Beranda / วัยรุ่น / Chained Engineerล่ามรักวิศวะ / บทที่ 7 ตัดสัมพันธ์ (ปลาย)

Share

บทที่ 7 ตัดสัมพันธ์ (ปลาย)

Penulis: sunshine-day
last update Tanggal publikasi: 2026-05-11 23:47:08

ฉันเดินออกมาจากร้านอาหารด้วยความโมโห ไม่คิดเลยว่าเขาจะยอมรับมาตรง ๆ แบบนี้ ไม่ได้การฉันต้องรีบเดินตามแผนให้เร็วที่สุด

“ถ้าอยากได้ก็ต้องเข้าหาเขาสินะ” 

ไวเท่าความคิดฉันล้วงหยิบมือถือในกระเป๋าแบรนด์หรูออกมา ก่อนจะกดโทรหาเพื่อนสาวคนสนิท

“นิด้าคืนนี้ว่างไหม” 

[ทำไมเหรอ ก็ว่างอยู่นะ]

“คืนนี้ไปผับกัน” 

[อืม เอาสิ...ที่ไหนเหรอ]

“อีลิทผับ” 

[ฮะ...อย่าบอกนะ]

“อืม ฉันจะไปตกเหยื่อ” 

[ตกเหยื่อ]

“ไว้เจอกันนะ” 

[เดี๋ยว ๆ ว่าแต่ใคร]

“ลุ้นเอาแค่นี้แหละ” 

ฉันกดตัดสายก่อนจะพุ่งตัวไปยังร้านเสื้อผ้าแบรนด์หรู เพราะคืนนี้ต้องสวยเป็นพิเศษเผื่อเขาจะประทับใจ แต่พอนึกถึงใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์แล้วรู้สึกท้อใจมาก จะทำยังไงให้เขาสนใจดีนะ แต่ก่อนจะเข้าไปดูเสื้อผ้าฉันเลยแวะร้านกระเป๋าที่อยู่ข้างกันแทน

“เอ๋...” 

ระหว่างกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดเป็นอันต้องพังทลายลงเมื่อเห็นคนหน้าด้านตรงหน้า ตอนแรกเหมือนผู้หญิงสองคนหน้าตาสวยกำลังยืนคุยและชี้ไปที่กระเป๋าใบสีดำที่เป็นรุ่นแบบลิมิเต็ด มีแบบจำกัดวางอยู่ แต่ไม่นานก็มีมือดีมาฉกไปอย่างหน้าด้าน ๆ ทำเอาฉันขมวดคิ้วทันที

และทั้งสองฝ่ายก็กำลังถกเถียงกันไปมาโดยที่พนักงานในร้านไม่กล้าเข้าไปยุ่ง

“ขอโทษนะคะมีอะไรให้ช่วยไหม เหมือนกับว่าทุกคนกำลังมีปัญหากันนะคะ” จะว่าสะเหล่อก็ได้แต่รำคาญพวกสันดานทรามอะ อีกอย่างยัยคนที่ทำตัวทราม เธอคือรุ่นพี่คณะฉันเองชื่อ ปราง เห็นแล้วรำคาญตามาก

“กาแฟ...” 

“สวัสดีค่ะ” ฉันยกยิ้มทักทายแต่ว่าเธอกลับทำหน้าตาแปลกใจ ระหว่างนั้นฉันเลยหันมามองสองสาวที่มีปัญหากับปราง

“ไม่มีอะไรเธอไปเถอะ...นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ” เพราะรู้สึกไม่ถูกชะตา รุ่นพี่สาวเลยออกปากไล่รุ่นน้องในคณะอย่างกาแฟทันที

“ฉันถามสองคนนี้ค่ะ...ไม่ทราบว่าต้องการให้ช่วยไหม พอดีแฟเห็นเหตุการณ์เมื่อกี้ค่ะ” ฉันเมินหน้าหนีรุ่นพี่อย่างปรางและฉีกยิ้มหวานให้กับสองสาวแทน แต่แอบรู้สึกคุ้นหน้าทั้งสองคนอย่างไรไม่รู้ ก่อนจะสลัดความคิดออกไปเพราะนึกยังไงก็นึกไม่ออก สองสาวนี้ก็หน้าตาโดดเด่นมากถ้าเคยเจอคงไม่มีทางลืม

