Mag-log inShare
บทที่ 24
Petsa ng paglalathala:
2026-04-11 02:16:15เกมที่ 1
“โอเค เกมแรก” แม็กซ์ขยับตัวนั่งตรง “พี่เข้าป่า น้องเล่นเมจ” “ได้ค่ะ” อะธีน่าพยักหน้า “แต่ถ้าพี่โยนเกม หนูไม่แบกนะ” แม็กซ์หันมองทันที “พูดใหม่ดิ” “ถ้าพี่เล่นชิบหาย หนูก็ไม่แบกค่ะ” “ไอ้ฟาย” แม็กซ์หัวเราะลั่น “เปิดมาคือด่าพี่เลยนะ” แชตไหลเร็วขึ้นกว่าเดิม โอ๊ยยย ชอบคู่นี้ พี่น้องบ้านนี้โคตรเรียล น้องสวยแต่พูดแมนมากกกก นี่แหละ น้องสาวพี่แม็กซ์ของจริง เกมแรกเปิดมาได้ไม่ถึงสามนาที แม็กซ์เล่นแอสซาซินป่าบุกเลนบนอย่างดุ ขณะที่อะธีน่าเล่นเมจกลาง เดินเกมไวไม่แพ้กัน “พี่แม็กซ์ ขวาล่าง ๆ” อะธีน่าจ้องจอไม่กะพริบ “มันซ่อนพุ่มค่ะ” “เห็นละ” “เข้าเลยมั้ย” “เข้า!” จังหวะต่อมา แม็กซ์พุ่งเข้าไปเปิดไฟต์ทันที อะธีน่ากดสกิลตามแบบไม่พลาด First Blood “โอ๊ย สวย!” แม็กซ์ตบโต๊ะเบา ๆ “เห็นมั้ย เกมมันต้องแบบนี้!” อะธีน่าหัวเราะ “เขาโง่เองค่ะพี่” “พูดดี ๆ” “ก็โง่จริงนี่คะ” “อีสัส” แม็กซ์หลุดขำ “ชอบว่ะ” ตาทั้งคู่ไหลลื่นจนชนะอย่างสวยงาม และจบเกมแรกด้วย MVP ฝั่งอะธีน่า แม็กซ์หันมองทันที “อ้าว?” อะธีน่ายิ้มมุมปาก “ขอบคุณที่เป็นบันไดให้หนูนะคะ” “มึงนี่นะ…” “พี่ด่ากล้องอยู่ค่ะ” “เออ ด่าจริง” ⸻ เกมที่ 2 เกมที่สอง ทั้งคู่สลับตำแหน่ง อะธีน่าขอเล่น แครี่ ส่วนแม็กซ์เปลี่ยนไป ไฟต์เตอร์ “เกมนี้หนูยิงนะคะ” อะธีน่าขยับข้อมือเบา ๆ “พี่อย่าตายก่อนล่ะ” แม็กซ์เบะปาก “ปากเก่ง” “ฝีมือเก่งกว่าค่ะ” “เดี๋ยวเจอ” เกมนี้เปิดมาไม่สวยเท่าเกมแรก เพราะฝั่งตรงข้ามบุกเร็วและอ่านเกมดี แม็กซ์ตายก่อนในไฟต์แรก อะธีน่าหันไปมองทันที “พี่…” แม็กซ์ยกมือห้าม “ไม่ต้องพูด” “หนูยังไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ” “สายตามึงมันด่าแล้ว” อะธีน่าหัวเราะจนเกือบหลุดจังหวะยิง “เชี่ย ๆ ข้างหลัง ๆ!” แม็กซ์ตะโกนทันที อะธีน่าหันกลับมากดสกิลหนี ก่อนสวนกลับอย่างรวดเร็ว Double Kill “โอ๊ยยยย!” แม็กซ์ลุกครึ่งตัว “สวยชิบหาย!” อะธีน่ากัดยิ้ม “บอกแล้วค่ะว่าอย่าตายก่อน” “เออ ยอมละ เกมนี้น้องแบกจริง” ⸻ เกมที่ 3 พอเข้าตาที่สาม ทั้งคู่เริ่มเข้าขากันมากขึ้นจนแทบไม่ต้องพูดเยอะ แม็กซ์กลับไปเล่นป่า อะธีน่าเล่นเมจอีกครั้ง แต่รอบนี้เป็นเกมที่อีกฝั่งเล่นป่วนหนักมาก “โอ๊ย อีสัส มันมาอีกละ” แม็กซ์สบถ “แม่งล้วงกลางทั้งเกมเลย” อะธีน่าจ้องจอเขม็ง “พี่ เดี๋ยวหนูหลอกมัน” “เอาไง” “ปล่อยให้มันคิดว่าหนูโง่ค่ะ” แม็กซ์หันขวับมอง “อันตรายนะประโยคนี้” อะธีน่าหัวเราะนิดเดียว ก่อนปล่อยตัวเองเดินล่ออย่างเนียน ๆ อีกฝั่งหลงจริง พุ่งเข้ามาเต็มทีม “ตอนนี้แหละ!” อะธีน่าพูดทันที แม็กซ์กับทีมอีกสามคนซ้อนอยู่ในพุ่ม กระโดดออกมาเปิดสวนพร้อมกัน Ace ทั้งห้องเงียบไปครึ่งวินาที ก่อนแม็กซ์จะฟาดโต๊ะดังป้าบ “โอ๊ยยยยยยยยยยยยย!” “สมองงงงงงงงงง!” อะธีน่าหัวเราะลั่นจนตัวงอ “บอกแล้ว!” แม็กซ์หันเข้ากล้องทันที “เห็นมั้ย!” “น้องผมมันไม่ได้มีดีแค่หน้าตานะเว้ย มันมีพิษ!” “พี่แม็กซ์!” ⸻ เกมที่ 4 พอเริ่มเกมที่สี่ บรรยากาศเริ่มหลุดจากคำว่า “สตรีมเกม” ไปเป็น “พี่น้องนั่งด่ากันหน้ากล้อง” เต็มตัว ตานี้อะธีน่าเล่นแครี่อีก แต่ดันโดนซัพพอร์ตฝั่งตรงข้ามตามล้วงไม่เลิก “โอ๊ย รำคาญว่ะ” เธอหลุดบ่น “ตัวนี้แม่งตามหนูทั้งเกมเลย” แม็กซ์หัวเราะ “มันชอบมึงมั้ง” “อย่าพูดแบบนั้นดิ หนูขนลุก” “เอ้า ก็จริง” “พี่มาช่วยเลย!” “กำลังไปไงงงงง” พอแม็กซ์มาถึง ทั้งคู่ก็สวนกลับจนอีกฝั่งแตกยับ อะธีน่าหันไปยิ้มมุมปาก “เห็นมั้ยพี่” “อะไร” “มีหนูแล้วเกมง่ายขึ้นเยอะ” แม็กซ์นิ่งไปแป๊บ ก่อนพยักหน้า “อืม” “อันนี้จริง” อะธีน่าหันมองทันที “อ้าว ยอมง่ายเฉย” “ก็เก่งจริง จะให้เถียงอะไรอีก” คำตอบเรียบง่าย แต่ทำให้แชตแทบแตก โอ๊ยยยย พี่ชายชมแล้ววววว แม็กซ์ soft มากกกกก รักคู่นี้ชิบหายยยย Athena โคตรเท่ อะธีน่าหลุดยิ้มออกมาเงียบ ๆ ก่อนจะหันกลับไปยิงป้อมต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ⸻ เกมที่ 5 เกมสุดท้ายของคืนนี้ ทั้งคู่ตัดสินใจเล่นแบบเอาสนุก แม็กซ์เล่นไฟต์เตอร์สายบ้าบุก อะธีน่าเล่นเมจที่ตัวบางแต่ดาเมจแรง “เกมสุดท้ายละนะ” แม็กซ์พูด “ใครตายก่อนโดนด่า” อะธีน่าพยักหน้า “โอเคค่ะ” ผ่านไปสองนาที อะธีน่าตาย ทั้งห้องเงียบ แม็กซ์หันมามองช้า ๆ อะธีน่ากะพริบตาปริบ ๆ “…หนูโดนรุมห้าคนเลยอา” แม็กซ์พ่นลมหัวเราะแรงมาก “มึงเพิ่งพูดเอง!” อะธีน่าทุบแขนพี่ชายเบา ๆ “แล้วพี่อยู่ไหนล่ะคะ!” “พี่กำลังจะไป!” “ไม่ทันแล้วเว้ย!” “โอ๊ยยยยย ฟังน้องมันดิ!” ตาท้ายกลายเป็นเกมที่เล่นกันแบบขำสุด ตายบ้าง บวกมั่วบ้าง ด่ากันบ้าง หัวเราะบ้าง แต่สุดท้าย— ก็ชนะจนได้ ⸻ หลังจบเกมที่ห้า แม็กซ์เอนหลังพิงเก้าอี้ทันที “โอเค…” เขาถอนหายใจยาว “ครบละ ห้าตาเต็ม” อะธีน่าก็เอนตัวตาม ก่อนยกมือปาดผมที่ตกลงมาข้างแก้มออก “เหนื่อยชิบ…” แม็กซ์หันมามอง “แต่สนุกใช่มั้ย” อะธีน่าหันกลับไปสบตาพี่ชาย ก่อนยิ้มมุมปาก “สนุกค่ะ” แม็กซ์พยักหน้าเบา ๆ ก่อนหันกลับไปทางกล้อง “โอเคครับทุกคน” “วันนี้ก็ประมาณนี้แหละ” “ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันจนจบนะครับ” จากนั้นเขาใช้นิ้วโป้งชี้ไปทางอะธีน่า “แล้วก็ขอบคุณแขกรับเชิญของผมด้วยครับ” อะธีน่าหัวเราะนิดหนึ่ง ก่อนหันไปยกมือไหว้กล้องอีกครั้ง “ขอบคุณทุกคนมากนะคะ” แม็กซ์หันมาพูดแทรกทันที “ถ้าชอบก็ไปกดติดตามน้องด้วยนะ” “พี่!” “เอ้า โปรโมทให้” “ไม่ต้องเลยค่ะ” “เออ งั้นไม่โปรโมทละ” แม็กซ์ยักไหล่ “เดี๋ยวคนเขาตามเอง” อะธีน่าหลุดหัวเราะอีกครั้ง ก่อนที่ในที่สุด สตรีมสามชั่วโมงของคืนนี้จะจบลงอย่างสมบูรณ์ และเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ที่อะธีน่ารู้สึกว่า ตัวเองได้หัวเราะแบบเต็มที่จริง ๆ โดยไม่ต้องระแวง ไม่ต้องคิดมาก และไม่ต้องกลัวว่าใครจะกำลังมองอยู่จากมุมมืดตรงไหน คืนนี้ เธอเป็นแค่ น้องสาวของแม็กซ์ เป็นแค่ อะธีน่า และแค่นั้น… ก็พอแล้ว
Pinakabagong kabanata
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 24
เกมที่ 1“โอเค เกมแรก”แม็กซ์ขยับตัวนั่งตรง“พี่เข้าป่า น้องเล่นเมจ”“ได้ค่ะ”อะธีน่าพยักหน้า“แต่ถ้าพี่โยนเกม หนูไม่แบกนะ”แม็กซ์หันมองทันที“พูดใหม่ดิ”“ถ้าพี่เล่นชิบหาย หนูก็ไม่แบกค่ะ”“ไอ้ฟาย”แม็กซ์หัวเราะลั่น“เปิดมาคือด่าพี่เลยนะ”แชตไหลเร็วขึ้นกว่าเดิมโอ๊ยยย ชอบคู่นี้พี่น้องบ้านนี้โคตรเรียลน้องสวยแต่พูดแมนมากกกกนี่แหละ น้องสาวพี่แม็กซ์ของจริงเกมแรกเปิดมาได้ไม่ถึงสามนาทีแม็กซ์เล่นแอสซาซินป่าบุกเลนบนอย่างดุขณะที่อะธีน่าเล่นเมจกลาง เดินเกมไวไม่แพ้กัน“พี่แม็กซ์ ขวาล่าง ๆ”อะธีน่าจ้องจอไม่กะพริบ“มันซ่อนพุ่มค่ะ”“เห็นละ”“เข้าเลยมั้ย”“เข้า!”จังหวะต่อมาแม็กซ์พุ่งเข้าไปเปิดไฟต์ทันทีอะธีน่ากดสกิลตามแบบไม่พลาดFirst Blood“โอ๊ย สวย!”แม็กซ์ตบโต๊ะเบา ๆ“เห็นมั้ย เกมมันต้องแบบนี้!”อะธีน่าหัวเราะ“เขาโง่เองค่ะพี่”“พูดดี ๆ”“ก็โง่จริงนี่คะ”“อีสัส”แม็กซ์หลุดขำ“ชอบว่ะ”ตาทั้งคู่ไหลลื่นจนชนะอย่างสวยงามและจบเกมแรกด้วย MVP ฝั่งอะธีน่าแม็กซ์หันมองทันที“อ้าว?”อะธีน่ายิ้มมุมปาก“ขอบคุณที่เป็นบันไดให้หนูนะคะ”“มึงนี่นะ…”“พี่ด่ากล้องอยู่ค่ะ”“เออ ด่าจริง”⸻เกมที่ 2เกมที่สองท
