로그인Dahan-dahang nagkamalay si Red. Ang kanyang mga talukap ay tila bumigat habang ididilat ang mga mata sa loob ng isang silid na nababalutan ng puti at amoy gamot. Hindi pamilyar sa kanya ang paligid. Napahawak siya sa kanyang ulo nang makaramdam ng kaunting pagkahilo.
Anong nangyari? Nasaan ako?
Habang inililibot niya ang kanyang paningin, biglang bumukas ang pinto at iniluwa nito ang isang doktor na nakasuot ng puting coat. “You’re finally awake, Red. How are you feeling? May masakit ba sa katawan mo?” tanong ng doktor habang sinusuri ang kanyang vital signs.
Unti-unting nagbalik sa alaala ni Red ang lahat ng nangyari bago siya nawalan ng malay. Ang bawat eksena ay tila isang masamang panaginip na nagdulot ng pagtulo ng kanyang mga luha. Kahit na nasasaktan siya sa pagtrato ni Sebastian, hindi niya pa rin maiwasang mag-alala para dito, lalo na’t alam niyang niloloko lamang ito ni Sue.
“Yesterday, your helper rushed you to the hospital after you suffered significant blood loss. Mabuti na lamang nadala ka rito kaagad bago pa maubos ang dugo mo,” nag-aalalang sambit ng doktor.
Nakaramdam si Red ng kirot sa dibdib. Si Yaya Baby ang nagdala sa kanya? Umaasa siya, kahit katiting, na si Sebastian ang gumawa noon.
“Despite the blood loss, your baby is still alive. Ligtas siya at malakas ang kapit sa'yo. Masigla ang anak mo. We need to closely monitor your condition and might need to consider a blood transfusion to stabilize your condition and provide adequate oxygen to the baby.”
Halos hindi makapagsalita si Red. Anong baby? Sinasabi ba nitong buntis siya?
“N-Nagkakamali po yata kayo. Hindi po ako buntis. I mean... hindi ako mabubuntis,” sagot ni Red. Mayroon siyang Polycystic Ovary Syndrome (PCOS), ang dahilan kung bakit hirap silang magkaanak ni Sebastian sa loob ng tatlong taon.
Ngunit ngumiti lang ang doktor. “I have conducted some tests, and based on the results, I can confirm that you are currently in your first trimester of pregnancy. Sigurado akong buntis ka, iha. May bata sa tiyan mo.”
Gulong-gulo ang utak ni Red. Gusto niyang maniwala, pero natatakot siyang umasa muli gaya ng nakaraang dalawang beses na nauwi lang sa wala. Matapos magpaliwanag ng doktor tungkol sa button na dapat niyang pindutin kung may kailangan siya, iniwan na siya nito.
Kinaumagahan, napagpasyahan ni Red na umuwi. Maayos na ang lagay niya at ng baby ayon sa doktor. Natapos ang buong araw kahapon nang walang kahit isang anino ng kanyang pamilya o ni Sebastian na dumalaw sa kanya.
“You need to take good care of yourself. Ang mga bilin ko sayo, ang mga bawal. Tandaan mo, dalawang buhay na ang dinadala mo. Maiingatan mo lang ang bata, kung iingatan mo ang sarili mo,” paalala ng doktor bago siya lumisan.
Napahawak si Red sa kanyang tiyan. Magbabago kaya ang isip ni Sebastian kung malalaman nito ang tungkol sa kanilang anak? Ngunit naisip niya, magkakaanak din ito kay Sue. Napatingin siya sa kanyang wristwatch. Mag-aalas kwatro pa lang ng hapon. Napagpasyahan niyang dumiretso sa opisina ni Sebastian para ibalita ang tungkol sa kanyang pagbubuntis.
“Magandang hapon po, Madam,” bati ng security guard sa Rosell Enterprise. Kilala siya rito bilang pinsan ng boss. Tatlong taon na silang kasal, ngunit kailanman ay hindi iyon isinapubliko ni Sebastian.
Pagsakay niya sa elevator, narinig niya ang usapan ng dalawang empleyada.
“Narinig mo na ba ang balita? Ikakasal na daw si Sir Sebastian.”