“ค่ะ...พวกเรากำลังต้องการพยานพอดีว่ากระเป๋าใบนี้ควรเป็นของใคร เพราะเพื่อนก็ชี้แล้วว่าจะเอาใบนี้ แต่คุณคนนี้กลับหน้าด้านมาหยิบไปต่อหน้าต่อตา” สาวสวยผมสีดำขลับถลึงตามองปรางอย่างโมโห

“แล้วยังไง ใครเร็วใครได้” 

“โทษนะคะไม่คิดว่าอยากจนลืมเอามารยาทมาด้วยเหรอ” ตามด้วยสาวสวยผมสีบลอนด์เอ่ยจิกกัดอย่างตรงไปตรงมาทำให้ปรางโมโหจนตัวสั่น

“จะมากไปแล้วนะ” 

“แล้วไงทีตัวเองทำตัวทรามล่ะ ไม่เคยส่องกระจกดูบ้างเลยเหรอ” 

“อีนี่!” ปรางจะพุ่งตัวเข้าใส่สาวผมบลอนด์แต่ฉันไวกว่าเลยผลักเธอออกไป

พลั่ก! 

“อีกาแฟ หลายทีแล้วนะ ยุ่งอะไรด้วย” 

“แล้วไง ก็ไม่ได้อยากยุ่งนะแต่เธอทำตัวเอง เป็นใครก็รับไม่ได้ อยากแค่ไหนก็ต้องอดทนนะรู้ไหม เพราะไม่ใช่ของเรา” มีโอกาสได้เอาคืนฉันต้องดับความมั่นของนางลงให้ได้

“พี่พนักงานคะ กระเป๋าใบนี้ถ้าลูกค้าเขาแจ้งแล้วก็ต้องเป็นของเขานะคะ แค่นี้ตัดสินใจไม่ได้เหรอ ในเมื่อคนที่มาฉกของคนอื่นคือคนหน้าด้านที่มาทีหลัง” ฉันหันไปบอกพนักงานก่อนจะเน้นหนักทุกคำพูด คนมีมารยาทที่ไหนจะมาฉกชิงของคนอื่นไปต่อหน้าแบบนี้

“จริงค่ะ พวกเราชี้แล้วและตกลงแล้วว่าจะเอาก็ควรเป็นของพวกเรานะคะ” สาวสวยผมดำพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะมองพนักงานตาเขม็ง จนพนักงานรีบหยิบกระเป๋าเตรียมจะไปที่เคาน์เตอร์

“เดี๋ยวก่อนค่ะ” สาวสวยคนผมสีบลอนด์ผิวขาวเอ่ยรั้งพนักงานไว้ ทำให้ฉันและสาวสวยผมดำขลับหันไปมอง

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” พนักงานเอ่ยตอบหน้าซีดปากสั่นเพราะพึ่งมาทำงานวันแรก เลยกลัวโดนตำหนิ

“ฉันไม่เอาแล้วค่ะ” 

“ฮะ/ซิน” ทั้งฉันและสาวสวยผมดำร้องออกมาพร้อมกันอย่างไม่เข้าใจ

“ทำไมล่ะ...แกอยากได้ไม่ใช่เหรอ” นี่ฉันก็สงสัยเหมือนเธอนะในเมื่ออยากได้ทำไมตอนนี้ถึงไม่เอาแล้ว

“อยาก...แต่ของที่มีตำหนิหรือสกปรกไปแล้วฉันไม่อยากได้ เอาไว้ให้เฮียซันซื้อจากช็อปอิตาลีมาให้ก็ได้” เธอพูดเรียบนิ่งก่อนจะหันมายิ้มให้สาวสวยผมดำ พอฉันฟังจนจบก็เข้าใจก่อนจะเบิกตากว้าง ผู้หญิงคนนี้ร้ายและเก่งในการใช้คำพูดมากจริง ๆ 

“เออ เอางั้นก็ได้ งั้นเรากลับเลยไหม” 

“อือ...ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่อุตส่าห์เข้ามาช่วยเป็นพยานให้” เธอตอบสาวสวยผมสีดำแล้วหันมายิ้มพร้อมกับเอ่ยขอบคุณฉัน

“ไม่เป็นไรค่ะ” 

“ขอบคุณเช่นกันนะคะทั้งที่ไม่มีพนักงานคนไหนกล้ามาช่วยเลย” เมื่อพูดจบพนักงานในร้านต่างทำหน้าเลิ่กลั่กกันไปหมด

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ” จะว่าไงดี ฉันช่วยเป็นพยานนิดหน่อยอีกใจก็อยากจัดการยัยปรางด้วย

“งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะคะ” 

“ค่าาา” 

