Chapter 4: Ang Paghaharap

TALA POV

"Mr. Sy, long time no see," bati ni Rocco nang makalapit ang matanda.

Agad na nakipagkamay si Mr. Sy kay Rocco, bakas ang respeto sa kanyang mukha. "Rocco! Akala ko hindi ka makakarating. And who is this beautiful lady with you?"

Bago pa makasagot si Rocco, naramdaman ko ang presensya ni Mark sa likuran namin. Humahangos siya, halatang gustong sumingit sa usapan para hindi ako makapagsalita.

"Mr. Sy, sir! Good evening po," singit ni Mark. Pilit siyang ngumingiti pero bakas ang pawis sa noo niya. "Tala, ano bang ginagawa mo rito? Mr. Sy, pasensya na po, medyo naguguluhan lang po ang fiancée ko—I mean, ang ex-fiancée ko."

Tumingin si Mr. Sy kay Mark, pagkatapos ay sa akin, at huli kay Rocco. Halatang naguguluhan ang matanda sa tensyong nararamdaman sa pagitan namin.

"Ex-fiancée?" ulit ni Mr. Sy. "I thought you were with the Valerio group, Mark."

"I am, sir. But Tala here is—"

"Tala is my fiancée now, Mark. I think clear naman ang pagkakasabi ko kanina, 'di ba?" malamig na putol ni Rocco. Hinawakan niya ako sa bewang at mas inilapit sa kanya. "Anyway, Mr. Sy, actually si Tala talaga ang gusto kong ipakilala sa inyo. She handled the financial feasibility studies for the San Jose project. I’m sure you’ve seen the numbers."

Nanlaki ang mga mata ni Mr. Sy. "Oh! Ikaw pala ang gumawa noon? I was very impressed with the projections. Very detailed."

"Salamat po, Mr. Sy," sagot ko nang may tipid na ngiti. "I put a lot of work into that. Especially sa cost analysis ng materials. Medyo tricky kasi ang market prices ngayon, lalo na sa mga suppliers na may malalaking markup."

Nakita ko ang pagpikit nang mariin ni Mark. Alam niyang papunta na ako sa parteng iniiwasan niya.

"Markup? What do you mean?" tanong ni Mr. Sy, ang tono niya ay naging seryoso na. "The report I got said we were getting the best possible rates."

"Talaga po?" Kunwari ay nagulat ako. "Baka po may updated version na silang ipinasa sa inyo. Ang huling data na hawak ko kasi, may additional fifteen percent na 'miscellaneous buffer' na idinagdag si Mark bago i-submit sa inyo. I thought you approved that?"

Tumahimik ang paligid namin. Tumingin si Mr. Sy kay Mark na ngayon ay parang estatwa na sa putla.

"Fifteen percent buffer? Mark, wala sa usapan natin 'yan," sabi ni Mr. Sy. "We agreed on a transparent budget."

"Ah, sir, wait. Let me explain," nauutal na sabi ni Mark. "Tala is just... she's just bitter because of what happened last night. Sinisiraan niya lang ang project dahil galit siya sa akin."

"Bitter?" Natawa ako nang mahina. "Mark, the spreadsheets don't have feelings. If Mr. Sy wants, he can conduct an independent audit of the supplier invoices from last month. 'Yung mga pinirmahan niyo ni Celine."

"Tala, tumigil ka na!" bulyaw ni Mark, nakalimutan nang nasa gitna kami ng maraming tao.

"Bakit ako titigil? Nagsasabi lang ako ng totoo," sabi ko habang diretso ang tingin sa kanya. "Kung malinis ang konsensya mo, bakit ka natatakot sa audit?"

"Enough," sabi ni Mr. Sy, itinaas niya ang kamay niya para patigilin si Mark. "I’ll have my team look into this tomorrow morning. Rocco, thank you for bringing this to my attention."

"Always happy to help a friend, Mr. Sy," sagot ni Rocco.

