KABANATA 4

"No one else after me, Tanya." He warned on my neck. "Kaya mo ba 'yon?"

Can I really do that? If I don't have the certainties that this would be mine too. He could possess me, but can I do that to him?

No. I can only be his, but he would never be mine. If there is one thing constant in life, that would be the reality of unfair angles. While he stands on the white side, I can only stand on the gray. The middle of two sides.

But I just know that I want him. I want to be his.

"No one after you." I whispered, voice cracking.

Sandali itong napamura sa narinig at dahil sa ginawa kong pag-atras. Tuluyan na siyang nakapasok sa'kin. Mabilis na dumapo ang kamay ko sa bibig ko para pigilan ang sarili na mapamura. Hindi ko inasahang ganito iyon kahapdi.

I felt like something inside me just cracked. Alam kong malaki at mahaba siya, pero hindi ko inasahang gano'n iyon kasakit. Tumulo ang mga luha ko dahil sa pagkabigla na kaagad niyang napansin. His jaw literally dropped, I saw it clearly from his reflection on the mirror.

"I'm your first." Halata sa boses niya ang panghihina nang sabihin iyon.

He was cursing under his breath. Pinigilan nito ang paggalaw ko, nakahawak sa magkabilang gilid ko. His head dropped on my neck. Mas lalong gumagapang ang init sa buong katawan ko dahil sa paglapat ng hininga niya sa balat ko.

"There's no getting away after this, Tanya."

Kung kanina ay sakit ang nararamdaman ko, ngayon naman ay hindi ko siya makapaniwalang tinignan. Madilim pa rin ang mga mata nitong nakatitig sa'kin at nanatili lang sa loob ko ang kahabaan niya pero hindi siya gumagalaw.

"I never planned to." I smirked.

Even amidst the darkness, I saw the fire in his eyes. He gently reached for my mounds and gave them a massage. Muling nabuhay ang pag-iinit ng buong sistema ko lalo na nang dumampi ang mga labi niya sa balikat ko.

He was licking and sucking the soft spots of my shoulder until he reached my neck. Dahan-dahan nang nawawala ang sakit na nararamdaman ko hanggang sa ako na ang kusang gumalaw. Mula sa salamin ay pinanood ko ang pagbabago ng ekspresyon sa mukha niya.

Mas bumibilis na ngayon ang bawat paggalaw niya at dahil sa posisyon naming dalawa ay mas sumasagad ang bawat pag-ulos niya. His finger began to play with the peak of my mounds as if he was strumming a guitar.

"You're squeezing me, Tanya." He uttered while panting. "I fit you. Perfectly."

Napaliyad ako nang maramdaman ang isang kamay niyang gumapang pababa sa pagkababae ko. His fingers rubbed my sensitive bud in a circular motion, adding to the pleasure I'm currently enduring. Naisandal ko ang likuran ng ulo ko sa balikat niya kasabay ng pag-ikot ng isang braso ko sa batok niya, tumatama ang likuran ko sa mainit at matigas niyang dibdib.

"Watch us, Tanya." Nahihirapan nitong bulong sa'kin. "This..."

"This is how I own you."

The mirror was right in front of us, showing us the reflection of this wild night.

Napadilat ako ng mga mata at bumungad sa'kin ang repleksyon naming dalawa mula sa salamin. His hand was roaming around my body and stopped on my mound to alternately squeeze and massage it while his other hand was busy playing with my sensitive bud. Mas lalong bumibilis ang pag-ulos niya kaya nararamdaman kong malapit na akong makarating sa kasukdulan.

"You're growing bigger inside me, Idris." I moaned as I felt his shaft pumping deeper inside my femininity.

The entire room was filled with the sound of our uniting bodies and the music of our desires.

"I'm near, Idris." I moaned louder when I felt something building up on my stomach.

Mas binilisan nito ang bawat paggalaw niya kaya mas lalong umingay ang buong silid. It took him a few more thrusts before we finally had our release.

Naiwanan akong nakatitig sa repleksyon naming dalawa mula sa salamin at gano'n din siya. I gave him myself, I freely offered it to him without a doubt.

Tonight, I lost a piece of myself but gained a feeling that I never thought was resting wild within me, waiting for someone to awaken it.

"Tell me it wasn't the alcohol that made you do this, Tanya." He whispered, but it sounded like a plea.

It wasn't the alcohol, I'm certain of that. It just gave me the courage to do this, but it was still my own desires that pushed me to limits.

