MasukMitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
ChancyAnim na araw na ang nakaraan simula ng gabing ‘yon nna nagpunta ako sa condo niya na puno ng pag-aalala. Para akong mababaliw dahil hindi niya sinasagot ang tawag ko. Ang dahilan?Si Drew.It was always him.Hindi ako mapalagay. Simula ng sabihin sa akin ni Gianna ang tungkol sa pamilya ng la
Chancy“Hi, I’m Noelle, sister-in-law ni Chancy,” pakilala ng aking hipag habang nakangiti. Halatang kabado si Gianna at napansin kong bahagyang namula ang kanyang pisngi nang magkatinginan sila ni Kuya Chanden. Napatingin siya sa akin na para bang humihingi ng tulong, pero wala na akong nagawa. Map
Gianna“Anak, makinig ka naman muna… huwag mong unahan ng galit,” pakiusap ni Mama sa mahinang tinig. Tinignan ko siyang mabuti. Nasanay ako na lagi siyang masayahin at ayun nga, mapanukso. Pero ang itsura niya ngayon ay iba sa nakasanayan ko.“Ma,” malalim ang buntong-hiningang pinigil ko, “alam na
Gianna“Okay,” sabi ko habang pilit na pinapakalma ang kabog ng dibdib ko.“I’ll call,” tugon niya, sabay naputol ang linya.Ilang segundo lang ang lumipas ay muling tumunog ang phone ko. Agad ko iyong sinagot na parang may sariling isip ang mga daliri ko sa bilis ng pag-swipe.“Fuck! Mas lalo kitan







