Partager

CHAPTER 73

Auteur: kenkenrows
last update Date de publication: 2026-09-14 23:16:02

CHAPTER 73

Mabilis ang pagtibok ng aking puso. Nagrereklamo na nga ako kanina dahil pupunta na bukas. Tapos malalaman ko na nasa baba na? Wala pa akong ligo! Ni hindi ako nakapaghanda!

“Sir Julian, paano na ‘to? Akala ko ba bukas pa? Bakit nandito na agad?” nagpapanic na tanong ko sa kanya.

Aligaga na ako at hindi ko alam kung ano ang sunod kong gagawin. Inutusan na muna namin si Monica na harapin sila para makapaghanda na rin ako.

“Mauna ka na sa baba, Sir. Maliligo na muna ako ng mabilisan,”
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 87

    CHAPTER 87Kinabukasan ay hindi ako nakapaglako ng mga kakanin dahil biglang nilagnat ang aking bunso. Hindi ko siya maiwan dahil wala siyang makakasama sa bahay. Kapag ganitong may sakit siya lagi lang akong nasa tabi niya. Kung maglalako ako hindi rin naman ako mapapanatag. Asawa ko na rin mismo ang nagsabi na dapat kong samahan si Denver. Gumawa na lang ako ng mga gawaing bahay para may nagagawa pa rin ako. Naglaba lang ako habang natutulog pa siya. Ang batang ‘yon kapag may sakit wala kang magiging problema sa kanya. Ganado sa pagkain, hindi ka mahihirapang magpa-inom ng gamot katulad ng ibang mga bata. Kinabukasan ay nagpasya na kaming dalhin sa doktor at ipacheck-up si Denver nang hindi pa rin bumaba ang lagnat niya.“Gamitin mo muna ‘yong perang tinatago natin. Kawawa naman ang anak natin kung hindi ipapatingin sa doktor. Makikita lang naman ang pera, mas mahalaga ang kalusugan ni Denver,” Binibihisan ko na si Denver ng damit niya para makaalis na kami.“Oo, ako na ang bahal

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 86

    CHAPTER 86CALLIE'S POVTuwang-tuwa kami ni Julian habang nakikipaghalubilo sa mga bata sa orphanage. Naiibsan ng kaonti ang pangungulila sa aking dibdib sa tuwing naririnig ko ang mga tawa ng mga bata. Gusto ko na lang na bumisita rito araw-araw. Nakakatuwang makipaglaro sa kanila. Lalo na ang mga kaedad ni Cael. Sa kanila ako mosty nakikipaglaro dahil iniisip ko na si Cael ang aking kasama. Kahit sa imagine man lang ay makasama ko ang anak ko. Natutuwa nga ako sa tuwing napapanaginipan ko siya. Mas mabuti pa sa aking panaginip dahil kasama ko siya at nahahawakan. Kaso minsan lang din. Umuwi kaming pagod pero masaya ni Julian sa bahay. Parehas kaming natahimik saglit habang nakaupo sa sofa."Malapit na ang birthday niya pero wala pa rin tayong balita sa anak natin," wika ko sabay buntong-hininga. Sana sa panibagong taon na darating ay makakasama na namin ang aming anak. NANAY MIKAY’S POV“Aba, may pa lechong manok ang asawa ko, ah? Maganda ata ang naging kitaan mo,”Humalik sa ak

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 85

    CHAPTER 85CALLIE’S POVKinabukasan nung papunta na kami ng orphanage ay muli na namang nagtagpo ang landas namin nung babaeng nakasalubong namin kahapon.Naglalako siya ng suman sa labas. Nang makita niya kami ay agad siyang lumapit sa amin at binati kami.“Good morning po, Ma’am at Sir! Saan po ang punta n’yo? Salamat nga po pala sa tulong niyo kahapon nabawi ko ang kapital na ginamit ko. Bago lang kasi kami sa lugar na ‘to kaya sinusubukan pa namin kung ano ang magandang gawin para kumita ng pera,” nakangiting paliwanag niya. Morena ang kulay ng kanyang balat, nakasuot ito ng saya na kulay pula at jacket. May puting sombrero rin ito na tinanggal niya nang makita niya kami.“Good morning po! Magkano po ba lahat ng mga ‘yan, Ate? Kukunin ko na para ipamigay sa mga bata sa loob,” Konti lang ang binebente niya at sigurado akong hindi magkakasya sa mga bata sa loob. May ibang pagkain pa naman kaming dala. Bumili kami ng Mcdo kanina. “Talaga, Ma’am? Seryoso po ‘yan? Hindi po kayo nagbi