Humiwalay ako rito at hinarap siya. Ngayon ay mas malinaw na sa mga mata ko ang nangyari ngayong gabi at ang nararamdaman ko. It's bittersweet to think that I did it out of the feelings I have for him, while he did it out of curiosity and confusion.

"Be my escape, Idrisvan." I whispered. "Without having to change yourself for me."

Nakakasilaw na liwanag ang gumising sa'kin kinaumagahan. Kunot-noong umikot ako sa kama, dahan-dahang binubuksan ang mga matang mabigat pa rin. Unang bumungad sa'kin si Sir Idrisvan na nakapamulsa ang kamay habang nakatayo malapit sa bintana, may hawak na tasa sa kabilang kamay.

Biglang bumalik sa ala-ala ko lahat nang nangyari kagabi kaya mabilis akong napaiwas dito ng tingin at pabalikwas na bumangon mula sa kama. I could feel his eyes on me, following every move I make. Wala akong planong tumingin sakaniya dahil nahihiya ako.

He saw a side of me I never thought I had. It was the alcohol that gave me that courage last night. Pero ngayong wala nang alcohol sa sistema ko, nawala na rin lahat ng lakas-loob na mayroon ako. Mabilis akong tumakbo palabas ng kwarto niya at hinanap ang banyo na kaagad ko rin namang nakita.

I hissed upon realizing that I still have classes to attend today. Binilisan ko na lang ang pag-aasikaso sa sarili hanggang sa naalala kong wala nga pala akong gamit dito. Mariin akong pumikit bago lumabas patungo sa living area. Naabutan ko naman si Sir Idrisvan doon na nakaupo sa couch. Inangat nito ang mga mata patungo sa'kin at nagtaas ng kilay. Pakiramdaman ko ay namumula na ako ngayon lalo na't nag-iinit ang buong mukha ko. Everything from yesterday felt surreal.

"I need to go home. Second class ako papasok, Sir." Mahinang usal ko, napapalunok sa bawat salitang binibigkas.

"Eat first." He uttered. "Ihahatid kita sa inyo pagkatapos mong kumain. Also, don't worry about classes. Check your phone."

Nagtatakang tumingin ako rito pero sinunod ko rin kaagad ang sinabi niya. I searched for my bag and found it on the table. Kinuha ko doon ang phone ko at bumungad sa'kin ang mga messages na nanggaling sa group chats.

CA-242

Claudia: Hello, @everyone! Wala daw tayong class this morning. Afternoon pa ang resume.

Maraming nagreply sakaniya do'n. Minemention pa ako ng iba naming mga kaklase dahil nagtatanong kung para raw ba iyon sa preparation ng Aurea Night. Kunot-noong tumingin na lang ako kay Sir Idrisvan nang mapagtanto ko na baka siya ang nagpasuspend ng morning classes. Bago pa 'man ako makapagtanong sakaniya, tumayo na ito at nagtungo sa dining area.

I followed him instead of starting a conversation with him. Hindi ko pa rin siya magawang tignan nang maayos maliban na lang kung tungkol sa university ang pag-uusapan. He cooked breakfast for me and I felt uncomfortable about it. Hindi ko rin naman iyon gustong masayang kaya kahit nagdadalawang-isip ako ay sinubukan ko pa rin na kumuha.

I took a small amount of bacon and placed it on my plate. Kumuha rin ako nang kaunting fried rice. Para lang itong pagkain na hindi naubos dahil sobrang kaunti lang nang kinuha ko, pero hindi ko talaga kayang kumain ng pagkain na galing sa iba.

"Ganiyan kumain si Jett." He scoffed while watching me.

Napabusangot na lang ako habang sumusubo ng pagkain. Nawalan ako ng ganang kumain dahil sa narinig. Pero mas lalo lang akong naging hindi komportableng kumain dahil nanonood siya sa'kin habang nakasandal sa countertop.

"You mean your date last night?" I smirked, then glared at him.

"What?" He chuckled. "Aso ko 'yon, Tanya. Aso."

Napaawang ang mga labi ko sa narinig. Hindi ko maiwasang pagmasdan siya dahil sa narinig. He never seemed like anyone who would keep pets.

Lumapit siya sa'kin, nakangiti pa rin na halatang nagpipigil ng pagtawa. He leaned closer to me, cornering me as his hands dropped on opposite sides of the table. My heart almost skipped a beat when I realized that he is standing behind me right now.

"Hindi halata sa'yo. Anong lahi ng aso mo? Wolf?" I scoffed.

"So, you see me in a fierce light, huh?" He smirked. "I'll bring him next time. Gusto mo ba siyang makita?"

