Share

CHAPTER 3

Author: trishaaamee
last update Last Updated: 2025-12-03 09:02:19

"Alam mo ba ang pinasok mo te?"

Napalingon ako sa isa sa mga kasamahan ko rito. Binulungan niya agad pagkaalis nong mga baklang nag-aayos sa 'min.

"H-Ha?" 'yan lang ang naging sagot ko.

Kahit kasi ako naguguluhan sa pinasok ko. Ang tanging alam ko lang ay magseserve ako ng pagkain at alak sa mga costumer pero bakit kailangan pa akong ayusan ng ganito.

"Te magbebenta ka ng katawan mo rito!" sabi niya tsaka tumawa. Malandi siyang humarap sa kaharap niyang salamin at inayos ang kaniyang buhok.

Naiwan akong tulala at hindi pa rin makapaniwala sa mga narinig. Tinignan ko ang paligid.

Napalunok ako.

Hindi ito ang trabahong inaasahan ko.

Punong-puno ng kaba ang dibdib ko at nagbabalak akong tumakas pero hindi ko alam kung paano.

Nangingilid na ang luha ko pero pilit kong pinipigilan ang sariling maiyak.

"A-Ayaw ko rito," sabi ko na ikinalingon nila.

Nagsitawanan naman ang mga babae sa sinabi ko.

"Wala ka ng choice, nariyan ka na," sabi nong isa na inirapan pa ako.

"Siguro virgin pa 'to," sabi naman nong isa dahilan para matawa ulit sila.

Lalong napuno nang kaba ang dibdib ko nang bumalik ang mga bakla bitbit ang mga susuutin ko. Kitang-kitanko kung gaano kaiiksi at kaninipis ang mga iyon.

Umiling ako at todo pigil na umiyak. "A-Ayaw ko po!" sabi ko na todo ang atras. "Akala ko magseserve lang ako. Hindi ako pumasok dito para ibenta ang katawan ko!" sigaw ko sa kanila.

Nagsitawanan silang lahat dahilan para lalong mapuno ng takot ang isipan ko. Pakiramdam ko ay para silang mga demonyo na binabalot ang buo kong pagkatao.

"Bihis!" sigaw nong bakla at itinapon sa akin ang mga damit. Mariin akong umiling. Nakitanko kung paano nagtiim-bagang ang baklang 'yon. "Magbibihis ka o kakaladkarin kita sa Cr para ako ang magbihis sa 'yo?"

Kitang-kita ko kung paano magsitawanan ang mga kasamahan kong babae sa itsura ko. Kahit nangangatog ang tuhod ko sa kaba at hindi ko na marinig ang paligid dahil sa lakas ng paghikbi ko at kalabog ng dibdib ko ay marahan kong pinulot ang mga damit para magbihis.

Hindi ko na alam ang ginagawa ko. Nawawala ako sa katinuan.

Deserve ko ba ang lahat ng 'to? Ganito na ba ako kasamang tao para pahirapan ako ng ganito? Wala naman akong ibang gusto kun'di ang maibalik lahat ng tulong sa akin nina Tita Beta at Tito Ricardo. Hindi ko gusto 'to pero bakit narito ako.

Nakatulala akong nakatingin sa salamin. Pinagmamasdan ko ang sarili ko sa salamin kung gaano kaiksi at kanipis ang telang suot ko. Hindi ko alam kung lalabas pa ba ako na ganito ang itsura. Halos makita ang buong tiyan ko at buong binti ko. Hindi ako sanay sa mga ganitong damit.

"Labas na! Abah!" sigaw nong bakla sa labas mg Cr.

Nanginginig pa rin ako. Sunod-sunod ang paglunok ko habang pinagmamasdan ang sarili sa salamin.

"Nariyan na ang mga costumer Crystal! Ano ba! Gusto mo bang tawagin ko pa si Boss M?" pananakot niya sa akin kaya kahit kabado ako ay wala ako sa wisyong lumabas.

Nang makalabas ako ay wala na ang mga kasamahan ko at yong isang bakla na lang ang naiiwan dito. Nakangiti siya habang pinagmamasdan ang kabuuhan ko.