Halos magpintig ang mga tenga ni Red. Hindi pa sila divorced, pero bakit may mga bali-balita nang ganito?
“And who’s the lucky girl? Napakaswerte naman niya dahil si Sir Sebastian ang mapapangasawa niya,” tanong ng isa.
“I’m not sure about the name but it sounds like Sue. Galing din daw sa mayamang pamilya. At matagal na raw kakilala ni Sir Sebastian.”
Naipikit ni Red ang kanyang mga mata habang kinakagat ang labi upang pigilan ang mga luha. Wala siyang ibang ginawa kundi mahalin ang kanyang asawa, pero bakit ganito ang natatanggap niya?
Pagkarating sa tenth floor, pinahid niya ang kanyang mga luha at tinungo ang opisina ni Sebastian. Nadaanan niya ang sekretarya nito na si Alex, ang kaisa-isang tao na nakakaalam ng tungkol sa kanilang kasal.
“Red? What brings you here?” tanong ni Alex.
“I’m here to talk to Sebastian. Nandito pa ba siya?” pilit na ngiti ni Red. Hindi niya gustong mag-alala ang kaibigan. Tumuloy siya sa loob ng opisina matapos iwan si Alex.
“Anong ginagawa mo dito?” bungad ni Sebastian sa kanya na may salubong na mga kilay. Hindi ito masaya na makita siya.
Naupo si Red sa sofa. “I have something to tell you. Can you spare me a moment? Hindi rin ako magtatagal. Kunting oras lang ang hinihingi ko.”
Ngunit bago pa man niya masabi ang tungkol sa baby, tumayo si Sebastian at kinuha ang isang brown envelope sa mesa nito. Pabagsak itong inilapag ni Sebastian sa harap niya.
“Care to explain to me these? Ano ang mga ito?”
Naguguluhan man, binuksan ni Red ang sobre. Halos tumayo ang kanyang mga balahibo nang makita ang mga litrato sa loob.
Paanong nangyari ito?
“For three years? Ngayon mo pa talagang naisipang magloko, Red?” galit na sigaw ni Sebastian.
Nanginginig ang mga kamay ni Red habang tinitingnan ang mga litrato. Bigla niyang naalala ang usapan ni Sue sa telepono noong isang araw. Ito na nga ang planong sinasabi nito, ang galitin si Sebastian lalo sa kanya.
“No, Sebastian! Please listen to me,” napatayo siya at hinawakan ang kamay ng asawa. “It was Sue’s scheme. Siya ang may kagagawan niyan. Gusto niya akong sirain sa'yo. Hindi siya katulad ng iniisip mo. I was drugged that night and when I woke up—”
Isang malakas na sampal ang nagpatigil sa kanyang paliwanag.
“Tama na! Ayaw ko marinig ang kasinungalingan mo. Sapat na ang mga litrato na ito para patunayan ang ginawa mo. Huwag mo ibaling sa iba ang kasalanang ginawa mo!” diring-diri itong nakatingin sa kanya. “Itong tatandaan mo, you won’t receive any financial support from me after the divorce. Your family is at stake, so don’t hold me responsible if something unfortunate happens to your family’s business. Magdudusa ka, magdudusa kayo.”
Napahagolhol na lang si Red. Hindi niya alam kung paano sasabihin ang tungkol sa anak nila dahil sa puntong iyon, kahit anong sabihin niya ay hinding-hindi na maniniwala si Sebastian sa kanya.
