Chapter 5

Malakas na kumatok sa pintuan si Cindy bago binuksan iyon binuksan. Pumasok siya sa loob ng silid ni Adam at nakitang nakaupo ito sa wheelchair nito habang abala sa pagbabasa ng mga papeles.

"What do you need?" malamig ang boses na tanong nito sa kanya.

"Hindi ka raw nag-lunch kaya dinalhan kita ng pagkain."

Inilapag niya sa mesa ang tray ng pagkain at   lumapit sa wheelchair. Walang paalam na itinulak niya iyon papunta sa harapan ng mesa.

"What are you doing? Did I tell you push me? I'm busy with my work. I have no time to eat," mariing tutol ni Adam, medyo yamot pa ang tono nito. Halatadong hindi ito sanay na pinangungunahan sa desisyon nito.

"Nandiyan lang ang trabaho mong iyan, Mr. Aldana. Pero ang pagkain kapag pinaghintay mo ay baka magtampo sa'yo. Hindi mo ba alam na hindi magandang pinaghihintay ang pagkain? At paano kapag magkasakit ka at mamamatay? Gusto mo bang mapunta sa akin ang lahat ng mga pinaghirapan mong ipundar?" nakangiting wika ni Cindy kay Adam.

"How dare you curse me. You wanted me to die?" matalim ang tingin na sita ni Adam kay Cindy. This woman is shameless. Hindi ito nahihiyang ipakita sa kanya na mulha itong pera.

Cindy rolled her eyes. "Iyan ang mangyayari kung pababayaan mo ang sarili mo. Gusto mo bang subuan kita?"

"No need," mabilis na sagot ni Adam habang nakasimangot. He clearly hates her but he doesn't understand why he picked up the spoon and fork and started eating. "Nag-improve na ang cooking skills ni Nana Dayay. This food is more delicious than the food she prepared before," hindi napigilang komento niya habang ngumunguya. Kanina ay wala siyang ganang kumain pero nang matikman niya ang dalang pagkain ni Cindy ay bigla siyang nagkaroon ng ganang kumain.

"Ako ang nagluto niyan at hindi si Nana Dayay," nakangiting sabi ni Cindy. Bigla namang nabilaukan si Adam pagkarinig sa sinabi ng asawa nito. Agad-agad na imabutan ito ni Cindy ng baso ng tubig. "Bigla bang nag-iba ang lasa ng pagkain at hindi na masarap nang malaman mong ako ang nagluto?" nakataas ang kilay na tanong nito.

"You know how to cook?" simpleng tanong ni Adam, ngunit natuwa siya na may alam pala sa gawaing bahay ang asawa niya. Sa pagkakaalam niya kasi ay spoiled si Cindy at walang ginawa kundi magwaldas ng pera ng uncle niya. Ngunit base sa nakita niyang pakikipag-usap nito sa   mga kasama niya sa bahay ay parang hindi naman spoiled ang asawa niya.

Cindy has a ruined reputation due to her cousin's actions. Ang tanging tao na nakakaalam na hindi totoo ang mga tsismis tungkol sa kanya ay ang best friend niyang si Kakai.

"Hindi lang pagluluto ang alam kong gawin, Mr. Aldana. Marunong din akong maglaba, maglinis ng bahay at marami pang iba." Cindy found that opportunity para ibahin ang paningin ni Adam sa kanya. Natitiyak niya kasi na katulad ng ibang tao ay hindi rin maganda ang tingin nito sa kanya.

Hindi niya masisisi si Adam kung panget ang tingin nito sa pagkatao niya dahil iyon ang ipinagkalat ng pinsan niya at ng ina nito tungkol sa kanya. Hinayaan na lamang niya iyon bilang ganti sa pagpapalaki sa kanya ng tito niya na ama ni Lucy, ang pinsan niya.

"But why people say that you are—"

Hindi natapos ni Adam ang sasabihin nito dahil biglang tumulog ang cellphone ni Cindy na inilapag niya sa ibabaw ng mesa kanina pagkalapag din niya sa tray ng pagkain.

Kinuha ni Cindy ang cellphone nito at sinagot ang tumatawag. Nang malaman niyang ang tito niya ang tumatawag ay nag-excuse siya kay Adam at nagmamadaling lumabas sa silid nito.

"Hello, Cindy. Let's meet at the coffee shop near Adam's house. Do you have time right now?" sabi ng tito niya sa kabilang linya.

"Yes, tito. I have time right now."

Pagkatapos nilang mag-usap ay hindi na bumalik si Cindy sa loob ng silid ni Adam. Agad siyang umalis para magtungo sa coffee shop na tinutukoy ng tito niya. Ayaw na ayaw nito ng mali-late sa usapan nila kaya nagmadali na siyang papunta roon.

Walang kaalam-alam si Cindy na nasa malapit lamang si Adama at nakikinig sa pag-uusap nila ng tiyuhin niya.

