My heart ของรักวิศวะร้าย

My heart ของรักวิศวะร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Oleh:  J.JusminTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Peringkat. 2 Ulasan-ulasan
21Bab
2.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ไม่รู้ว่า “ดวงซวย” หรือ “พรหมลิขิต” ถึงทำให้เขาและเธอมาเจอกัน เขาคือหนุ่มฮอตผู้ไม่เคยถูกตาต้องใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่เพราะมีเหตุการณ์บางอย่างทำให้ต้องมารับเคราะห์แทนหญิงสาวน่ารักสดใส และตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่คิดว่าโชคชะตาจะเป็นใจ ทำให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะรุ่นน้อง เขาจึงใช้คำว่ารุ่นพี่เสนอตัวเป็นไม้กันหมา กันท่าหนุ่ม ๆ ที่เข้ามาจีบ เพียงเพราะไม่อยากให้เธอมีใคร นอกจากมีเขาเพียงคนเดียว *** “ถ้าน้องข้าวหอมยังโสด พี่ขอจีบได้ไหมครับ” “โสดบ้านพ่อมึงดิ ผัวเธอยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน” ***

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 โคตรน่ารัก

- Josephine -

I’m so uncomfortable.

My corset is far too tight, my hair is painfully pinned up, and the lace of my dress is scratching the top of my breasts. I can’t even put my hands in my lap without the beading on my skirt clawing at my skin.

The smell of wildflowers and cow dung is filling the air, and the rough jostling of the carriage is making me nauseous.

I couldn’t believe this was happening.

Four months ago my father had passed away, leaving me alone and at the mercy of the courts. As an unmarried 19 year old I was to be sent to Lord Leven’s estate to become his ward until he could successfully marry me off.

I knew this was happening, so why now, on the way to my new life am I so scared?

I closed my eyes and swallowed the lump in my throat.

“Just breathe my lady.”

I opened my eyes and looked at my maid Aria. She had been with me for years, and felt like the only family I had left.

I smiled, drawing a deep breath. She smiled back at me, pleased I was following her instructions.

“How much longer Aria?”

She frowned and gently shook her head.

“I’m not sure my lady. Do you need to stop?”

I couldn’t bear it any longer. I nodded frantically while clutching my chest. Aria reacted immediately, banging her hand on the roof of the carriage.

“Woah! Woah there!”

The hoses slowed and the carriage came to a gentle stop.

I didn’t wait for the door to be opened for me. I scrambled to my feet, flung the door open, and yanked myself and my ridiculous dress out of the carriage, causing Aria and the driver to gasp loudly.

“My lady!” She called after me.

I didn’t care, I ran to the grass and leaned over coughing violently.

I so badly wanted to vomit, but nothing came. I suddenly felt a gentle hand on my back. Aria was now standing next to me, handing me a handkerchief.

She gently whispered, “Josephine, are you alright?”

I straightened up and took her offering, dabbing the fabric on my mouth.

“No.” I replied, unable to hide my panic. “I don’t want to go, I don’t want to be there. Why do I have to marry? Father never forced me to. If I were 21 the estate would be mine, and I’d be free to do what I want to.”

Aria sighed and looked out into the field. The reason why I loved her, why our friendship was so strong, was we were able to be completely honest with each other. I could tell her anything freely, without fear of betrayal, and in return she spoke to me in a way that no other lady’s maid would dare.

She took a deep breath, turned, and looked at me sternly.

“And do what?”

“What do you mean?” I replied.

“Say you were 21, you’d have your estate, your title, and a modest fortune. What would you do then?”

I paused, I hadn’t really considered it.

“I would travel, I want to admire the art and architecture of the world. I would be free to do as I pleased.”

“….and you can’t do that as a married woman?”

I scoffed at her suggestion.

“No, you know what men are like. I would be confined to the house, with nothing to do but needle point and produce offspring.”