ทั้งสองคนกอดแขนกันเดินออกจากช็อปไป ส่วนฉันก็หันไปมองยัยปรางที่ทำหน้าแค้นใจและเดินออกไปเช่นกัน พนักงานแบบนี้ใครจะอยากเข้ากันล่ะ

กาแฟยกยิ้มก่อนจะเดินออกจากร้านไปอย่างสวย ๆ และเดินไปหาซื้อเสื้อต่อที่ร้านข้างกัน โดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนกำลังจ้องเธออยู่ ร่างสูงใบหน้าเรียบเฉยไม่ยินดียินร้ายกับผู้คนกำลังรอน้องสาวสองคนเลือกซื้อของ ด้วยความที่เป็นผู้ชายเขาไม่ชอบสถานการณ์ที่คนเยอะและวุ่นวายอยู่แล้วเลยทำเพียงยืนรอข้างนอก แต่ละสายตาเพียงชั่วครู่เหมือนพวกเธอจะมีปัญหาเขาเลยเดินหลบมุมไปโทรหาไอ้ต้าร์มาจัดการ แต่ไม่ทันเพราะเหมือนว่าจะมีคนมาช่วยน้องสาวซะก่อน

เขาจำเธอได้ดี...ผู้หญิงชุดสีแดงที่ทำเขาไม่เป็นตัวของตัวเองตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   ตอนพิเศษ ความรักที่เห็นแก่ตัว(อัศวิน)

    อัศวิน ภัทรเมธาสกุลนั่นคือชื่อของผม ตั้งแต่เด็กจนโตแม่สอนเสมอว่าผมอยากได้อะไรก็ต้องได้ ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านคือของของผม รวมถึงน้องสาวตัวน้อยที่คุณตาพามาแนะนำว่าเธอคือน้องสาวน้องสาวที่ต้องดูแลให้ดี...เราเติบโตมาด้วยกันมีอะไรก็แบ่งปันกัน น้องสาวคนนี้เป็นคนน่ารักแต่บางครั้งก็ดูบอบบางจนเกินไป ผมเลยต้องประคบประหงมเธออย่างดี จนกระทั่งเราทั้งคู่โตขึ้นมีช่วงเวลาที่ต้องห่างกัน เพราะน้องสาวต้องไปเรียนที่ต่างประเทศและกลับมาอีกครั้งตอนเข้ามหา’ลัย เราก็มีความรู้สึกที่ห่างไกลกันออกไป แม้ผมจะปฏิบัติตัวกับเธอเหมือนเดิมแต่ภายในใจไม่ใช่เลย น้องสาวที่กำลังโตขึ้นและต้องมีแฟนมีสังคม ผมห่างกับเธอในช่วงมัธยมแล้ว มหา’ลัยก็ยังต้องห่างอีกเหรอแค่เข้ามหา’ลัยปีแรกเธอก็โดดเด่นจนคนทั้งมหา’ลัยพูดถึง เพียงแต่ว่าความรู้สึกที่ผมมีมันเริ่มเปลี่ยนไป ผมเฝ้ามองเธอมาตลอดจนคิดได้ว่าความรู้สึกที่มีมันไม่เหมือนเดิมจนลืมฉุกคิดไปว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกยังไง ผมลงทุนทำทุกวิถีทางไม่ให้ใครมายุ่งกับเธอ โดยเฉพาะผู้ชายใครก็ห้ามแตะต้องเธอ แม้ยังปฏิบัติกับเธอเหมือนเดิมเพื่อไม่ให้อึดอัด แต่มันคงยากที่อีกฝ่ายจะไม่อึดอัดผมใช้เวลาทุกชั่วลมหา

