Ep.12 เข้าถ้ําเสือ

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะก้าวขาเข้าไปในลิฟต์ มุ่งหน้าสู่ชั้นผู้บริหารอันเป็นจุดหมาย

​ติ๊ง!

​สัญญาณเตือนบอกว่าลิฟต์มาถึงชั้นที่ต้องการ ประตูเหล็กเปิดออก ร่างระหงก้าวเท้าออกมาอย่างมั่นคง

​บนชั้นนี้ประกอบไปด้วยพนักงานหลายส่วน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นพื้นที่ของแผนกเลขาฯ และมีห้องทำงานของท่านประธานใหญ่ รองประธาน รวมถึงผู้จัดการใหญ่ ตั้งเรียงรายอยู่ ส่วนห้องอื่นๆ ก็เป็นของผู้บริหารระดับสูง

​มัทนาเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์บนชั้นนั้นเพื่อสอบถามข้อมูล

​"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมัทนา เป็นพนักงานฝ่ายบัญชีที่เพิ่งมาใหม่ค่ะ"

​"ฝ่ายบัญชี?" พนักงานสาวที่นั่งประจำเคาน์เตอร์ทวนคำ ก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อนร่วมงานอย่างงงๆ แล้วซุบซิบกันว่าเด็กบัญชีจะขึ้นมาทำไมบนชั้นผู้บริหาร

​นั่นไงล่ะ.. ว่าแล้วเชียว มัทนาคิดในใจ พนักงานที่บอกให้เธอขึ้นมาคงจะจำสับสนแน่ๆ

​"ถ้างั้นฉันต้องไปรายงานตัวที่ไหนเหรอคะ"

​"คุณเป็นพนักงานใหม่เหรอ" อีกฝ่ายถามเสียงเข้ม

​"ใช่ค่ะ"

​"คุณจะสุ่มสี่สุ่มห้าขึ้นมาบนชั้นผู้บริหารแบบนี้ไม่ได้นะ แล้วนี่ใครปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาเนี่ย?"

​พนักงานแถวนั้นต่างพากันกระซิบกระซาบและมองมาที่เธอราวกับเป็นตัวประหลาด แต่ใบหน้าสวยหวานยังคงนิ่งสนิท ในขณะที่มัทนากำลังจะหมุนตัวกลับลงไปที่ห้องฝ่ายบุคคล เสียงทุ้มของใครคนหนึ่งก็ดังรั้งมาจากทางด้านหลัง

​"สวัสดีครับคุณมัทนา"

​หญิงสาวหันกลับไปตามเสียง ก่อนจะยกมือไหว้ทักทาย "สวัสดีค่ะ" เธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้คือใคร แต่ดูจากภูมิฐานแล้วคงตำแหน่งใหญ่โตไม่น้อย

​"ผมชื่อสินธุนะครับ เป็นผู้ช่วยของท่านประธาน"

​คำแนะนำตัวนั้นทำให้พนักงานรอบข้างที่แอบมองอยู่พากันตาโต ซุบซิบกันว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่ ทำไมคุณสินธุถึงได้ลงมือออกมาต้อนรับด้วยตัวเองขนาดนี้ 

ซึ่งแท้จริงแล้ว.. ทั้งหมดนี้มันเป็นแผนการของคีรินอยู่แล้วที่ปล่อยให้เธอเดินเข้ามาถามเอง โดยไม่ได้แจ้งพนักงานคนไหนไว้ล่วงหน้าเลยว่าจะมีคนที่ชื่อมัทนาขึ้นมา

​"โต๊ะทำงานของคุณอยู่ทางด้านโน้นครับ"

​มัทนามองตามมือที่ผู้ช่วยหนุ่มผายเชิญ ไม่ใช่แค่เธอหรอก แทบทุกคนในชั้นนั้นต่างก็มองตามไปเป็นตาเดียว

​มันเป็นมุมหนึ่งของชั้นผู้บริหาร.. มุมอับที่แทบไม่มีใครอยากไปอยู่เพราะเครื่องปรับอากาศส่งไปไม่ค่อยถึง แถมยังเป็นพื้นที่สำหรับวางของเก่า แต่เมื่อวานนี้กลับมีฝ่ายจัดซื้อขนเอกสารขึ้นมาจัดวางกองไว้บนโต๊ะจนท่วมหัว หลายคนต่างสงสัยว่ามันคือเอกสารอะไร และวันนี้ความจริงก็กระจ่างแจ้งแล้วว่า มันคือมุมทำงานของพนักงานใหม่คนนี้ ..แต่คำถามคือ ทำไมต้องให้เธอขึ้นมาทำที่ชั้นผู้บริหาร?

