Mag-log inAko naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Channing“Good morning from here,” basa ko sa chat ni Arnie na nagpangiti sa akin. Galing ako sa baba para kumuha ng maiinom at pagbalik ko nga sa aking silid ay iyon ang nakita ko matapos kong damputin ang aking cellphone na nasa kama bago umupo sa couch.Isang linggo na siyang nasa Las Vegas at na
ChanningGusto kong makalimutan si Arnie kaya naman sinubsob ko ang aking sarili sa trabaho at sa ibang babae. Isa akong Lardizabal at marami silang nagkakandarapa para lang mapansin ko, pero kahit isa sa kanila ay wala akong pinaniwalaan na gusto nila ko. Laro lang ang lahat at walang seryosohan.
ArnieAng bilis ng naging kilos ko dahil kailangan ko ng makarating LVN Resort and Casino kung saan ako nagtatrabaho at siyang pagmamay-ari ng pamilya nila Tito Mar. Kailangan daw ng dealer dahil biglang nagkasakit ang isa sa mga duty at wala ng oras para mag tawag ng papalit.Ganito na ang naging t
ChanningBawat araw na hindi ko nakakausap si Arnie at hindi rin siya tumatawag ay parang katumbas ng taon na hindi ko siya nakikita. Masakit para sa akin itong sitwasyon namin, pero ayaw ko namang manuyo na lang. Gusto ko na malaman niya na dalawa kami na nasa relasyon na ito.Mabigat sa kalooban k