“You don’t know what kind of man your husband will be.” She sighed. “Besides, you can’t spend your life painting and dancing, rolling around in the hay with the stable boy when you get bored.”

I looked at her stunned. I opened my mouth to speak but no words came out. Aria took my hand, rubbing it gently with her thumb.

“Come on, we have to go. No matter what happens, I will be with you every step of the way.”

We shared a smile, and I reluctantly walked towards the carriage. Before I entered I turned to face her.

“What if he beats me?”

Aria chuckled and brushed a strand of hair out of my face.

“Then God help him! I don’t know who would kill him first, you or me.”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Kamonrat Lakham
Kamonrat Lakham
ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆไ
2025-12-09 01:46:55
0
0
Rachaneewan Chaimungchuan
Rachaneewan Chaimungchuan
ชอบแนวนี้คะแต่งมสแยวนี้เยอะคะไม่ยึดเยื้อดีรวบรัดดีชอบคะ🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠
2025-11-11 12:00:29
1
0
21 Bab
ตอนที่ 1 โคตรน่ารัก
“เฮ้ยพวกมึง ได้ข่าวว่าน้องใหม่ปีนี้โคตรแจ่ม ไปดูกันไหมวะ”เสียงของเพื่อนในกลุ่มดังขึ้น เนื่องจากช่วงนี้คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้จัดกิจกรรมรับน้องที่ลานเกียร์ ช่วงเย็นตั้งแต่ห้าโมงไปจนถึงหกโมงจะมีนักศึกษาปีหนึ่งไปรวมตัวกันที่นั่น โดยมีรุ่นพี่ปีสองดำเนินกิจกรรม และพี่ว้ากปีสามช่วยกำกับดูแลแต่พี่ว้ากที่ว่าไม่ใช่แก๊งหนุ่มฮอตของสาขาวิศวกรรมอุตสาหการอย่างกลุ่มของพวกเขา เย็นนี้จึงมีเวลาว่างเพราะไม่มีนัดที่ไหน“พวกมึงอยากไปก็ไปกันดิ กูเจ็บขาอยู่ จะกลับไปนอน”นที หนุ่มวิศวะฯ ปีสาม ลูกชายเจ้าของโรงงานแปรรูปอาหารและโรงแรมชื่อดังในตัวเมือง ผู้มีเบ้าหน้าฟ้าประทาน หล่อเหลากร้าวใจ ดวงตาคมมีเสน่ห์ สาวคนไหนเห็นก็ชื่นชอบและอยากครอบครองทั้งตัวและหัวใจ แต่ทว่าเขายังไม่เจอคนที่ถูกใจสักที ได้รีบเอ่ยปฏิเสธเพื่อนเพราะไม่สนใจกลุ่มของเขามีด้วยกันห้าคน เพื่อนสนิทอีกสี่คนมีชื่อว่า ไอดิน อาทิตย์ ไวน์ และฟลุ๊ก นับได้ว่าเป็นแก๊งหนุ่มหน้าตาดี ฐานะร่ำรวย การเรียนก็ไม่น้อยหน้ากัน และตอนนี้พวกเขาก็กำลังเดินออกจากตึกคณะหลังจากเรียนเสร็จไอ้สามคนหลังที่กล่าวมามีนิสัยชอบหว่านเสน่ห์ไปทั่ว เห็นใครสวยหน่อยไม่ได้ ต้องเข้าไปทำคว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ฟ้าเป็นใจ