​"ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ" มัทนาถามขึ้น เพราะเธอเองก็สงสัยไม่ต่างจากคนอื่นๆ

​"ถามมาได้เลยครับ ระหว่างนี้ก็เดินไปที่โต๊ะทำงานก่อนแล้วกัน" สินธุผายมือพาเธอเดินนำไป มัทนาจึงเอ่ยปากถามทันทีว่า ทำไมเธอถึงต้องขึ้นมาทำงานบนชั้นนี้ แทนที่จะไปประจำอยู่ที่แผนกบัญชีชั้นล่าง

​"เรื่องนั้น... อีกไม่นานคุณก็คงจะรู้คำตอบเองครับ มีคำถามใหม่ไหมครับ"

​คำตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ยิ่งทำให้หญิงสาวสมองตื้อเข้าไปใหญ่

​"แล้วฉันต้องรับผิดชอบงานอะไรบ้างคะ" ในเมื่อเขาเปิดทางให้ถามคำถามใหม่ เธอก็เลยเลือกถามเรื่องงานแทน

​"คุณเห็นกองเอกสารพวกนี้ไหมครับ ลองดูนะว่าคุณจะทำอะไรกับพวกมันได้บ้าง"

​"หือ?" มัทนาอุทานพลันหันไปมองกองเอกสารท่วมหัวตรงหน้าอีกรอบ กองเป็นภูเขาเลากาขนาดนี้ จะให้เธอทำอะไรกับมันล่ะเนี่ย?

​แต่ในเมื่อรับงานมาแล้ว หญิงสาวจึงหยิบเอกสารขึ้นมาดูฉบับหนึ่งเพื่อตรวจสอบดูว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร

​พอกระดาษแผ่นแรกระบุว่าเป็นเอกสารบัญชีของเมื่อสามปีที่แล้ว เธอจึงหยิบอีกเล่มที่ติดกิ๊บสีต่างกันขึ้นมาดู

​อันนี้ห้าปีที่แล้ว...

​เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าเอกสารพวกนี้คงเป็นเอกสารเก่าในแต่ละปี แต่จะให้เธอคัดแยกงั้นเหรอ? ดูจากกิ๊บสีที่ติดไว้ มันก็ถูกคัดแยกไว้ตามปี พ.ศ. เรียบร้อยแล้วนี่นา

​พอเธอเงยหน้าขึ้นจากกองงานเพื่อจะเอ่ยปากถามผู้ช่วยหนุ่ม อีกฝ่ายกลับอันตรธานหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย หญิงสาวเหลียวซ้ายแลขวาเพื่อมองหาว่าเขาแอบไปยืนอยู่มุมไหนหรือเปล่า แต่ก็ว่างเปล่า

​อะไรของเขาเนี่ย?

​มัทนาคิดในใจอย่างอ่อนใจ ก่อนจะวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะที่ระเกะระกะไปด้วยตั้งกระดาษ แม้แต่บนพื้นรอบๆ เก้าอี้ที่เธอนั่งก็ยังมีเอกสารวางกองอยู่เต็มไปหมด สงสัยนี่คงเป็นเอกสารตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัทเลยมั้ง

​เธอเหลือบมองพนักงานที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เผื่อจะเข้าไปเอ่ยปากถามอะไรได้บ้าง แต่อีกฝ่ายกลับส่งสายตาไม่เป็นมิตรกลับมาทันที

​หลังจากนั่งพลิกดูเอกสารอยู่ที่โต๊ะได้ไม่นาน หญิงสาวจึงตัดสินใจหยิบเอกสารขึ้นมาสองสามฉบับ แล้วเดินตรงไปยังหน้าห้องทำงานของประธานบริหาร

​"สวัสดีค่ะ...?" มัทนากล่าวทักทายเลขาฯ หน้าห้อง แต่พออีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมา หญิงสาวก็รู้สึกคุ้นหน้าผู้หญิงคนนี้อย่างประหลาด..เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน

​"มีอะไรคะ" เลขาฯ สาวถามเสียงเรียบ

​"คุณพอจะทราบไหมคะว่าเอกสารกองพวกนี้ บอสจะให้ฉันทำอะไรกับมัน"

​"ฉันก็ยังไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แต่บอสสั่งให้คนเตรียมเอกสารพวกนี้ไว้ให้คุณตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้วค่ะ"

​เตรียมไว้ให้เธอ... ตั้งแต่เมื่อวานงั้นเหรอ?

​"ฉันขอเข้าพบเจ้านายของคุณหน่อยได้ไหมคะ"

​"ได้ค่ะ" เลขาฯ สาวลุกขึ้นเดินไปเคาะประตูห้องทำงานบอสที่เธอนั่งเฝ้าอยู่

​ก๊อกๆ "บอสคะ"

​ไม่นานนัก ประตูก็ถูกเปิดออกโดยสินธุที่ประจำการอยู่ด้านในอยู่แล้ว

​"คุณมัทนาขอเข้าพบบอสค่ะ" เลขาฯ รายงาน

​"เชิญครับ" สินธุเปิดประตูออกกว้าง เพื่อให้มัทนาเดินแทรกตัวเข้าไปด้านใน

​ห้องทำงานห้องนี้กว้างขวางและโอ่อ่ามาก โต๊ะทำงานตัวใหญ่ของท่านประธานตั้งตระหง่านอยู่อีกมุมหนึ่ง ซึ่งไม่ได้อยู่ตรงกับประตูเสียทีเดียว ทำให้เมื่อเข้ามาแล้วเธอต้องเดินอ้อมวนไปอีกทาง

​หญิงสาวที่หอบเอกสารพะรุงพะรังมาด้วยในทีแรก เดินเข้ามาด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม..

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าใกล้โต๊ะของผู้บริหารระดับสูงที่นั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงนั้น ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความช็อก ร่างกายพลันแข็งทื่อ จนเอกสารในมือร่วงหล่นกระจายเต็มพื้นเสียนี่!