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   ตอนพิเศษ ครอบครัวของเรา

    “ผิดทั้งคู่เลยค่ะไม่ต้องทะเลาะกัน” ทั้งกอดทั้งปลอบและลูบหัวเบา ๆ นำทัพร้องไห้ง่ายแต่จริง ๆ คงเสียใจที่พี่ชายพูดไม่ดีด้วย ส่วนศึกก็ค่อนข้างเอาแต่ใจจนเกินไป ไหนจะปากที่เอ่อ...ปากจัดแหละ“ศึกลูกใจดีกับน้องหน่อย น้องก็อยากเล่นด้วย ส่วนทัพการใช้กำลังไม่ใช่ทางออกของปัญหานะคะ อย่าไปฟังลุงคีนมาก” “ครับ” นำศึกตอบหงอย ๆ “ทัพไม่เคยเชื่อลุงคีนอยู่แล้ว ทัพเชื่อพ่อ” “หืม” ฉันเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เกี่ยวอะไรกับพี่นักรบ รายนั้นพูดแทบนับคำได้“ก็…เอ่อ...” นำทัพมีท่าทางอึกอักทันที“ว่าไงคะเกี่ยวอะไรกับคุณพ่อ” ฉันเพ่งสายตามองอย่างจับผิด และเห็นว่าลูกชายคนเล็กกำลังมองไปที่พี่ชายของตัวเอง“เอ๋...หรือศึกก็รู้แต่ไม่บอกแม่เหรอ”“ก็คุณพ่อบอกว่าถ้าไม่อยากอดทนก็ต่อยเลย” ฮ้า...เขาพูดจริงเหรอ“คุณพ่อน่ะเหรอพูดแบบนี้”“ใช่ครับ/ครับ” เด็ก ๆ ตอบเสียงเดียวกันทำให้ฉันกัดฟันโมโหทันที คอยดูนะกลับมาโดนแน่ มาสอนอะไรลูกไม่เข้าเรื่อง“ทำอะไรกัน” พูดถึงโจโฉ...โจโฉก็มาเลย ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าเรียบแต่ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหุบยิ้มลงเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน“เอ่อ ศึกกำลังจะออกไปเล่นข้างนอกกับ...เอ่อ ก

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   ตอนพิเศษ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

    7 ปีผ่านไปทุกอย่างผ่านไปไวมาก อย่างคนเขาว่ากันว่าความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวฉันและพี่นักรบก็แต่งงานกันแล้ว ที่สำคัญยังมีพยานรักด้วยกันถึงสองคนอีก“ทำอะไรกันลูก” ฉันในวัยยี่สิบเจ็ดปีเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยังสวยยังแซ่บ! เอ่อ เหมือนกับบรรดาภรรยาคนอื่น ๆ ของเพื่อนพี่นักรบนั่นแหละ แต่ละคนสวยกันมาก ยิ่งอายุมากขึ้นยิ่งสวยและมีเสน่ห์หลังจากเราตกลงหมั้นกัน แลกแหวนเรียบร้อยพี่เขาก็โทรบอกพ่อกับแม่ของเขาที่อยู่ฮ่องกง ส่วนฉันก็บอกคุณตาไว้ซึ่งท่านก็ดีใจมากที่มีคนมาคอยดูแลฉันแล้ว อย่างที่บอกท่านอายุมากเลยค่อนข้างกังวลกับอนาคตของฉันส่วนเฮียคีน หรือวาคีนก็ยังเป็นพี่ชายที่สม่ำเสมอ รวมถึงความปากหมาปากจัดด้วย และยังเผื่อแผ่มาถึงหลานสองคนหรือลูกของฉันนั่นเอง“แข่งรถกันครับ” ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักแบบฉบับเด็กลูกครึ่ง ทั้งที่มีสายเลือดยุโรปน้อยมากเพราะฉันและพี่รบได้สายเลือดมาแค่เสี้ยวเดียว คนที่หันมาตอบฉันผมสีอ่อน ตากลม แต่หางตาเฉี่ยวชื่อ นำศึก อายุห้าขวบเป็นพี่ ส่วนอีกคนที่นั่งเล่นข้างกัน ผมสีอ่อน หน้าตาคมกว่าคนพี่เล็กน้อยแต่ก็น่ารัก ชื่อ นำทัพ อายุสี่ขวบ ทั้งสองห่างกันแค่ปีเดียว“มีแต่ศึ

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   ตอนพิเศษ ขอหมั้นได้ไหม(ปลาย)

