Kabanata I - Feel free to stare

Kabanata I

Suot parin ni Samantha ang kanyang manipis na puting satin dress na pantulog habang tumatakbong nakapaa sa kalsada, “sandal!!!” sigaw nang mga lalaking nakaitim mula sa kanyang likuran na humahabol sa kanya ngunit patuloy pa rin siyang nanakbo at hinarang ang isang itim na Cadillac sa kalye.

Nagulat na lamang si Trevor nang biglang ipihit ni Mang Kanor ang sasakyan, “pakiusap, tulungan nyo ako,” tila mala-anghel na boses ang kanyang narinig, agad siyang sumilip sa bintana ng sasakyan at bumungad sa kanya ang mala-dyosang mukha ng babae, angat ang kaputian ng dalaga sa suot niyang puting bestida, maamo at perpekto ang mukha nito habang umaalon naman ang kulay tsokolateng niyang kulot na buhok at sumasabay sa malakas na hangin.

Si Trevor Devin ay dalawampu’t-siyam na taong gulang at isang sundalo na naglilingkod sa bansa, maraming babae ang nahuhumaling sa kanya dahil sa katangian nitong tall, dark and handsome ngunit wala ni isa sa mga babaeng iyon ang interesado siya at wala pa sa isip niya ang lumagay sa tahimik kaya lamang kailangan niyang humanap ng babaeng magpapanggap na asawa niya upang mapatigil nito ang ama niya sa pambubuyo sa kung sinong mga babae.

Nagbigay ng go-signal si Trevor sa driver at pinayagang makasakay ang babae, dali-dali namang sumakay sa passenger’s seat si Samantha nang mapukaw ang kanyang mga mata sa isang lalaki na nakatingin sa kanya, pinilig nito ang ulo na tila nagsasabing sumakay na agad siya.

“Thank you,” hinahabol niya ang hininga ng sambitin ito, muli niyang ibinaling ang paningin niya sa lalaking katabi. Minasdan niyang mabuti ang moreno at makinis nitong mukha, maganda ang hawi ng makapal at itim nitong buhok, mayroon siyang singkit na kulay itimang mga mata na bumagay sa makapal niyang kilay na nagpamukhang stunning sa lalaki, matangos ang ilong nito at may magandang korte ng labi.

“Are you done staring at me?” biglang nagsalita ang lalaki sa kanya. Nataranta si Samantha nang marinig ang tanong ni Trevor, napakurap siya at agad niya inilayo ang tingin niya sa binata, “I…m sorry, I’m just admiring your physical appearance,” saad niya, napansin niya ang malaki at matipuno nitong dibdib na bumabakat sa manipis nitong kamisetang kulay luntian sa ilalim ng itimang jacket ng binate.

“Akala ko inlove ka na kaagad sa akin. Pwede namang pakasalan na kita mamaya,” mayabang na paglalahad ni Trevor sa dalaga.

Agad nawala ang paghanga ni Samantha sa binatang katabi dahil sa kahambugan nito, “hambog pala at mataas ang tingin sa sarili,” bulong niya sa sarili.

“What did you say?” tanong muli ng lalaking katabi. Marahan niyang pinilig ang ulo niya para tignan ang katabi, “you look nice pero hindi kita type,” prangkang tugon niya dito.

Si Samantha Castelo ay nag-iisang anak na nagmula sa angkan ng mga lawyer, siya ay maganda, matalino at madiskarteng dalawampu’t-apat na taong gulang na doctor ngunit nais siyang ipakasal ng kanyang mga magulang sa isang lalaking hindi niya kilala at balita niya ay ito ay isang bulag. Marami pang pangarap sa buhay si Samantha at hindi niya nais matali sa isang lalaking katulad ng pinipili ng kanyang mga magulang sa kanya kung kaya’t kahit nakapangtulog at nakapaa ay naisipan niyang tumakas sa kanila.

“Ehh ano palang type mo?” napansin ni Sam ang pagbabago ng mukha ng binata nang tanungin siya nito nais na niyang maging prangka sa lalaking ito nang biglang pumasok sa isipan niya ang description ng lalaking ipapakasal ng magulang niya sa kanya.

