เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 23
วันที่เผยแพร่:
2026-04-11 01:52:42สายเรียกกลับบ้าน
อะธีน่ายืนมองเวทีอยู่ได้ไม่นานนัก เสียงพิธีกรยังคงดังสลับกับเสียงกรี๊ดของแฟนคลับรอบลานกิจกรรม ขณะที่โซลบนเวทียังคงเปล่งประกายราวกับเกิดมาเพื่อแสงไฟโดยแท้จริง เธอเผลอยืนดูอยู่อย่างนั้นอีกครู่หนึ่ง โดยไม่ทันรู้ตัวว่าแก้วเครื่องดื่มเย็นในมือเริ่มคลายไอเย็นลงไปแล้ว แต่แล้ว— ครืด… ครืด… โทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายของเธอสั่นขึ้น อะธีน่ากะพริบตาเบา ๆ ก่อนจะละสายตาจากเวทีและหยิบมือถือขึ้นมาดู บนหน้าจอขึ้นชื่อชัดเจน Max 💙 เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะกดรับสาย “ว่าไงคะ พี่แม็กซ์” ปลายสายมีเสียงจังหวะคีย์บอร์ดและเสียงพูดคุยเบา ๆ แทรกมา เหมือนเขากำลังจัดอะไรบางอย่างอยู่ “อยู่ไหน” คำถามสั้น ๆ ตามสไตล์พี่ชายคนกลางดังขึ้นทันที อะธีน่าหันมองรอบตัวคร่าว ๆ “อยู่ห้างค่ะ ขี่รถออกมาข้างนอกนิดหน่อย” “ดีเลย” เสียงของแม็กซ์ฟังดูอารมณ์ดีผิดปกติ “กลับบ้านมาได้ไหม วันนี้พี่มีสตรีม” อะธีน่าขมวดคิ้วนิด ๆ “แล้ว?” ปลายสายเงียบไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะได้ยินน้ำเสียงที่พยายามทำเป็นธรรมดา แต่แอบมีลูกล่อลูกชนอยู่เต็มที่ “แล้วพี่จะให้มานั่งเล่นด้วยไง” อะธีน่าหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “หนูเนี่ยนะ” “ใช่” แม็กซ์ตอบทันที “วันนี้พี่จะสตรีมสามชั่วโมง แล้วช่วงหนึ่งชั่วโมงสิบนาทีสุดท้าย พี่จะให้แกลงเล่น ROV กับพี่ด้วย” อะธีน่าหยุดนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว “พี่จะให้หนูออกกล้องเหรอ” “ก็ถ้าแกโอเค” แม็กซ์พูดเรียบ ๆ “ไม่ได้บังคับ แต่คนดูชอบตอนที่แกโผล่มาในช่องอยู่แล้ว แล้ววันนี้พี่ก็อยากให้แกมานั่งเล่นด้วย” น้ำเสียงประโยคหลังเบาลงนิดหนึ่ง เหมือนคนที่ไม่ได้พูดตรง ๆ แต่จริง ๆ แล้วกำลังชวนเพราะเป็นห่วง อะธีน่ารู้ทันในทันที พี่ชายของเธออาจไม่ได้ถามเรื่องเมื่อคืนซ้ำ ๆ ไม่ได้ตามประกบทุกฝีก้าว แต่เขาก็ยังพยายามหาวิธีให้เธอ ไม่ต้องอยู่คนเดียวกับความคิดตัวเองนานเกินไป อะธีน่าก้มมองพื้นเล็กน้อย หัวใจอุ่นขึ้นอย่างบอกไม่ถูก “ได้ค่ะ” เธอตอบในที่สุด “เดี๋ยวหนูกลับ” ปลายสายเงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนเสียงแม็กซ์จะตอบกลับมาแบบพอใจชัดเจน “โอเค ขับรถดี ๆ” “ค่ะ” “แล้ว—” อะธีน่าหัวเราะเบา ๆ “รู้น่า ใส่หมวกกันน็อก ไม่ขับเร็ว ไม่แวะเรื่อยเปื่อย” “ดีมาก” แม็กซ์ตอบทันที “เจอกันที่บ้าน” สายถูกตัดไป อะธีน่ามองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นกลับไปมองทางเวทีอีกครั้ง เสียงเชียร์ยังคงดัง