    “โซนนี้เป็นหาดส่วนบุคคล” เสียงทุ้มตอบกลับมาเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือมาเกี่ยวเส้นผมสีดำขึ้นทัดหูให้เธอ“อ๋อถึงว่าเงียบผิดปกติ” ร่างบางหันมาก่อนจะชะงักค้างเมื่อเห็นร่างสูงกำลังยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาที่เธอรู้สึกใจเต้นแรงทุกครั้งที่เจอกำลังส่งยิ้มอ่อนโยนมา ทำเอาเธอไปต่อไม่เป็นเพราะมัวแต่ตะลึงกับรอยยิ้มของเขาอยู่“กาแฟ…” นักรบเอ่ยเสียงทุ้ม“หืม...เอ่อคะ?” ร่างบางเจ้าของชื่อตอบกลับตะกุกตะกักไม่เป็นตัวของตัวเอง เมื่อโดนรอยยิ้มของเขาตกจนถอนตัวไม่ขึ้น“ขอมือหน่อย” เขายังคงยิ้มส่วนเธอที่ยังมึนเบลอก็ทำตัวเงอะงะ จนเขาจับมือเธอไปกุมไว้ตรงหน้า คลี่มือให้แบออกก่อนจะวางบางสิ่งที่พอโดนแสงแล้วแวววาวจนแสบตา“อ๊ะ...” ยังไม่ทันได้พิจารณาว่าเขาเอาอะไรมาวางบนฝ่ามือ เขาก็เชยคางของเธอขึ้นก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาทาบทับอีกครั้ง ลิ้นร้อนสอดเข้ามาเกี่ยวพันลิ้นเล็กตวัดไปมาอย่างอ่อนโยนนุ่มละมุน สร้างความแปลกใจให้กับเธอมาก แต่เพียงชั่วครู่เธอก็สลัดมันทิ้งไปแล้วเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา“แต่งงานกันไหม” ร่างบางเบิกตากว้างก่อนจะจ้องไปที่ของในมือที่เขาวางไว้ในตอนแรก มันคือแหวนเพชรพระแม่แซงคิวให้ลูกเหรอ นอกจากได้แฟนแล้วยังได้ว

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   ตอนพิเศษ ขอหมั้นได้ไหม NC

    “เสียวอื้อ” ร่างเล็กเงยหน้าตอบ หลับตารับสัมผัสวาบหวามจากร่างสูง เธอเสียวแทบขาดใจบดสะโพกใส่เขาไม่หยุดเช่นกัน“งั้นจะกระแทกแรง ๆ นะเด็กแสบ” ร่างสูงถามพลางเดินกระแทกเธอไปจนถึงเคาน์เตอร์บาร์ ทุกครั้งที่ก้าวเดินสะโพกสอบกระทุ้งแก่นกายเข้าไปเน้น ๆ จนเธอเผลอขมิบถี่ ครางกระเส่าเรียกชื่อเขาไม่หยุด“อ๊ะพี่รบ...มันจุก” แม้ปากจะบอกจุกแต่กลับขยับเอวร่อนสะโพกใส่ท่อนลำจนเขากัดฟันจนเลือดซิบยัยเด็กขี้ยั่ว!“ร่อนใส่ไม่หยุดเลยนะ” เขายกยิ้มเอ่ยอย่างเย้าแหย่จนเธอตัวแดงไปหมด แต่ก็ยังกัดฟันพูดต่อได้“ก็แฟนเสียว...อื้อจะเสร็จ” เธอสะบัดหน้าไปมาเมื่อภายในหดรัดแน่น ปลายเท้าจิกเกร็ง“พร้อมกันนะ...”เขาเร่ง วางเธอลงบนเคาน์เตอร์บาร์ จับขาเรียวแหวกออกกว้างก่อนจะแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง นัยน์ตาคมจ้องมองท่อนลำของตัวเองกระแทกเข้าออกร่องสวาทของเธอไม่หยุดตับ ตับ ตับคนตัวเล็กเอนไปด้านหลังเล็กน้อย พลางยันมือกับเคาน์เตอร์เพื่อทรงตัว เมื่อเขาจับยึดเอวเธอไว้แน่น เร่งสะโพกซอยถี่ยิบจนน้ำหวานฉ่ำแฉะกระเซ็นพร้อมเสียงดังหยาบโลน“อ่า~ พี่รบแรง ๆ เลยค่ะ”เพียงเท่านั้นเขาก็พยักหน้าตอบรับก่อนจะเร่งจังหวะกระแทกแบบหนักหน่วงและแรงตามอารมณ์

