INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 8 กาแฟเดินเกม
Fecha de publicación:
2026-05-12 00:03:25Elite Pub
21.00 น.
ฉันก้าวเท้าเข้ามาในผับหรูที่เป็นถิ่นของเขา วันนี้ตั้งใจมาเพื่ออ่อยเขาเต็มที่เลยจัดเต็มนิดหน่อย ด้วยชุดเสื้อแขนยาวสีดำปาดไหล่โชว์ไหปลาร้าได้รูปสวย และกระโปรงสีขาวพร้อมกับรองเท้าส้นสูง ผมดัดลอนเหมือนอย่างเคย
“นั่งไหนดีอะ...ได้จองโต๊ะไหม” จิงจิงในชุดเดรสสั้นเว้าเนินอกหันมาถามเพราะเธอไม่รู้รายละเอียดอะไรเลย ฉันบอกแค่ว่ามาเที่ยวและมีนิด้ามาด้วยเท่านั้น
“วันนี้เราจะนั่งชั้นหนึ่งนี่แหละ จะเต้น”
“โอเค”
พวกเราจับจองที่นั่งกันเรียบร้อยพร้อมกับเครื่องดื่มเต็มโต๊ะ ไม่นานนิด้าก็ตามมาด้วยชุดเดรสสั้นสีชมพูอ่อน เธอเลือกที่จะนั่งข้างฉันโดยที่ตรงข้ามเธอคือจิงจิง
“มานานยัง...” เธอทักทายฉัน
“พึ่งมาเองไม่นานเลย...นี่จิงจิง แกคงจะรู้จัก เคยเจอกันแล้ว”
“อืม หวัดดีจิงจิง”
“หวัดดีจ้านิด้า”
แต่ก่อนฉันก็พาเพื่อนมาเจอกันบ้างส่วนมากก็ผับแหละแต่นานมาแล้ว นึกว่าทั้งสองจะสานต่อแลกคอนแท็กต์เป็นเพื่อนกัน แต่ทุกอย่างกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เหมือนคนรู้จักธรรมดาฉันเลยไม่ได้พูดอะไร
“มา ๆ ชนแก้วก่อน”
“เค ชนนนน”
กริ๊ง!
พวกเรานั่งดื่มกันจนชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า ฉันลอบมองขึ้นไปยังชั้นสองชั้นสามก็ยังไม่เห็นวี่แววของพี่นักรบเลย...หรือวันนี้จะมาเสียเที่ยวกันนะ
เฮ่อ…
“ทำไมทำหน้าแบบนั้น” นิด้าสะกิด
“ก็...ยังไม่เห็นพี่นักรบเลย”
“ตัดสินใจแล้วใช่ไหม”
“อืม” ฉันทำหน้าเพลียแบบติดตลกให้เพื่อนเพราะกลัวว่าแผนมันจะพัง
“ได้ยินว่าพี่เขามาดึก ๆ แกมาไม่เสียเที่ยวหรอกยังไงวันนี้ต้องมีโอกาสได้เจอเขาแน่นอน ฉันไปสืบมาแล้ว” นิด้ากระซิบเสียงเบาทำให้ฉันเอียงใบหน้าเข้าไปใกล้เธอ
“ยังไงเหรอ”
“ได้ยินว่าพี่เขาไม่ชอบควงผู้หญิงและไม่ชอบมีกิ๊กมีเด็ก” ตาของฉันเป็นประกายยิ่งกว่าเดิมอีก พ่อคนแสนดีของกาแฟ
“แต่พี่เขาชอบซื้อกิน”
“พรวด!”
“ยัยแฟ!”