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 84

    CHAPTER 84"We will not stop until we finally find him. Makakasama pa natin si Cael,"Si Ma'am Sophia, nandito pa rin naman siya at hindi na nakikigulo sa amin. Malakas ang kutob ko noon na may kinalaman siya. Isa siya sa pinagdududahan namin ngunit wala kaming hawak na ebidensya na makakadiin sa kanya. "By the way, one of the orphanages that I supported invited us on the anniversary. It will be tomorrow,"Maraming mga orphanages na sinusuportahan si Julian. Iyon ang naging coping mechanism niya nang mawala ang aming anak. May isang beses na doon kami nag- celebrate ng birthday ni Cael. Ng sa ganoon maibsan man lang ang lungkot na aming nararamdaman sa pagkawala niya. "Sige, pumunta tayo. Malapit lang ba? Titingnan ko kung may mga meeting ka bukas. Anong oras ba tayo aalis?" tanong ko sa kanya.Binuksan ko agad ang ipad upang tingnan ang schedule nito."Cancel my meeting if there is any. This is more important than that meeting," sagot niya.Tumango ako. I browsed my ipad and I saw

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 83

    CHAPTER 83FOUR YEARS LATER But it never happened. Four had already passed and I haven’t seen my child again. Wala araw na hindi ko siya inisip. Siya lang ang laman ng aking puso at isip simula nang mawala siya. I haven’t even gotten to spend much time with my child. The time we’ve had together was so short. Hindi ko siya nakitang lumaki. Hindi kami nabigyan ng pagkakataon na marinig ang mga una niyang salita at makita ang una niyang mga hakbang. Up until now, hinahanap pa rin namin siya. Hindi kami nawawalan ng pag-asa. Alam namin na buhay pa siya. Buhay pa ang anak ko. We never touched his things. Inaamoy at niyayakap ko palagi ang mga naiwan niyang gamit sa bahay. Sa apat na taon na lumipas ay bumalik na ako sa aking trabaho bilang isa pa ring secretary ni Julian. My relationship with him is more than a secretary now. We are now officially together but we are doing things like a usual couple.At tungkol naman sa aking pamilya ay nung nasa dalawang taon ng wala akong koneksiyon

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 82

    CHAPTER 82“Wala pa rin ba?” It's been two days since Cael has been taken away from us. It was all over the news. Sa pag-uwi ni Julian ay wala pa rin itong balita tungkol sa anak namin. Laylay pa rin ang mga balikat niya at wala man akong siglang nakita sa kanyang mga mata. Dalawang araw na rin akong walang maayos na tulog at kain. Pakiramdam ko ay nakalutang na lang ako sa ere. Gustuhin ko mang tumulong sa kanila ay hindi ko rin alam kung paano. Si Julian nga na maraming koneksiyon ay walang magawa, ako pa kaya? Wala akong ibang magawa kung hindi ang maghintay sa kung ano ang kanilang ibabalita sa akin. Hindi naman kami pwedeng mangbintang ng kung sino-sino na lang. Pero may kutob ako. Ngunit wala naman kaming mga ebidensyang makuha kaya hindi kami makagalaw. Kahit sa bahay nina Tita Jillian ay walang mga bakas. Malinis ang pagkakatrabaho na parang matagal na nila itong pinagplanuhan. Napag-alaman din namin na isa sa mga kasabwat ay ang kasambahay nila. Mula nang mawala ang aking

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 4

    CHAPTER 4Nanlaki ang aking mga mata at nalaglag ang aking panga nang marinig ko iyon mula sa mga labi ni Sir Julian."Sir, pasensya na po. Hindi naman po magkakaroon ng problema kung magtatrabaho ako habang buntis ako, Sir. Hindi na po mauulit 'to," pagpapaliwanag ko.Hindi ako pwedeng mawalan ng

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 3

    CHAPTER 3Lumipas ang mga araw at naging mas mahirap para sa akin na itago ang aking pagbubuntis. Madalas ay inaantok ako, at ilang beses na akong nahuhuli ni Sir Julian na nakakatulog sa oras ng trabaho.“Aren’t you getting enough sleep at night?” nagtatakang tanong ni Sir Julian dahil nahuli na

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 2

    CHAPTER 2Malayo ako sa aking pamilya. Nandoon sila sa Negros habang nandito naman ako sa Cebu, nagtatrabaho at naghahanap-buhay ng mag-isa. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Sundalo ang Kuya ko ngunit mayroon na itong sariling pamilya. Pero nagbibigay pa rin naman siya ng tulong sa a

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 1

    CHAPTER 1Ang maririnig mo lang sa loob ng office ay ang tunog ng pagtitipa sa keyboard. This is the usual day in the office. Tahimik, pormal, at puno ng trabaho.I slowly lifter my eyes and stared at Sir Julian's direction.Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan. Binitawan ko ang h

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status