登入See you sa next chapter.
Naiwan kaming apat sa porch.Walang nagsalita agad.I looked at the woman first.Maayos ang tindig niya at may warm ngunit confident na aura. Hindi siya mukhang taong kailangang magtaas ng boses para maramdaman ng ibang tao ang presence niya. Kahit tahimik lang siyang nakatayo roon, may authority si
Napabuntong-hininga ako bago ko tuluyang itinulak ang wheelchair pasulong.“Ready na po?” tanong ni Jacob nang mapansin niyang nagsimula na akong umandar.“Matagal na.”“Okay po.”Naglakad siya sa tabi ko habang tinatahak namin ang medyo malapad na pathway papunta sa villa. Habang papalapit kami, ma
Jared“Nandito na tayo, Sir.”Napatingin ako sa labas ng bintana nang marinig ko ang boses ni Jacob. Patay na ang makina ng sasakyan, at mula sa kinauupuan ko ay tanaw ko na ang malawak na Hacienda Antonio na puno ng mga dekorasyon at abala na para sa birthday celebration ng quadruplets.May mga sta
Pero imbes na ang celebration na pupuntahan ko, o ang Antonio family lalo na ang babaeng dapat na pakakasalan ko ay si Dr. Riz ang pumuno sa utak ko.Again, napasimangot ako. Nakakainis na malaman iyon.Kahit saan ko tingnan, may kung ano sa presensya niya na nagsasabing hindi siya basta-basta.She
Her mouth fell open slightly na akala mo ay hindi siya makapaniwala sa tanong ko.Then she let out a short laugh.“Seriously?”“Yes.”“Mr. Alba, you're asking me to pretend to be your girlfriend.”Napatingn ako sa paligid at bukod sa aming tatlo ay kami lang ang naroon. Masama ang tingin na pinukol
At malamang, may ilan ding pupunta dahil gusto nilang makita kung ano ang meron sa Hacienda Antonio na pinag-uusapan ng maraming tao.“Jackie will be there, too, Sir.”Napahinto nang bahagya ang daliri ko sa joystick bago ko ipinagpatuloy ang pag-usad.Napakunot ang noo ko.“Jackie?”“Yes, Sir.”Tal
ChansenHindi ko maipaliwanag kung gaano ako kasaya. May kung anong magaan sa dibdib ko habang nakikita kong buo at masigla ang pamilya ko. Kaya kahit ayaw ko talagang iwan si Estella, napapayag din ako sa huli.Pagpasok namin sa silid nila Dad, agad kaming pumwesto sa living area kagaya ng mga girl
Estella“Ang ganda ng anak ko…” sabi ni Mommy, nakangiti pero nangingilid pa ang luha. Ramdam ko ang panginginig ng boses niya, halatang proud na proud. Nasa kanilang hotel room na kaming mag-asawa.Gusto sana nila na dito na rin kami magbihis ni Chansen ngunit mas gusto kong sa bahay na lang namin
HoneyTanghalian na nang tuluyang matapos ang aming cleanup drive, at sa buong oras na ‘yon ay hindi pa rin natatapos ang call namin ni Chanton, as in straight, walang patid, parang naka-automatic mode ang bunganga niya. He’s so annoying, sobrang kulit, sobrang clingy sa boses, pero hindi ko maintin
Estella Nang tuluyan kaming makalapit, biglang tumayo si Mommy ni Tristan. I mean, Mommy pala namin. Ang mata niya, nangingilid sa luha. Parang may tumusok sa puso ko sa mismong sandaling iyon. Hindi ko kayang makita siya na umiiyak lalo na kung ako ang dahilan. “E-Estella…” mahinang sambit niya.