"Perfect!" sabi niya na pumitik pa sa hangin. "Halatang napakafresh mo, mukhang pag-aagawan ka ng mga costumer.

Kanina pa namumuo sa isip ko ang bagay na ito. Sa sobrang panghihina ko ay hinayaan kong hilain ako ng bakla palabas ng dressing room. Halos matumba ako sa kaba nang makita kung gaano karami ang mga tao sa bar at kung paano nila tignan ang mga babaeng kasamahan ko sa dressing room na sumasayaw at parang inaakit sila. Napalunok ako nang matuon ang atensyon ng mga 'yon sa akin.

"Ito pwede 'to!" sabi ng baklang humila sa akin at itinulak ako palapit sa mga lalaki.

Napaatras naman ako sa kaba nang makita kung paano nila titigan ang buong katawan ko. Parang gusto kong magpalamon sa lupa dahil para silang mga uhaw na lobo at kaya nila kong dakmain ano mang oras.

"Sa akin na 'yan, 5,000 pesos," sabi nong isang lalaki na sa akin ang tingin. Mukhang nasa 30+ na siya. Mayaman at maputi pero nakakatakot ang itsura, mukha siyang may pamilya na.

"Ahh! Nice naman Sir! Go na Sir!" sabi nong bakla na tinulak ulit ako pero napapaatras ako sa kaba.

Aabutan na siya siya ng pera kaso may isa pang lalaki ang dumati. "10,000" alok naman nong isa. Mukhang mayaman din pero nasa 40+ na yata ang edad.

Kung siguro matino lang ang trabaho ko at ganiyan kalaki ang lapagan ng pera ay matutuwa ako pero sa sitwasyon ko ngayon ay hindi. Pakiramdam ko ay isa akong mamahaling pagkain na pinag-aagawan ng mga mayayaman para lang matikman. Nakakadiri!

"Ay sorry Sir pero mas priority namin ang pinakamataas na alok," sabi nong bakla doon sa lakaki.

"Ay dito Esti may maganda!" rinig kong sigaw ng lalaki kasama ang grupo niya.

"Tsk," rinig kong singhal naman ng lalaking hinihila niya. "I don't like here," sabi niya na binawi ang kaniyang kamay at masamang tumingin sa akin.

Napayuko naman ako sa takot. Napalunok ako nang hawakan ako nong lalaking naglapag ng 10,000. Takot akong lumayo sa kaniya at parang maiiyak nanaman ako.

"Magkano lapag diyan boss? Mukhang bago 'yan ah!" sabi nong lalaki na mukhang hindi nalalayo ang edad sa akin. Malagkit siyang tinitigan ang buong katawan ko habang malapad na nakangiti.

"10,000 Mr. Hayme," sabi nong bakla na nilingon pa ang lalaking naglapag non. "Kaya mo pa bang taasan 'yon?"

"No, akin na 'to," sabi nong lalaki na naglapag ng 10,000 na kinuha ang kamay ko at hinila palapit sa kaniya. Gusto kong magpumiglas pero mariin ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

"Be gentle Mr. Groomer." Napalingon ako sa lalaking hila-hila nitog Mr. Hayme nang sabihin niya 'yon, Esti? 'Yon ang narinig kong tawag sa kaniya ng kasama niya. Nangilid agad ang luha ko dahil pakiramdam ko ang babaw ko ng babae. "50,000." Halos magulat kaming lahat sa sinabi niya. Napalunok ako sa pagkabigla.

Seryoso siya?

"Ah eh paano ba 'yan? May mas mataas na sa 10,000 mo hehehem Sorry Sir, pili ka na lang ng iba doon!" sabi ng bakla tsaka tinuro ang mga kasamahan ko.

Naramdaman kong hinawakan ako ni Esti sa kabilang kamay at marahan akong hinila. Inabutan niya ng cheque ang baklang 'yon.

"Dude you sure?" natatawang tanong nong Hayme. "Akala ko ba you don't like?" pang-aasar niya sa... kaibigan niya?