ปัจจุบัน“มึงยิ้มอะไร” อาทิตย์จ้องหน้าเพื่อนอย่างสงสัย เป็นบ้าอะไรยืนยิ้มอยู่คนเดียว ทำเอาเพื่อนอีกสามคนหันมามองด้วยเช่นกันนทีหุบยิ้มอย่างเร็วพลันเมื่อโดนทัก แล้วรีบปฏิเสธ “เปล่า”“เห็นคาตาว่ามึงยิ้ม” อาทิตย์ยังคาใจ“ก็บอกว่าไม่ได้ยิ้ม แล้วมึงเป็นห่าอะไรมาจ้องหน้ากูเนี่ย” นทีโต้กลับพลางขมวดคิ้วใส่ แสร้งทำหน้ารำคาญกลบเกลื่อนขณะที่สองคนนี้กำลังโต้กันไปมา นักศึกษาคณะเดียวกันได้เดินผ่านกลุ่มของพวกเขาไปพร้อมกับเสียงพูดคุย พอนทีได้ยินชื่อของคนที่บังเอิญเจอกันเพียงแค่ครั้งเดียว ก็เรียกสายตาของเขาให้เหลียวไปมอง“เพื่อนกูส่งรูปน้องใหม่มาให้ดู คนนี้ชื่อข้าวหอม น่ารักมากเลยว่ะ”“เห็นว่าปีนี้มีสาวสวยหมวยเอ็กซ์หลายคน มึงว่าพวกเราจะจีบติดสักคนไหมวะ”“ของแบบนี้ใครเร็วคนนั้นก็ได้ไปสิวะ ฮ่าฮ่าฮ่า”พวกที่เดินผ่านพูดกันอย่างครื้นเครง นทีพลันนึกในใจว่าจะใช่เธอหรือเปล่า จู่ ๆ เขาก็หันไปเอ่ยกับเพื่อนถึงคำเชิญชวนก่อนหน้า“กูเปลี่ยนใจละ กูจะไปกับพวกมึง”“ไหนมึงบอกว่าเจ็บขา” ฟลุ๊กถามย้อน เพิ่งปฏิเสธไปหยก ๆ ทำไมเปลี่ยนใจกะทันหัน“พูดมากน่ะไอ้ฟลุ๊ก ไปกันได้แล้ว”นทีเลี่ยงที่จะตอบคำถามของฟลุ๊ก เดินนำเพื่อนทั้ง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 พี่โป๊อยู่
เรื่องที่หนุ่มรุ่นพี่ชวนกลับด้วยกันก่อนหน้า เธอคงไม่ต้องเสียเวลาคิดแล้วล่ะ เพราะว่าได้รับปากไปแล้วว่าจะไปส่งเขาตามนัด แล้วหมอก็ดันนัดวันนี้พอดีข้าวหอมเดินเคียงคู่นทีจนไปถึงรถของเขาที่จอดอยู่ลานกว้างด้านหลังตึกคณะ ทั้งสองเปิดประตูเข้าไปนั่งด้านใน เจ้าของรถก็สตาร์ตเครื่องยนต์แล้วปรับอุณหภูมิแอร์ไม่ให้หนาวจนเกินไป เพราะเสื้อของทั้งคู่นั้นเปียกชุ่มเล็กน้อย กลัวว่าเธอจะไม่สบายตัว“พี่ชื่อนที เราสองคนถือว่ารู้จักกันแล้วนะ ต่อไปอยู่กับพี่ก็ทำตัวตามสบายได้เลย” เสียงทุ้มเอ่ยแนะนำตัวเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกเกร็งเวลาอยู่ด้วยกัน“ค่ะพี่นที” เสียงหวานตอบรับพร้อมกับรอยยิ้มน่ารักแม่งยิ้มแบบนี้ทำใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ และก่อนที่จะเก็บอาการไม่อยู่ใบหน้าหล่อก็หันมองไปด้านหน้า เท้าเหยียบคันเร่งเคลื่อนตัวรถออกจากมหาวิทยาลัย“กลัวพี่จะพาไปที่อื่นเหรอ นั่งเงียบเชียว”“ปะ เปล่าค่ะ คือหนูไม่รู้จะพูดอะไร”ข้าวหอมหันใบหน้าแดงระเรื่อมาหาคนที่กำลังขับรถอยู่ พร้อมกับอกข้างซ้ายที่เต้นไม่เป็นส่ำกับคำถามของเขานี่เป็นครั้งแรกที่เธอนั่งรถมากับชายแปลกหน้า แม้จะรู้จักกันแล้ว แต่ก็เจอกันแค่สองครั้ง เธอยังไม่รู้จักนิสัยใจค