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 23
สายเรียกกลับบ้านอะธีน่ายืนมองเวทีอยู่ได้ไม่นานนักเสียงพิธีกรยังคงดังสลับกับเสียงกรี๊ดของแฟนคลับรอบลานกิจกรรมขณะที่โซลบนเวทียังคงเปล่งประกายราวกับเกิดมาเพื่อแสงไฟโดยแท้จริงเธอเผลอยืนดูอยู่อย่างนั้นอีกครู่หนึ่งโดยไม่ทันรู้ตัวว่าแก้วเครื่องดื่มเย็นในมือเริ่มคลายไอเย็นลงไปแล้วแต่แล้ว—ครืด… ครืด…โทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายของเธอสั่นขึ้นอะธีน่ากะพริบตาเบา ๆก่อนจะละสายตาจากเวทีและหยิบมือถือขึ้นมาดูบนหน้าจอขึ้นชื่อชัดเจนMax 💙เธอเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะกดรับสาย“ว่าไงคะ พี่แม็กซ์”ปลายสายมีเสียงจังหวะคีย์บอร์ดและเสียงพูดคุยเบา ๆ แทรกมาเหมือนเขากำลังจัดอะไรบางอย่างอยู่“อยู่ไหน”คำถามสั้น ๆ ตามสไตล์พี่ชายคนกลางดังขึ้นทันทีอะธีน่าหันมองรอบตัวคร่าว ๆ“อยู่ห้างค่ะ ขี่รถออกมาข้างนอกนิดหน่อย”“ดีเลย”เสียงของแม็กซ์ฟังดูอารมณ์ดีผิดปกติ“กลับบ้านมาได้ไหม วันนี้พี่มีสตรีม”อะธีน่าขมวดคิ้วนิด ๆ“แล้ว?”ปลายสายเงียบไปแป๊บหนึ่งก่อนจะได้ยินน้ำเสียงที่พยายามทำเป็นธรรมดา แต่แอบมีลูกล่อลูกชนอยู่เต็มที่“แล้วพี่จะให้มานั่งเล่นด้วยไง”อะธีน่าหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“หนูเนี่ยนะ”“ใช่”แม็กซ์ตอบทันที“วั
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 22
เช้าวันต่อมาแม้จะนอนไปหลายชั่วโมงแต่อะธีน่ากลับรู้สึกเหมือนไม่ได้พักเลยแม้แต่น้อยภาพกล่องของขวัญสีดำรูปถ่ายของเธอและข้อความจากเบอร์ปริศนายังคงวนอยู่ในหัวไม่ยอมจางเธอไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครในบ้านเมื่อคืนไม่ใช่เพราะไม่กลัวแต่เพราะยังไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วงโดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์ลักพาตัวที่ผ่านมาไม่นานอย่างน้อย…เธออยากมีเวลาคิดด้วยตัวเองก่อนและเพราะแบบนั้นช่วงสายของวันนี้อะธีน่าจึงเลือกทำในสิ่งที่ช่วยให้เธอ “หายใจ” ได้ดีที่สุดออกไปข้างนอกคนเดียวเสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คันโปรดดังขึ้นในลานบ้านอะธีน่าสวมหมวกกันน็อก