"Di ba gusto mo na ganito ako magmove on? Let see at kapag hindi ito umubra, babayaran mo ako ng doble sa binayad ko," sabi ni Esti sabay abot ng bayad sa bakla.

"Enjoy Sir!" sabi nito tsaka pinandilatan ako nang mata.

Napayuko naman ako at dahil sa lakas ng kabog ng dibdib ko ay halos hindi ko na marinig ang malakas na tugtog sa bar.

"Ha? Grabe ka tol?!" sabi ni Hayme. "Pwedeng hati-hati kami ng babayaran?" sabi nito sabay turo sa circle of friends niya abala sa kabilang table na nag-iinom.

"No," mariing sabi ni Esti tsaka marahan akong hinila.

Nang makarating sa pinto ng kwarto ay nagpumiglas ako na pumasok. Napalingon siya sa akin at masamang tumingin.

"What?" tanong niya.

"A-Ayaw ko," mahinang sabi ko.

"Malaki ang binayad ko sa 'yo kaya kailangan mo 'kong tulungan makamove on," sabi niya tsaka hinila ako papasok ng kwarto.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Buy Me, Mr. Fontaime   CHAPTER 28

    "I just want to show you something."Nasa labas kami nina Esti at Eshter, kakain. Habang nagmamanehi ng kotse si Esti ay sinabi niya na may gusto raw siyang ipakita sa akin na matagal niya ng gustong ipakita.Natutuwa pa ako dahil hindi siya nahihiyang imaneho ang pink kong kotse. Ang cute lang kasi tignan.Napalingon ako sa paligin nang ipasok niya kami sa isang sikat na subdivision dito sa Manila at nahinto sa isang malaki at magandang bahay. Inalalayan niya kaming lumabas ni Eshter at itinuro ang bahay na nasa harap namin. Pinaghalong kulay puti at asul ang bahay. Malaki at halatang mamahalin dahil sa desanyo. May malaking gate na kulay itim.Nanlaki ang mata ko ng ilabas niya ang susi at ipakita sa akin. Binuksan niya 'yon at binuhat si Eshter papasok ng bahay.B-Bahay niya na ba 'to?Nang makapasok kami ay lalo akong namangha sa ganda ng bahay. Ang linis at halatang wala masyadong nagsstay. "This was build when I was not an engineer. I just explore and follow what my heart wants

  • Buy Me, Mr. Fontaime   CHAPTER 27

    (Flashback...)"Mom where's my Dad?"In a random day, my daughter asked me about her father. Hindi ako nakasagot agad. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba ang totoo."Why?" tanging nasagot ko.Ngumuso siya at tumabi sa akin. "Because I noticed that if we are family, its must have a mother, father and kids but we just two. Where's my father?" inosente niyang tanong.Napalunok naman ako at nanlalamig na ang palad dahil hindi ko alam kung paano sasagutin ang kaniyang tanong. Malaki na nga talaga siya at nagiging mulat na rin sa mundo kahit papaano."He is just in the Philippines. Busy lang siya baby, may work siya doon," pagpapaliwanag ko.Hindi ko kayang sabihin sa kaniya ang totoong nangyari. Ayaw ko siyang masaktan at ayaw ko rin na isipin niya ay wala talaga siyang tatay. Hindi ko kayang ipagdamot kay Esti ang pagiging ama niya sa anak namin. Alam kong balang araw malalaman niya ang totoo at kahit humantong man sa oras na hindi na ako, at least alam niyang may anak siya."Kailan tayo

