LOGINNapalunok ako, ramdam ang bigat ng katotohanan sa sinabi niya.“Sino kang nasa katawan ng Love ko? Ilabas mo siya, ngayon din!” biro kong sabi.Natawa naman siya at ganon din ako. And she looks beautiful.Nakahinga ako ng maluwag dahil alam kong komportable siya sa piling ko and I love that.Dahan-d
ChandlerHindi ako agad nakasagot. Hindi dahil wala akong maisip na isasagot, kundi dahil masyadong marami—at wala ni isa roon ang sapat para tumbasan ang nararamdaman ko ng sandaling iyon. Nakatitig lang ako sa kanya, pilit hinahanap kung may bahid ba ng biro ang mga mata niya, kung may kahit kaunt
Kaya ko naman siyang panagutan—wala akong duda roon. Hindi ako yung tipo ng lalaking tatakbo palayo kapag may responsibilidad na kailangang harapin. Kung tutuusin, mas sanay pa nga ako sa pressure kaysa sa pahinga. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ang sarili ko ang iniisip ko ngayon.Siya.Si
ChandlerHindi ko na alam kung anong mas delikado—yung sitwasyon sa labas, o yung nangyayari sa pagitan namin ngayon.Sa dami ng problema na dapat kong iniisip, sa dami ng kailangang ayusin, dapat malinaw sa akin kung saan dapat nakatutok ang utak ko. Pero sa sandaling magdikit ang mga labi namin, p
“Hindi pa niya sinasabi lahat sa akin,” tugon niya. “Pero base sa tono ni Ryan… hindi iyon simpleng kamustahan lang.”Mas lalo akong kinabahan sa sagot niya.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot—yung alam na namin, o yung hindi pa namin alam.Parang unti-unting lumalabas na hindi lang ito tung
Napatingin ako sa kanya, hindi ko maitago ang pagkalito.“Tapos na?” ulit ko, ngunit may bahid ng pagdududa ang boses ko.Hindi ko alam kung maiintindihan ko ba ang desisyon niyang iyon o kukwestyunin ko. Sa isang banda, may punto siya. Ngunit sa kabilang banda, parang may naiwan na puwang—isang bag
Gianna“Anak, makinig ka naman muna… huwag mong unahan ng galit,” pakiusap ni Mama sa mahinang tinig. Tinignan ko siyang mabuti. Nasanay ako na lagi siyang masayahin at ayun nga, mapanukso. Pero ang itsura niya ngayon ay iba sa nakasanayan ko.“Ma,” malalim ang buntong-hiningang pinigil ko, “alam na
ChancyNakasandal ako sa couch sa aking silid habang hawak ang isang baso na may lamang alak, nakatitig sa labas ng balcony habang unti-unting lumalalim ang gabi.Hindi ko na siya sinundan. Hindi dahil ayoko. Gusto ko lang na maramdaman niyang nirerespeto ko ang kagustuhan niya.No-commitment, no-st
ChancyNaging sobrang busy ako sa office nitong mga nakaraang linggo. Sa totoo lang, halos wala na akong pahinga. Mga meeting left and right, mga reports na kailangang basahin at i-approve, at mga biglaang decision-making na hindi mo pwedeng ipagpabukas.Kahit gustung-gusto ko nang makita si Gianna,
ChancyHindi kami nagkausap ni Gianna ngayong lunchtime. May ka-meeting daw kasi siyang client at iyon ‘yung farm project na pinagkakaabalahan niya ngayon. Wala pa ring kupas ang pagiging hands-on niya sa lahat ng detalye. Mabuti na lang at tuluyan na siyang nakawala sa mental block niya na nangyari