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   ตอนพิเศษ จุดชมวิว NC

    คนตัวเล็กตกใจก่อนจะยกแขนขึ้นไปคล้องคอเขาเอาไว้เพราะกลัวตก ไหนจะขาเรียวทั้งสองข้างที่เกี่ยวเข้ากับเอวสอบอีก“ชมวิวไปด้วย กินกาแฟไปด้วย” ร่างสูงตอบเสียงแหบพร่าก่อนจะอุ้มร่างบางในชุดนอนบางเบาเดินไปชมพระอาทิตย์ขึ้น โดยที่คนตัวเล็กทำหน้าตาเลิ่กลั่กไปมา“อื้อ ทำแบบนี้มัน...” คนตัวเล็กแนบหน้าลงกับบ่าเมื่อร่องรักของเธอที่ไร้แพนตี้กำลังถูไถกับหน้าท้องแข็งแกร่งของเขา“หึ เสียวเหรอ” “รู้ได้ยังไงคะ?” “ก็แฉะขนาดนี้จะไม่รู้ได้ยังไง” ร่างสูงตอบหน้าตายก่อนจะอุ้มเธอมายืนตรงหน้าต่างกระจกสีใส ภายนอกมีเพียงธรรมชาติสีเขียวขจี ถึงอย่างนั้นก็อดจะรู้สึกเขินอายไม่ได้เธอเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าคมที่กำลังทอดสายตามองออกไปไกล แสงสีทองในยามเช้าสาดกระทบลงบนผิวของทะเลเกิดเป็นภาพระยิบระยับสวยงาม“ให้มองวิวไม่ใช่มองคน”“เอ๊ะ...แฟก็มองวิวนะ”“แน่ใจ?” ร่างสูงหันมามองแฟนสาวในอ้อมแขน เธอตัวเล็กกว่าเขามากเวลายืนด้วยกันสูงแค่ไหล่เอง แต่พออยู่ในท่าอุ้มแบบนี้แล้วทำให้เราสบตากันได้ง่ายขึ้น“แน่ใจค่ะ” เมื่อร่างบางตอบเสร็จเขาก็พยักหน้ายกยิ้ม ก่อนจะวางเธอลงบนพื้นและจับไหล่บางให้พลิกตัวหันหน้าออกไปทางกระจกใสเพื่อมองวิว โดยที่เธอ

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   บทที่ 3 หมั้น

    ฉันก็ไม่แปลกใจเท่าไรที่รู้ว่าเขาเป็นถึงหนุ่มฮอตของมหา’ลัยแอลเพราะถึงเขาจะนิ่งแต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าพี่เขาหล่อมาก ๆ หล่อแบบหาตัวจับยากมาก ที่แปลกใจว่าอันดับ 9 ยังหล่อขนาดนี้ไม่อยากจะคิดถึงอันดับต้น ๆ เลยว่าจะหล่อขนาดไหน“เป็นไงหนุ่มฮอตอันดับ 9 ของมอแอลพอจะเทียบความหล่อของพี่อัศวินได้ไหม” นิด้ากระแซะไหล่

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   บทที่ 2 เขาก็ร้ายอยู่นะ

    “หนัก...”เสียงทุ้มของคนใต้ร่างทำให้ฉันกะพริบตาและอ้าปากค้างกับคำพูดของเขา นี่รอบสองแล้วนะ คนอะไรปากเสียฉันพยายามขยับแต่เพราะเข่าเจ็บทำให้ลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เมื่อกี้ตอนที่เขากำลังดึงฉันขึ้นจากพื้นฉันดันได้ยินเสียงคนที่พยายามหลบคือพี่วิน ทำให้ฉันล้มลงใส่ผู้ชายหน้านิ่งคนนี้เต็มแรง“ก็กำลังจะลุกไง.

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ    บทที่ 1 ผู้ชายหน้านิ่ง

    Elite clubริมฝีปากบางเหยียดยิ้มเมื่อเห็นผู้ชายตรงข้าง ๆ ยกแก้วขึ้นเหมือนขอชน แต่เธอไม่ได้ตอบรับเพียงเมินสายตาไปทางอื่นเพื่อปฏิเสธอย่างแนบเนียนนัยน์ตาสวยมองบรรยากาศรอบ ๆ อย่างสนใจเพราะไม่เคยมาที่ผับหรูแห่งนี้ สมัยก่อนเธอก็เที่ยวบ่อยมากแต่นี่เป็นครั้งแรกที่มานอกอาณาเขตของมหา’ลัยคิงเวลล์“ฉันไปเข้าห

  • Chained Engineerล่ามรักวิศวะ   แนะนำตัวละคร+ INTRO

    เมื่อมหันตภัยความสวยทำให้เธอตกที่นั่งลำบากอยากมีแฟนก็ไม่มีเพราะโดนพี่ชายต่างสายเลือดขัดขวางงานนี้เธอต้องสลัดพี่ชายคนนี้ให้หลุดออกจากชีวิตรักในอนาคตให้ได้ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีแต่ในอนาคตก็ไม่แน่ดังนั้นเมื่อเพื่อนออกความเห็นมาเธอเลยคิดไว้และเป้าหมายของเธอในครั้งนี้ก็คือ พี่นักรบ หนุ่มฮอตต่างมหาลัยเพรา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status