ANMELDENMagiging masaya na ang dalawa basta mahuli na ang texter.
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Pagdating sa shooting location ay sinamahan na ako ni Sir Sol. Hinatid niya ako sa isang tila lounge.“Wait here,” sabi niya sa akin bago tumingin kay Ezekiel. “Ikaw na muna ang bahala kay Mitch.”“Yes, Sir,” nakangiting tugon ni Ezekiel.Pagkatapos ay naglakad na si Sir Sol papunta sa production st
MitchNakuntento na lang talaga ako sa video call at sa mga chats namin. Hindi man madalas, hindi man mahaba palagi, pero sapat na iyon para sa akin. Masaya na ako roon dahil alam kong busy siya, at ayokong maging isa pang responsibilidad sa listahan ng iniisip niya araw-araw.Alam kong kapag tumata
Lumapit siya sa mesa at bahagyang yumuko bilang respeto. “Mr. Chandler,” bungad niya, maingat ang tono. “These are the list that you asked on our first meeting. Everyone who had something to do with the supplies—respective personnel in charge, vendors, purchase orders, delivery schedules, and discre
ChandlerPagkasara ng elevator doors, para bang sabay ding nagsara ang maliit na mundo na binuo namin ni Mitch kanina. Bumalik ang bigat sa balikat ko, ang pamilyar na pressure ng responsibilidad na hindi puwedeng ipagpaliban o i-delay dahil lang sa personal na emosyon. Tahimik ang elevator habang u
GiannaTahimik ang loob ng private hospital room. Malinis at tahimik ang paligid dahil ako lang at si Chancy na wala pa ring malay ang naroon.Kanina pa ako pinayuhan ni Sir Channing na umuwi na muna para magpahinga. Ramdam siguro niya ang bigat ng mga mata ko, ang pamumutla ng balat ko, at ang hind
Chancy“We have a new client, at ang gusto niya ay masiguro na maayos ang database ng accounting flow ng kanilang kumpanya.”Napatingin ako kay Chansen habang nagsasalita siya. Kita sa anyo niya ang sobrang pagka-focus, pero sa likod ng kanyang mga mata, may itinatagong alalahanin. Hindi ko alam kun
GiannaPagdating ng hapon, hindi ko na talaga nakayanan ang kaba. Dinala ko na siya sa doktor kahit pa ayaw pa niyang bumangon. Mainit pa rin ang katawan niya, at hindi bumababa ang lagnat kahit anong pamunas o paracetamol ang ibigay ko. Hindi ko na kayang tiisin ang ganoong sitwasyon, hindi na ito
Hindi ko na rin ma-imagine kung magkano ang sweldo ng mga players nila. Siguradong milyon-milyon ang halaga. Pakiramdam ko tuloy, parang panaginip lang ang lahat ng ‘to, pero eto ako, kasama ko si Chancy sa event na ‘to.In-announce ang pagsisimula ng HPL season, kasunod ang mga dapat abangan hindi







