Home / โรแมนติก / CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ / 10. คลื่นทะเลกับคืนแรกของเรา

Share

10. คลื่นทะเลกับคืนแรกของเรา

last update publish date: 2026-10-21 12:23:38

“ไคโร! เอาชุดว่ายน้ำฉันออกจากกระเป๋าเดี๋ยวนี้!”

เสียงแก้มยุ้ยดังลั่นจากห้องนอนในเช้าวันเสาร์ ชายหนุ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ   10. คลื่นทะเลกับคืนแรกของเรา

    “ไคโร! เอาชุดว่ายน้ำฉันออกจากกระเป๋าเดี๋ยวนี้!”เสียงแก้มยุ้ยดังลั่นจากห้องนอนในเช้าวันเสาร์ ชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังจัดสัมภาระอยู่ข้างเตียงเงยหน้าขึ้นทันที“แต่คุณแก้มยุ้ยครับ จากพยากรณ์อากาศวันนี้อุณหภูมิสูงสุดสามสิบสามองศา การว่ายน้ำเป็นกิจกรรมที่เหมาะสมครับ”“ฉันไม่ได้ห้ามเอาชุดว่ายน้ำไป!”“แล้วผมทำอะไรผิดครับ”หญิงสาวชี้ไปที่ชุดว่ายน้ำสีฟ้าตัวโปรดซึ่งถูกเขาจัดใส่ถุงซิปอย่างประณีต พร้อมกระดาษแผ่นเล็กติดอยู่ด้านหน้า‘ชุดว่ายน้ำคุณแก้มยุ้ย — ควรใช้ครีมกันแดด SPF 50+ และไม่อยู่กลางแดดนานเกินไป’“นายติดป้ายเตือนทำไม!”“เพื่อป้องกันคุณลืมครับ”“ฉันอายุยี่สิบห้านะ ไม่ใช่ห้าขวบ!”ไคโรนิ่งคิดครู่หนึ่ง“รับทราบครับ ผมจะนำป้ายออก”แก้มยุ้ยถอนหายใจ ก่อนจะเห็นป้ายอีกแผ่นติดอยู่บนกระเป๋าของเขา‘อุปกรณ์สำรอง — สำหรับกรณีคุณแก้มยุ้ยลืมของ’“แล้วกระเป๋านายล่ะ”“ผมเตรียมของที่คุณอาจต้องใช้ครับ”“มีอะไรบ้าง”“ครีมกันแดด ยากันยุง ชุดปฐมพยาบาล สายชาร์จ โทรศัพท์สำรอง หมวก ร่ม ผ้าเช็ดตัว และขนมที่คุณชอบครับ”“นี่เราไปทะเลหรือไปตั้งศูนย์อพยพ”ไคโรเงียบไปสองวินาที“หากคุณต้องการ ผมสามารถลดสัมภาระได้ครับ”

  • CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ   9. สามเดือนที่หัวใจเรียนรู้คำว่ารัก

    DAY 108 / 730สามเดือนผ่านไปเร็วกว่าที่แก้มยุ้ยคิด จากบ้านที่เคยมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศกับเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงคนสองคนเถียงกันเรื่องเล็กน้อยแทบทุกเช้า“ไคโร! ถุงเท้าฉันอยู่ไหน!”“ลิ้นชักชั้นที่สอง ช่องซ้ายครับ”“ไม่ใช่คู่นั้น! คู่ที่มีรูปเป็ด!”“คุณใส่ไปทำงานเมื่อวันจันทร์ และผมซักเรียบร้อยแล้วครับ”“แล้วมันอยู่ไหนเล่า!”“บนเท้าคุณครับ”แก้มยุ้ยก้มมองเท้าตัวเอง ถุงเท้ารูปเป็ดสีเหลืองอยู่ตรงนั้นจริง ๆ“...”ไคโรยืนพิงกรอบประตูห้องนอน ยิ้มบาง ๆ“ผมควรช่วยค้นหาต่อไหมครับ”“นายแกล้งฉัน!”“ผมเพียงรอให้คุณค้นพบด้วยตัวเองครับ”“นี่มันแกล้งชัด ๆ!”“ครับ”เขาตอบหน้าตาเฉย แก้มยุ้ยคว้าหมอนใบเล็กปาใส่ แต่ไคโรรับได้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย“ความแม่นยำลดลงจากครั้งก่อนสิบสองเปอร์เซ็นต์ครับ”“ไคโร!”เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นเบา ๆ สามเดือนก่อน ไคโรแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการแกล้งคนอื่นให้หัวเราะมีประโยชน์อะไร แต่ตอนนี้เขากลับเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเสียเอง และสิ่งที่เปลี่ยนไปมากกว่านั้นก็คือ เขาไม่ได้รอให้แก้มยุ้ยสั่งทุกอย่างอีกแล้ว เขาเลือกเปิดเพลงที่เธอชอบในตอนเช้า เลือกซื้อดอกไม

  • CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ   8. เมื่อหัวใจไม่ยอมฟังคำสั่ง

    เช้าวันพุธ แก้มยุ้ยยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนนานกว่าปกติถึงห้านาที ไม่ใช่เพราะเธอป่วย ไม่ใช่เพราะขี้เกียจไปทำงาน แต่เพราะเธอไม่รู้ว่าจะทำหน้าอย่างไรเมื่อเจอคนที่ตัวเองจูบไปสองครั้งเมื่อคืน“ทำตัวปกติ แก้มยุ้ย แค่ทำตัวปกติ”เธอสูดลมหายใจแล้วเปิดประตู“อรุณสวัสดิ์ครับ คุณแก้มยุ้ย”เสียงทุ้มดังขึ้นจากปลายทางเดิน ไคโรยืนถือถาดผ้าเช็ดมือที่เพิ่งพับเสร็จ เส้นผมยาวตรงครึ่งดำครึ่งขาวปล่อยลงบนไหล่ เสื้อยืดสีเทาเข้มทำให้เขาดูเหมือนชายหนุ่มที่เพิ่งตื่นมาทำงานบ้านมากกว่าหุ่นยนต์ต้นแบบราคาแพง“อรุณสวัสดิ์!”เธอตอบดังเกินความจำเป็น ไคโรกะพริบตา“วันนี้คุณพูดเสียงดังกว่าปกติสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ครับ”“ไม่ต้องวัดทุกอย่างได้ไหม!”“ได้ครับ”เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ“เมื่อคืนคุณนอนหลับดีหรือไม่ครับ”“ดีสิ ทำไม”“ผมนอนไม่หลับครับ”แก้มยุ้ยอ้าปากค้าง“หุ่นยนต์นอนไม่หลับด้วยเหรอ”“ผมอยู่ในโหมดชาร์จตามปกติ แต่มีข้อมูลชุดหนึ่งถูกเรียกขึ้นมาประมวลผลซ้ำโดยไม่มีคำสั่งครับ”“ข้อมูลอะไร”ไคโรมองหน้าเธอตรง ๆ“เรื่องที่เราจูบกันครับ”“ไคโร!”หญิงสาวรีบมองซ้ายมองขวา ทั้งที่ในบ้านไม่มีใครอื่น“พูดเบา ๆ สิ!”“ระดับเ

  • CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ   7. จูบแรกที่ไม่มีในคำสั่ง

    เช้าวันอังคาร แก้มยุ้ยตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกสดชื่นกว่าวันก่อนมาก อาการไข้หายไปแล้ว เหลือเพียงเสียงแหบเล็กน้อยกับความขี้เกียจที่ดูเหมือนจะไม่มีวันรักษาหาย เธอพลิกตัวบนเตียงแล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ ก่อนจะพบข้อความจากพ่อบ้านประจำบ้านส่งมาเมื่อหกโมงครึ่งไคโร : อุณหภูมิภายนอก 27 องศา วันนี้มีโอกาสฝนตก 40% กรุณานำร่มติดตัวด้วยครับไคโร : ผมเตรียมอาหารเช้าไว้แล้วไคโร : หากคุณยังไม่สบาย สามารถพักผ่อนต่อได้ครับแก้มยุ้ยอ่านข้อความแล้วหลุดยิ้ม“เดี๋ยวนี้ส่งข้อความเหมือนแฟนเลยแฮะ”เธอพูดกับตัวเอง ก่อนจะชะงัก“แฟนอะไรของแกเนี่ย!”หญิงสาวรีบวางโทรศัพท์แล้วลุกจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าโดยพยายามไม่คิดถึงคำพูดเมื่อครู่ แต่ยิ่งพยายามไม่คิด ภาพใบหน้าหล่อหวานของไคโรก็ยิ่งลอยขึ้นมาในหัว ตั้งแต่เขามาอยู่ด้วย บ้านหลังนี้ไม่เคยเงียบเหงาอีกเลย มีคนทำอาหารให้ มีคนรอรับตอนกลับบ้าน มีคนคอยถามว่าเหนื่อยไหม และมีคนบ่นให้ดื่มน้ำจนเธอแทบอยากเอาแก้วน้ำไปซ่อน ที่สำคัญคนๆ นั้นหน้าตาดีเกินไปมาก“โอ๊ย หยุดคิด!”แก้มยุ้ยตบแก้มตัวเองเบา ๆ แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าลงไปชั้นล่าง“อรุณสวัสดิ์ครับ คุณแก้มยุ้ย”เสี

  • CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ   6. คนป่วยกับพ่อบ้านขี้บ่น

    เช้าวันจันทร์เริ่มต้นด้วยเสียงฝนกระทบกระจกหน้าต่าง แก้มยุ้ยนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มโดยไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้น ทั้งที่นาฬิกาปลุกดังไปแล้วสองรอบ“อื้อ...ปวดหัวจัง”เธอพึมพำก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นคลุมศีรษะก๊อก ก๊อก“คุณแก้มยุ้ยครับ”เสียงทุ้มคุ้นเคยดังมาจากหน้าประตู“อื้อ...”“ตอนนี้เจ็ดโมงสิบห้านาทีแล้วครับ”“รู้แล้ว...”“คุณมีประชุมเวลาเก้านาฬิกา”“วันนี้ขอลา...”ไคโรหยุดไปครู่หนึ่ง“คุณไม่สบายหรือครับ”“นิดหน่อย”“ผมขออนุญาตเข้าไปตรวจสอบอาการได้ไหมครับ”แก้มยุ้ยโผล่หน้าออกจากผ้าห่ม“เข้ามาสิ”ประตูเปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขายาวเดินเข้ามา เส้นผมยาวตรงครึ่งดำครึ่งขาวถูกรวบต่ำ ใบหน้าหล่อหวานมีสีหน้าเรียบสงบตามปกติ เขาเดินมาหยุดข้างเตียง ก่อนจะก้มลงมองหญิงสาวที่นอนแก้มแดงอยู่บนหมอน“คุณมีอาการอะไรบ้างครับ”“ปวดหัว เจ็บคอ แล้วก็หนาว ๆ”ไคโรยกมือขึ้นแตะหน้าผากเธอเบา ๆ แก้มยุ้ยสะดุ้งเล็กน้อย“มือเย็น!”“อุณหภูมิผิวสัมผัสของผมอยู่ที่สามสิบสามองศาครับ”“ไม่ต้องรายงาน!”“ขออภัยครับ”เขาหยิบเครื่องวัดอุณหภูมิจากลิ้นชักข้างเตียง ก่อนจะตรวจให้เธออย่างระมัดระวัง เสียงปี๊บดังขึ้น“สามส

  • CAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ   5. เมื่อพ่อบ้าน AI เริ่มรู้จักคำว่าแกล้ง

    เช้าวันอาทิตย์เริ่มต้นอย่างสงบผิดปกติ ไม่มีเสียงเครื่องดูดฝุ่น ไม่มีเสียงเรียกให้ตื่น และไม่มีพ่อบ้าน AI ยืนรายงานตารางชีวิตอยู่หน้าประตูห้องนอน แก้มยุ้ยนอนกลิ้งอยู่บนเตียงจนเกือบเก้าโมง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกแปลกใจ“วันนี้เงียบจัง”เธอคว้าโทรศัพท์มาดูเวลา แล้วรีบเด้งตัวขึ้นนั่ง“เก้าโมงแล้วเหรอ!”หญิงสาวเปิดประตูห้องนอนออกไปชะโงกมองทางเดินชั้นสอง“ไคโร!”ไม่มีเสียงตอบ“ไคโร นายอยู่ไหน!”“ผมอยู่ห้องครัวครับ”เสียงทุ้มตอบกลับมาจากชั้นล่าง แก้มยุ้ยถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะเดินลงบันไดในชุดนอนลายกระต่ายตัวเดิม ผมบ๊อบประบ่าปลายสีเขียวยุ่งเล็กน้อยตามประสาคนเพิ่งตื่น เมื่อเดินเข้าครัว เธอก็พบชายหนุ่มร่างสูงกำลังยืนจัดอาหารเช้าลงจาน เส้นผมยาวตรงครึ่งดำครึ่งขาวถูกรวบต่ำ เสื้อยืดสีเทากับกางเกงขายาวทำให้เขาดูเหมือนชายหนุ่มธรรมดาที่กำลังเตรียมอาหารให้คนในบ้าน“วันนี้ทำไมไม่ปลุกฉัน”ไคโรหันมามอง“คุณระบุว่าห้ามรบกวนการนอนในวันหยุดครับ”“อ๋อ”“ผมจึงรอจนกว่าคุณจะตื่นเอง”แก้มยุ้ยยิ้มกว้าง“เก่งมาก! เรียนรู้ไวจริง ๆ”“ขอบคุณครับ”เธอเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะมองจานตรงหน้าด้วยความสนใจ“วันนี้ก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status