แฟนคลับยังคงยกมือถือขึ้นถ่าย แสงไฟยังคงสะท้อนบนเวทีอย่างสวยงาม โซลกำลังยิ้มตอบคำถามพิธีกรอยู่พอดี อะธีน่ายืนมองภาพนั้นอีกเพียงชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ กับตัวเอง “ไว้เจอกันใหม่นะคะ…” เธอพึมพำเบามาก เบาจนแม้แต่ตัวเองยังแทบไม่ได้ยิน จากนั้นจึงหมุนตัว เดินออกจากลานกิจกรรมอย่างเงียบ ๆ พร้อมกับหัวใจที่เบากว่าตอนมาถึง บางที การคลายเครียดของวันนี้ อาจไม่ใช่แค่การได้ออกมาข้างนอก แต่คือการได้เห็นว่า โลกของเธอยังมีทั้งคนที่รัก คนที่เป็นห่วง และคนที่ทำให้หัวใจเธอสั่นไหว… รออยู่ และในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ห้องสตรีมของ Maxine Gamer ก็กำลังจะกลายเป็นสนามรบเล็ก ๆ ที่มี อะธีน่า เป็นแขกรับเชิญพิเศษในวันนี้ หลังออกจากห้าง อะธีน่าก็ขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้านทันที ตลอดทาง ลมปะทะหมวกกันน็อกเบา ๆ ช่วยให้หัวโล่งขึ้นกว่าเดิมมาก แม้เรื่องกล่องของขวัญปริศนาเมื่อคืน จะยังติดอยู่ในใจลึก ๆ แต่ตอนนี้เธอเลือกจะวางมันไว้ชั่วคราว อย่างน้อย… การได้กลับมาอยู่ในบ้าน กลับมาอยู่กับพี่ชาย และกลับมาอยู่ในโลกที่เธอคุ้นเคย ก็ทำให้ความอึดอัดในใจค่อย ๆ หายไป เมื่อรถจอดสนิทในคฤหาสน์หลังใหญ่ อะธีน่าก็แทบไม่เสียเวลา เธอถอดหมวกกันน็อก รับคำทักจากลุงรงค์แบบรีบ ๆ ก่อนจะเดินเร็วตรงขึ้นบันไดไปยังชั้นที่เป็นห้องของแม็กซ์ทันที เพราะเธอรู้ดีว่า— ถ้าช้า พี่ชายเธอมีบ่นแน่ ⸻ ประตูห้องสตรีมของแม็กซ์ถูกแง้มเอาไว้เล็กน้อย แสงไฟจากด้านในส่องลอดออกมา พร้อมเสียงพูดคุยที่ดังทะลุออกมาชัดเจน “โอ๊ยยย เชี่ย ตัวนี้แม่งยืนโคตรมั่วเลยว่ะ!” อะธีน่าหลุดยิ้มทันที ใช่เลย ห้องพี่แม็กซ์ของแท้ เธอผลักประตูเข้าไปเบา ๆ ภายในห้อง แม็กซ์กำลังนั่งอยู่หน้าเซ็ตอัปสตรีมเต็มรูปแบบ จอคอมสามจอเปิดสว่าง ไฟไลท์ส่องหน้าคมชัด หูฟังครอบคอ มือถือสำหรับเกมตั้งอยู่ตรงหน้า และข้าง ๆ ยังมีเก้าอี้อีกตัวที่ถูกเตรียมไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว แม็กซ์เงยหน้าขึ้นมาทันทีที่เห็นน้องสาว ก่อนยิ้มมุมปากแบบคนรออยู่แล้ว “อ้าว มาแล้วเหรอ น้องรัก” อะธีน่ายกคิ้ว “มาทันเวลาตามสัญญาค่ะ” แม็กซ์หัวเราะเบา ๆ ก่อนหันกลับไปมองหน้าจอไลฟ์ “ทุกคนนน” เขาลากเสียง “แขกรับเชิญของเรา มาแล้วครับผม” แชตในไลฟ์ไหลขึ้นแทบจะทันที ATHENA มาแล้วววว น้องงงงงงงงง โอ๊ย วันนี้มีน้องสาวพี่แม็กซ์ด้วย รอชั่วโมงสุดท้ายเพื่อสิ่งนี้!! Maxine Gamer x Athena let’s goooo อะธีน่าเดินไปนั่งลงข้าง ๆ ก่อนยกมือไหว้กล้องแบบขำ ๆ “สวัสดีค่ะทุกคน” แม็กซ์หันมามองทันที “อย่ามาเรียบร้อยดิ เดี๋ยวเขาไม่ชิน” อะธีน่าหันขวับ “อ้าว พี่!” “เอ้า