“แค่ก ๆ ๆ ขอบใจแก” ฉันรับทิชชูจากเพื่อนมาเช็ดรอบปากทันที เมื่อกี้สำลักเหล้าแรงไปหน่อย
ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่เขาจะซื้อกิน เขาดูไม่เหมือนและไม่น่าใช่นะ ฉันนึกท่าทางตอนเขามีอะไรไม่ออก ผู้ชายแข็งทื่อแบบนั้นอะนะ
ไม่ใช่แน่ ๆ …
“ทำหน้าแบบนั้นคืออะไร...แกไม่เชื่อ”
“เออ มันเชื่อยากนะแก”
“แกรู้จักเขาเหรอถึงคิดว่าไม่น่าเชื่อ” นิด้าถามเสียงเขม็ง ส่วนจิงจิงก็ยื่นหน้าเข้ามาฟังคำตอบฉันอย่างสนใจ
“ไม่รู้จัก...ก็เห็นวันนั้นจากที่ไกล ๆ”
“แล้วแกจะเถียงทำไม...อย่างที่บอกฉันให้คนไปสืบมาแล้ว แกเลือกคนอื่นเถอะเขาไม่ดีอย่างที่คิดหรอก”
จิงจิงขมวดคิ้วถึงจะแอบเห็นด้วยก็เถอะเพราะไม่อยากให้เพื่อนเล่นกับไฟ
“ฉันไม่ได้เลือกที่ดีหรือไม่ดี…เลือกที่ความเหมาะสมต่างหาก” เพราะคิดและคำนวณมาแล้ว
“อย่าเล่นกับไฟมันจะเผาตัวเอง” จิงจิงเอ่ยขึ้นมาทำลายบทสนทนาระหว่างฉันและนิด้า
“ไฟเย็นน่ะสิ...ฉันชอบไฟ ชอบความร้อนแรง แต่แบบเขาฉันไม่มีทางชอบ”
“จ้าจะคอยดู” จิงจิงยกยิ้ม
“แกล่ะนิด้าว่าไง”
“แล้วแต่แก แต่ฉันน่ะเตือนแล้ว”
“อาฮะ...มาชนแก้วกันเถอะ ยังไงซะแผนนี้ก็ดีที่สุดแล้ว เพื่อกำจัดอัศวินฉันทุ่มสุดตัว”
กริ๊ง!
ฉันยกยิ้มอย่างมีความสุข อย่างน้อยทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทางแล้ว เหลือแค่เป้าหมายที่มีไว้พุ่งชนเท่านั้น!
ชั้นสามห้องวีวีไอพีของเหล่าหุ้นส่วนผับมีเพียงไฟและนักรบนั่งดื่มกันอยู่สองคน ส่วนคนอื่น ๆ ก็ติดเมียกันหมด ที่ไฟมันยอมออกมาก็เพราะต้องมาเฝ้าเมียเหมือนกัน
“ไอ้ไนต์มันจะมาไหม” ไฟละสายตาจากควีนที่นั่งอยู่ชั้นสองมาถามเพื่อน
“ไม่รู้มัน” นักรบตอบเรียบนิ่งแต่สายตากำลังจ้องมองบางสิ่งบางอย่างอยู่
“แล้วเรื่องน้องสาวมึงกับมัน” ไฟถามอย่างสงสัยเพราะช่วงนี้เหมือนว่าไซซีน้องสาวแท้ ๆ ของนักรบกำลังจะตามจีบไนต์อยู่
“แล้วแต่ซี”
“นั่นน้องมึง...ไม่กลัวไอ้ไนต์ทำเสียใจ”
“เตือนไปแล้วจะฟัง? ให้น้ำตาเช็ดหัวเข่าเองเถอะ”
“ใจร้ายสัด!”
“ซีเอาแต่ใจตัวเองมาก ยิ่งขวางยิ่งดื้อ ปล่อยให้เจ็บเองจะได้เรียนรู้”
“แล้วถ้าไอ้ไนต์ทำซีเจ็บมึงจะจัดการไหม”
“ก็ต้องมีเลือดออกกันไปข้าง”
ไฟพยักหน้ารับ ก็พอเข้าใจได้ ถึงนักรบจะดูเอื่อยเฉื่อยไม่สนใจอะไร แต่มันก็รักเพื่อนรักพี่รักน้อง อีกอย่างไซซีก็น้องสาวแท้ ๆ ถึงจะไม่ค่อยแสดงออกก็ตาม
“แล้วมึงมองอะไร”
“มองคน”
“ใครวะ” ไฟมองลงไปชั้นล่างแต่ไม่รู้ว่าควรจะโฟกัสที่ตรงไหนเพราะคนแน่นมาก
นักรบยกยิ้มก่อนจะชี้ไปตรงโต๊ะกลางร้านที่มีผู้หญิงสามคนนั่งอยู่ ไฟเพ่งสายตามองไปยังจุดที่เพื่อนชี้ซึ่งในโต๊ะนั้นก็มีผู้หญิงสวย ๆ ถึงสามคน แต่มีอยู่คนหนึ่งเขาคิดว่าเพื่อนมองอยู่