  • Buy Me, Mr. Fontaime   CHAPTER 26

    "Kailan ka pa natutong uminom?" Napalingon ako sa likod ko nang marinig ang boses na 'yon. Hindi siya nakatingin sa akin at tuwid ang tingin sa swimming pool. Magtataka sana ako kung bakit narito siya e nasa katabing kwarto lang din ng condo ko ang tinutuluyan niya rito sa Baguio. Iisa lang kasi ang swimming pool ng condo na 'to at dito ko naisipan mapag-isa. Hindi ko nga alam kung bakit niya ako nahanap. Hinanap niya ba talaga ako o nagkataon lang din na dito rin ang punta niya? Nasa tabi ako ng swimming pool, umiinom ng alak. Hindi naman talaga 'to nakakalasing kasi 10% alcohol lang naman. Tumabi si Esti sa tabi ko, nakita ko na namumula ang kaniyang ilo at namamaga rin ng konti ang kaniyang mata. Halatang galing siya sa pag-iyak. Hindi niya pa rin ako nililingon pero hindi ko maalis ang tingin ko sa kaniya. Hindi naman nalayo ang itsura niya dati pero kita ko kung paano siya mas nagmatured at mas lalong gumwapo ngayon. "Bakit hindi mo sinabi sa akin?" tanong niya na niling

  • Buy Me, Mr. Fontaime   CHAPTER 25

    "Hindi ako nagtatanim ng galit."Hindi ko alam kung bakit narito ang Mom ni Swenn sa New York, kasama niya si Ashmon. May pinag-uusapan si Jennifer at Ashmon habang kaharap ko naman ang Mom ni Swenn."I am getting older and I don't want to see my son suffering from pain." Napalingon ako sa kaniya, nag-aalala. "Nakita ko kung paano mo nabago si Swenn mula sa panlabas hanggang panloob. Ashmon tell us the whole story and I understand and thankful you choose the best."Napalunok ako. Nangilid ang luha sa aking mata. Parang bumalik ang sakit sa akin. Mahigpit ang hawak ko sa jacket ng anak ko. Napalingon siya doon at hinawakan ang kamay ko. "Please bumalik ka na kay Swenn. He needs you." Napatitig muli ako sa kaniya at nagsimula ng magbagsakan ang luha sa mata ko. Umiling ako. "H-Hindi ko pa kaya."Mahinahon siyang tumango at tinapi ang braso ko. "I understand. Kapag handa ka na, sabihan mo kami."..."Hindi mo man lang ba kakamustahin si Swenn sa akin?" natatawang tanong ni Ashmon haban

  • Buy Me, Mr. Fontaime   CHAPTER 24

    After 7 years..."You're too high Mr. Fontaime. I didn't reach you this time."I just ignored Ashmon. Hindi naman kasi ako naniniwala sa mga sinasabi niya. I am just in a rank 1 and he just followed me in rank 2 on a board exam. "How was your field?" tanong niya habang inaayos ang suot niyang sinturon, mukhang may meeting nanaman siya."Tsk. Stop annoying me." Halos buntot ko na siya magsimula nang makapagtapos kami ng college.Iisa ang pinuntahan naming review center at halos pare-parehas ang binibilhan namin ng materials for reviews. Halos magsabay na rin kami sa pagkain, pagtulog at kahit siguro pagligo.Board exam lang pala ang maglalapit sa aming dalawa."Ibang tanong na lang..." sabi niya na ikinalingon ko. Tingin niya pa lang ay alam ko na kung ano nanaman ang babanggitin niya. "Did you miss her?""Tsk." Mabilis akong napasinghal. "I already forgot her." I lied. Even once, I didn't forget her. How could I do that? Sinanay niya ako sa paraang siya lang ang nakakagawa sa akin

  • Buy Me, Mr. Fontaime   CHAPTER 23

    (SWENN'S POV)“Did you prepared this for me?”Masyado na nga yata akong nasanay na may babae akong inuuwian sa condo ko. Everything changed. Ang linis na ng condo ko. Palagi ng may pagkain sa tuwing uuwi ako. May babae ng nakaabang sa pinto at ngumingiti kapag nakita akong nakauwi ng ligtas.May babae ng nagmamahal sa akin ng totoo.So this how it feels? To be treated like a husband…“Can we meet?” Kylineth asked me to meet. For what then?“For what? I’m done with you,” I answered while acting that I have something in my bag.She laughed that’s why I looked at her. “You’re so funny. I just want to have a meeting for our project but if you want to open up our relationship. Then, why not? By the way, in the same place we meet.”“Okay we have a meeting later for our project.” I walked away immediately. “I call you but you don’t answered my call.” This the moment I realized I forgot my phone.After our class, I pull Gwen to be with me. I tell him that we have a meeting for our project. I

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status