ก็จริง” แม็กซ์ยักไหล่ “เดี๋ยวเข้าเกมไปสักตา ทุกคนก็รู้เองแหละว่าเป็นยังไง” “พี่แม็กซ์!” อะธีน่าหลุดหัวเราะ “จะขายน้องเกินไปแล้วนะ” “ขายอะไร นี่เรียกว่าเปิดโปง” “ชิบ…” “เห็นมั้ย” แม็กซ์หันไปทางกล้องทันที “เริ่มละ” อะธีน่าถลึงตาใส่พี่ชาย ก่อนทั้งคู่จะหัวเราะออกมาพร้อมกัน บรรยากาศในห้องสตรีมที่ตอนแรกมีแค่ความคึกคัก กลับยิ่งดูมีชีวิตขึ้นทันที เหมือนทุกอย่างเข้าที่อย่างเป็นธรรมชาติ เพราะสำหรับสองพี่น้องคู่นี้— การกัดกัน คือภาษารักอย่างหนึ่ง
บทล่าสุด
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 24
เกมที่ 1“โอเค เกมแรก”แม็กซ์ขยับตัวนั่งตรง“พี่เข้าป่า น้องเล่นเมจ”“ได้ค่ะ”อะธีน่าพยักหน้า“แต่ถ้าพี่โยนเกม หนูไม่แบกนะ”แม็กซ์หันมองทันที“พูดใหม่ดิ”“ถ้าพี่เล่นชิบหาย หนูก็ไม่แบกค่ะ”“ไอ้ฟาย”แม็กซ์หัวเราะลั่น“เปิดมาคือด่าพี่เลยนะ”แชตไหลเร็วขึ้นกว่าเดิมโอ๊ยยย ชอบคู่นี้พี่น้องบ้านนี้โคตรเรียลน้องสวยแต่พูดแมนมากกกกนี่แหละ น้องสาวพี่แม็กซ์ของจริงเกมแรกเปิดมาได้ไม่ถึงสามนาทีแม็กซ์เล่นแอสซาซินป่าบุกเลนบนอย่างดุขณะที่อะธีน่าเล่นเมจกลาง เดินเกมไวไม่แพ้กัน“พี่แม็กซ์ ขวาล่าง ๆ”อะธีน่าจ้องจอไม่กะพริบ“มันซ่อนพุ่มค่ะ”“เห็นละ”“เข้าเลยมั้ย”“เข้า!”จังหวะต่อมาแม็กซ์พุ่งเข้าไปเปิดไฟต์ทันทีอะธีน่ากดสกิลตามแบบไม่พลาดFirst Blood“โอ๊ย สวย!”แม็กซ์ตบโต๊ะเบา ๆ“เห็นมั้ย เกมมันต้องแบบนี้!”อะธีน่าหัวเราะ“เขาโง่เองค่ะพี่”“พูดดี ๆ”“ก็โง่จริงนี่คะ”“อีสัส”แม็กซ์หลุดขำ“ชอบว่ะ”ตาทั้งคู่ไหลลื่นจนชนะอย่างสวยงามและจบเกมแรกด้วย MVP ฝั่งอะธีน่าแม็กซ์หันมองทันที“อ้าว?”อะธีน่ายิ้มมุมปาก“ขอบคุณที่เป็นบันไดให้หนูนะคะ”“มึงนี่นะ…”“พี่ด่ากล้องอยู่ค่ะ”“เออ ด่าจริง”⸻เกมที่ 2เกมที่สองท
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 23
สายเรียกกลับบ้านอะธีน่ายืนมองเวทีอยู่ได้ไม่นานนักเสียงพิธีกรยังคงดังสลับกับเสียงกรี๊ดของแฟนคลับรอบลานกิจกรรมขณะที่โซลบนเวทียังคงเปล่งประกายราวกับเกิดมาเพื่อแสงไฟโดยแท้จริงเธอเผลอยืนดูอยู่อย่างนั้นอีกครู่หนึ่งโดยไม่ทันรู้ตัวว่าแก้วเครื่องดื่มเย็นในมือเริ่มคลายไอเย็นลงไปแล้วแต่แล้ว—ครืด… ครืด…โทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายของเธอสั่นขึ้นอะธีน่ากะพริบตาเบา ๆก่อนจะละสายตาจากเวทีและหยิบมือถือขึ้นมาดูบนหน้าจอขึ้นชื่อชัดเจนMax 💙เธอเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะกดรับสาย“ว่าไงคะ พี่แม็กซ์”ปลายสายมีเสียงจังหวะคีย์บอร์ดและเสียงพูดคุยเบา ๆ แทรกมาเหมือนเขากำลังจัดอะไรบางอย่างอยู่“อยู่ไหน”คำถามสั้น ๆ ตามสไตล์พี่ชายคนกลางดังขึ้นทันทีอะธีน่าหันมองรอบตัวคร่าว ๆ“อยู่ห้างค่ะ ขี่รถออกมาข้างนอกนิดหน่อย”“ดีเลย”เสียงของแม็กซ์ฟังดูอารมณ์ดีผิดปกติ“กลับบ้านมาได้ไหม วันนี้พี่มีสตรีม”อะธีน่าขมวดคิ้วนิด ๆ“แล้ว?”