“ใช้ได้” นักรบปรายตามองไฟทันทีก่อนจะคิดในใจว่าใช้ได้ที่ไหน ต้องบอกว่าสวยมากสิ
Último capítulo
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ ตอนพิเศษ ความรักที่เห็นแก่ตัว(อัศวิน)
อัศวิน ภัทรเมธาสกุลนั่นคือชื่อของผม ตั้งแต่เด็กจนโตแม่สอนเสมอว่าผมอยากได้อะไรก็ต้องได้ ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านคือของของผม รวมถึงน้องสาวตัวน้อยที่คุณตาพามาแนะนำว่าเธอคือน้องสาวน้องสาวที่ต้องดูแลให้ดี...เราเติบโตมาด้วยกันมีอะไรก็แบ่งปันกัน น้องสาวคนนี้เป็นคนน่ารักแต่บางครั้งก็ดูบอบบางจนเกินไป ผมเลยต้องประคบประหงมเธออย่างดี จนกระทั่งเราทั้งคู่โตขึ้นมีช่วงเวลาที่ต้องห่างกัน เพราะน้องสาวต้องไปเรียนที่ต่างประเทศและกลับมาอีกครั้งตอนเข้ามหา’ลัย เราก็มีความรู้สึกที่ห่างไกลกันออกไป แม้ผมจะปฏิบัติตัวกับเธอเหมือนเดิมแต่ภายในใจไม่ใช่เลย น้องสาวที่กำลังโตขึ้นและต้องมีแฟนมีสังคม ผมห่างกับเธอในช่วงมัธยมแล้ว มหา’ลัยก็ยังต้องห่างอีกเหรอแค่เข้ามหา’ลัยปีแรกเธอก็โดดเด่นจนคนทั้งมหา’ลัยพูดถึง เพียงแต่ว่าความรู้สึกที่ผมมีมันเริ่มเปลี่ยนไป ผมเฝ้ามองเธอมาตลอดจนคิดได้ว่าความรู้สึกที่มีมันไม่เหมือนเดิมจนลืมฉุกคิดไปว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกยังไง ผมลงทุนทำทุกวิถีทางไม่ให้ใครมายุ่งกับเธอ โดยเฉพาะผู้ชายใครก็ห้ามแตะต้องเธอ แม้ยังปฏิบัติกับเธอเหมือนเดิมเพื่อไม่ให้อึดอัด แต่มันคงยากที่อีกฝ่ายจะไม่อึดอัดผมใช้เวลาทุกชั่วลมหา
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ ตอนพิเศษ ครอบครัวของเรา
“ผิดทั้งคู่เลยค่ะไม่ต้องทะเลาะกัน” ทั้งกอดทั้งปลอบและลูบหัวเบา ๆ นำทัพร้องไห้ง่ายแต่จริง ๆ คงเสียใจที่พี่ชายพูดไม่ดีด้วย ส่วนศึกก็ค่อนข้างเอาแต่ใจจนเกินไป ไหนจะปากที่เอ่อ...ปากจัดแหละ“ศึกลูกใจดีกับน้องหน่อย น้องก็อยากเล่นด้วย ส่วนทัพการใช้กำลังไม่ใช่ทางออกของปัญหานะคะ อย่าไปฟังลุงคีนมาก” “ครับ” นำศึกตอบหงอย ๆ “ทัพไม่เคยเชื่อลุงคีนอยู่แล้ว ทัพเชื่อพ่อ” “หืม” ฉันเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เกี่ยวอะไรกับพี่นักรบ รายนั้นพูดแทบนับคำได้“ก็…เอ่อ...” นำทัพมีท่าทางอึกอักทันที“ว่าไงคะเกี่ยวอะไรกับคุณพ่อ” ฉันเพ่งสายตามองอย่างจับผิด และเห็นว่าลูกชายคนเล็กกำลังมองไปที่พี่ชายของตัวเอง“เอ๋...หรือศึกก็รู้แต่ไม่บอกแม่เหรอ”“ก็คุณพ่อบอกว่าถ้าไม่อยากอดทนก็ต่อยเลย” ฮ้า...เขาพูดจริงเหรอ“คุณพ่อน่ะเหรอพูดแบบนี้”“ใช่ครับ/ครับ” เด็ก ๆ ตอบเสียงเดียวกันทำให้ฉันกัดฟันโมโหทันที คอยดูนะกลับมาโดนแน่ มาสอนอะไรลูกไม่เข้าเรื่อง“ทำอะไรกัน” พูดถึงโจโฉ...โจโฉก็มาเลย ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าเรียบแต่ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหุบยิ้มลงเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน“เอ่อ ศึกกำลังจะออกไปเล่นข้างนอกกับ...เอ่อ ก
