MasukAba, nag-aabang ka ng gabi ah... Hehehe
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
"Ah, sounds interesting. I-print ko na lang dito sa bahay para mapag-aralan ko agad.""Okay, send ko na lang sa email mo para mas malinaw."Tumango ako at agad naming natapos ang usapan. Muli kong hinarap ang aking Sweetheart, na abala sa pag-check ng mga notepad naming dalawa. Pero ramdam kong pali
“Pasok ka na muna,” sabi ni Gianna.At sa mga salitang ‘yon, tila pinasakitan ang dibdib ko. Hindi ako pinapasok ng takot lang, nakapasok na siya mismo sa teritoryo kung saan ako ngayon ang tinatangi.Pinilit kong ngumiti. Kailangan kong maging mahinahon. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan. Hin
"Hindi ko rin hahayaan na palagpasin lang ito. Kailangan nilang magbayad, lalo na ang babaeng 'yon, si Veronica." Mahigpit ang pagkakakuyom ng aking kamao. Ramdam ko ang init ng dugo ko habang inuulit sa isip ang lahat ng ginawa niya. Hindi lang ito simpleng kasalanan, pananakit ito, pananamantala,
ChansenIlang minuto pa akong nanatili sa lanai. Ang hangin ay malamig pero wala pa ring lamig na pumapawi sa init ng konsensya ko. Alam kong mali ako. At kahit hindi na siya magpatawad, kailangan ko pa ring subukang humingi ng tawad.Kahit minsan, hindi ko siya narinig na nagtaas ng boses. Kahit il