ปลายสายเงียบไปแป๊บหนึ่งก่อนจะได้ยินน้ำเสียงที่พยายามทำเป็นธรรมดา แต่แอบมีลูกล่อลูกชนอยู่เต็มที่“แล้วพี่จะให้มานั่งเล่นด้วยไง”อะธีน่าหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“หนูเนี่ยนะ”“ใช่”แม็กซ์ตอบทันที“วั
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 22
เช้าวันต่อมาแม้จะนอนไปหลายชั่วโมงแต่อะธีน่ากลับรู้สึกเหมือนไม่ได้พักเลยแม้แต่น้อยภาพกล่องของขวัญสีดำรูปถ่ายของเธอและข้อความจากเบอร์ปริศนายังคงวนอยู่ในหัวไม่ยอมจางเธอไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครในบ้านเมื่อคืนไม่ใช่เพราะไม่กลัวแต่เพราะยังไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วงโดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์ลักพาตัวที่ผ่านมาไม่นานอย่างน้อย…เธออยากมีเวลาคิดด้วยตัวเองก่อนและเพราะแบบนั้นช่วงสายของวันนี้อะธีน่าจึงเลือกทำในสิ่งที่ช่วยให้เธอ “หายใจ” ได้ดีที่สุดออกไปข้างนอกคนเดียวเสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คันโปรดดังขึ้นในลานบ้านอะธีน่าสวมหมวกกันน็อก ปรับสายรัดให้แน่นก่อนจะขี่ออกจากคฤหาสน์ไปอย่างเงียบ ๆลมอ่อนของช่วงสายปะทะใบหน้าช่วยให้ความอึดอัดในอกค่อย ๆ เบาลงทีละนิดเธอไม่ได้ตั้งใจจะไปไหนไกลเพียงแค่อยากขี่รถเรื่อย ๆมองผู้คนมองเมืองและปล่อยให้สมองได้พักจากเรื่องวุ่นวายทั้งหมดสักชั่วโมงสองชั่วโมงสุดท้ายอะธีน่าก็มาจอดที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมืองเธอเดินเข้าไปด้านในแบบเรียบง่ายวันนี้แต่งตัวสบายกว่าปกติ—เสื้อครอปแขนยาวสีเรียบ กางเกงยีนส์เอวสูง รองเท้าผ้าใบผมถูกรวบครึ่งหัวแบบไม่ตั้งใจให้เ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 21
งานทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีอย่างน่าทึ่งหลังจากโชว์จบผู้คนยังคงจับกลุ่มพูดคุยถึงคอลเลกชันของอะธีน่าไม่หยุดทั้งอาจารย์ รุ่นพี่ รุ่นน้อง รวมถึงแขกที่มาร่วมงานต่างพูดถึงผลงานของเธอในทิศทางเดียวกัน“โดดเด่น”“ชัดเจน”“มีภาษาของตัวเอง”หลังลงจากเวทีอะธีน่าแทบไม่มีเวลาได้พักเพื่อน ๆ ต่างเข้ามากอด แสดงความยินดีอาจารย์หลายคนเดินเข้ามาชื่นชมด้วยตัวเองบางคนถึงขั้นขอถ่ายรูปกับเธอและพี่ชายทั้งสามไว้เป็นที่ระลึกบีมในลุค Apollo ยืนถือช่อดอกไม้สีขาวทองอย่างสง่างามแม็กซ์ที่ยังไม่ยอมถอดหมวกสปาร์ตันสีดำออกทั้งหมด กำลังโดนแฟน ๆ ของตัวเองแอบถ่ายไม่หยุดส่วนแจสเปอร์ก็ถูกเพื่อนของอะธีน่ารุมขอเซลฟี่ด้วยความชื่นชอบในลุค Hermesเสียงหัวเราะเสียงชื่นชมกลิ่นดอกไม้แสงแฟลชจากกล้องมือถือทุกอย่างอบอวลอยู่ในช่วงเวลาหลังเวทีนั้นอะธีน่ารับช่อดอกไม้จากซัมเมอร์เป็นช่อที่สามของคืนก่อนจะยิ้มอย่างเหนื่อย ๆ แต่มีความสุข“แกสุดยอดมากจริง ๆ”ซัมเมอร์พูดพลางเขย่าแขนเธอเบา ๆ“ฉันพูดจริงนะ นี่มันไม่ใช่แค่โปรเจกต์จบแล้ว”“ใช่”ริวกิพยักหน้าแรง“นี่มันระดับเอาไปต่อยอดได้เลย”อะธีน่าหลุดหัวเราะเบา ๆ“พอเลยพวกแก เดี๋ยวล