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ ตอนพิเศษ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน
7 ปีผ่านไปทุกอย่างผ่านไปไวมาก อย่างคนเขาว่ากันว่าความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวฉันและพี่นักรบก็แต่งงานกันแล้ว ที่สำคัญยังมีพยานรักด้วยกันถึงสองคนอีก“ทำอะไรกันลูก” ฉันในวัยยี่สิบเจ็ดปีเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยังสวยยังแซ่บ! เอ่อ เหมือนกับบรรดาภรรยาคนอื่น ๆ ของเพื่อนพี่นักรบนั่นแหละ แต่ละคนสวยกันมาก ยิ่งอายุมากขึ้นยิ่งสวยและมีเสน่ห์หลังจากเราตกลงหมั้นกัน แลกแหวนเรียบร้อยพี่เขาก็โทรบอกพ่อกับแม่ของเขาที่อยู่ฮ่องกง ส่วนฉันก็บอกคุณตาไว้ซึ่งท่านก็ดีใจมากที่มีคนมาคอยดูแลฉันแล้ว อย่างที่บอกท่านอายุมากเลยค่อนข้างกังวลกับอนาคตของฉันส่วนเฮียคีน หรือวาคีนก็ยังเป็นพี่ชายที่สม่ำเสมอ รวมถึงความปากหมาปากจัดด้วย และยังเผื่อแผ่มาถึงหลานสองคนหรือลูกของฉันนั่นเอง“แข่งรถกันครับ” ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักแบบฉบับเด็กลูกครึ่ง ทั้งที่มีสายเลือดยุโรปน้อยมากเพราะฉันและพี่รบได้สายเลือดมาแค่เสี้ยวเดียว คนที่หันมาตอบฉันผมสีอ่อน ตากลม แต่หางตาเฉี่ยวชื่อ นำศึก อายุห้าขวบเป็นพี่ ส่วนอีกคนที่นั่งเล่นข้างกัน ผมสีอ่อน หน้าตาคมกว่าคนพี่เล็กน้อยแต่ก็น่ารัก ชื่อ นำทัพ อายุสี่ขวบ ทั้งสองห่างกันแค่ปีเดียว“มีแต่ศึ
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ ตอนพิเศษ ขอหมั้นได้ไหม(ปลาย)
“โซนนี้เป็นหาดส่วนบุคคล” เสียงทุ้มตอบกลับมาเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือมาเกี่ยวเส้นผมสีดำขึ้นทัดหูให้เธอ“อ๋อถึงว่าเงียบผิดปกติ” ร่างบางหันมาก่อนจะชะงักค้างเมื่อเห็นร่างสูงกำลังยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาที่เธอรู้สึกใจเต้นแรงทุกครั้งที่เจอกำลังส่งยิ้มอ่อนโยนมา ทำเอาเธอไปต่อไม่เป็นเพราะมัวแต่ตะลึงกับรอยยิ้มของเขาอยู่“กาแฟ…” นักรบเอ่ยเสียงทุ้ม“หืม...เอ่อคะ?” ร่างบางเจ้าของชื่อตอบกลับตะกุกตะกักไม่เป็นตัวของตัวเอง เมื่อโดนรอยยิ้มของเขาตกจนถอนตัวไม่ขึ้น“ขอมือหน่อย” เขายังคงยิ้มส่วนเธอที่ยังมึนเบลอก็ทำตัวเงอะงะ จนเขาจับมือเธอไปกุมไว้ตรงหน้า คลี่มือให้แบออกก่อนจะวางบางสิ่งที่พอโดนแสงแล้วแวววาวจนแสบตา“อ๊ะ...” ยังไม่ทันได้พิจารณาว่าเขาเอาอะไรมาวางบนฝ่ามือ เขาก็เชยคางของเธอขึ้นก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาทาบทับอีกครั้ง ลิ้นร้อนสอดเข้ามาเกี่ยวพันลิ้นเล็กตวัดไปมาอย่างอ่อนโยนนุ่มละมุน สร้างความแปลกใจให้กับเธอมาก แต่เพียงชั่วครู่เธอก็สลัดมันทิ้งไปแล้วเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา“แต่งงานกันไหม” ร่างบางเบิกตากว้างก่อนจะจ้องไปที่ของในมือที่เขาวางไว้ในตอนแรก มันคือแหวนเพชรพระแม่แซงคิวให้ลูกเหรอ นอกจากได้แฟนแล้วยังได้ว