ปรับสายรัดให้แน่นก่อนจะขี่ออกจากคฤหาสน์ไปอย่างเงียบ ๆลมอ่อนของช่วงสายปะทะใบหน้าช่วยให้ความอึดอัดในอกค่อย ๆ เบาลงทีละนิดเธอไม่ได้ตั้งใจจะไปไหนไกลเพียงแค่อยากขี่รถเรื่อย ๆมองผู้คนมองเมืองและปล่อยให้สมองได้พักจากเรื่องวุ่นวายทั้งหมดสักชั่วโมงสองชั่วโมงสุดท้ายอะธีน่าก็มาจอดที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมืองเธอเดินเข้าไปด้านในแบบเรียบง่ายวันนี้แต่งตัวสบายกว่าปกติ—เสื้อครอปแขนยาวสีเรียบ กางเกงยีนส์เอวสูง รองเท้าผ้าใบผมถูกรวบครึ่งหัวแบบไม่ตั้งใจให้เ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 21
งานทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีอย่างน่าทึ่งหลังจากโชว์จบผู้คนยังคงจับกลุ่มพูดคุยถึงคอลเลกชันของอะธีน่าไม่หยุดทั้งอาจารย์ รุ่นพี่ รุ่นน้อง รวมถึงแขกที่มาร่วมงานต่างพูดถึงผลงานของเธอในทิศทางเดียวกัน“โดดเด่น”“ชัดเจน”“มีภาษาของตัวเอง”หลังลงจากเวทีอะธีน่าแทบไม่มีเวลาได้พักเพื่อน ๆ ต่างเข้ามากอด แสดงความยินดีอาจารย์หลายคนเดินเข้ามาชื่นชมด้วยตัวเองบางคนถึงขั้นขอถ่ายรูปกับเธอและพี่ชายทั้งสามไว้เป็นที่ระลึกบีมในลุค Apollo ยืนถือช่อดอกไม้สีขาวทองอย่างสง่างามแม็กซ์ที่ยังไม่ยอมถอดหมวกสปาร์ตันสีดำออกทั้งหมด กำลังโดนแฟน ๆ ของตัวเองแอบถ่ายไม่หยุดส่วนแจสเปอร์ก็ถูกเพื่อนของอะธีน่ารุมขอเซลฟี่ด้วยความชื่นชอบในลุค Hermesเสียงหัวเราะเสียงชื่นชมกลิ่นดอกไม้แสงแฟลชจากกล้องมือถือทุกอย่างอบอวลอยู่ในช่วงเวลาหลังเวทีนั้นอะธีน่ารับช่อดอกไม้จากซัมเมอร์เป็นช่อที่สามของคืนก่อนจะยิ้มอย่างเหนื่อย ๆ แต่มีความสุข“แกสุดยอดมากจริง ๆ”ซัมเมอร์พูดพลางเขย่าแขนเธอเบา ๆ“ฉันพูดจริงนะ นี่มันไม่ใช่แค่โปรเจกต์จบแล้ว”“ใช่”ริวกิพยักหน้าแรง“นี่มันระดับเอาไปต่อยอดได้เลย”อะธีน่าหลุดหัวเราะเบา ๆ“พอเลยพวกแก เดี๋ยวล
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 20
อะธีน่าเดินกลับมาที่โต๊ะ สีหน้าพยายามนิ่งเหมือนเดิม แต่สายตาของเพื่อน ๆ ที่รู้จักเธอดี… ไม่มีทางมองไม่ออก “อะธีน่า” ริวกิเป็นคนแรกที่สังเกตเห็น “เป็นอะไรปะ หน้าแกดูซีด ๆ” ซัมเมอร์วางตะเกียบลงทันที “ใครมาทำอะไรแกหรือเปล่า” อะธีน่านั่งลง วางมือบนตัก สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนจะตัดสินใจพูดความจริง—แค่บางส่วน “เจอคนรู้จักเก่า” น้ำเสียงเธอเรียบ แต่สั้น “ไม่มีอะไรแล้ว” เพนนีขมวดคิ้ว “รู้จักเก่าแบบไหน” พอร์ชกับเควินสบตากันทันที ชื่อหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของทั้งคู่พร้อมกัน คชาเป็นคนพูดออกมา เสียงต่ำลงกว่าปกติ “…ตั้ม?” อะธีน่าเงยหน้ามอง ไม่ได้ตอบ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ แค่นั้นก็พอแล้ว บรรยากาศบนโต๊ะเงียบไปชั่วครู่ เสียงฉ่าของหมูกระทะยังดัง แต่ไม่มีใครสนใจจะคีบต่อ พอร์ชกำมือแน่น “มันมาทำอะไรแกป่าว” “แค่พูด” อะธีน่าตอบทันที “แล้วก็ไป มีคนช่วยกันไว้” เควินถอนหายใจแรง “แม่ง… ยังไม่เลิกอีกเหรอวะ” ซัมเมอร์เอื้อมมือไปจับแขนอะธีน่า บีบเบา ๆ อย่างให้กำลังใจ “แกโอเคจริง ๆ ใช่ไหม” อะธีน่าพยักหน้า คราวนี้ยิ้มได้จริงขึ้นนิดหนึ่ง “โอเคแล้ว” เธอพูดชัด “ไม่เหมือนเมื่อ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 19
เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คำรามเบา ๆ ก่อนจะดับลงหน้าคณะอะธีน่าถอดหมวกกันน็อก พลางสะบัดผมยาวเล็กน้อยให้เข้าที่วันนี้เธอมาเองไม่มีรถตามไม่มีการ์ดมีแค่เธอ กับมอเตอร์ไซค์คู่ใจการกลับมาใช้ชีวิตปกติอีกครั้งเป็นสิ่งที่เธอตั้งใจเลือกสายตาหลายคู่หันมองไม่ใช่เพราะเธอเป็นน้องสาวใครไม่ใช่เพราะข่าวลือใด ๆแต่เพราะ “อะธีน่า” ในวันนี้มีบางอย่างเปลี่ยนไปนิ่งขึ้นมั่นคงขึ้นและมีออร่าแบบคนที่ผ่านบางอย่างมาแล้วเธอลงจากรถล็อกคอพวงมาลัยอย่างเป็นนิสัยก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วเดินเข้าอาคารเรียน“อะธีน่า!”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังซัมเมอร์โบกมือรัว ๆข้าง ๆ มีริวกิ เพนนี ลดา พอร์ช เควิน และคชาที่เพิ่งเดินมาสมทบ“แกหายไปไหนมาเนี่ย!”ซัมเมอร์ถามทันที“ไลน์เงียบ โทรก็ไม่ติด พวกเราจะไปแจ้งความอยู่แล้วนะ”อะธีน่าหยุดเดินยิ้มบาง ๆ ให้เพื่อน ๆ“ขอโทษนะ”เธอพูดเสียงเรียบ“มีเรื่องนิดหน่อย แต่ตอนนี้โอเคแล้ว”ริวกิมองเธออย่างพินิจก่อนจะพูดขึ้นช้า ๆ“นิดหน่อยของแกเนี่ย… หน้าตาไม่เหมือนนิดหน่อยเลยนะ”อะธีน่าหัวเราะเบา ๆไม่ปฏิเสธแต่ก็ไม่อธิบาย“เอาเป็นว่า วันนี้ฉันสบายดี”เธอพูด“แค่นี้พอ”เพนนียิ
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 18
