로그인Wow... may improvement na talaga sa feelings, Estella?
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Estella“Tigilan mo na ang panggugulo, Maui.”Napatingin ako kay Chansen na siyang nagsalita. Matigas ang boses, kalmado pero ramdam ang pagpipigil. Pati ang mga bisita ay natahimik, nakatuon lahat ng atensyon sa kanya. Ang ilan ay nakahinto pa sa gitna ng pagkain, ang iba naman ay hawak ang cellpho
Estella“Walo na ang mga anak ko,” panimula ni Mommy, sabay ngiti habang inaalala ang nakaraan, “nang atakihin ako ng insecurities. Ang masama pa, sumabay ‘yon sa panahon na abala ang Daddy n’yo sa pagpe-prepare ng anniversary namin. Tinutulungan siya ng secretary niya—na, ayun, hindi ko alam, girlf
Estella “Bakit ganyan kayo makipag-usap? Parang nilalait niyo ako,” reklamo ni Nayomi, halatang pigil ang inis pero nanginginig ang labi. Kanina pa siya nag-a-attitude, pero ngayon lang niya nahalata? Really? “Kung nakikinig ka at inalam mo lang ang proseso ng contest,” mahinahon kong sagot, “nal
Honey Wala na rin akong nagawa. Kahit pa pilitin kong magmatigas, heto at nakaupo ako ngayon sa isa sa maraming upuan sa isang malamig at seryosong silid na matatagpuan sa second floor ng isang security agency. Ang mga dingding ay kulay abo, sterile at walang kahit anong warmth, parang eksaktong re






![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