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 20
อะธีน่าเดินกลับมาที่โต๊ะ สีหน้าพยายามนิ่งเหมือนเดิม แต่สายตาของเพื่อน ๆ ที่รู้จักเธอดี… ไม่มีทางมองไม่ออก “อะธีน่า” ริวกิเป็นคนแรกที่สังเกตเห็น “เป็นอะไรปะ หน้าแกดูซีด ๆ” ซัมเมอร์วางตะเกียบลงทันที “ใครมาทำอะไรแกหรือเปล่า” อะธีน่านั่งลง วางมือบนตัก สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนจะตัดสินใจพูดความจริง—แค่บางส่วน “เจอคนรู้จักเก่า” น้ำเสียงเธอเรียบ แต่สั้น “ไม่มีอะไรแล้ว” เพนนีขมวดคิ้ว “รู้จักเก่าแบบไหน” พอร์ชกับเควินสบตากันทันที ชื่อหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของทั้งคู่พร้อมกัน คชาเป็นคนพูดออกมา เสียงต่ำลงกว่าปกติ “…ตั้ม?” อะธีน่าเงยหน้ามอง ไม่ได้ตอบ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ แค่นั้นก็พอแล้ว บรรยากาศบนโต๊ะเงียบไปชั่วครู่ เสียงฉ่าของหมูกระทะยังดัง แต่ไม่มีใครสนใจจะคีบต่อ พอร์ชกำมือแน่น “มันมาทำอะไรแกป่าว” “แค่พูด” อะธีน่าตอบทันที “แล้วก็ไป มีคนช่วยกันไว้” เควินถอนหายใจแรง “แม่ง… ยังไม่เลิกอีกเหรอวะ” ซัมเมอร์เอื้อมมือไปจับแขนอะธีน่า บีบเบา ๆ อย่างให้กำลังใจ “แกโอเคจริง ๆ ใช่ไหม” อะธีน่าพยักหน้า คราวนี้ยิ้มได้จริงขึ้นนิดหนึ่ง “โอเคแล้ว” เธอพูดชัด “ไม่เหมือนเมื่อ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 19
เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คำรามเบา ๆ ก่อนจะดับลงหน้าคณะอะธีน่าถอดหมวกกันน็อก พลางสะบัดผมยาวเล็กน้อยให้เข้าที่วันนี้เธอมาเองไม่มีรถตามไม่มีการ์ดมีแค่เธอ กับมอเตอร์ไซค์คู่ใจการกลับมาใช้ชีวิตปกติอีกครั้งเป็นสิ่งที่เธอตั้งใจเลือกสายตาหลายคู่หันมองไม่ใช่เพราะเธอเป็นน้องสาวใครไม่ใช่เพราะข่าวลือใด ๆแต่เพราะ “อะธีน่า” ในวันนี้มีบางอย่างเปลี่ยนไปนิ่งขึ้นมั่นคงขึ้นและมีออร่าแบบคนที่ผ่านบางอย่างมาแล้วเธอลงจากรถล็อกคอพวงมาลัยอย่างเป็นนิสัยก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วเดินเข้าอาคารเรียน“อะธีน่า!”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังซัมเมอร์โบกมือรัว ๆข้าง ๆ มีริวกิ เพนนี ลดา พอร์ช เควิน และคชาที่เพิ่งเดินมาสมทบ“แกหายไปไหนมาเนี่ย!”