Chapter 6

Pagkababa nina Red at ng kanyang kambal sa eroplano, sinalubong sila ng mabilis na daloy ng mga tao.

Sa gitna ng abalang pulutong, biglang hinila ni Erin ang manggas ng kanyang ina, at bakas sa mukha nito ang pagmamadali. "Mom, I really need to pee," bulalas nito.

Mabilis na nalinga si Red sa paligid para maghanap ng mga restroom sign. "Nelson, mauna na kayo ni Eros sa kotse. Susunod na lang kami ni Erin."

"Sige po," sagot ni Nelson habang bitbit ang luggage, hawak niya sa kabilang kamay si Eros at saka umalis.

Matiyagang naglakad si Red para hanapin ang restroom. Ilang taon na rin kasi ang nakalipas noong huli siyang makapunta rito sa airport. Marami ang nagbago at masyadong malawak ang airport dahilan para mahirapan siya sa pasikot-sikot at maghanap sa hinahanap niya.

"Diretsuhin mo lang po iyan, at sa may bandang dulo, lumiko lang kayo sa kanan at makikita niyo ang restroom." Sagot ng isang security guard na napagtanungan niya.

"Thank you."

Mabilis nilang tinahak ang direksyon na sinabi ng guard, at kalaunan ay narating na rin nila ang sinasabing restroom. "No need to help me, mom. I can handle this." Ani Erin nang balakin ni Red na samahan siya sa loob ng cubicle.

"Okay, take your time."

Naiiling si Red at hindi maitago ang ngiti. Hindi niya maiwasang mapagtanto kung gaano kabilis lumaki ang kanyang mga anak.

Sino ang mag-aakala na ang Erin na palaging umiiyak kapag walang kasama sa banyo ay gusto nang mapag-isa at ayaw magpasama?

Habang naghihintay, napagpasyahan din ni Red ang pumasok sa isa pang cubicle nang maramdaman niyang parang puputok na rin ang kanyang pantog. Malayo pa naman ang byahe nila dahil doon sila uuwi ngayon ng mga bata sa Villa ng lola niya sa Nueva Ecija.

"Hey! Where the hell are you looking!?" Napapitlag si Red sa gulat nang bigla siyang makarinig ng sigaw mula sa labas. "Hoy, bata! Alam mo ba kung gaano kamahal ang suot kong marni boots?"

Naiiling na lamang siya habang pinapakinggan ang nangyayari sa labas. "How rude. Kahit bata papatulan," bulong niya saka inayos ang suot na trousers para makalabas na rin.

"I-I'm.. sorry, I didn't mean to bump into you po..."

Nanlaki ang mga mata ni Red nang marinig ang kanyang anak. Marahas niyang binuksan ang pinto ng cubicle at nilapitan si Erin na mangiyak-ngiyak habang nakatitig lang sa babaeng sumigaw sa kanya. "Are you okay?" Kitang-kita niya kung paano ito manginig sa takot. Hindi sanay ang anak niya na sinisigawan ito. "Ano bang ginawa ng anak ko para sigawan mo siya nang ganoon?" Bumaling si Red sa babaeng nang-away sa anak.

Walang sino man ang pwedeng sumigaw-sigaw sa anak niya at api-apihin ito.

"R-Red?" Halos natuod ang babae sa kinatatayuan at tinakpan pa ang nakaawang na bibig dahil sa gulat.

Kahit si Red ay nagulat din nang makita na si Sue pala ang kaaway ng anak niya. Akalain mo nga namang pagkalipas ng limang taon, kung kailan pa siya ulit nakabalik ng Pilipinas ay magpapakita ang babaeng sumira sa buhay niya dati. Si Sue na dating kabit ng ex-husband niyang si Sebastian at ngayon ay pumalit sa trono niya bilang may-asawa.

"Ang tanda mo na para pumatol sa bata," hindi pinahalata ni Red na nagulat din siya sa muli nilang pagkikita.

Ang alam nilang lahat ay patay na siya, at papanindigan niya iyon. Hindi siya pwedeng magpadala kay Sue dahil oras na malaman ng ex-father-in-law niya na buhay pa rin siya hanggang ngayon, ay baka ipadispatcha na naman siya at madamay ang kambal niya. Pinagtangkaan na siya dati dahil gusto ng ama ni Sebastian na mawala na siya, kaya hindi malabong gawin ulit iyon sa kanya.

"Ano? Hindi ka makapagsalita? Bakit parang nakakita ka ng multo?" Pagak na napatawa si Red nang makita ang takot na takot na ekspresyon na nakapaskil sa mukha ni Sue.

"H-How? I-I mean... y-you were found d-dead, five years ago?" Nagkanda-utal-utal na ito na para bang hirap pang sabihin ang buong salita.

"I must be insane. Why do I keep seeing things? She's gone dead! Bakit ayaw pa niyang lumagay sa tahimik?" Tumingin pa ito sa salamin at kinusot ang mga mata. Nang makita niyang nakatayo pa rin si Red sa kanyang likuran ay kaagad siyang naghilamos.

Napangisi naman si Red sa nakikita. Inaakala siguro nito na nakakita ito ng multo, aniya sa kanyang isip. Mas lalo siyang napangisi nang may maisip siyang magandang plano.

"Why do you claim that a person is already dead when they're still alive? Alam mo bang pwede kitang akusahan sa pagbibintang na patay na ang taong buhay pa?" Hirit niya dahilan para mapasigaw si Sue habang tinatakpan ang magkabilang tainga.

"Tara na," binuhat niya ang kanyang anak at lumabas ng restroom na may nakakalokong ngisi.

Sa pagkakataong ito, siya ang nanalo laban kay Sue.