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 เด็กของนที
“อยากกินอะไร เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง” เสียงของเพื่อนใหม่ดังขึ้นตอนนี้ข้าวหอมและอบเชยยืนอยู่ที่โรงอาหารของคณะในช่วงพักกลางวัน กำลังลังเลกันอยู่ว่าจะกินอะไรดี เพราะยังลองชิมไม่ครบทุกร้าน“ไปร้านนั้นกัน ฉันอยากกินขนมจีน” ข้าวหอมเอ่ยตอบ“อืม”ตกลงกันเสร็จสองสาวพากันเดินไปยังล็อกที่ห้าของร้านในโรงอาหาร สั่งขนมจีนสองชาม แล้วหาโต๊ะว่างนั่งลงตรงข้ามกันนับตั้งแต่เปิดเทอมข้าวหอมและอบเชยก็จับคู่นั่งเรียนด้วยกันตลอด ตอนทำกิจกรรมก็อยู่ด้วยกันไม่ห่าง จึงทำให้สนิทกันเร็ว อีกอย่างสถานะทางบ้านของสองสาวก็คล้ายคลึงกันมาก พ่อมีภรรยาสองคน อบเชยเป็นลูกคนเล็กที่เกิดจากภรรยาคนที่สองเช่นเดียวกับเธอพ่อของข้าวหอมเป็นเจ้าของตลาดใหญ่ มีทรัพย์สินมากมาย แต่ท่านแต่งงานมีภรรยาที่จดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และมีลูกด้วยกันหนึ่งคนส่วนมารดาของเธอนั้น ถ้าพูดให้ถูกก็มีสถานะเป็นเพียงภรรยาน้อยเท่านั้นผู้เป็นพ่อนั้นรักและรู้สึกผิดกับแม่ของเธอมากที่ปกปิดเรื่องมีลูกมีเมียอยู่แล้ว จนกระทั่งตั้งครรภ์และคลอดเธอออกมาถึงได้พาเข้าบ้าน ทว่าเมียเอกที่จดทะเบียนสมรสนั้นไม่เห็นด้วยแต่ก็ขัดขืนอะไรไม่ได้ จึงยื่นข้อเสนอให้สองแม่ลูกแล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-13
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ชอบก็จีบ
“มาโน่นแล้วเว้ย” ฟลุ๊กโพล่งขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเดินเข้ามาอยู่ในรัศมีของสายตาหนุ่มหล่อทั้งสี่คนรอจนกระทั่งนทีหย่อนก้นลงม้านั่งตัวเดียวกันกับไอดิน ก็ยิงคำถามที่อยากรู้ทันที“หายไปไหนมาวะ ทำไมไม่มานั่งกินข้าวกับพวกกู” อาทิตย์เอ่ยเข้าประเด็น ทั้งที่รู้กันอยู่แล้วว่าเพื่อนหายไปไหนมาก่อนหน้านี้ที่โรงอาหารพวกเขาห้าคนคุยกันว่าแยกย้ายไปซื้อข้าวเสร็จก็มารวมตัวกันที่โต๊ะประจำ แต่นทีเดินถือจานอาหารตามสั่งมาได้เพียงครึ่งทางก็เดินเลี้ยวไปอีกทาง สร้างความงุนงงและความอยากรู้ของพวกเขาเป็นอย่างมากจากที่สี่หนุ่มมองตามหลังไปจนกระทั่งเพื่อนนั่งลง ก็พอมองออกว่าคนที่นทีนั่งด้วยเป็นผู้หญิง และตอนทั้งคู่หันมาคุยกัน ได้เห็นเสี้ยวใบหน้าด้านข้างของเธอ ดูจากที่ไกลแล้วตัวจริงคงจะน่ารักมากเลยทีเดียว“เห็นแวบ ๆ ว่านั่งกับผู้หญิงใช่ไหมวะ” ไวน์เสริมขึ้น พร้อมกับยกคิ้วข้างหนึ่งอย่างสงสัยนทียิ้มมุมปาก แต่ก็ไม่ได้ตอบกลับทันที“กูว่าใช่แน่ ๆ” อาทิตย์พูดพลางใช้ศอกกระแทกแขนของฟลุ๊กให้พูดเสริม“เสือซุ่มนี่หว่า ไม่ปฏิเสธแบบนี้แสดงว่าใช่”“เล่ามาให้หมด ไม่งั้นกูจะให้พี่ปลายฟ้ามาสอบปากคำ” ไอดินพูดติดตลก แต่ก็แฝงไปด้วยความอยา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-13
