Episode 4

Kahit na nanlalambot ang katawan ko, pumunta pa rin ako sa Montemayor Company para personal na iabot ang tseke kay Sir Isaac.

Bago pa makapasok sa matayog na gusali, hinarang na agad ako ng mga armadong guwardya. Naglabas ng walkie talkie ang isa sa mga ito. Hindi ko man malinaw na naintindihan ang nagsasalita mula sa kabilang linya pero alam kong pumapayag itong papasukin ako sa loob.

Hinawakan ako ng mga ito sa magkabilang braso at dinala sa opisina ng CEO na si Isaac Leron Montemayor. Nakakabinging katahimikan ang bumungad sa ‘kin pagkapasok ko sa loob.

Simple lang ang disenyo ng opisina nito pero malawak ang espasyo nito. Alam kong milyon ang halaga ng mga malalaking painting na nakasabit sa pader.

Nakatalikod ang swivel chair kung saan kasalukuyang nakaupo si Sir Isaac. Bahagya pa akong nagulat nang bigla itong umikot.

Prenteng nakasandal ang lalaki sa upuan suot ang black long sleeve. Nakadikwatro pa ito at bahagyang ikinukuyakoy ang isang paa. Blangko ang reaksyon ng maamong mukha nito. Pero alam kong delikado rin siya kahit na mukha pa itong anghel.

Wala sa mukha niya ang pagiging dangerous tulad ng sinabi sa ‘kin ni Mommy. Hindi ko nga alam kung dapat ko bang paniwalaan ang mga babala niya kasi ayon sa kanya, marami na raw itong naipaligpit.

Pero kahit na magkagano'n, hindi basta-bastang mababahag ang buntot ko sa lalaking sumira sa masayang pamilya namin.

“Sit down.” malamig na saad nito.

Sumunod naman ako. Parang dinaganan ng bato ang tiyan ko nang makalapit sa kanya.

Ibang-iba talaga ang presensya niya. Bihira ko lang kasi siyang makita kahit na dati nang nagtatrabaho si Mommy sa kumpanya nila.

“What brought you here?”

Pinatong ko sa lamesa ang tsekeng hawak ko atsaka marahang pinadausdos ‘yon palapit sa kanya.

“Ayan na po ‘yung utang namin, Sir. Please, iurong niyo na po ‘yung kaso kay Mommy.” mahinahong saad ko.

Pinasadahan niya ng tingin ang kapiraso ng papel na nasa harap niya. “Hmm… let me think about it.” aniya.

Napataas ang kilay ko. “A-Ano? Ba’t pa ho kailangan niyo pang pag-isipan? ‘Di ba, ‘yan naman ho ang kasunduan? Na ‘pag nabayaran na namin ‘yung sinasabi niyong ninakaw ni Mommy, eh, papakawalan mo na siya?”

Sa puntong ito, napatayo ako sa kinauupuan. Yumukom ang kamao ko sa gigil.

Pare-pareho lang talaga silang mga mayayaman! Mga hindi marunong tumupad sa usapan.

Kalmadog dinampot ni Sir Isaac ang tseke. “Mrs. Ynna Villanueva caused trouble inside our company, Louisse. Tingin mo ba, mababayaran ‘yon ng basta? Muntik nang mag-withdraw ng contracts ang mga investors from partnership because of this.” paliwanag nito.

“Tapatin mo nga ako, ano ba talagang gusto mo? Bakit ba, ang hirap niyong pakiusapan? Bakit ba.. ginigipit niyo kami?”

Napahawak ako sa sinapupunan ko nang mapansing tinitigan niya ‘yon. Pero imbes sagutin ang mga tanong ko, tumawag lang siya ng guwardya para palabasin ako.

Dismayado akong dumiretso sa St. Lukes Hospital para bisitahin si Dad. Marahan akong umupo sa upuan sa tabi nito.

Hindi ko mapigilang maluha sa tuwing makikita ko ang kondisyon ni Dad. Walang malay itong nakaratay sa hospital bed. Merong mga nakakabit na mga wire sa dibdib nito. Nakabalot pa ng benda ang ulo nito at saka nakasuot ng oxygen.

Tatlong buwan na itong comatose. Na-aksidente kasi ito noong gabing nalaman nitong nakulong si Mommy.

Tinitigan ko ang maliit na monitor sa tabi ng kama. Tuloy-tuloy ang tunog nito, kasabay ng bawat tibok ng puso niya. Sa totoo lang, iyon na lang ang tanging bagay na nagsasabing nandito pa siya.

Pero biglang may kumatok sa pintuan, aakma na sana akong tatayo pero bigla itong bumukas. Bumungad sa ‘kin si Shaina kasama ang ilang mga nurses na may dalang stretcher dahilan para malaglag ang panga ko.

Dali-dali namang nilalitan ng mga ito si Dad.

“Wait, anong ginagawa niyo?” takang tanong kom

Lumapit sa ‘kin si Shaina at saka ako tiningnan mula ulo hanggang paa. “Oh, I decided to transfer Dad to a hospital.” maarteng sambit nito.

“Ano? Kumikilos ka ng hindi man lang nagsasabi—”

"At bakit ko naman kailangang magsabi sa ‘yo? Ako naman ang tunay na anak ni Dad, ah?”

Napakagat ako sa labi sa gigil kay Shaina. Noon pa lang, mainit na ang dugo nito sa ‘kin. Anak kasi ako ni Dad sa labas pero pinakasalan niya si Mommy mula nang mamatay ang ina ni Shaina.

Sarkastiko itong ngumiti. “Yes, anak ka nga rin pala. Anak sa labas ni Dad. And your Mom? Isang magnanakaw—”

Lumagapak ang palad ko sa mukha ni Shaina. Diretso ko itong tiningnan nang maibalik nito ang paningin sa ‘kin.

"Bagay ‘yan sa ‘yo, step-sis!" nakapanlolokong saad ko.

“How dare you!” angil nito.

Kung akala mo uurungan kita p’wes hindi. You want chaos? I’m ready for war.

“Kung makaasta ka naman, akala mo napakabuti mong anak. If I’m not mistaken, you flew to U.S para maging exclusive stripper, tama? Isa pa, ‘wag masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo dahil sa bar ka lang din naman napulot ni Gavin.” gigil na sambit ko.

Umirap ito. “Oo. Doon ako napulot ni Gavin. To be honest? Sinuka ko na nga siya, eh. Inangkin mo lang kasi ambisyosa ka.”

Bahagya akong tumango-tango. “Oo. At ibinabalik ko na siya sa ‘yo kaya i*****k mo siya sa baga mo. Magsama kayong dalawa—”

Bumiling ang mukha ko nang gumanti ito ng sampal. Sa puntong ito, panandaliang lumabo ang paningin ko.

“‘Wag kang pakasiguro, Louisse. Dahil hindi pa ako tapos sa ‘yo. I’ll take revenge. Wawasakin ko ang buong pagkatao mo.” gigil na wika ni Shaina.

Tumaas ang kilay ko nang ilabas nito ang cellphone. Kasalukuyang may video na nagpe-play kaya't dumikit ang paningin ko roon . Nakita ko ang sarili ko na akay-akay ng isang lalaking nakasuot ng maskara. Nanlaki ang mga mata ko.

“Nagulat ka? This footage was taken the night of the Victory party. Is that the reason kung bakit ka nagpakalunod sa alak noong gabing ‘yon? Para makahanap ka ng ibang lalaking peperahan mo?”