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ ตอนพิเศษ ขอหมั้นได้ไหม NC
“เสียวอื้อ” ร่างเล็กเงยหน้าตอบ หลับตารับสัมผัสวาบหวามจากร่างสูง เธอเสียวแทบขาดใจบดสะโพกใส่เขาไม่หยุดเช่นกัน“งั้นจะกระแทกแรง ๆ นะเด็กแสบ” ร่างสูงถามพลางเดินกระแทกเธอไปจนถึงเคาน์เตอร์บาร์ ทุกครั้งที่ก้าวเดินสะโพกสอบกระทุ้งแก่นกายเข้าไปเน้น ๆ จนเธอเผลอขมิบถี่ ครางกระเส่าเรียกชื่อเขาไม่หยุด“อ๊ะพี่รบ...มันจุก” แม้ปากจะบอกจุกแต่กลับขยับเอวร่อนสะโพกใส่ท่อนลำจนเขากัดฟันจนเลือดซิบยัยเด็กขี้ยั่ว!“ร่อนใส่ไม่หยุดเลยนะ” เขายกยิ้มเอ่ยอย่างเย้าแหย่จนเธอตัวแดงไปหมด แต่ก็ยังกัดฟันพูดต่อได้“ก็แฟนเสียว...อื้อจะเสร็จ” เธอสะบัดหน้าไปมาเมื่อภายในหดรัดแน่น ปลายเท้าจิกเกร็ง“พร้อมกันนะ...”เขาเร่ง วางเธอลงบนเคาน์เตอร์บาร์ จับขาเรียวแหวกออกกว้างก่อนจะแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง นัยน์ตาคมจ้องมองท่อนลำของตัวเองกระแทกเข้าออกร่องสวาทของเธอไม่หยุดตับ ตับ ตับคนตัวเล็กเอนไปด้านหลังเล็กน้อย พลางยันมือกับเคาน์เตอร์เพื่อทรงตัว เมื่อเขาจับยึดเอวเธอไว้แน่น เร่งสะโพกซอยถี่ยิบจนน้ำหวานฉ่ำแฉะกระเซ็นพร้อมเสียงดังหยาบโลน“อ่า~ พี่รบแรง ๆ เลยค่ะ”เพียงเท่านั้นเขาก็พยักหน้าตอบรับก่อนจะเร่งจังหวะกระแทกแบบหนักหน่วงและแรงตามอารมณ์
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ ตอนพิเศษ จุดชมวิว NC
คนตัวเล็กตกใจก่อนจะยกแขนขึ้นไปคล้องคอเขาเอาไว้เพราะกลัวตก ไหนจะขาเรียวทั้งสองข้างที่เกี่ยวเข้ากับเอวสอบอีก“ชมวิวไปด้วย กินกาแฟไปด้วย” ร่างสูงตอบเสียงแหบพร่าก่อนจะอุ้มร่างบางในชุดนอนบางเบาเดินไปชมพระอาทิตย์ขึ้น โดยที่คนตัวเล็กทำหน้าตาเลิ่กลั่กไปมา“อื้อ ทำแบบนี้มัน...” คนตัวเล็กแนบหน้าลงกับบ่าเมื่อร่องรักของเธอที่ไร้แพนตี้กำลังถูไถกับหน้าท้องแข็งแกร่งของเขา“หึ เสียวเหรอ” “รู้ได้ยังไงคะ?” “ก็แฉะขนาดนี้จะไม่รู้ได้ยังไง” ร่างสูงตอบหน้าตายก่อนจะอุ้มเธอมายืนตรงหน้าต่างกระจกสีใส ภายนอกมีเพียงธรรมชาติสีเขียวขจี ถึงอย่างนั้นก็อดจะรู้สึกเขินอายไม่ได้เธอเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าคมที่กำลังทอดสายตามองออกไปไกล แสงสีทองในยามเช้าสาดกระทบลงบนผิวของทะเลเกิดเป็นภาพระยิบระยับสวยงาม“ให้มองวิวไม่ใช่มองคน”“เอ๊ะ...แฟก็มองวิวนะ”“แน่ใจ?” ร่างสูงหันมามองแฟนสาวในอ้อมแขน เธอตัวเล็กกว่าเขามากเวลายืนด้วยกันสูงแค่ไหล่เอง แต่พออยู่ในท่าอุ้มแบบนี้แล้วทำให้เราสบตากันได้ง่ายขึ้น“แน่ใจค่ะ” เมื่อร่างบางตอบเสร็จเขาก็พยักหน้ายกยิ้ม ก่อนจะวางเธอลงบนพื้นและจับไหล่บางให้พลิกตัวหันหน้าออกไปทางกระจกใสเพื่อมองวิว โดยที่เธอ
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ บทที่ 7 ตัดสัมพันธ์ (ปลาย)
ฉันเดินออกมาจากร้านอาหารด้วยความโมโห ไม่คิดเลยว่าเขาจะยอมรับมาตรง ๆ แบบนี้ ไม่ได้การฉันต้องรีบเดินตามแผนให้เร็วที่สุด“ถ้าอยากได้ก็ต้องเข้าหาเขาสินะ” ไวเท่าความคิดฉันล้วงหยิบมือถือในกระเป๋าแบรนด์หรูออกมา ก่อนจะกดโทรหาเพื่อนสาวคนสนิท“นิด้าคืนนี้ว่างไหม” [ทำไมเหรอ ก็ว่างอยู่นะ]“คืนนี้ไปผับกัน” [
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ บทที่ 6 ตัดสัมพันธ์
“อืม”ฉันพยักหน้าให้เมื่อเขารีบตัดบทและเดินกลับไปหาเพื่อนของเขาที่รออยู่ที่โต๊ะอาหารอีกฟาก ในกลุ่มของเขาก็มีทั้งพี่นินจาและพี่จ๋ายเป็นหนุ่มหล่อด้วยกันทั้งกลุ่ม“เราก็ไปหาโต๊ะนั่งเหอะ” หลังจากเจออัศวินเล่นใหญ่ยืนรอเอาของให้ฉันหล่อ ๆ ฉันก็รู้แล้วทำไมคนมองแปลก ๆพวกเรานั่งกินข้าวกันจนถึงเวลาเข้าเรียนช
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ บทที่ 5 เป้าหมาย
หาววววฉันยกมือปิดปากหาวอย่างหมดสภาพเพราะเมื่อคืนอ่านประวัติพี่นักรบทั้งคืน ทำการบ้านเรื่องเขาหนักยิ่งกว่าเรื่องเรียนอีกพ่อแม่ที่อยู่บนสวรรค์คงภูมิใจมากแหละ...“โอ๊ยใต้ตาแกดำมาก” เสียงแหลมดังขึ้นข้างหูจนฉันสะดุ้ง นี่บอกหลายครั้งแล้วว่าให้พูดเบา ๆ“อารายยย” ริมฝีปากบางตอบยานคางก่อนจะแนบหน้าลงกับโต๊
Chained Engineerล่ามรักวิศวะ บทที่ 4 คนที่เหมาะสม
Elite Clubนักรบ Talkร่างสูงเดินกลับขึ้นมานั่งบนโซนวีวีไอพีชั้นสามที่มีเพียงเจ้าของผับเท่านั้นที่สามารถขึ้นมาได้ ภายในห้องประกอบด้วยผู้ชายทั้งหมด 7 คนที่เป็นกลุ่มเพื่อนกัน และใช่พวกเขาคือเจ้าของผับร่วมกันโดยมีเสือที่ถือหุ้นมากกว่าใครเพื่อนคนแรกที่นั่งเล่นเกมในมือถือเรือนผมสีแดงเพลิงท่าทางหัวร้อนง
También te puede gustar
เหลี่ยมรักคนเจ้าเล่ห์ (Bad Trick)
ซีซั่นฟิน9.4K vistasพิษเพื่อนสนิท
ซากิระ45.7K vistasMy Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]
sunshine-day20.0K vistasMy Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ32.4K vistasPHIM ซีรีย์ 4 |รักสุดท้ายของนายคาสโนว่า
RiTAA310 vistasTOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว
B.crazy’220 vistasทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม
เธียรนรา298 vistasวิศวะแฟนโหด
ไรท์ฟิน3.7K vistas
