LOGINWow... may improvement na talaga sa feelings, Estella?
Hindi ko napigilang mapangiti nang bahagya nang makita ko ang expression niya. Halatang gusto niyang tapusin ang pang-aasar ni Kier bago pa ito lumala.“Okay, okay,” natatawang sagot ni Kier habang nakataas ang dalawang kamay na tila sumusuko. “Grabe ka naman.”Agad naming itinawa ni Kier ang eksena
Riz“Let’s eat,” maikling sabi ni Jared gamit ang kanyang pormal at malamig na boses.Wala nang ibang sinabi ang lalaki pagkatapos noon. Para bang sapat na ang dalawang salitang iyon upang magsimula ang tanghalian at sabay na ipaalala sa lahat na siya ang may kontrol sa hapag na ito.Nagsimula na ng
Maliban na lamang kay Kier.He was always the exception.He always tried to get along with me despite my condition and the gap between our families. Hindi niya ako kailanman tinignan na parang may kulang sa akin. Hindi rin niya ako kinaawaan matapos ang aking aksidente. He simply treated me like a n
JaredTahimik kong pinagmasdan ang mukha niya, pilit na binabasa ang bawat maliit na pagbabago sa kanyang ekspresyon. Kahit wala siyang sinasabi, halatang may gumugulo pa rin sa isip niya.Siguro ay iniisip pa rin niya ang bracelet na ’yon hanggang ngayon. Baka nga hindi man lang siya nakatulog sa g
“Raw?”Napangiti ako nang bahagya. “Yes. Raw.” Tumango ako nang dahan-dahan habang pinagmamasdan ang pagbabago ng kanyang ekspresyon. “Hindi ba at iyon naman ang pinalalabas ng mga bulung-bulungan?”Hindi niya ako sinagot nang diretso, ngunit ang tingin na ibinigay niya sa akin ay ’yung uri ng tingi
Jared“Naalala mo na ba ang gusto mong itanong?” untag ko sa kanya, bahagyang ikiniling ang ulo habang maingat kong pinag-aaralan ang bawat maliit na paggalaw ng kanyang mukha.Hindi ko alam kung bakit, pero mula nang mapansin kong nag-iiba ang ekspresyon ni Dr. Riz sa tuwing napupunta sa personal n
Estella Concerned sa akin ang mga in-laws ko. Nagsitawagan sila isa-isa, nangangamusta, at halos pare-pareho ang sinasabi—na ‘wag ko raw pansinin ang mga post ni Maui. “Estella, please, huwag mo na lang pansinin ‘yung mga pinopost niya, ha? She's Chansen past, okay,” sabi pa ni Mommy sa kabilang l
Estella “Come on, girl. Gusto ko talagang subukan ‘yung kainan na ‘yon eh,” pilit ni June habang nakakunot ang noo pero may ngiting parang batang nagmamakaawa. Nagkatinginan kami ni Vivian. Pareho kaming napailing. Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong
Palagi siyang nakangiti sa akin, ‘yung tipong ngiting nakakahawa at nakakapawi ng pagod. Pero alam ko rin kung kailan nagbabago ‘yon. Kapag nag-aalala na siya, kapag may takot na sa mga mata niya. At kadalasan, ako pa rin ang dahilan. Minsan naiisip ko, baka nga sobrang mahal na niya ako. Mas higit
Estella Halos sumabog na ang cellphone ko sa kakavibrate. Paulit-ulit na tumatawag sina June at Vivian, obvious na sabay silang panic mode. “Estella! Pick up, please! Tambak na ang emails! Hindi namin kayang sabayan lahat!” “Girl, AMS is on fire! Lahat gusto ng statement mo!” Ang mga text nila s







