My heart ของรักวิศวะร้าย

My heart ของรักวิศวะร้าย

last updateÚltima actualización : 2025-10-23
Por:  J.JusminCompletado
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
10
4 calificaciones. 4 reseñas
21Capítulos
3.4Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

ไม่รู้ว่า “ดวงซวย” หรือ “พรหมลิขิต” ถึงทำให้เขาและเธอมาเจอกัน เขาคือหนุ่มฮอตผู้ไม่เคยถูกตาต้องใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่เพราะมีเหตุการณ์บางอย่างทำให้ต้องมารับเคราะห์แทนหญิงสาวน่ารักสดใส และตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่คิดว่าโชคชะตาจะเป็นใจ ทำให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะรุ่นน้อง เขาจึงใช้คำว่ารุ่นพี่เสนอตัวเป็นไม้กันหมา กันท่าหนุ่ม ๆ ที่เข้ามาจีบ เพียงเพราะไม่อยากให้เธอมีใคร นอกจากมีเขาเพียงคนเดียว *** “ถ้าน้องข้าวหอมยังโสด พี่ขอจีบได้ไหมครับ” “โสดบ้านพ่อมึงดิ ผัวเธอยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน” ***

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1 โคตรน่ารัก

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

reseñas

Aumaporn Kongrit
Aumaporn Kongrit
ชอบมากๆๆค่ะ พระเอกคือเลิศ รักเดียวใจเดียวแล้วชัดเจนทุกอย่าง.........
2026-04-07 23:06:58
0
0
Winatda Kwangthong
Winatda Kwangthong
สนุกมากค่ะ
2026-03-19 10:35:15
0
0
Kamonrat Lakham
Kamonrat Lakham
ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆไ
2025-12-09 01:46:55
0
0
Rachaneewan Chaimungchuan
Rachaneewan Chaimungchuan
ชอบแนวนี้คะแต่งมสแยวนี้เยอะคะไม่ยึดเยื้อดีรวบรัดดีชอบคะ🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠
2025-11-11 12:00:29
1
0
21 Capítulos
ตอนที่ 1 โคตรน่ารัก
“เฮ้ยพวกมึง ได้ข่าวว่าน้องใหม่ปีนี้โคตรแจ่ม ไปดูกันไหมวะ”เสียงของเพื่อนในกลุ่มดังขึ้น เนื่องจากช่วงนี้คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้จัดกิจกรรมรับน้องที่ลานเกียร์ ช่วงเย็นตั้งแต่ห้าโมงไปจนถึงหกโมงจะมีนักศึกษาปีหนึ่งไปรวมตัวกันที่นั่น โดยมีรุ่นพี่ปีสองดำเนินกิจกรรม และพี่ว้ากปีสามช่วยกำกับดูแลแต่พี่ว้ากที่ว่าไม่ใช่แก๊งหนุ่มฮอตของสาขาวิศวกรรมอุตสาหการอย่างกลุ่มของพวกเขา เย็นนี้จึงมีเวลาว่างเพราะไม่มีนัดที่ไหน“พวกมึงอยากไปก็ไปกันดิ กูเจ็บขาอยู่ จะกลับไปนอน”นที หนุ่มวิศวะฯ ปีสาม ลูกชายเจ้าของโรงงานแปรรูปอาหารและโรงแรมชื่อดังในตัวเมือง