LOGINAba, dadating kaya ang isa pang Lardizabal?
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Huminga ng malalim si Vivian, parang nag-ipon ng lakas bago tumingin kay June na parang nagsasabing ‘ikaw na nga, hindi ko kaya.’“Parang mas okay talaga kung pagbibigyan mo siya, Estella,” mahinang sabi ni June, pero diretso ang tingin niya sa akin. “Last chance ba…”Natawa ako, pero walang halong
At ngayon… heto na nga. Okay na. Ako na officially ang CEO ng ML Bank. Napag-aralan ko na rin ang lahat ng pasikot-sikot ng negosyo. Ang daming araw ng pagpupuyat, endless meetings, pakikipaglaban sa board, at sa wakas… ako na nga ang may hawak ng posisyong gusto din naman ng mga magulang ko para sa
Chansen Pagkalabas ko ng studio ni Estella, para akong lumulutang habang nagda-drive pabalik sa opisina. Wala akong pakialam sa trapik, sa businang walang tigil sa EDSA, o kahit sa mga nag-overtake na parang nagmamadali sa impyerno. Ngayon lang ako ngumiti nang ganito habang mag-isa sa sasakyan dah
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala