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 หวง
Na-T: เลิกเรียนรึยัง กลับพร้อมกันไหมKH_212: เลิกแล้วค่ะ แต่ยังกลับไม่ได้Na-T: ทำไมล่ะ?KH_212: งานยังไม่เสร็จค่ะ พี่กลับก่อนเลยNa-T: อยู่ไหนเหรอKH_212: J.J cafeหญิงสาวพิมพ์ข้อความส่งไป เขาอ่านแล้วแต่ไม่ได้ตอบกลับ จึงนั่งแปลงานของจันจิต่อ สักพักก็มีชายหนุ่มถือแก้วกาแฟเย็น หย่อนก้นนั่งลงเก้าอี้ว่างที่อยู่ตรงข้ามอย่างถือวิสาสะ“พี่ขอนั่งด้วยนะครับ น้องข้าวหอม”“เอ่อ ค่ะ” น้ำเสียงชั่งใจดังขึ้น ทว่าเธอก็ตอบตกลงให้อีกฝ่ายนั่งด้วยเขามีชื่อว่าทิว เป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลตอนทำกิจกรรมรับน้อง มีนิสัยใจดี พูดเพราะ ใบหน้าหล่อตี๋ราวกับลูกครึ่งไทย-จีน และให้ความช่วยเหลือรุ่นน้องเป็นอย่างดี“ทำไมมานั่งคนเดียวครับ เพื่อนน้องกลับแล้วเหรอ”“ค่ะ พอดีงานหนูยังไม่เสร็จเลยให้เพื่อนกลับก่อน”“ความคิดดีนะครับ เอางานมาทำในคาเฟ ได้กินของอร่อย แอร์เย็นสบาย ไอเดียก็จะเกิด”ทิวคลี่ยิ้มให้คนตรงหน้า จ้องมองหญิงสาวน่ารักด้วยแววตาเปล่งประกาย ถ้าเธอชอบมานั่งที่แบบนี้ สงสัยคงต้องแวะมาบ่อย ๆ เสียแล้ว“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม”ทิวเห็นหญิงสาวก้มลงมองกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะ สลับกับพิมพ์ข้อความในมือถือ คิดว่าคงกำลังทำงานที่ว่าย
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 หวั่นไหว
“เสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาอยู่เป็นเพื่อน”เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงงานที่เธอรับมาทำก็แล้วเสร็จ ข้าวหอมเอ่ยพลางเก็บกระดาษที่พี่สาวต่างมารดาจดข้อความให้พร้อมกับโทรศัพท์ที่ส่งอีเมลไปให้จันจิเรียบร้อยแล้วเข้ากระเป๋า“งั้นเรากลับด้วยกันเลยนะ”“ค่ะ”หญิงสาวเห็นว่าเริ่มเย็นมากแล้ว ช่วงนี้เป็นเวลารถติด ทั้งนักศึกษาเลิกเรียน คนกลับจากที่ทำงาน และบางส่วนก็เริ่มออกมาจับจ่ายตลาดเพื่อหากับข้าวมื้อค่ำ เธอจึงตอบตกลงอาศัยรถของหนุ่มรุ่นพี่เพื่อเดินทางกลับอะพาร์ตเมนต์ระหว่างพากันเดินไปขึ้นรถซึ่งจอดอยู่ลานกว้างด้านหลังตึกคณะ ทั้งสองคนก็พูดคุยกันเรื่องทั่วไปเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันเงียบเกินไป รวมถึงเรื่องที่เขาชวนเธอไปกินข้าว แต่ทว่ายังรู้สึกแน่นท้องกับเค้กและน้ำปั่นจึงปฏิเสธไป เนื่องด้วยเกรงใจที่เขามานั่งเป็นเพื่อนและยังขับรถไปส่งที่พักด้วยรถของนทีเคลื่อนตัวออกจากมหาวิทยาลัยไปพร้อมกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ คละเคล้ากับแอร์เย็นสร้างความหอมภายในรถ ส่งผลให้มุมปากของเสือยิ้มยากเผยขึ้นเป็นระยะ“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ทั้งเรื่องที่ไปอยู่เป็นเพื่อน แล้วก็มาส่งที่นี่”“ไม่ต้องขอบคุ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 เป็นส่วนเกิน
Junji: สิ้นเดือนนี้มาช่วยฉันเก็บค่าแผงด้วย ตอนเที่ยงเจอกันที่ตลาดนี่คือข้อความจากพี่สาวต่างมารดาปกติเรื่องเก็บค่าแผงของบรรดาพ่อค้าแม่ค้าที่เช่าแผงลอยในตลาดของครอบครัวนั้นเข้าสู่ระบบออนไลน์ ในแต่ละเดือนก็จะโอนจ่ายกันเสียส่วนใหญ่ แต่ก็จะมีบางส่วนที่ไม่เชี่ยวชาญเทคโนโลยี จึงต้องไปเก็บค่าเช่าตามร้านแทน ซึ่งแม่ใหญ่จะชวนลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างจันจิไปกันสองคน เพราะเรื่องบัญชีการเงินท่านเป็นคนจัดการดูแล โดยที่ผู้เป็นพ่อรับหน้าที่บริหารจัดการตลาด ไม่ให้เธอหรือใครก็ตามเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเงินในส่วนนี้“มีอะไรเหรอ”นทีเห็นคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน จึงนึกสงสัยว่าเธอกำลังจ้องอะไรในมือถือ ถึงได้ดูมีสีหน้าเหมือนคนคิดไม่ตก“พี่สาวส่งข้อความมาค่ะ แต่เดี๋ยวค่อยตอบก็ได้” เธอเอ่ยพลางกดล็อกหน้าจอแล้วคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“เพิ่งรู้ว่ามีพี่สาวด้วย น่ารักเหมือนกันไหม”“ถามทำไมคะ จะจีบพี่หนูเหรอ”“หน้ายังไม่เคยเจอเลยจะจีบได้ไง แต่ถ้าจะจีบ พี่ขอจีบคนที่เคยเห็นหน้ากันดีกว่า”ประโยคที่ดังออกจากปากของคนนั่งตรงข้ามพลันทำให้สายตาทั้งสองคู่สบกันอัตโนมัติ หัวใจดวงน้อยส่งเสียงตึกตักไม่ต่างจากอกข้างซ้ายของนทีแม้เขาจะไม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 แพะรับบาป
ช่วงใกล้เที่ยงข้าวหอมก็เดินออกจากบ้าน ไปเรียกวินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอยเพื่อไปยังตลาดพอไปถึงดวงตากลมโตก็สอดส่ายมองหาพี่สาวต่างมารดา จันจิบอกในข้อความว่านัดเจอกันที่หน้าร้านขายพวงมาลัยยืนรอนานกว่ายี่สิบนาทีก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา ข้าวหอมจึงเลื่อนมือไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากระโปรงยีนความยาวเลยหัวเข่า