ผู้มีเบ้าหน้าฟ้าประทาน หล่อเหลากร้าวใจ ดวงตาคมมีเสน่ห์ สาวคนไหนเห็นก็ชื่นชอบและอยากครอบครองทั้งตัวและหัวใจ แต่ทว่าเขายังไม่เจอคนที่ถูกใจสักที ได้รีบเอ่ยปฏิเสธเพื่อนเพราะไม่สนใจกลุ่มของเขามีด้วยกันห้าคน เพื่อนสนิทอีกสี่คนมีชื่อว่า ไอดิน อาทิตย์ ไวน์ และฟลุ๊ก นับได้ว่าเป็นแก๊งหนุ่มหน้าตาดี ฐานะร่ำรวย การเรียนก็ไม่น้อยหน้ากัน และตอนนี้พวกเขาก็กำลังเดินออกจากตึกคณะหลังจากเรียนเสร็จไอ้สามคนหลังที่กล่าวมามีนิสัยชอบหว่านเสน่ห์ไปทั่ว เห็นใครสวยหน่อยไม่ได้ ต้องเข้าไปทำคว
Leer más
ตอนที่ 2 ฟ้าเป็นใจ
ปัจจุบัน“มึงยิ้มอะไร” อาทิตย์จ้องหน้าเพื่อนอย่างสงสัย เป็นบ้าอะไรยืนยิ้มอยู่คนเดียว ทำเอาเพื่อนอีกสามคนหันมามองด้วยเช่นกันนทีหุบยิ้มอย่างเร็วพลันเมื่อโดนทัก แล้วรีบปฏิเสธ “เปล่า”“เห็นคาตาว่ามึงยิ้ม” อาทิตย์ยังคาใจ“ก็บอกว่าไม่ได้ยิ้ม แล้วมึงเป็นห่าอะไรมาจ้องหน้ากูเนี่ย” นทีโต้กลับพลางขมวดคิ้วใส่ แสร้งทำหน้ารำคาญกลบเกลื่อนขณะที่สองคนนี้กำลังโต้กันไปมา นักศึกษาคณะเดียวกันได้เดินผ่านกลุ่มของพวกเขาไปพร้อมกับเสียงพูดคุย พอนทีได้ยินชื่อของคนที่บังเอิญเจอกันเพียงแค่ครั้งเดียว ก็เรียกสายตาของเขาให้เหลียวไปมอง“เพื่อนกูส่งรูปน้องใหม่มาให้ดู คนนี้ชื่อข้าวหอม น่ารักมากเลยว่ะ”“เห็นว่าปีนี้มีสาวสวยหมวยเอ็กซ์หลายคน มึงว่าพวกเราจะจีบติดสักคนไหมวะ”“ของแบบนี้ใครเร็วคนนั้นก็ได้ไปสิวะ ฮ่าฮ่าฮ่า”พวกที่เดินผ่านพูดกันอย่างครื้นเครง นทีพลันนึกในใจว่าจะใช่เธอหรือเปล่า จู่ ๆ เขาก็หันไปเอ่ยกับเพื่อนถึงคำเชิญชวนก่อนหน้า“กูเปลี่ยนใจละ กูจะไปกับพวกมึง”“ไหนมึงบอกว่าเจ็บขา” ฟลุ๊กถามย้อน เพิ่งปฏิเสธไปหยก ๆ ทำไมเปลี่ยนใจกะทันหัน“พูดมากน่ะไอ้ฟลุ๊ก ไปกันได้แล้ว”นทีเลี่ยงที่จะตอบคำถามของฟลุ๊ก เดินนำเพื่อนทั้ง
Leer más
ตอนที่ 3 พี่โป๊อยู่
เรื่องที่หนุ่มรุ่นพี่ชวนกลับด้วยกันก่อนหน้า เธอคงไม่ต้องเสียเวลาคิดแล้วล่ะ เพราะว่าได้รับปากไปแล้วว่าจะไปส่งเขาตามนัด แล้วหมอก็ดันนัดวันนี้พอดีข้าวหอมเดินเคียงคู่นทีจนไปถึงรถของเขาที่จอดอยู่ลานกว้างด้านหลังตึกคณะ ทั้งสองเปิดประตูเข้าไปนั่งด้านใน เจ้าของรถก็สตาร์ตเครื่องยนต์แล้วปรับอุณหภูมิแอร์ไม่ให้หนาวจนเกินไป เพราะเสื้อของทั้งคู่นั้นเปียกชุ่มเล็กน้อย กลัวว่าเธอจะไม่สบายตัว“พี่ชื่อนที เราสองคนถือว่ารู้จักกันแล้วนะ ต่อไปอยู่กับพี่ก็ทำตัวตามสบายได้เลย” เสียงทุ้มเอ่ยแนะนำตัวเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกเกร็งเวลาอยู่ด้วยกัน“ค่ะพี่นที” เสียงหวานตอบรับพร้อมกับรอยยิ้มน่ารักแม่งยิ้มแบบนี้ทำใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ และก่อนที่จะเก็บอาการไม่อยู่ใบหน้าหล่อก็หันมองไปด้านหน้า เท้าเหยียบคันเร่งเคลื่อนตัวรถออกจากมหาวิทยาลัย“กลัวพี่จะพาไปที่อื่นเหรอ นั่งเงียบเชียว”“ปะ เปล่าค่ะ คือหนูไม่รู้จะพูดอะไร”ข้าวหอมหันใบหน้าแดงระเรื่อมาหาคนที่กำลังขับรถอยู่ พร้อมกับอกข้างซ้ายที่เต้นไม่เป็นส่ำกับคำถามของเขานี่เป็นครั้งแรกที่เธอนั่งรถมากับชายแปลกหน้า แม้จะรู้จักกันแล้ว แต่ก็เจอกันแค่สองครั้ง เธอยังไม่รู้จักนิสัยใจค
Leer más
ตอนที่ 4 เด็กของนที
“อยากกินอะไร เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง” เสียงของเพื่อนใหม่ดังขึ้นตอนนี้ข้าวหอมและอบเชยยืนอยู่ที่โรงอาหารของคณะในช่วงพักกลางวัน กำลังลังเลกันอยู่ว่าจะกินอะไรดี เพราะยังลองชิมไม่ครบทุกร้าน“ไปร้านนั้นกัน ฉันอยากกินขนมจีน” ข้าวหอมเอ่ยตอบ“อืม”ตกลงกันเสร็จสองสาวพากันเดินไปยังล็อกที่ห้าของร้านในโรงอาหาร สั่งขนมจีนสองชาม แล้วหาโต๊ะว่างนั่งลงตรงข้ามกันนับตั้งแต่เปิดเทอมข้าวหอมและอบเชยก็จับคู่นั่งเรียนด้วยกันตลอด ตอนทำกิจกรรมก็อยู่ด้วยกันไม่ห่าง จึงทำให้สนิทกันเร็ว อีกอย่างสถานะทางบ้านของสองสาวก็คล้ายคลึงกันมาก พ่อมีภรรยาสองคน อบเชยเป็นลูกคนเล็กที่เกิดจากภรรยาคนที่สองเช่นเดียวกับเธอพ่อของข้าวหอมเป็นเจ้าของตลาดใหญ่ มีทรัพย์สินมากมาย แต่ท่านแต่งงานมีภรรยาที่จดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และมีลูกด้วยกันหนึ่งคนส่วนมารดาของเธอนั้น ถ้าพูดให้ถูกก็มีสถานะเป็นเพียงภรรยาน้อยเท่านั้นผู้เป็นพ่อนั้นรักและรู้สึกผิดกับแม่ของเธอมากที่ปกปิดเรื่องมีลูกมีเมียอยู่แล้ว จนกระทั่งตั้งครรภ์และคลอดเธอออกมาถึงได้พาเข้าบ้าน ทว่าเมียเอกที่จดทะเบียนสมรสนั้นไม่เห็นด้วยแต่ก็ขัดขืนอะไรไม่ได้ จึงยื่นข้อเสนอให้สองแม่ลูกแล
Leer más
ตอนที่ 5 ชอบก็จีบ
“มาโน่นแล้วเว้ย” ฟลุ๊กโพล่งขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเดินเข้ามาอยู่ในรัศมีของสายตาหนุ่มหล่อทั้งสี่คนรอจนกระทั่งนทีหย่อนก้นลงม้านั่งตัวเดียวกันกับไอดิน ก็ยิงคำถามที่อยากรู้ทันที“หายไปไหนมาวะ ทำไมไม่มานั่งกินข้าวกับพวกกู” อาทิตย์เอ่ยเข้าประเด็น ทั้งที่รู้กันอยู่แล้วว่าเพื่อนหายไปไหนมาก่อนหน้านี้ที่โรงอาหารพวกเขาห้าคนคุยกันว่าแยกย้ายไปซื้อข้าวเสร็จก็มารวมตัวกันที่โต๊ะประจำ แต่นทีเดินถือจานอาหารตามสั่งมาได้เพียงครึ่งทางก็เดินเลี้ยวไปอีกทาง