลับห้องของตนเอง ก่อนที่จะมีใครมาพบเข้า
"แทน..."
คนที่ก้าวขึ้นบันไดมา ทันเห็นตอนที่แทนเดินออกมาจากห้องของบุตรสาวเธอ ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ตาของเธอเบิกกว้าง!
ทรายทองมองไปที่เตียงสีขาวสะอ้าน ผู้ชายคนหนึ่งนอนเปลือยกาย หมดจดอยู่ตรงนั้น เหมือนวันที่เขาแรกคลอด เขาดูเหนื่อยล้าเหลือเกินหล่อนยิ้มที่มุมปาก ภาพที่เธอได้เห็นเมื่อก่อนหน้านี้กำลังทำให้เธอร้อนรุ่ม อยากปลดปล่อยเหลือเกินเธอคุ้นกับทุกสัดส่วนนั่น เธอเคยสัมผัสมันไม่เว้นแม้แต่ที่เดียว แน่ล่ะ...เขาเป็นคนสอนให้เธอได้เรียนรู้ ได้มีความสุขกับเซ็กซ์ ได้เรียนรู้ด้านมืดของจิตใจมนุษย์เธอเองคือมนุษย์ ที่มีด้านมืดเธอตรงไปนั่งที่ริมเตียง ในมือถือแก้วไวน์ คลึงมันเล่นเบาๆ เธอมีอะไรสนุกๆ อยากจะทำกับเขา...เธอค่อยคลานขึ้นไปบนเตียง เอาไวน์ในแก้วเทราดเขา เขาสะดุ้งสุดตัว นัยน์ตาคมกริบเบิกโพลง เนื้อตัวของเขามีร่องรอยแดงเป็นจ้ำ บางแห่งเขียวช้ำ อา...มันทำให้ทรายทองยิ่งนึกถึงภาพก่อนหน้า คนไหนกันนะ ที่ฝากรอยนั้นไว้ คุณนพพร หรือว่าคุณหญิงโฉมศรี“หนูทราย”“ขา...”เธอขานตอบเขา ร่างกายรุ่มร้อนต้องการปลดปล่อย ตามองส่วนนั้น...มันตกห้อยเหมือนจะหมดแรง แน่นอน เธอรู้ว่าทำแบบไหนมันถึงจะพร้อม..."พ่อขอร้อง...ปล่อยพ่อไปได้ไหม""คงจะไม่ได้หรอกค่ะคุณพ่อ..." ทรายทองตอบ ขณะที่คร่อมร่างเขา มือกำลังปลุกเร้าส่วนนั้น ให้มันพร้อมกับ
การที่ทรายทองทำให้ทริปล่มทำให้แทนหงุดหงิดมาก หล่อนหายไปจากบ้านถึงสองวันเต็มๆ สองวันที่เขาติดต่อหล่อนไม่ได้ หล่อนเพียงแค่ส่งไลน์ข้อความมาหาเขา บอกกับเขาว่าหล่อนกำลังทำงานกับภาพิไล ไม่ต้องเป็นห่วงไม่ให้ห่วงได้ยังไงเขาแทบจะคลั่งเลยด้วยซ้ำแต่จะทำอะไรออกหน้ามากมายก็ไม่ได้...มันกระทบแน่นอนล่ะถ้าเกิดเขาไปบุกชิงตัวหล่อนจากบ้านของภาพิไล เขาจึงจำทนต้องรอ รอ และรอนังเด็กร้ายกาจคอยดูเถอะถ้ากลับมาแทน...เพียงแค่คิดก็ร้อนรุ่มเสียแล้วเขาแทบจะไปยืนรอเธอที่หน้าบ้านอยู่แล้ว แต่เก็บอาการไว้ เขาไม่อยากให้คนในบ้านรู้สึกว่าเขาห่วงทรายทองจนเกินไปแทนนั่งหงุดหงิดอยู่ในห้องทำงาน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะกดโทรศัพท์ตามเธอเพราะนี่ก็เกือบจะสามทุ่มแล้ว...แต่เขาได้ยินเสียงรถเข้ามาในบ้าน ทำให้เขารีบเด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ เดินเร็วๆ ออกมาข้างนอก ใบหน้าเคร่งเครียดหงุดหงิดของเขา ต้องเร่งปรับ เมื่อเห็นว่าทรายทองควงแขนมากับใคร ภาพิไลนั่นเอง หล่อนยิ้มให้เขา ก่อนจะพนมมือไหว้เขา แล้วเอ่ยทักทาย“สวัสดีค่ะ คุณแทน ขอโทษนะคะที่พาน้องทรายไปคุยงานเสียนานเลย พอดีต้องประชุมเครียดกันเลยน่ะค่ะ”“ครับ”เขารับไหว