"Hindi p'wedeng magdala sa campus ng pets," I laughed. "Unless you're planning to bring me here again?"

It was just a wishful thinking, far from reality and I don't want to expect much from him after this. Pero mas hindi ako makapaniwala nang tumango ito na parang wala lang 'yon sakaniya.

"Do you usually eat like that?" He asked. Tumaas na ang mga mata ko sakaniya dahil sa tanong niya. "You eat rice meals that less but eat other food too much."

Mabilis akong nabilaukan sa sinabi niya. That striked for another meaning. Masamang tingin ang ibinaling ko rito nang inabutan niya ako ng tubig na kaagad kong ininom bago pa ako mawalan ng hininga.

Doon ko lang siya napagmasdan nang maayos ngayong umaga. He's wearing a black sweatpants paired with a white see through button-down shirt. Sobrang sexy. Wala siyang kahit na anong make-up na suot, pero namumula pa rin ang mga labi niya at halos kuminang na ang balat niya sa sobrang kinis.

It was a reminder for me of what he is.

"Were you disgusted?" I asked.

Natigilan siya sa naging tanong ko pero mabilis na tumaas ang isang kilay niya. Ibinaba nito ang hawak na tasa at lumapit sa puwesto ko kaya nilabanan ko ang mga mata niya.

I was about to repeat my question because I want to know his answer, but I stopped when he leaned closer to me. Pinanood kong bumaba ang mga mata nito patungo sa mga labi ko hanggang sa dahan-dahan niyang inilapat ang mga labi niya dito. He sucked my lower lip, electrifying my entire system first thing in the morning.

Mabilis din siyang lumayo at sinuklay ang buhok papunta sa likuran gamit ang mahaba niyang mga daliri. Hindi na ito nakatingin sa'kin ngayon kaya mas malaya ko siyang napagmamasdan.

"If given a chance to turn back time, I'd still do it, Tanya." Usal nito sa malanding tono pero nakataas ang kilay sa'kin. "To answer your question, no."

Napasinghap ako sa isinagot nito sa'kin. Naguguluhan ako kaya gusto kong malaman ang dahilan. Is he truly what other people say about him? Baka naman nagpapanggap lang siya kaya hindi siya nandidiri 'man lang sa'kin, lalo na sa nangyari sa'min kagabi.

There's nothing wrong with it if he is androphilic. But to think that it might be a reason for him to be more unreachable makes it wrong for me to be greedy.

"You're too easy to read." Namamangha nitong usal habang nakatitig sa'kin. "Don't ask me a question that I still have no answer for, Tanya. I'm still searching for the answers too."

"Ikaw ba nagluto nito?" I asked, changing the topic. "Baka may tinatago ka diyan na cook, ha. Ilabas mo na, hindi kita ijujudge."

I laughed as I teased him before sipping on my water. Mayroon din pala siyang tinimpla na gatas para sa'kin na katabi lang no'ng bacon.

"Why didn't you accept that food last time?" He asked.

Lumipat sakaniya ang mga mata ko dahil sa itinanong niya. I was confused with his question.

"That food. The rice meal. Sinigang? What was the other one?" Nag-iisip ito habang hinihintay ang sagot ko.

Oh, he was pertaining to the food from Xeandrei. Nakita niya nga pala iyon dahil naghihintay siya ng order sa isang stall.

"I'm not comfortable eating foods from other people." Simpleng tugon ko rito.

Namamangha nanaman itong tumitig sa'kin kaya napangisi ako. I'm probably too adorable in his eyes that he finds everything I say amusing.

"But you accepted mine." Tumikhim ito bago umupo sa stool na katabi ko.

"You didn't buy that for me." I shrugged. "Besides, the class was moved so it would be a waste to not use the extra time for lunch."

"So, you can only eat food from other people if they did not buy it specifically for you?" Tanong nito habang naniningkit ang mga mata.

Tumango na lang ako sakaniya. May sasabihin pa sana siya sa'kin pero tumunog ang phone ko. It was an unknown number. Hindi ko iyon pinapansin dahil hindi ko naman kilala ang numero, pero ilang beses iyong tumawag kaya sinagot ko na rin sa huli.

"Hello?" I greeted.

"Finally, Tanya!" It was a familiar voice. Kumunot ang noo ko bago tinignan ang caller ID. Unknown talaga ang nakalagay doon.

"Sorry. Who's this?" Nagtatakang pagtatanong ko.

Napansin kong iritableng nakatitig sa'kin si Sir Idrisvan kaya tumayo ako at saka lumayo sakaniya, pero bago pa 'man ako makapaglakad ay nahatak na ako nito sa siko. My eyes widened a fraction, but I couldn't push him away.

