Alak at Taktika

“Woah! Congratulations, Mister?” tanong ni Cara, bahagyang nakataas ang kilay habang inaabot ang certificate ng auction.

“Ben.” Tipid ang tugon nito, malamig at diretso—sabay sa panaka‑nakang pagsulyap sa direksiyon ko.

I want to puke.

“Ben… what? Ben Ladin?” Napabulalas si Cara, halatang hindi rin sigurado kung seryoso ba siya o nagbibiro lang.

“Ben Jamin.”

Napangiwi ako. Is he serious?

May Jamin bang apelido? O sadyang naglolokohan lang sila ni Cara? Pakiramdam ko tuloy ay nasa isang cheap prank show ako.

Sana pala Vi na lang ang pangalan niya at Tamin ang apelido—Vitamin. Sa gano’n man lang, may sustansiya sana ang katauhan niya.

“So, dahil ikaw ang highest bidder ng Blue Moon of Ariadne, you can have Miss Aria tonight for a date. She’s the extra cumshaw of the said sapphire ring,” pormal na paliwanag ni Cara.

At doon tuluyang bumaliktad ang sikmura ko nang lumitaw ang ngiting‑tagumpay sa mukha ng lalaking iyon.

Oh please.

Sa gilid ng paningin ko ay nakita ko ang matinding paggusot ng mukha ni Adam.

Hala siya.

Tama. Nakalimutan ko ngang sabihin sa kanya na idi‑date ako ng sinumang makakakuha ng Blue Moon of Ariadne. Oops.

Matapos ang event ay saka ko lang nakausap si Adam. We were now inside my office—siya ang nakaupo sa swivel chair ko habang ako naman ay nasa ibabaw ng kanyang hita, yakap-yakap ang leeg niya.

Nagtatampo pa rin ang ungas. Halatang halata.

“Sweetie,” mahinahon niyang simula, “bakit naman hindi mo nabanggit sa akin ang tungkol sa date na iyan? Kung alam ko lang sana… itinaya ko na lang ang kompanya ko. Hindi ka pa mapupunta sa iba.”

“It slipped off my mind,” sagot ko, pilit na lambing. “Sorry na, sweetie.”

Hinagod-hagod ko ang nakalantad niyang dibdib, umaasang mapapakalma ko ang kanyang tampo.

I’m tired of talking, kaya ako na ang nag-initiate ng halik. Sa una’y marahan lang—platonic, safe—hanggang sa unti-unting lumalim, mas naging mainit, mas naging mabagal. Dumulas ang palad niya sa ilalim ng pencil skirt ko at marahang nilaro ang inner thigh ko.

Believe it or not, hanggang foreplay pa lang ang nagagawa namin ni Adam kahit engaged na kami. I just don’t feel like giving myself to him fully.

Parang ayaw ko pa. Ayaw ko muna.

At ayos naman iyon sa kanya—nirerespeto niya ang desisyon ko. Nakakatiis pa naman siya.

“I’ll be in Bohol for two days,” sabi niya kalaunan. “Maaga ang flight ko bukas kaya huwag mo na akong ihatid.”

May malaking project daw ang firm nila roon kaya madalas ang biyahe niya.

Tumango lang ako.

---

Pagkaalis ni Adam ay si Cara na ang naghatid sa akin sa lugar kung saan naka‑set up ang nasabing date.

“Naroon na raw ang makaka‑date mo,” sabi niya, may halong aliw sa boses.

Sa isang seaport niya ako dinala.

“Sa loob ng Gamma Xi yacht na iyon naghihintay ang date mo. Good luck, Aria.” Pilya ang ngisi ni Cara.

Cara has been my very personal assistant. Hindi kami magkadugo pero siya lang ang tumagal sa ugali ko. Nakilala ko siya sa Massachusetts noong nagtatrabaho ako bilang jewelry designer sa isang renowned jewelry shop doon.

Domestic helper siya noon—minamaltrato raw ng employer. Tinulungan ko siya. And she stayed.

Sinulyapan ko mula sa loob ng sasakyan ang yate.

Sosyalin. Mukhang hindi biro ang pera ng lalaking iyon.

Sluggish akong bumaba ng sasakyan matapos ko siyang masulyapan ng masamang tingin.

“Have a good time, Aria,” sigaw niya mula sa driver’s seat.

“I think it’s going to be my worst date ever,” mapait kong sambit.

Isang armadong attendant ang sumalubong sa akin at inihatid papasok ng yate.

Yes. Armed. May baril.

Kinabahan ako—pero pinilit kong balewalain iyon.

Pagpasok ko ay naroon na nga si Burnok—este, si Ben Jamin. Nakaupo siya sa isa sa mga two‑seater round table, may hawak na baso ng alak. Nakatalikod siya sa akin kaya napansin ko agad ang malapad niyang likod na bumabakat sa damit.

Mukhang may glorious, well‑built body siyang ikinukubli. His posture is controlled, composed—parang sanay siyang palaging nasa command.