ยามสาย ณ คฤหาสน์ของโซล แสงแดดส่องลงบนสนามหญ้ากว้างหน้าคฤหาสน์ บรรยากาศเงียบสงบเกินกว่าจะคาดคิด ว่าที่นี่เพิ่งผ่านคืนอันตรายมาไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง รถของบีมสตาร์ตเครื่องรออยู่แล้ว อะธีน่าหันไปพยักหน้าให้พี่ชาย ก่อนจะขยับก้าวตามไป “อะธีน่า” เสียงเรียกนั้นทำให้เธอหยุดเท้า หันกลับมา โซลยืนอยู่
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 17
ค่ำคืนเดียวกัน ณ คฤหาสน์ของโซล หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายตลอดทั้งวัน โซลได้จัดห้องนอนอีกห้องหนึ่งให้เธอพัก เป็นห้องว่างที่อยู่ติดกับห้องของเขาพอดี เรียบง่าย สะอาด และปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะหาได้ในตอนนี้ หลังอาบน้ำเสร็จ อะธีน่าเปลี่ยนมาใส่ชุดนอนแขนกุดสีอ่อน ที่เพิ่งแวะซื้อจากร้านเสื้อผ้าเล
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 16
รถตู้สีดำค่อย ๆ เลี้ยวเข้ามาจอดบริเวณข้างถนนสายเดิมสถานที่ที่ทุกอย่างเกิดขึ้นเมื่อคืนยังคงเงียบสงบเหมือนไม่เคยมีเรื่องร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้นคนขับดับเครื่องยนต์การ์ดสี่คนลงจากรถก่อนเป็นอันดับแรกสายตาทุกคู่กวาดมองรอบบริเวณอย่างระมัดระวังโซลก้าวลงมาจากรถตามก่อนจะหันไปหาอะธีน่าที่นั่งอยู่ด้านใน“ล
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 15
ภายในคฤหาสน์พิทักษ์วงศ์บรรยากาศที่เคยสงบเรียบร้อยในทุกเช้าวันนี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนอลิซ—อดีตตำรวจหญิงผู้เด็ดขาด—กำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นใบหน้าสงบนิ่ง แต่แววตาคมกริบราวกับกำลังประเมินสถานการณ์อยู่ตลอดเวลาบีม แม็กซ์ และแจสเปอร์ นั่งอยู่ไม่ไกลทุกคนต่างมีสีหน้ากังว
Maaari mong magustuhan
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.4K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี146.0K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.0K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI104.5K viewsรักนี้สายไป คุณหนูเจียงไม่มีวันให้อภัย
อาอู้16 viewsทาสรัก บำเรอชีกห์
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า17 viewsพ่อของลูกคือผัวบ้า
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ150 viewsรักลับๆ ฉบับสาวเงอะงะ
นินาเนะ42 views