ออกมาต่อสายไปหาพี่สาวข้าวหอมโทรหาจันจิถึงสามครั้งจนสัญญาณตัดไปเนื่องจากไม่มีผู้รับสาย ปล่อยให้เธอยืนรอจนเหงื่อตก ขณะที่กำลังโทรออกเป็นสายที่สี่แล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นแนบหู หากว่าสายนี้ยังไม่รับก็จะถอดใจกลับเข้าบ้าน แต่แล้วเสียงของจันจิก็ดังขึ้นทางด้านหลัง“แกจะโทรจิกฉันทำไมฮะ น่ารำคาญ”“ก็พี่นัดตอนเที่ยง แต่นี่มันเลยเวลาไปตั้งครึ่งชั่วโมง”“ก็นี่ไง เที่ยงสามสิบเจ็ดนาที รอนิดรอหน่อยจะตายหรือไง อะ นี่ เอาไป”จันจิยัดสมุดเล่มหนาใส่มือของน้องสาว มีรายชื่อร้านค้าที่ต้องไปเก็บเงินในแต่ละเดือนจดเอาไว้ พร้อมกับกระเป๋าสำหรับใส่เงินค่าเช่าแผง ก่อนจะพูดต่อ“เก็บเงินร้านที่เหลือให้ด้วย ฉันจะไปล่ะ ร้อนก็ร้อน เหม็นก็เหม็น”“พี่ไม่อยู่ด้วย แล้วจะบอกแม่ใหญ่ว่ายังไง” น้ำเสียงของข้าวหอมบ่งบอกถึงความลำบากใจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-16
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ผิดหวัง
ข้าวหอมเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าเรือนหลังเล็ก สูดหายใจระงับความผิดหวัง เพื่อไม่ให้แสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงของแม่ใหญ่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง“เดี๋ยว อย่าเพิ่งเข้าไป”“แม่ใหญ่มีอะไรอีกคะ”“ในเมื่อเงินก็ได้ไปแล้ว ฉันจะงดโอนให้แกสามเดือน หวังว่าจะอยู่กับเงินที่ขโมยไปให้รอดนะ”“แล้วแต่แม่ใหญ่เถอะค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอตัว”เอ่ยจบเธอก็รีบเดินหนีเข้าบ้านด้วยความโกรธ ทว่ากลับทำอะไรไม่ได้ แม้แต่ปกป้องความบริสุทธิ์ของตัวเองหลบเข้าไปอยู่ในห้องนอน มือเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาจันจิอีกสองครั้ง อีกฝ่ายไม่ยอมรับสายดังเดิม จึงเปลี่ยนเป็นพิมพ์ข้อความส่งเข้าไปในแชทแทนKH_212: พี่เอาเงินไปใช่ไหม ทำไมถึงไม่บอกแม่ใหญ่KH_212: ที่ให้ฉันมาช่วยวันนี้เป็นแผนของพี่ใช่ไหม อยากได้เงินทำไมไม่ขอดี ๆ เอาฉันมาบังหน้าแล้วให้เป็นแพะรับบาปทำไมข้อความส่งออกไปได้ไม่นานพี่สาวต่างมารดาก็ได้ตอบกลับมาJunji: ใครใช้ให้แกโง่เองล่ะ ส่วนเรื่องเงินแกก็แค่ยอมรับไป เดี๋ยวพ่อกับแม่ก็ลืมไปเองKH_212: ทำไมพูดหมา ๆ แบบนี้ล่ะข้อความสุดท้ายไม่มีแม้แต่การเปิดอ่าน หญิงสาวจึงปิดหน้าจอโทรศัพท์วางไว้บนเตียง ถ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-16
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status