Chapter 2: Sa Gitna ng Ulan

Pagkatapos ay tumalikod at umalis

"Marco..! Marco ..! Sandali!" Sigaw nya ngunit hindi na sya ulit pinakinggan at tuluyan ng iniwan.

Napaupo si Gea, napahawak sa dibdib at pilit na hinahabol ang pag hinga dahil sa sakit at bigat ng kanyang naramdaman.

Hanggang sa di na nya napigilan ang sarili ,unti unting pumatak ang kanyang mga luha hanggang sa humagulgol na ng iyak sa labas ng ospital sa gitna ng maraming tao na may kani kanya ring problema.

Kasabay nang biglang pag buhos ng malakas na ulan, pinunasan nya ang kanyang mga luha, tumayo at tumakbong palayo ng hospital.

Halos di na alam kung ano ang gagawin at kung saan pupunta.

Tumatakbo sa gitna ng kalsada hawak hawak ang isang sobre ng medical bills ng kanyang kapatid, hindi na inintindi ang mga sasakyan pati na ang sarili.

"Bakit ganito ang buhay ko...? Bulong nya. " Ano bang nagawa kong mali..?

Habang tumatakbo, ay tuloy tuloy pa rin ang pag buhos ng mga luha sa kanyang mga mata at naging malabo ang kanyang paningin dahil sa luha at tubig na bumabagsak sa kanyang mukha.

Wala na syang ibang maisip na gawin kundi ang tumakbo palayo na parang gusto nyang maka takas sa sakit, mga problema at sa sarili nyang mundo.

Nang biglang nabunggo nya ang isang lalaki, bumangga sya sa matigas nitong dibdib ,napa atras sya at halos matumba na sa pagkakabangga.

Agad naman syang nahawakan sa braso at bewang ng lalaki.

"Miss, ayos ka lang?" Malamig at mahinahong sabi nito.

Agad na napatigil si Gea at tumingala.

Nakita nya ang isang pogi at gwapong lalaki,may matalas na mga mata pero mahinahon ang ekspresyon at may matipunong pangangatawan na nakasuot ng kulay itim na suit na basang basa na rin ng ulan.

Agad nyang naramdaman ang bigat sa dibdib at kasabay ng biglang pag hagugol ng malakas at sinabi...

"Pasensya na po..." Sambit nito sabay takip ng muka. "Hindi ko po sinasadya."

"Halika,sumilong muna tayo." Saad nito.

Agad namang inalalayan ng lalaki at hinawakan sa balikat si Gea at inakay papunta sa gilid ng kalsada at sumilong sa bubong ng maliit na coffee shop.

Hindi na sya tumutol , at naupo sa gilid, habang nakatayo naman sa tabi nya ang lalaki.

Inabutan sya ng malinis na panyo. "Punasan mo mukha mo..." mahinang sabi nito " baka magkasakit ka nyan."

"Salamat.." mahinang sagot nya.

Habang tinitingnan sya ng lalaki, napansin nya ang isang sobre ng medical bills na hawak nya at basang basa ng ulan.

"May problema ka...? Mahinang tanong nito. " Mukhang malaki. " Dagdag pa nito.

Agad na nanlaki ang mata ni Gea.

" Pasensya na po, hindi ko po intensyon ipakita ito" sabay tinakpan ng mga kamay.

" No! it's fine,di mo kailangan magpaliwang, "putol nito. " Nakita ko na. "

Napatigil saglit si Gea pagkatapos ay biglang natawa na may halong pait at sakit .

" Hindi ko na po alam ang gagawin ko, pakiramdam ko nauubusan na ako at nawawalan na ng pag asa."mahinang sabi ni Gea na may pag amin sa sarili.

" May sakit ba ang kapatid mo? "

" Opo, paano nyo po nalaman? "Sabi nya na may pagkagulat.

" Nakikita ko sa mga mata mo na punong puno ng pag aalala." Sagot nya.

Ilang sigundong natahimik si Gea at pagkatapos ay nagsalita.

"Iniwan po ako ng boyfriend ko," sabi nya."iniwan nya ako kung kailan mas lalong kailangan ko sya. "

Tinitigan sya ng lalaki at nakinig.

"Hindi ko naman hinihingi na akuin nya lahat ng problema ko," patuloy nya. "Kahit kunting tulong lang sana pero mas pinili nya pa ring iwan ako."

