ANMELDENNgunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
MitchNaging masigasig ang aming scrim at practice, pati na ang meeting with Sir Sol. Halos araw-araw na kaming naka-lock in mode—parang wala nang ibang mundo kundi draft, rotation, at objective control. Kahit pagod na ang katawan, push pa rin. Walang atrasan.Si Sir Chandler ay hindi ko na rin mada
“Alam mo namang hindi ko kayang magsinungaling para sa’yo habambuhay, ‘di ba?”Parang may buhol sa lalamunan ko.“Busy lang kasi…” mahina kong depensa. “Tapos sunod-sunod ‘yong scrims. Tapos may upcoming tournament pa. Tapos—”“Tapos umiiwas ka,” putol niya.Diretso. Walang paligoy-ligoy.Napakagat
“See? She’s cool!” sigaw ni MC. “Mas bagay kayo, pre. Less drama.”Tumayo ako bago pa lumala ang asaran.“CR lang,” sabi ko.“Fire exit ulit ’yan,” sigaw ni Tom.Hindi ko na sila pinansin. Lumabas ako ng private room at naglakad papunta sa may fire-exit. Pagbukas ko ng pinto, sumalubong ang mas mala
HLPh.At si Mitch.Nag-type ako.“Coming.”“Yownnn....”“Yown...”“Yown...””Sunod-sunod nilang reply. Napailing na lang ako.Nagbihis ako ng mas casual na polo at umalis.Habang nagbibiyahe sakay ng kotse na naibook ko papunta sa club, hindi ko maiwasang maalala ang eksena sa restroom kanina.Ang n
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






