Prologue

"I always get what I want."

Nanigas ang panga ni Foina nang nagpumilit talaga si Ryan Chester na pumasok sa bahay niya. Sobrang guwapo nitong tingnan sa suot nitong black polo shirt at black long pants. Palihim niya ring pinapagalitan ang sarili dahil binuksan niya pa rin ang pinto kahit alam niyang ang hambog na teacher ang nasa labas ng bahay. 

Gusto lang naman sana niyang manigurado dahil hindi siya makapaniwala na nalaman nito kung saan siya nakatira. Mabuti na lang talaga dahil hindi niya kasama ang Nanay niya. Baka ito pa ang unang sumipa sa mukha ni Chester. Ayaw na ayaw pa naman nitong may bumibisita sa kaniya kapag malalim na ang gabi.

"I thought I made it clear that I won't go out with you," aniya at agad nag-iwas ng tingin. 

Hindi niya kayang tingnan nang matagal ang mga mata ng lalaki. Pakiramdam niya kasi kapag titingnan niya ito nang matagal ay mababasa nito ang laman ng isip niya.

"You're a very smart woman, Babe. So, I wonder why you haven't figured out that I always get what I want," anito at pinagmasdan ang loob ng bahay niya.

Pagkatapos nitong malibot ng tingin ang loob ng bahay niya ay dumiretso ito sa sofa at pinagmasdan siyang nakatayo malapit sa pinto. Mabuti na lang talaga at bago siya bumaba ng kuwarto ay nagpalit siya ng damit, naka-night gown na kasi siya nang may biglang kumatok sa pinto.

"Matalino ka rin, diba? English teacher ka nga eh. Pero bakit 'di mo maintindihan na busy ako at ayokong tinatawag ako sa mga endearment na pinili mo. Mahirap bang intindihin 'yon?"

Nagkibit-balikat lang ito at kinuha ang remote control ng TV niya at binuksan iyon. Napanganga na lang siya sa ginawa nito. Kung umasta kasi ito ay parang ito ang may-ari ng bahay.

"Aren't you going to offer me a drink, Babe?"

"You know what? I don't have time for this game. Please leave, Mr. Serrano."

Tumawa lang ito sa pagpapaalis niya. Sa paraan pa lang ng pagtawa nito ay alam mong hindi ito nag-a-acting na tumawa dahil hindi iyon utos ng director. Totoong tawa iyon at wala siyang mahanap na peke.

"You're so lovely. Paano ko ba maiiwasan ang kagandahan mo, Babe?" kaswal nitong tanong sa kaniya at nilapitan siya.

Napaatras siya at muntik pa siyang mawalan ng balanse, mabuti na lang nakahawak siya sa pinto. Pero parang baliwala lang dito ang kaba na nararamdaman niya, patuloy ito sa paglapit sa kaniya hanggang sa mapasandal na siya sa pinto. Hindi na normal ang pagpintig ng puso niya at sumisigaw ang utak niya ng warning.

"Sir—"

"Call me Chester," sambit nito at wala ni babalang bumaba ang mga labi nito sa labi niya.

Wala siyang nagawa. Hindi niya naigalaw ang kamay para itulak ang lalaki o sampalin ito para ito ang kusang lumayo. Nanlaki lang ang mata niya sa biglaang paghalik nito. Para bang sanay na sanay ito sa gawaing iyon at alam nito kung anong gagawin para hindi makaayaw ang nais nitong nakawan ng halik.

Bawat galaw ng labi nito ay tila inaanyayahan siyang tumugon sa iginawad nitong halik. Bawat pagdampi ng labi nito sa labi niya ay parang may hatid na kiliti iyon sa kaniyang kaibuturan. Tila may kuryente ang labi ng binata at nanalantay iyon sa kaniyang labi papunta sa kaniyang buong sistema. Hanggang sa pagpikit ng mga mata ang naisip niyang gawin at tugunin ang halik ng binata.

Hindi siya nakaramdam ng takot sa halik ni Chester. Iba ang dulot ng halik nito at tila ba'y pinapakalma siya. His kisses was very different from all the kisses she had experienced before. At wala siyang nagawa para itulak ito at putulin ang halik na pinagsasaluhan nila. Wala siyang lakas, hindi niya kayang igalaw ang mga kamay niya. Daig pa niya ang isang jelly na dahan-dahang natutunaw.

Ano ba ang nangyayari sa kaniya? Bakit siya nagkakaganito? Bakit iba ang hatid ng halik sa kaniya ni Chester? At bakit niya tinutugon ang halik ng binata?

Wala siyang ideya kung gaano katagal ang halik na iyon. Ang alam lang niya ay sinasagot niya ang bawat paggalaw ng labi nito. Sinasagot niya kung gaano ka-demanding ang halik ni Chester. Halik na mapaghanap, halik na nag-iinit. Halik na naghahanap ng tugon.

Naputol lang ang halik na iyon dahil kailangan nilang lumanghap ng hangin. Habol nila ang kanilang mga hininga nang maghiwalay ang kanilang mga labi. Iyon na yata ang halik na halos maputol ang kaniyang hininga.

Tinitigan siya ni Chester at ipinuwesto nito ang kamay sa dahon ng pinto. Amoy na amoy niya ang pabangong gamit nito na nakaka-addict sa ilong. Dinig na dinig niya ang pagpintig ng puso nito pero hindi niya pa rin nagawang itulak ang lalaki palayo.