สร้างความงุนงงและความอยากรู้ของพวกเขาเป็นอย่างมากจากที่สี่หนุ่มมองตามหลังไปจนกระทั่งเพื่อนนั่งลง ก็พอมองออกว่าคนที่นทีนั่งด้วยเป็นผู้หญิง และตอนทั้งคู่หันมาคุยกัน ได้เห็นเสี้ยวใบหน้าด้านข้างของเธอ ดูจากที่ไกลแล้วตัวจริงคงจะน่ารักมากเลยทีเดียว“เห็นแวบ ๆ ว่านั่งกับผู้หญิงใช่ไหมวะ” ไวน์เสริมขึ้น พร้อมกับยกคิ้วข้างหนึ่งอย่างสงสัยนทียิ้มมุมปาก แต่ก็ไม่ได้ตอบกลับทันที“กูว่าใช่แน่ ๆ” อาทิตย์พูดพลางใช้ศอกกระแทกแขนของฟลุ๊กให้พูดเสริม“เสือซุ่มนี่หว่า ไม่ปฏิเสธแบบนี้แสดงว่าใช่”“เล่ามาให้หมด ไม่งั้นกูจะให้พี่ปลายฟ้ามาสอบปากคำ” ไอดินพูดติดตลก แต่ก็แฝงไปด้วยความอยา
Leer más
ตอนที่ 6 หวง
Na-T: เลิกเรียนรึยัง กลับพร้อมกันไหมKH_212: เลิกแล้วค่ะ แต่ยังกลับไม่ได้Na-T: ทำไมล่ะ?KH_212: งานยังไม่เสร็จค่ะ พี่กลับก่อนเลยNa-T: อยู่ไหนเหรอKH_212: J.J cafeหญิงสาวพิมพ์ข้อความส่งไป เขาอ่านแล้วแต่ไม่ได้ตอบกลับ จึงนั่งแปลงานของจันจิต่อ สักพักก็มีชายหนุ่มถือแก้วกาแฟเย็น หย่อนก้นนั่งลงเก้าอี้ว่างที่อยู่ตรงข้ามอย่างถือวิสาสะ“พี่ขอนั่งด้วยนะครับ น้องข้าวหอม”“เอ่อ ค่ะ” น้ำเสียงชั่งใจดังขึ้น ทว่าเธอก็ตอบตกลงให้อีกฝ่ายนั่งด้วยเขามีชื่อว่าทิว เป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลตอนทำกิจกรรมรับน้อง มีนิสัยใจดี พูดเพราะ ใบหน้าหล่อตี๋ราวกับลูกครึ่งไทย-จีน และให้ความช่วยเหลือรุ่นน้องเป็นอย่างดี“ทำไมมานั่งคนเดียวครับ เพื่อนน้องกลับแล้วเหรอ”“ค่ะ พอดีงานหนูยังไม่เสร็จเลยให้เพื่อนกลับก่อน”“ความคิดดีนะครับ เอางานมาทำในคาเฟ ได้กินของอร่อย แอร์เย็นสบาย ไอเดียก็จะเกิด”ทิวคลี่ยิ้มให้คนตรงหน้า จ้องมองหญิงสาวน่ารักด้วยแววตาเปล่งประกาย ถ้าเธอชอบมานั่งที่แบบนี้ สงสัยคงต้องแวะมาบ่อย ๆ เสียแล้ว“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม”ทิวเห็นหญิงสาวก้มลงมองกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะ สลับกับพิมพ์ข้อความในมือถือ คิดว่าคงกำลังทำงานที่ว่าย
Leer más
ตอนที่ 7 หวั่นไหว
“เสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาอยู่เป็นเพื่อน”เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงงานที่เธอรับมาทำก็แล้วเสร็จ ข้าวหอมเอ่ยพลางเก็บกระดาษที่พี่สาวต่างมารดาจดข้อความให้พร้อมกับโทรศัพท์ที่ส่งอีเมลไปให้จันจิเรียบร้อยแล้วเข้ากระเป๋า“งั้นเรากลับด้วยกันเลยนะ”“ค่ะ”หญิงสาวเห็นว่าเริ่มเย็นมากแล้ว ช่วงนี้เป็นเวลารถติด ทั้งนักศึกษาเลิกเรียน คนกลับจากที่ทำงาน และบางส่วนก็เริ่มออกมาจับจ่ายตลาดเพื่อหากับข้าวมื้อค่ำ เธอจึงตอบตกลงอาศัยรถของหนุ่มรุ่นพี่เพื่อเดินทางกลับอะพาร์ตเมนต์ระหว่างพากันเดินไปขึ้นรถซึ่งจอดอยู่ลานกว้างด้านหลังตึกคณะ ทั้งสองคนก็พูดคุยกันเรื่องทั่วไปเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันเงียบเกินไป รวมถึงเรื่องที่เขาชวนเธอไปกินข้าว แต่ทว่ายังรู้สึกแน่นท้องกับเค้กและน้ำปั่นจึงปฏิเสธไป เนื่องด้วยเกรงใจที่เขามานั่งเป็นเพื่อนและยังขับรถไปส่งที่พักด้วยรถของนทีเคลื่อนตัวออกจากมหาวิทยาลัยไปพร้อมกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ คละเคล้ากับแอร์เย็นสร้างความหอมภายในรถ ส่งผลให้มุมปากของเสือยิ้มยากเผยขึ้นเป็นระยะ“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ทั้งเรื่องที่ไปอยู่เป็นเพื่อน แล้วก็มาส่งที่นี่”“ไม่ต้องขอบคุ
Leer más
ตอนที่ 8 เป็นส่วนเกิน
Junji: สิ้นเดือนนี้มาช่วยฉันเก็บค่าแผงด้วย ตอนเที่ยงเจอกันที่ตลาดนี่คือข้อความจากพี่สาวต่างมารดาปกติเรื่องเก็บค่าแผงของบรรดาพ่อค้าแม่ค้าที่เช่าแผงลอยในตลาดของครอบครัวนั้นเข้าสู่ระบบออนไลน์ ในแต่ละเดือนก็จะโอนจ่ายกันเสียส่วนใหญ่ แต่ก็จะมีบางส่วนที่ไม่เชี่ยวชาญเทคโนโลยี จึงต้องไปเก็บค่าเช่าตามร้านแทน ซึ่งแม่ใหญ่จะชวนลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างจันจิไปกันสองคน เพราะเรื่องบัญชีการเงินท่านเป็นคนจัดการดูแล โดยที่ผู้เป็นพ่อรับหน้าที่บริหารจัดการตลาด ไม่ให้เธอหรือใครก็ตามเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเงินในส่วนนี้“มีอะไรเหรอ”นทีเห็นคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน จึงนึกสงสัยว่าเธอกำลังจ้องอะไรในมือถือ ถึงได้ดูมีสีหน้าเหมือนคนคิดไม่ตก“พี่สาวส่งข้อความมาค่ะ แต่เดี๋ยวค่อยตอบก็ได้” เธอเอ่ยพลางกดล็อกหน้าจอแล้วคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“เพิ่งรู้ว่ามีพี่สาวด้วย น่ารักเหมือนกันไหม”“ถามทำไมคะ จะจีบพี่หนูเหรอ”“หน้ายังไม่เคยเจอเลยจะจีบได้ไง แต่ถ้าจะจีบ พี่ขอจีบคนที่เคยเห็นหน้ากันดีกว่า”ประโยคที่ดังออกจากปากของคนนั่งตรงข้ามพลันทำให้สายตาทั้งสองคู่สบกันอัตโนมัติ หัวใจดวงน้อยส่งเสียงตึกตักไม่ต่างจากอกข้างซ้ายของนทีแม้เขาจะไม
Leer más
ตอนที่ 9 แพะรับบาป