Umalis si Mr. Sy na halatang galit. Naiwan kaming tatlo roon. Galit na galit na lumingon sa akin si Mark, akmang susugod siya pero humarang si Rocco sa harap ko.

"Subukan mong lumapit, Mark, at sisiguraduhin kong hindi ka na makakatuntong sa kahit anong business event sa bansang ito," banta ni Rocco.

"Ano bang kailangan mo, Tala? Bakit kailangang pati trabaho idinamay mo?" gigil na tanong ni Mark.

"Trabaho? Mark, magnanakaw ka. Pinoprotektahan ko lang ang investors ng kumpanya ni Papa," sagot ko. "And by the way, how’s Celine? Nasaan siya? Bakit hindi mo siya kasama rito sa harap?"

"Wala kang pakialam sa kanya!"

"Actually, meron. Kasi siya ang susunod kong kakausapin," sabi ko sabay talikod sa kanya.

Naglakad kami ni Rocco papunta sa kabilang side ng hall. Ramdam ko pa rin ang bilis ng tibok ng puso ko.

"You handled that well," sabi ni Rocco habang binibigyan ako ng panibagong baso ng tubig.

"I didn't know I had it in me," amin ko. "Dati, laging si Papa o si Mark ang nagsasalita para sa akin. Ngayon ko lang naramdaman na may boses pala ako."

"That’s because you stopped being a victim the moment you stepped into my car," sabi ni Rocco. "But don't get too comfortable. Celine is coming this way."

Nakita ko si Celine na naglalakad nang mabilis patungo sa amin. Hindi na siya umiiyak gaya ng kanina. Galit na galit ang mukha niya, at ang mga mata niya ay parang gustong pumatay.

"Tala! Anong ginawa mo kay Mark?" sigaw niya nang makalapit siya. "Mr. Sy just cancelled the meeting for tomorrow!"

"I just told him the truth, Celine. Something na hindi niyo kayang gawin," sagot ko.

"Inggit ka lang kasi sa akin napunta si Mark! Inggit ka kasi kahit ikaw ang legal na anak, ako ang mas mahal ni Papa!" sumbat niya.

"Mahal?" Tiningnan ko siya nang may awa. "Celine, ginagamit ka lang ni Mark. At ginagamit mo lang din siya para makuha ang atensyon ni Papa. You’re both pathetic."

"How dare you!" Akmang sasampalin ako ni Celine, pero mabilis kong nahawakan ang braso niya.

"Don't even try," banta ko. "Hindi na ako ang Tala na pwede mong api-apihin sa bahay. This dress cost more than your car, Celine. Don't ruin it."

Binitiwan ko ang braso niya nang padaskol. Napaatras siya, gulat na gulat sa tapang na ipinapakita ko.

"Rocco, I want to leave," sabi ko habang nakatingin pa rin kay Celine. "I’m done here."

"As you wish," sagot ni Rocco.

Naglakad kami palabas ng ballroom, iniwan si Celine na nakatayo roon, hiyang-hiya sa mga taong nagsisimula nang magbulungan sa paligid. Paglabas namin sa lobby, malamig na ang simoy ng hangin.

"Hindi ka pa tapos, 'di ba?" tanong ni Rocco habang naghihintay kami ng sasakyan.

"Magsisimula pa lang ako," sagot ko.

Tumigil ang sasakyan ni Rocco sa harap namin. Pinagbuksan niya ako ng pinto. Bago ako pumasok, lumingon ako sa grand entrance ng hotel. Nakita ko si Papa na lumabas din, parang biglang tumanda ang itsura niya habang kausap ang ilang security.

"Rocco," tawag ko habang nasa loob na kami ng sasakyan.

"Yes?"

"Seryoso ka ba sa bahay na ibibigay mo sa akin?"

"I don't make promises I can't keep, Tala. We’re heading there now. It’s a quiet place, malayo sa mga Valerio. You need to rest before we start the formal takeover of your shares."

Tumingin ako sa bintana, pinapanood ang mga ilaw ng Makati na mabilis na naglalaho habang bumibilis ang takbo ng sasakyan.