Pinag-iisipan niya kung seryoso nga ba ang lalaking ito sa alok niya sa kanya, minasdan niyang mabuti ang nakakaakit na seryosong mukha nito, “seryoso ka ba sa sinasabi mo? We just me just now tapos gusto mo kong pakasalan,” bulalas niya upang maiba ang usapan nila.

“Excuse me, miss. Naghahanap si Mr. Devin ng babaeng pwedeng magpanggap na asawa niya para—“ napahinto si Mang Kanor sa pagpapaliwanag nang titigan siya ni Trevor.

“Bakit ka hinahabol ng mga lalaking iyon? Nagnakaw ka ba?” mariin at seryosong tanong ni Trevor sa kanya.

Hindi maipaliwanag ni Samantha ang isasagot sa tanong ng lalaking ito, magkahalong tuwa at inis ang nararamdaman niya, gusto niya itong pagtatawanan at kainisan dahil sa prangkang tanong nito sa kanya.

Maarteng ipinakita ni Samantha ang kanyang mga kamay kay Trevor, napansin ng binata ang tila malambot at mala-rosas nitong palad, “may nakita ka bang dala ko,” napatapik si Samantha sa noo nang maalala niyang naiwan niya ang kanyang phone, “shucks! I even forgot my phone,” saad niya.

Kinikilatis mabuti ni Trevor ang babaeng katabi sa sasakyan, “you look decent pero kahit magnanakaw nagpapalit ng anyo,” hindi pa rin siya naniniwala dito, “looks can be deceiving,” dagdag pa nito.

“So, magnanakaw pala ang tingin sakin ng lalaking ito,” irritable nyang bulong at tinalikuran ang binata, dumungaw siya sa bintana habang nakahalukipkip dahil sa lamig ng aircon ng sinasakyan nila.

Napansin naman ni Trevor ang panginginig ng dalaga sa lamig kung kaya’t hinubad niya ang kanyang jacket at ibinigay sa dalaga, “isuot mo ito para hindi ka mamatay sa lamig,” supladong saad nito.

“Do you think I would fall for your plot? Baka ipakulong mo pa ako dahil sa jacket mong iyan at palabasin mo na ninakaw ko sa’yo ‘yan,” iritableng saad niya nang harapin si Trevor, naningkit ang mga mata niya nang mabasa ang nakasulat  na ‘army’ sa kaliwang dibdib ng luntian nitong kamiseta.

“So, sundalo pala ang mokong na bintangero na ito,” bulong niya sa sarili at muling tinalikuran ang binata. Habang nakatanaw siya mula sa labas ng sasakyan ay naramdaman na lamang niya ang makapal na telang nakapatong sa likod nya na nagbigay ng komportableng init.

Nagulat si Samantha ng huminto ang kanilang sinasakyan sa tapat ng police station, alam na niya ang plano ng lalaki kaya hindi na siya nagtangkang magtanong pa.

Tahimik siyang bumaba ng sasakyan na may halong pagkairitable sa binata, “he asked me to marry me and now he will send me in jail, how irony,” mahina niyang saad sa sarili habang nakatitig ng masama kay Trevor.

“Why are you staring at me like that?” tanong ni Trevor habang nakasunod sa dalaga papasok sa loob ng police station.

“Kinakabisa ko lang ang mukha ng lalaking hindi ko na nais makadaupang palad,” inis niyang tugon.

“Feel free to stare, mamimiss mo ang mukhang ito,” mas lalo pang inilapit ni Trevor ang mukha niya sa dalaga.

“Kapal talaga ng mukha,” irritable niyang inalis ang jacket na nakasampay sa balikat nya at inihagis ito sa binate, “sayo na ‘yan.”

Ngunit muling binalik ni Trevor ang jacket at this time sapilitan niyang isinuot ang jacket niya sa dalaga.

“Keep it, kailangan mo ito dahil baka manlamig ka sa kaba sa mga tanong nila sayo.

“Kinakabahan na ako,” sarkastikang saad ni Samantha sa binatang papalabas ng istasyon.