ช่วงใกล้เที่ยงข้าวหอมก็เดินออกจากบ้าน ไปเรียกวินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอยเพื่อไปยังตลาดพอไปถึงดวงตากลมโตก็สอดส่ายมองหาพี่สาวต่างมารดา จันจิบอกในข้อความว่านัดเจอกันที่หน้าร้านขายพวงมาลัยยืนรอนานกว่ายี่สิบนาทีก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา ข้าวหอมจึงเลื่อนมือไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากระโปรงยีนความยาวเลยหัวเข่า ออกมาต่อสายไปหาพี่สาวข้าวหอมโทรหาจันจิถึงสามครั้งจนสัญญาณตัดไปเนื่องจากไม่มีผู้รับสาย ปล่อยให้เธอยืนรอจนเหงื่อตก ขณะที่กำลังโทรออกเป็นสายที่สี่แล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นแนบหู หากว่าสายนี้ยังไม่รับก็จะถอดใจกลับเข้าบ้าน แต่แล้วเสียงของจันจิก็ดังขึ้นทางด้านหลัง“แกจะโทรจิกฉันทำไมฮะ น่ารำคาญ”“ก็พี่นัดตอนเที่ยง แต่นี่มันเลยเวลาไปตั้งครึ่งชั่วโมง”“ก็นี่ไง เที่ยงสามสิบเจ็ดนาที รอนิดรอหน่อยจะตายหรือไง อะ นี่ เอาไป”จันจิยัดสมุดเล่มหนาใส่มือของน้องสาว มีรายชื่อร้านค้าที่ต้องไปเก็บเงินในแต่ละเดือนจดเอาไว้ พร้อมกับกระเป๋าสำหรับใส่เงินค่าเช่าแผง ก่อนจะพูดต่อ“เก็บเงินร้านที่เหลือให้ด้วย ฉันจะไปล่ะ ร้อนก็ร้อน เหม็นก็เหม็น”“พี่ไม่อยู่ด้วย แล้วจะบอกแม่ใหญ่ว่ายังไง” น้ำเสียงของข้าวหอมบ่งบอกถึงความลำบากใจ
Leer más
ตอนที่ 10 ผิดหวัง
ข้าวหอมเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าเรือนหลังเล็ก สูดหายใจระงับความผิดหวัง เพื่อไม่ให้แสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงของแม่ใหญ่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง“เดี๋ยว อย่าเพิ่งเข้าไป”“แม่ใหญ่มีอะไรอีกคะ”“ในเมื่อเงินก็ได้ไปแล้ว ฉันจะงดโอนให้แกสามเดือน หวังว่าจะอยู่กับเงินที่ขโมยไปให้รอดนะ”“แล้วแต่แม่ใหญ่เถอะค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอตัว”เอ่ยจบเธอก็รีบเดินหนีเข้าบ้านด้วยความโกรธ ทว่ากลับทำอะไรไม่ได้ แม้แต่ปกป้องความบริสุทธิ์ของตัวเองหลบเข้าไปอยู่ในห้องนอน มือเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาจันจิอีกสองครั้ง อีกฝ่ายไม่ยอมรับสายดังเดิม จึงเปลี่ยนเป็นพิมพ์ข้อความส่งเข้าไปในแชทแทนKH_212: พี่เอาเงินไปใช่ไหม ทำไมถึงไม่บอกแม่ใหญ่KH_212: ที่ให้ฉันมาช่วยวันนี้เป็นแผนของพี่ใช่ไหม อยากได้เงินทำไมไม่ขอดี ๆ เอาฉันมาบังหน้าแล้วให้เป็นแพะรับบาปทำไมข้อความส่งออกไปได้ไม่นานพี่สาวต่างมารดาก็ได้ตอบกลับมาJunji: ใครใช้ให้แกโง่เองล่ะ ส่วนเรื่องเงินแกก็แค่ยอมรับไป เดี๋ยวพ่อกับแม่ก็ลืมไปเองKH_212: ทำไมพูดหมา ๆ แบบนี้ล่ะข้อความสุดท้ายไม่มีแม้แต่การเปิดอ่าน หญิงสาวจึงปิดหน้าจอโทรศัพท์วางไว้บนเตียง ถ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status