ซัมเมอร์ถามทันที“ไลน์เงียบ โทรก็ไม่ติด พวกเราจะไปแจ้งความอยู่แล้วนะ”อะธีน่าหยุดเดินยิ้มบาง ๆ ให้เพื่อน ๆ“ขอโทษนะ”เธอพูดเสียงเรียบ“มีเรื่องนิดหน่อย แต่ตอนนี้โอเคแล้ว”ริวกิมองเธออย่างพินิจก่อนจะพูดขึ้นช้า ๆ“นิดหน่อยของแกเนี่ย… หน้าตาไม่เหมือนนิดหน่อยเลยนะ”อะธีน่าหัวเราะเบา ๆไม่ปฏิเสธแต่ก็ไม่อธิบาย“เอาเป็นว่า วันนี้ฉันสบายดี”เธอพูด“แค่นี้พอ”เพนนียิ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 10
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านบาง ๆ ภายในห้องนอนของอะธีน่าในวันนี้ แทบไม่เหลือเค้าเดิมของห้องพักผ่อนอีกต่อไป โต๊ะเขียนหนังสือถูกดันไปชิดผนัง แทนที่ด้วยโต๊ะตัดผ้า หุ่นโชว์ตั้งเรียงอยู่ใกล้หน้าต่าง ผืนผ้าหลากเฉดสีถูกคลี่วางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ เข็มหมุด กรรไกร สายวัด และแพตเทิร์นกระดาษ กระจาย
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 9
ยามค่ำคืนคลี่คลุมคฤหาสน์หลังใหญ่ของ ตระกูลพิทักษ์วงศ์ แสงไฟสีอุ่นจากเสาโคมหน้าบ้านส่องสว่างเป็นแนว บรรยากาศสงบ แตกต่างจากความคึกคักของเมืองที่เพิ่งจากมา เวลา 20:30 น. อะธีน่าเดินเท้าเข้ามาทางประตูรั้ว กระเป๋าสะพายข้างหนึ่ง ถุงใส่วัสดุสำหรับ Final Project อีกข้าง การเดินทุกก้าวของเธอนั้นมั่น
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 8
อะธีน่ากำลังหยิบเนื้อผ้าที่เลือกไว้ แต่ทันใดนั้นก็พบว่าไม่ได้เตรียมเงินพกมาเพียงพอ โซลซึ่งอยู่ใกล้ ๆ ยื่นมือเข้ามา “เดี๋ยวครับ ผมช่วยจ่ายเองครับ” ก่อนที่อะธีน่าจะทันปฏิเสธ เขากดจ่ายเงินด้วยรอยยิ้มสุภาพ อะธีน่าหยุดชะงักเล็กน้อย “ขะ… ขอบคุณค่ะ พี่โซล” น้ำเสียงของเธอเรียบ แต่แฝงความประหลาดใจ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 7
ชีวิตในมหาวิทยาลัยของอะธีน่า ยังคงเดินไปตามปกติ เช้า—เรียน บ่าย—ทำโปรเจกต์ เย็น—ประชุมงานกลุ่มหรือใช้เวลาอยู่กับเพื่อน ชื่อของเธอไม่ได้หายไปจากบทสนทนาในรั้วมหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่ได้ถูกขยายจนเกินจริง บางคนจำได้ว่าเธอคือ น้องสาวของแม็กซ์ Maxine Gamer บางคนจำได้ว่าเธอคือ ผู้หญิงที่โซ
บางทีคุณอาจจะชอบ
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์163.2K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X130.5K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.7K viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.4K viewsป๊ะป๋าตัวร้ายกับยัยจุ้นจ้าน
จิรณิกา281 viewsขย่มรักวิศวะร้าย
InTheStars82 viewsSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร56 viewsทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy257 views