ทรายทองเริ่มสนิทกับภาพิไลมากขึ้นทุกวัน เธอนึกชอบสาวสวยคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ภาพิไลเหมือนเข้าอกเข้าใจเธอจนน่าประหลาด บางถ้อยคำ บางคำพูด ทำให้เธอสะกิดใจ และปลอบประโลมเธอ บางหนทำให้เธอฮึกเหิม...ฮึกเหิม...“พี่ภากำลังทำอะไรอยู่หรือคะ”ทรายทองถาม เมื่อนั่งอ่านสิ่งที่ภาพิไลส่งให้เธอดู เพื่อพิจารณาเซ็นสัญญา พรีเซนเตอร์ให้กับบริษัทเครื่องสำอางที่เปิดใหม่ของภาพิไล สองสาวนัดกันรับประทานอาหารที่ร้านซึ่งมีห้องจัดไว้ส่วนตัว จะได้ไม่มีคนวุ่นวายรบกวน“หมายถึงอะไรจ๊ะ?” “ทรายเห็นว่าพี่กำลังมีโครงการบางอย่าง วิจัยยาบางตัวอยู่น่ะค่ะ เลยอยากรู้ว่าเกี่ยวกับอะไร ถ้าเป็นเกี่ยวกับความงาม ทรายจะได้ฟินรอเลยค่ะ”“หึๆ นี่ไว้ใจของที่พี่วิจัยมากถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?” “มากค่ะ” ทรายทองยื่นแขนของตนเองให้กับภาพิไลได้ดูชัดๆ“ดูผิวของทรายสิคะ ยิ่งใช้ก็ยิ่งดี ยิ่งออร่า ก็เพราะครีมของพี่ภาเลยค่ะ”“เครื่องสำอางน่ะค่ะ พี่จะเปิดตัวพวกเครื่องสำอาง เมคอัพ จะทำให้เป็นของผลิตจากธรรมชาติร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ก็ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือเปล่า ถ้าพี่ทำแล้วพี่อยากจะ...ร่วมมือกับบริษัทของน้องทราย น้องทรายจะว่ายังไงคะ” ภาพิไลลองแง้
เมื่อได้พักงาน ทรายทองก็พักงานจริงจัง เธอบอกผู้จัดการว่าไม่รับงานอีเว้นท์ และงานโชว์ตัวใดๆ ทั้งสิ้น เธอต้องการหยุดพัก ใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นคนอื่นๆ บ้าง หกเดือน...เวลาทองของเธอ เธอให้โบนัสดรุณีไปพอสมควร และบอกให้ผู้จัดการสาวไปพักบ้าง ดรุณีอิดออดที่อดส่วนแบ่งจากการทำงาน แต่ก็หน้าบานเพราะโบนัสไม่ใช่น้อยๆ เลยทีเดียว ป่านนี้ดรุณีคงไปเที่ยวต่างประเทศกับครอบครัวแล้วกระมังเธอตั้งใจจะไปขอบคุณลภัสเป็นการส่วนตัวสักวัน ที่ทำให้เธอได้หยุด ได้พักผ่อน แปลกตรงพอเธอได้พัก กลับมีแต่คนอยากได้เธอไปทำงานด้วย ติดต่อมามากมาย ลภัสให้อิสระเธอในการรับเลือกงาน รับก็ได้ ไม่รับก็ได้ ไม่ได้กดดันอะไรทรายทองเลยแม้แต่น้อย และเธอก็เลือกที่จะพักผ่อน มากกว่าเลือกเงินเงินของเธอมีมากมายพอแล้ว พื้นที่การยอมรับ การถูกยกย่องในสังคมต่างหาก ที่ทรายทองต้องการ เธอจึงยังคงทำงานอยู่ในวงการนี้ ความกดดันจากชีวิตส่วนตัว ทำให้ทรายทองโหยหา...และการมีชื่อเสียง เป็นที่ต้องการจากแฟนคลับ คือการตอบโจทย์ของเธอ“สวัสดีค่ะน้องทราย” เสียงทักทายดังขึ้น ทรายทอง...หันไปยิ้มรับ ตามแบบที่เธอควรทำเมื่อเป็นคนมีชื่อเสียง “สวัสดีค่ะ”“ดีใจมากจริง
