Chapter 5: Ang Bagong Simula

TALA POV

Huminto ang sasakyan sa harap ng isang modernong townhouse sa isang exclusive na village sa Taguig. Tahimik ang paligid, malayo sa ingay ng hotel kanina. Malinis ang puting pader ng bahay, at ang malalaking glass windows ay sumasalamin sa liwanag ng mga garden lights.

Bumaba si Rocco at pinagbuksan ako ng pinto. Pagod na ang mga paa ko, pero sa pagkakataong ito, hindi dahil sa pagtakbo palayo kundi dahil sa pagtayo para sa sarili ko.

"Dito ka muna habang inaayos ang lahat," sabi ni Rocco habang naglalakad kami papunta sa main door. "Walang nakakaalam ng address na ito kundi ako at si Lena. You're safe here."

Binuksan niya ang pinto gamit ang isang smart lock. Pagpasok namin, bumungad ang amoy ng lavender at bagong furniture. Minimalist ang design—puro puti, gray, at light wood. May mga gamit na rin sa loob, parang matagal nang nakahanda para sa isang titira.

"May mga pagkain na sa ref. Lena stocked up this afternoon. May mga damit na rin sa taas na kasya sa 'yo," dagdag niya habang nilalagay ang susi sa console table.

"Salamat, Rocco. Hindi ko alam kung bakit mo ginagawa ang lahat ng 'to, pero salamat."

Humarap siya sa akin, isinandal ang sarili sa pader habang nakapamulsa. "Business, Tala. Sabi ko naman sa 'yo, investment kita. And so far, you’re proving to be worth every cent."

"Kahit na. You could have just given me a hotel room. Pero ito..." Inikot ko ang paningin ko sa buong sala. "Ito, mukhang bahay talaga."

"Well, you can't plot a takeover from a hotel lobby. People talk," sagot niya nang may tipid na ngiti. Lumapit siya sa bar counter at nagsalin ng tubig sa baso. "Inumin mo 'to. You look like you're about to crash."

Kinuha ko ang baso at uminom. "What happens tomorrow?"

"Tomorrow, Mr. Sy will start his audit. By lunch, sasabog ang balita sa Valerio Group. Your father will try to call you. Mark will probably beg or threaten you. Celine? She’ll most likely post something dramatic on social media to play the victim."

"Hahayaan ko lang ba sila?"

"Hahayaan mo silang mag-panic habang tayo, kausap ang legal team mo," sabi ni Rocco. "I already contacted Atty. Gopez. Siya ang hahawak ng claim mo para sa shares ng mommy mo na naiwan sa 'yo. Based sa documents, you own twenty-five percent of the company. That’s enough to make life difficult for Oscar and Mark."

Naupo ako sa isa sa mga high chairs sa counter. "Twenty-five percent. Hindi ko naisip na ganoon pala kalaki ang hawak ko. Lagi kasing sinasabi ni Papa na wala akong alam sa business."

"Dahil takot siya na malaman mo ang totoo," sabi ni Rocco, itinigil ang pag-inom at tumitig sa akin. "He kept you in the dark para manatili kang sunud-sunuran. But look at you tonight. You almost gave Mark a heart attack."

Natawa ako nang mahina, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. "Nakita mo ba ang mukha ni Papa? Akala ko sasabog na siya sa galit."

"Let him stay mad. Mas mahirap mag-isip ang taong galit," sabi ni Rocco. "Rest up, Tala. We have a long meeting at ten in the morning."

Tumalikod na siya para umalis, pero bago siya makarating sa pinto, lumingon siya ulit. "And Tala?"

"Yeah?"

"Iwan mo na 'yung phone na bigay ni Lena sa baba. Gamitin mo 'yung bago na nasa kwarto mo. No one can track that. Sleep well."

Narinig ko ang mahinang pag-click ng pinto nang sumara ito. Naiwan akong mag-isa sa malawak na sala. Umakyat ako sa ikalawang palapag at hinanap ang master bedroom. Simple lang ang kwarto, may malaking kama at glass sliding door na papunta sa isang maliit na balcony.

Nakapatong sa kama ang isang paper bag. Binuksan ko ito at nakita ang isang silk pajama set at isang brand new smartphone. Pagbukas ko ng phone, may isang wallpaper na agad na bumungad: Isang litrato ng skyline ng BGC sa gabi.

May isang message na naka-save sa notes.

From: Rocco

The ring stays on. People need to believe the lie until the truth becomes more powerful.

Tiningnan ko ang emerald-cut diamond sa daliri ko. Makinang ito kahit sa ilalim ng madilim na silid. Inihiga ko ang katawan ko sa kama, damang-dama ang lambot ng mga unan na amoy bagong laba.

Maya-maya, uminit ang phone sa tabi ko. May pumasok na notification mula sa isang social media app. Isang tag mula kay Celine. Isang picture nila ni Mark, naka-black and white, may caption na: "Family is everything. Sadly, some people choose money over blood. Staying strong for Papa."

Kasunod noon ay sunud-sunod na missed calls mula sa number ni Papa. Pagkatapos ay isang text message mula kay Mark.

Tala, nasaan ka? Huwag mong gagawin sa amin 'to. Let's talk privately. I still love you, alam mo 'yan. Naguluhan lang ako.

Dahan-dahan kong pinindot ang 'Block' button sa bawat number nila. Isa-isa. Hanggang sa naging tahimik ang screen.

Tumayo ako at lumabas sa balcony. Tanaw ko mula rito ang mga ilaw ng kalsada sa baba. Malamig ang hangin, pero sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon, hindi na ako nanginginig.

Nilapag ko ang phone sa table sa balcony at tumingin sa malayo. Bukas, sisikat ang araw at magsisimula ang gulo, pero sa pagkakataong ito, hindi na ako ang tatakbo.

"Ready na ako," sabi ko sa sarili ko, habang hinahaplos ang malamig na metal ng singsing ni Rocco.