"It's Xeandrei, Tanya. Hindi mo sinave ang number ko?" Natatawang tanong nito. "May meeting ba tayo ngayong umaga? Nagtatanong ang ibang organizations." He stated from the next line.

Bumilog ang mga mata ko sa sinabi nito, pero mas lalo akong nagulat nang hinatak ako ni Sir Idrisvan paupo sa kandungan niya. He wrapped his arms around my waist, resting his head on my shoulder. Pinapatakan niya nang maiinit na halik ang bawat balat na nadadaanan niya kaya halos kapusin ako sa hangin.

"Let's adjust the meeting, Xean. Kaya ba nilang umattend after classes? That would be better kaysa bumyahe sila nang maaga ngayon, wala namang klase this morning." Pagpapaliwanag ko sa kausap kahit nahihirapan akong magsalita.

Sandali pa kaming nag-usap ni Xeandrei tungkol sa meeting na 'yon habang patuloy naman sa paghalik si Sir Idrisvan sa balikat at leeg ko.

Gumagala na rin ang kamay nitong nagsisimula na namang mag-init patungo sa hita ko. I almost moaned when his hand reached my inner thighs. Pinipisil at hinahaplos niya iyon sa mapanuksong paraan hanggang sa umabot siya sa gitnang bahagi ng pagkababae ko.

I continued talking to Xean. Hindi ko naman iyon magawang ibaba dahil mahalaga ang sinasabi nito sa'kin. He was conducting a poll to identify the best time for tonight's meeting.

Tuluyan na akong napasinghap nang pumasok ang isang daliri ni Sir Idrisvan sa ilalim ng suot kong lace underwear. He traced my femininity, spreading my wetness on my entrance. Bago pa 'man ako nakapagsalita ay tuluyan niya nang naipasok ang dalawang daliri sa lagusan ko.

Mariin akong napapikit habang kinakagat ang ibabang labi. Xean went silent for a moment, probably tallying the decision of other officers.

Mabilis kong pinindot ang mute button ng call na 'yon at sinilip pa nang ilang beses para masigurong napindot ko talaga. Nang makasiguro ay saka lang ako nagpakawala nang mga pag-ungol na kanina ko pang pinipigilan.

"Oh, Sir...." I moaned, almost crying due to the pleasure he's giving me. "Faster, please."

Imbis na sundin nito ang hiling ko ay mabilis ako nitong ipinatong sa countertop nang hindi 'man lang umaalis sa stool na inuupuan niya. He pushed my legs to part them before leaning closer to suck my sensitive bud. Nasabunutan ko siya nang mariin dahil sa paglandas ng mainit, ngunit malambot na bagay sa lagusan ko.

His tongue traced my entrance up and down until he continued sucking my sensitive bud. Patuloy pa rin ang mga daliri niya sa paglabas-pasok mula sa pagkababae ko hanggang sa tuluyan na akong nakatapos.

Hinang-hina akong umayos nang pagkakaupo. Mariin akong nakapikit, pinapakiramdaman ang bawat galaw ni Sir Idrisvan. Gusto ko siyang pagalitan dahil sa ginawa niya. I was talking to someone on the phone, but he managed to get my attention shifted to him.

"I don't usually eat breakfast," He chuckled while cleaning me up with wipes. "But I can still change my mind this time. Masarap palang mag-almusal."

Inirapan ko na lang ito at maingat na bumaba mula sa countertop. I grabbed my phone and noticed that the call finally ended.

"What part of the lesson was that?" Nakangising pagtatanong ko rito. "That's surely not part of the curriculum anymore."

"Take a shower. Nagbago na ang isip ko. I'll drive you to university today. Maaga pa naman, wala pang tao sa campus." He gave me a nod, then planted a soft kiss on my temple. "I already asked someone to buy you everything you need. Pumili ka na lang, nasa closet na lahat."

Borrowed time. I knew that spending the night with him would come with a price, a curse that would haunt me even in heavens. But it was magical to feel the sparks in his touch, his voice, and his presence. I held onto a heart that was never meant to be mine, let alone be reachable for me. Maybe debts aren't collected when you expect them the most. Sometimes, they come a little later than that.

But I just know that even if this echoes as a mere memory one day, I would always find the alchemy beyond our fragmented time as one.

"And I need a list of the foods you like." He winked at me while leaning on his door, arms folded. "It's a task. Submit it to me before the day ends."

Gosh, I am trapped.