LOGINHi po. Pasensya na kayo at magiging lagi na akong busy kaya bawas chapter po ako. Nanghihinayang ako at patapos na ang story nila Channing at Arnie, pero simula na ng kay Chanden. Sana ay samahan niyo pa rin po ako. Maraming salamat.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
ChansenGano’n na lang ang paghinga ko nang maluwag nang marinig ko ang boses niya.Parang biglang gumaan ang lahat at tila ako nabunutan ng tinik sa dibdib.“Wifey, thank God you answered,” sabi ko agad, halos sabay sa pagbuga ng hangin na kanina ko pa pinipigilan.Narinig ko ang pagtawa niya sa ka
Tumawa si Chansen, hinawakan pa ako sa baywang at mas lalo akong nahiya. “Eh ‘di mas okay, at least alam nilang sweet talaga ako sa’yo.” “Grabe ka,” bulong ko, pero napangiti rin ako. Kahit may halong kaba, hindi ko rin mapigilang ma-appreciate ‘yung effort niya. Pero sana next time, sa tamang tim
ChansenHindi ko inaasahan ‘yon.Alam kong nandito si Maui dahil para sa kanya ang party na 'to, pero hindi ko in-expect na sa dami ng puwedeng lapitan sa grupo, ako agad ang pupuntahan niya. At mas lalo kong hindi inasahan ‘yung paglapit niya nang gano’n ka… natural.Bago pa ako makagalaw, naramdam
Estella Sa mga sumunod na araw, bigla na lang naming nabalitaan na lumipad papuntang Paris si Maui. Nakuhanan siya ng mga reporter sa airport at sinundan. At dahil naipakilala na siya bilang anak ng mga Palanca ay talagang naging balita na ang kahit simpleng paggalaw niya. Nang tanungin siya ng m