" Hmmm, mukang masakit nga. "

" Opo, sobrang sakit, pero mas masakit sa pakiramdam ang makita kong sobrang nahihirapan ang kapatid ko at unti unting nawawala. "

Pagkatapos ay tumulo ulit ang mga luha ng dahan dahan.

Sandaling napatigil ang lalaki,at pagkatapos ay dahan dahan ring nagsalita .

"May iaalok ako sayo ." Sambit nya.

Napatingin si Gea sa lalaki at nagtaka.

" Alok...? Anong pong alok? "Tanong nya.

Bahagyang tumayo ang lalaki at tumingin sa kalsada pagkatapos ay ibinaling muli ang tingin sa babae.

" Kailangan ko ng Asawa. " Deretsong sabi nya.

" Ha..? "

" I need a contract Wife," paglilinaw agad ng lalaki. "Hmmm... Hindi totoong kasal, kumbaga sa madaling salita, kasal lang tayo sa papel at sa harap ng publiko., ganun." Dagdag pa nya.

Agad namang nanlaki ang mga mata ni Gea sa pagka bigla.

"Ano pong sinasabi nyo?" Napangiti si Gea ng bahagya na mejo nagtataka .

"Tama ang narinig mo Miss." halos mahinang sabi nito, "pakasalan mo ako, pagkatapos ang kapalit ay babayaran ko ang lahat ng bayarin mo at iba pang gastusin sa ospital,at bibigyan din kita ng sapat na pera na ipanggagastos mo." paliwanag pa nya.

Biglang natahimik si Gea at hindi nakapag salita agad. Tanging tunog lamang ng pagbuhos ng ulan ang naririnig mula sa bobong.

" Ngunit hindi po ako... " Biglang pinutol ng lalaki.

" Huwag kang mag alalala,hindi ko to ginagawa para bilhin ka o para sa sarili ko,at hindi ko rin hihilingin ang katawan mo" paliwanag nya."isipin mo nalang na isa lang itong kasunduan sa papel ."

" Pero bakit ako?" Tanong nya. "Hindi nyo naman po ako kilala at hindi ko rin po kayo kilala."

" Dahil nakikita ko sa mga mata mo na may mabuti kang puso at wala kang intensyon na samantalahin ako,"tugon nya "at wala ka ring dapat na itago, isipin mo pareho tayong nangangailangan, diba? Bat di tayo magtulungan?" Dagdag pa nya.

Agad na napayuko si Gea at tahimik na nag isip.

Biglang naalala nya ang mga mukha ni lea, payat, maputla at nanghihina na dahil sa pagtitiis.

Sa isip nya, kung ito lang ang tanging paraan para mailigtas nya ang kapatid at maipagamot sa lalong madaling panahon ay wala na syang ibang pagpipilian kundi ang tanggapin.

Ngunit may kunting pagaalinlangan ito na baka mas lalong masaktan ang kapatid kapag nalaman nya.

"Hindi mo kailangan magpasya agad," sambit ng lalaki," hindi kita mamadaliin pero tandaan mo na hindi mo hawak ang oras at buhay ng kapatid mo."

Tahimik pa rin si Gea pero dahil sa agarang gamutan ng kapatid ay kailangan nyang makapag pasya agad at siguruhin na magiging maayos ang kalagayan ni Lea.

"Pwede po ba akong mag tanong?" Sabi nya.

"Oo,sige,go ahead."

"Sino po ba talaga kayo?" Mahinang tanong nya na mejo nahihiya.

Ngumiti ng bahagya ang lalaki at sumagot.

"Ako si Ethan Vale... CEO ng kumpanyang pinagtatrabahuhan mo."

Biglang nanlaki ang mga mata ni Gea sa gulat.

"Ha..?! kaw...? Ikaw pala ang boss ko."

Biglang namula ang mukha ni Gea at mejo nahiya sa nalaman.

" Oo"

Ang isang lalaki na di nya kilala na nabangga nya sa gitna ng ulan,ay sya rin ang lalaki na makapangyarihan at nag mamay ari ng kumpanya kung saan sya nagtatrabaho.Ngayon ay nagaalok sa kanya ng isang kasunduan na pwedeng makapagpabago ng kanyang buhay sa hinaharap.

" Pwede ko po bang pag isipan muna?"tanong nito.

" Oo sige,bibigyan kita ng oras hanggng bukas para makapag isip.

Tumango sya at agad na umalis.

Habang naglalakad sya palayo ay ramdam nya ang isang mabigat na disisyon na kailangan nyang gawin kung tama ba ito subalit wala syang ibang pagpipilian kundi ang tanggapin .