Sana naging likod na lang siya.

Nagkunwari akong umubo para makuha ang atensyon niya. Hindi siya lumingon.

“Come here and take a seat.”

Ang lalim ng boses niya. Matigas. Mapanupil. Hindi bagay sa itsura niyang… ewan.

Napaismid ako. His unpredictability is starting to irritate me.

Napaupo na lang ako agad nang maramdaman kong umandar ang yate.

Sinalubong ako ng kanyang expressionless sapphire‑blue eyes.

Sapphire blue?

Bakit hindi ko iyon napansin kanina?

Holy crap.

Those eyes remind me of something.

—or someone.

Biglang naging awkward ang paligid. Hindi ako socially awkward na tao, pero ngayon… iba.

“Problem?” tanong niya, malamig.

God. Ang weird talaga ng pangalan niya.

“Bakit pala umaandar?” direkta kong tanong. “Mangingisda ka ba sa laot?”

Bahagya niyang ipinilig ang ulo bago ako titigan nang masinsinan. His stare is unsettling.

“Quit being a motormouth. Just drink.” Tinuro niya ang dragon‑designed goblet sa harap ko.

Imperious. Commanding. Nakakairita.

“Drink?” kunot-noo kong tanong. “Hindi ka ba gentleman enough para magbuhos ng wine? At wala bang pagkain? Ano ’to—date o interrogation?”

Tumalim ang tingin niya.

Hala.

“Help yourself. Ang ingay mo.” Itinulak niya ang bote ng red wine palapit sa akin. Chardonnay naman ang iniinom niya.

How gentle.

Ngumiti ako ng pilit. “Thank you ha. Touch ako hanggang sa ika‑206 na buto ko.” Sarkasmo ang bumalot sa bawat salita.

Hindi siya ngumiti. Nakapako lang ang titig niya sa akin—parang sinusukat ang bawat galaw ko.

I poured the wine. One glass. Then another.

“Consume all of it,” malamig niyang sabi. “Then you can go.”

Gan’on?

Dahil hindi ko na maatim ang pagmumukha niya, binilisan ko ang pag-inom. Isang bote. Isang buong bote.

Pambihira. He spent millions just for this? For a date that doesn’t even feel like one? Mas masaya pa yata sa lamay—may usapan, may tawanan.

Ito? Parang execution.

I’m already on my fifth glass when the world starts spinning.

Hindi na steady ang sahig. Parang nag-a-acrobatics ang yate.

Wine lang ’to pero…

Shit.

Huli kong nakita ang ngiting‑tagumpay ni Ben Jamin bago tuluyang lamunin ng dilim ang aking kamalayan.

The next day, I woke to a searing ache that radiated through every inch of my body. My muscles screamed, my joints protested—but the worst… the worst was the deep, raw pain in the most delicate part of me, my flower of femininity, bruised and tender.

I forced myself upright, trembling, and that’s when the reality hit me like a cold splash of water. The bedsheets slipped away under my hands, and I realized—I was completely naked. Vulnerable. Exposed. Every nerve alight with humiliation, confusion, and a creeping sense of dread.

The room spun, the morning light harsh against my skin, and my mind raced, trying to piece together what had happened, who had been there, and what nightmares were still lurking just beyond the edge of memory.

Pinalaki ko nang husto ang drowsy ko pang mga mata dahil baka nasa dreamland pa rin ako. I pinch my skin but I am still there. Tinampal ko ang pagkabila kong pisngi pero fck, gising talaga ako.

Oh Jesus Christ!

My watery eyes roam around the room and my heart fails to beat when I saw those things littering on the floor. The nesty hair of Lenny Kravitz, the el-cheapo nerdy clothes, Eugene Hutz mustache na nakadikit pa sa lampshade at ang false teeth na nasa ibabaw ng night table.

I'm going crazy. I'm crazy!

What's going on here? Wala akong maalala.

Doon na ako napaiyak nang makita ang foil wrap sa sahig. Tatlong piraso iyon. Sapat na dahilan upang ako'y manlumo sa kama.

Oh God! Napagsamantalahan ako?

I cried out loudly. Loud enough to freak out the whole world. My totally fѷcked up world. Para akong masusuka sa kaalamang nagalaw ako ng isang pangit na lalaking iyon.

At si Adam? Oh please no! I am engaged for creep's sake yet I was touched by another man. Wasn't I?

End. This is going to be my end now.

"Problem?" A familiar voice came up from somewhere.

Hinanap ko ang may-ari ng boses na iyon at halos literal na malaglag ang panga ko sa kama nang makita ko ang mukha nito.

He's fresh from bath. Nakedly standing just outside the bathroom, gloriously arching his thick eyebrows. That straight nose, plummy pair of natural red lips, perfectly structured jawline and those adorable sapphire blue eyes that never stop hunting me in my dreams for so long now.

Geek no more.

I am now seeing a living Greek God in nude state.

Holy Christ!

My mouth runs dry as if I was rooted at Sahara desert for years.

"Y—you?"