“หนูกำลังเหนื่อย...เลยอยากพักบ้างน่ะค่ะ อีกอย่างหนึ่งก็ใกล้จะสอบแล้ว ถ้าคุณลภัสเอ่อ...ไม่ว่าอะไร หนูอยากจะของดงานบางชิ้นได้ไหมคะ”“อืม...”ลภัสนิ่งไปเล็กน้อย ตลอดเวลาเกือบสองปีที่ผ่านมา ตอนแรกแม้เพียงแค่อยากแก้เผ็ดเด็กคนนี้กับพ่อเลี้ยง ที่ทำชั่วลับหลังเธอ และมองเห็นว่าทรายทองน่าจะเอามาปั้นให้ได้เป็นเพชรเวลาพิสูจน์แล้วว่าทรายทองคือเพชรเม็ดงาม ที่ทำให้ค่ายละครของเธอมีรายได้มหาศาลเลยทีเดียว เอาเถอะ...ก็ให้พักบ้างอะไรบ้าง หลังๆ มานี้ทรายทองแทบจะถูกเรียกว่านางเอกเจ็ดวัน เพราะทุกช่องฉายแต่ละครของเธอ “ได้สิ ฉันให้เธอพักงาน อ้อ...งานอีเว้นท์อะไรนั่นก็แล้วแต่เธอจะรับเลย ไม่ได้บังคับอะไร ส่วนงานละคร ฉันจะให้เธอหยุดสักหกเดือน”“โอ...”“สัญญาของเราทำกันไว้กี่ปีนะ”ลภัสแสร้งทวน เพราะอยากจะรู้ใจของทรายทอง ว่าจะยังอยากอยู่กับเธออีกต่อไปไหม“สามปีค่ะ”“อา...เธออยากจะต่อสัญญาไหม?”“ถ้าหนูไม่ต่อสัญญาจะมีอะไรเกิดขึ้นไหมคะ”เด็กคนนี้ไม่เบาหรอก ลภัสยิ้มนิดๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“นั่นก็แล้วแต่หนูเลยสิจ๊ะ ถ้าหนูอยากทำงานกับเราต่อ ก็ดูแลกันไป ฉันก็มีงานป้อนให้หนูเหมือนเดิม”“คุณจะไม
“ขอบคุณมากสำหรับเงินโอนนะคะคุณโต”“ผมจะต้องไปงานของยัยปลาดาวด้วยไหม?” ทางนั้นตอบมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ จนเธอยิ้มกริ่ม ก่อนจะตอบโต้กลับไป“มาก็ดีค่ะ สร้างภาพนิดหน่อย ถ้าคุณหายไปเลย คนจะสงสัย”“มันจบแล้วใช่ไหม?”น้ำเสียงนั้นดูเรืองรองไปด้วยความหวัง แต่ลภัสจะดับฝันนั้นเสีย“มันขึ้นอยู่กับฉันค่ะ ว่าอยากให้มันจบหรือเปล่า ถ้าจะมาก็มาวันสวดคืนสุดท้ายก็แล้วกันค่ะ”“คุณไม่ใช่คนทำ...ใช่ไหม?”“มันคืออุบัติเหตุ” เธอตอบเขาเสียงเข้ม ก่อนจะหัวเราะ “จริงๆ ฉันก็อยากจะเป็นคนทำนะ คุณโต หึๆ ทั้งมันและทั้งคุณด้วย ไว้เจอกันค่ะ...” ลภัสวางสายก่อนจะเอนหลังกับเก้าอี้ พลางหลับตาลง ใบหน้าของเธอเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มของความสะสาใจเมื่อแรกที่เห็นคลิปบัดสีนั่น ลภัสก็ปรี่เข้าไปตบลูกสาวคนเดียวตัวร้ายของหล่อน จนเลือดกบปาก และขังนังเด็กร่านแรดนั่นไว้ ก่อนจะรุดไปเจรจากับ ‘อดีต’ คนรักหล่อนเก็บมันไว้ต่อรอง...รีดเงินจากโตมรนั่นทำเพราะความสะใจนังศยาภัทร มันยังคงปากดี หัวเราะเยาะหล่อน บอกว่านอกจากโตมรแล้ว คนรักปัจจุบันของลภัส มันก็จัดการเชือดทางนั้นแล้วเรียบร้อย มันลากเขาขึ้นเตียงสนองตัณหาของมันแล้ว มันหัวเราะใ







