LOGINFriendship nga ba talaga ang offer ni Scarlet?
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
GiannaHindi na ako muling nakapasok sa opisina mula nang araw na 'yon. Sinabihan na ako ni Sir Channing na mag-work from home na lamang, pero sa totoo lang, kahit hindi niya sabihin ay nagbabalak na rin talaga akong mag-leave. Kung sakaling makita kong sobra na ang epekto ng pag-aalaga ko kay Chanc
"Ang gusto ko sana ay simpleng celebration lang," pagpapatuloy niya, bahagyang napangiti. "Para sa akin kasi, sapat na 'yong kasama ko ang asawa ko sa espesyal na araw na ito."Napalingon si Daddy Maximus sa kanya, bahagyang tumango bilang pagsang-ayon."Pero ngayon..." Sandaling tumigil si Mommy Sa
Naiiling na lang akong napabuntong-hininga at marahang ibinaba ang cellphone sa ibabaw ng bedside table. Hindi ko alam kung uunahin ko ang pagkapahiya o ang kaba sa magiging reaksyon ni Chancy. Lumingon ako sa kanya na nakatayo pa rin siya sa gilid ng kama, hawak pa ang tuwalya.Mabuti na lang at si
ChancyAng lakas ng naging pagkabog ng dibdib ko sa takot matapos ang sinabi ni Gianna.Parang may pumiga sa puso ko, masakit at mabigat. Hindi ko alam kung paano ako tutugon, kung ano ang dapat kong sabihin, kung may karapatan pa ba akong magsalita. Is she really not going to accept me kung sakalin