"Let's see kung ano ang binabalak niyong gawin," nakakuyom ng mahigpit ang mga kamao na wika ni Adam bago tinawag ang secretary niyang si Crispin.

"Saan tayo pupunta, Boss?" agad na tanong ni Crispin sa kanya.

"Let's follow the young madam. Let us hear kung ano ang pag-uusapan nila at ng kanyang tito. Gusto kong malaman kung ano ang dahilan at pumayag si Cindy na magpakasal sa isang crippled na katulad ko," nakatiim-bagang na sagot niya sa kanya.

Ilang saglit pa ay nasa loob na sila ng coffee shop. Naupo sila malapit sa mesa ng tatlo dahil kasama ng tito ni Cindy ang asawa nito. Hindi sila napansin ni Cindy nang pumasok sila sa coffee shop dahil nakatalikod ito sa kanila samantalang ang dalawa nitong kasama ay sa kanya lamang nakatutok ang tingin.

"Ano ang pag-uusapan natin, Tito Lando? Bakit kayo nakipag kita sa akin?" kinakabahang tanong ni Cindy sa kanyang tiyuhin. May kutob siya na may ipapagawa ito sa kanya na pabor at may kinalaman iyon kay Adam.

"Hindi na kami magpaligoy-ligoy pa at dederetsuhin ka na namin, Cindy. Ngayong asawa mo na si Adam ay kumbinsihin mo siya na mag-invest ng fifty million sa kompanya ng tito mo, wika ng tita niyang si Aura sa tonong nag-uutos.

"Unang araw pa lamang ng pagsasama namin ni Adam, Tita. Hindi naman yata magandang tingnan kung kakausapin ko siya tungkol sa bagay na iyan. Tiyak na iisipin niyang kaya ako nagpakasal sa kanya dahil sa investment na kailangan ng kompanya ni Tito," kontra ni Cindy sa nais ipagawa sa kanya ng tiyahin niya.

"Iyon naman talaga ang dahilan kung bakit ka namin hinayaan na makasal kay Adam, Cindy," mariin ang boses na sagot ni Aura. "Kung hindi dahil sa amin ay hindi ka magiging asawa ng pinakamayamang tao sa bansa!"

"Lower your voice, Aura," mariing sita ni Lando sa asawa nito. Medyo napalakas kasi ang boses ng babae habang kinakausap si Cindy.

"Nakipagtanan si Lucy sa boyfriend niya at tinakasan ang kasal niya kay Adam. Ayaw niyang magpakasal sa isang lumpo kahit pa sobrang yaman nito. Iyan ang dahilan kung bakit ako ang nagpakasal kay Adam. Baka nakakalimutan mo iyan, Tita Aura," mariing sagot din ni Cindy sa kanyang tiyahin. Sa unang pagkakataon ay nagawa niya itong sagutin.

Nagalit si Aura sa pagsagot ni Cindy sa kanya kaya tumayo ito at sinampal siya ng malakas.

"Ingrata! How dare you talk back at me! Kung hindi dahil sa amin ay tiyak na namamalimos ka ngayon ng pagkain sa lansangan," galit na bulyaw nito kay Cindy. Wala itong pakialam kung pinagtitinginan na sila ng ibang tao.

"Calm down, Aura. Don't embarrass me in front of many people," inis na muling saway ni Lando sa asawa nito bago ito hinila sa braso at muling pinaupo. Pagkatapos ay malumanay na hinarap nito si Cindy. "I'm sorry for what your aunt did, Cindy. Ngunit walang ibang paraan para maisalba ang kompanya ko sa pagkakalugi kundi ang mag-invest si Adam ng fifty million."

"Ngunit masyadong malako ang fifty million, Tito Lando. Sa tingin mo ba ay papayag si Adam na mag-invest ng ganyan kalaking halaga kaapg kinausap ko siya? Baka kapag sinabi ko iyan sa kanya ay sampalin niya agad ako ng divorce paper," sagot niya sa tiyuhin. For his sake, pinalagpas niya ang pagsampal ng asawa nito sa kanya.

Huminga ng malalim si Lando bago muling nagsalita. "Fine. Kapag nagawa mo siyang makumbinsi na mag-invest sa company ko ay bayad ka na sa lahat ng mga nagastos ko sa pagpapalaki sa'yo at pagtira mo sa bahay ko, Cindy," seryosong dugtong nito.

Hindi agad nakasagot si Cindy. Ibig sabihin lang niyon ay magiging malaya na siya sa utang-na-loob niya sa pamilya ng tito niya. Hindi na niya kailangan pang i-tolerate ang pambu-bully sa kanya ng asawa at mga anak nito. Magagawa na niyang harapin ang sarili niyang mga pangarap. Ngunit paano naman niya makukumbinsi si Adam na mag-invest sa kompanya ng tito niya nang hindi ito mag-iisip na pera ang habol niya kaya siya nagpakasal sa kanya?