Nang dahan-dahang idilat ni Red ang kanyang mga mata, ang kanyang paningin ay lumingon sa buong silid, pinagmamasdan ang hindi pamilyar na paligid. Nag-adjust ang kanyang paningin sa liwanag, at naging malay siya sa isterilisadong kapaligiran na bumabalot sa kanya. Ibinaling niya ang kanyang tingin sa kanyang kamay at napansin ang malinaw na plastic tubing na patungo sa isang bag ng fluid.“I’m glad you’re finally awake. You’ve been receiving IV fluids and medications to support your body’s needs while you were comatose for six months. It’s a standard procedure to ensure your well-being and aid in your recovery.” Paliwanag ng doctor na nakatayo sa gilid niya.Napatitig si Red sa doctor at hindi pa makapagsalita, pilit niyang inaalala ang nangyari sa kanya.The doctor gently placed a hand on Red’s arm, his touch conveying both care and professionalism. “I’m going to check your condition and monitor your vital signs,” sabi nito. “I just want to ensure that you’re stable and responding w
Umuwi si Red sa bahay pagkatapos siyang iwan ni Sebastian sa opisina nito. She was expecting na uuwi siya dito, pero mukhang wala na siyang balak na magpakita pa sa kanya.Sino ba naman ang gugustuhing makita ang asawa niya pagkatapos malaman na nagtaksil ito?Pumasok siya sa kanilang kwarto at nagsimulang mag-impake ng kanyang mga gamit. Gusto niyang magpakalayo muna habang magulo pa ang utak ni Sebastian. Kailangan nitong kumalma muna para pakinggan siya dahil alam ni Red na labis na nakapagpagalit kay Sebastian ang mga litratong ipinakita nito sa kanya kanina. Saka na lang niya kakausapin ang asawa kapag maayos na ang lahat.Abala siya sa pag-aayos ng mga gamit nang bigla siyang makarinig ng malakas na kalabog sa sala. “Red, nasaan ka?!”Napatayo siya nang marinig ang sigaw ng kanyang Mom. Kaagad niyang tinungo ang sala at bumungad sa kanya ang kanyang ina, kasama ang kapatid niyang si Guia.“A-Ano po ang ginagawa—”Hindi pa siya nakapagsalita nang tapos nang bigla siyang nilapitan
Dahan-dahang nagkamalay si Red. Ang kanyang mga talukap ay tila bumigat habang ididilat ang mga mata sa loob ng isang silid na nababalutan ng puti at amoy gamot. Hindi pamilyar sa kanya ang paligid. Napahawak siya sa kanyang ulo nang makaramdam ng kaunting pagkahilo.Anong nangyari? Nasaan ako?Habang inililibot niya ang kanyang paningin, biglang bumukas ang pinto at iniluwa nito ang isang doktor na nakasuot ng puting coat. “You’re finally awake, Red. How are you feeling? May masakit ba sa katawan mo?” tanong ng doktor habang sinusuri ang kanyang vital signs.Unti-unting nagbalik sa alaala ni Red ang lahat ng nangyari bago siya nawalan ng malay. Ang bawat eksena ay tila isang masamang panaginip na nagdulot ng pagtulo ng kanyang mga luha. Kahit na nasasaktan siya sa pagtrato ni Sebastian, hindi niya pa rin maiwasang mag-alala para dito, lalo na’t alam niyang niloloko lamang ito ni Sue.“Yesterday, your helper rushed you to the hospital after you suffered significant blood loss. Mabuti
"Ma'am Red, nariyan na po si Sir Sebastian sa ibaba," humahangos na pumasok sa kwarto ni Red ang kasambahay.Dalawang araw na hindi umuuwi ang asawa niyang si Sebastian sa bahay nila. Kapag tinatawagan naman niya ang assistant nito, parating sinasabi na nasa business trip daw si Sebastian.Pero hindi naniniwala si Red. Alam niya ang totoo, pero pinili niya lang magbulag-bulagan. Umaasa kasi siyang maisasalba pa niya ang kasal nila."Initin mo ang ulam sa ref. Tiyak na maghahanap siya ng pagkain—""Ma'am..." pinutol ng kasambahay ang sasabihin niya at napakamot ito sa ulo. Bakas sa mukha nito na may gustong sabihin, pero nag-aalangan."Sabihin mo, ano yun?""M-May... kasama po siyang babae," mahinang sumbong ng kasambahay.Parang binuhusan si Red nang malamig na tubig sa ulo. Hindi basta-basta mag-uuwi ng babae sa bahay nila ang asawa niya.Napalunok siya bago tumayo mula sa kama. Nanginig ang mga tuhod niya sa kaba, pero napatuloy pa rin siyang naglakad pababa ng hagdan.Bumungad sa k