Their faces were only inches apart. Doon lang siya natauhan, mali ang ginawa nito sa kaniya. Mali ang ginawa nitong paghalik sa kaniya. Wala silang relasiyon kaya wala itong karapatan na halikan siya. Wala itong karapatan na pumasok sa bahay niya, baka ano ang sabihin at isipin ng mga kapitbahay niya kapag may nakakita sa kanila.

Pero kahit ganoon, lihim niyang pinagalitan ang sarili. Mali rin na tumugon siya sa halik nito. Baka iniisip na ng binata na umaarte lang siyang ayaw niya pero gustong-gusto naman niya. Hindi siya easy-to-get na babae. 

"Please leave," matigas niyang sabi at umiwas ng tingin. Marahas ang bawat paghinga niya na sinasabayan pa ng kaniyang dibdib na malakas ang bawat pagpintig.

"What about our date?"

Nakahalik na't lahat-lahat, date pa rin ang iniisip? Napaismid siya. Nakakabilib talaga ang kapal ng mukha ng lalaki. Hindi niya alam kung saan ito kumukuha ng tiwala sa sarili at sa sobrang kahambogan nito. Akala talaga siguro nito ay makukuha siya nito agad-agad.

"I won't go out with you! Please leave before—"

"Then, let's have dinner—"

"There's no dinner!"

"Or how about this." Muli nitong inilapit ang mukha sa kaniya.

Pero bakit ganoon? Wala siyang ibang ginawa kun'di ang pumikit at hinintay na maglapat ang mga labi nila ng binata. Hinintay niya ang mainit nitong hininga na dumampi sa kaniyang mga labi at maramdaman ulit ang kuryente at kiliti na naramdaman niya kanina. Ano ba talagang nangyayari?

His palm went down on her buttocks and pressed her near him. Mas lalo siyang nagulat sa ginawa ng binata, lalo na nang naramdaman niya ang matigas na bagay sa suot nitong pants. Napasinghap siya nang maramdaman ang init na nanggagaling sa bagay na 'yon. Agad niyang natulak ang lalaki dala ng gulat at ipinatikim ang malutong na sampal.

"Kanina pa kita pinapaalis pero sobrang tigas ng ulo mo!"

Tumawa lang ito at hindi man lang ininda ang sampal niya. "You're amazing, Foina. I like how the way you act."

Napatitig na lang siya kay Chester, hindi talaga siya makapaniwala sa ginagawa nito sa kaniya. O baka mas tamang sabihin na hindi siya makapaniwala sa nagiging reaction niya. Bakit hinayaan lang niya na gawin nito sa kaniya ang mga bagay na iyon? Bakit ang dali lang nitong gawin na halikan siya? Bakit gano’n na lang ang reaction ng katawan niya? Bakit nasasarapan siya sa bawat galaw ng labi nito sa labi niya? Bakit?

Dahil expert siya? Patanong na sagot ng kaniyang utak. Baka nga.

Napalunok siya ng laway ng dahan-dahan na namang lumapit sa kaniya si Chester. Habol niya ang kaniyang hininga at hindi niya alam kung anong gagawin. Para bang sa bawat paghakbang nito ay nagdudulot din ng kaba sa kaniya. Parang naghahatid din ng kuryente sa kaniyang mga kaugatan.

Lord, kung hindi mo patitigilin ang lalaking ‘to baka kung ano ang magawa ko.

“Alam mo bang matagal na kitang gusto?” tanong ni Chester sa kaniya. “Pero bawat lapit ko sa’yo ay lumalayo ka.”

“Siraulo ka ba? Kilala ko ang galaw ng bituka mo, Sir Chester-”

“Nagbabase ka sa sinasabi ng kasamahan natin? Ni hindi nga nila ako kilala talaga.”

“Alangan naman na sayo ako mani-”

Pero hindi na niya natapos ang sasabihin dahil bigla na lang sinakop ni Chester ang mga labi niya. At heto na naman ang kiliti na kanina pa niya nararamdaman. Para bang hindi niya maigalaw ang katawan niya at isa lang ang gusto nitong gawin niya. Walang iba kundi ang tugunin ang halik ng binata.

Sa bango at expert ba naman nitong humalik, hindi ka pa ba maaakit?

Hindi niya napansin ang bawat galaw ng kamay ni Chester hanggang sa umabot na iyon sa loob ng kaniyang damit at malaya nitong nilalakbay ang kaniyang maumbok na dibdib. Minamasahe iyon ng lalaki na para bang natutuwa itong hawakan ang malambot na parteng iyon. At sa bawat masahe ng kamay ni Chester ay hindi niya mapigilang umungol.

Oh my! Bakit ang sarap?

“Hindi ka pa ba aamin?” tanong nito sa kaniya nang tinigil nito ang halik. 

Nakagat niya ang ibabang labi nang makita niya ang mukha ni Chester habang ang kamay pa rin nito ay nilalaro pa ang kaniyang nippl*

“Hindi ka ba aamin na gusto mo rin ako?” dagdag tanong pa nito na hindi na niya alam kung sasagutin pa ba niya o hihiling na lang siyang ipasok din nito ang isang kamay sa parte niya na alam niyang basa na ngayon.

“Chester, please…”

“What?”

“Laruin mo rin ang nasa baba. Hindi ko na kaya…”