LOGINPaglabas ng banyo ni Ruby ay kaagad niyang nakita si Erika na nakasandal sa pader at mukhang hinihintay siya. Nang makitang lumabas siya ay kaagad na itong lumapit sa kaniya at hinawakan ang braso niya bago siya nito hinila paakyat sa taas. Ang mga mata nito ay nag-aapoy sa galit habang nakatingin sa kaniya.
“Alam mo, hindi ko alam kung anong nakita sayo ni Daddy at bakit niya ipinagpipilitang ipakasal ka kay Kuya e ang pangit mo naman. Hamak na mas maganda sayo si ate Wendy kaya hindi nakakapagtaka kung bakit sukang-suka din si Kuya sa pagmumukha mo!” Hindi lang ang mga ito ang nagsabing pangit siya sa, maraming tao na ang nagsabi ng salitang iyon sa kaniya kaya sanay na siya. Isa pa, siya rin naman ang may gawa nun sa sarili niya kaya wala siyang pakialam kahit na anong sabihin pa ng mga ito sa kaniya. Ngumiti siya rito. “Kung ganun naman pala, bakit hindi mo na lang kumbinsihin ang iyong ama na kanselahin na ang engagement na ito?” Nakita niya ang pagtatagis ng mga bagang nito bago siya bago sila tumigil sa isang silid. “Ito ang magiging silid mo ngayong gabi.” sabi nito sa kaniya. Sa isip isip ni Erika, kapag pumasok ang pangit na babae sa silid na iyon ay baka tuluyang hindi matuloy ang engagement ng kapatid niya rito. Isa pa, ang silid na iyon ay ang magiging silid ng kanilang tiyuhin na si Zach at kapag nakita nito sa loob ang babae ay tiyak na hindi nito iyon palalampasin. Ang isipin pa lang na makakatikim ito ng katatakot-takot na mga salita mula sa tiyuhin niya ay halos maging masaya na siya. Binuksan niya ang pinto at biglang itinulak ito papasok si Ruby. ini-lock niya ang pinto mula sa labas para hindi ito makalabas bago siya ngumiti, tingnan lang natin ngayon ang galing mong babae ka. ****** Hindi makapaniwalang napatitig si Ruby sa pinto, sinubukan niyang buksan iyon ngunit sarado ito. Nagdilim ang kanyang mga mata. Nang ilibot niya ang kanyang tingin sa loob ng silid ay napansin niya kaagad ang nakasarang pinto ng banyo at mula doon ay maririnig ang lagaslas ng tubig, tanda na may tao sa loob. Samantala, mabilis na tumalikod si Erika para hanapin ang kapatid niya. Kailangan niyang magmadali. Mabuti na lang at nakita niya rin naman kaagad ang kapatid niya, “Kuya, kuya! Nakita ko si Ruby at… at…” Naging madilim ang mga mata nito kaagad nang marinig ang pangalang binanggit niya. “Wala akong pakialam sa babaeng iyon kahit na mamatay pa siya.” tatalikod na sana ito ngunit pinigil niya ito. “Nakita ko siyang pumasok sa kwarto ni Tito! Mukhang plano niyang akitin si Tito kaya kailangan mo siyang mahuli sa akto!” Napuno ng dilim ang mukha nito bago naglakad paakyat. “Desperada talaga ang babaeng iyon!” nakakuyom ang mga kamay nitong sabi habang naglalakad. Sumunod siya kaagad dito. ***** Biglang tumigil ang lagaslas ng tubig sa banyo a kasunod nito ay ang pagbukas ng pinto. Napatingin siya rito at nakita ang lalaking nakatapis lang ng tuwalya sa ibabang bahagi ng katawan nito. Napalunok siya at nag-iwas ng tingin mula rito. Hindi niya kayang tingnan pa ang perpektong pangangatawan nito. “I-ikaw pala Tito…” halos mautal-utal na sabi niya dahil hindi niya akalain na ito pala ang nasa loob ng banyo. Kaya pala, talagang sinadya ng lalaking iyon na ikulong siya sa silid na ito. Malamig ang mga matang tumingin ito sa kaniya. “Anong ginagawa mo rito?” malamig ang boses na tanong nito sa kaniya. Hindi siya nakasagot kaya nagpatuloy ito. “Ganun na ba kalakas ang loob mo para gawin ulit ang ginawa mo kagabi? At talagang dito pa kung saan ay napakaraming matang nakatingin?” puno ng panunuya ang mga matang nakatingin sa kaniya. Halata sa mga mata nito na iniisip nitong sinadya niyang pumasok sa loob ng silid nito para akitin ito na para bang isang babaeng gold digger. Sinalubong niya ang mga mata nito. “Sa tingin mo ba talaga ay ganun na ako katapang Tito? Hindi ako ang may pakana nito, isa itong trap.” sagot niya na totoo naman. “Sa tingin mo ay maniniwala ako sayo?” Napakuyom ang mga kamay niya. “Subukan mong buksan ang pinto para maniwala ka, inilock ng magaling mong pamangkin ang pinto mula sa labas pagkatapos nila akong itulak dito papasok.” Para maniwala ito ay mabilis niyang inilagay ang kamay sa pinto at binuksan ito, isang click ang narinig nila. Namilog ang kanyang mga mata. Ang kaninang naka-lock na pinto, ngayon ay bukas na. Malamig na tiningnan siya ng lalaki. “Nice acting.” komento nito. Napahiya siya sa totoo lang pero paano niya ipapaliwanag rito ang totoo? Alam niya na sa mata nito ay katawa-tawa siya. “Kung ayaw mo akong paniwalaan, wala akong magagawa.” sabi niya at akmang aabutin na sana ang seradura ng pinto nang mula sa likod niya ay hinila siya ng lalaki paatras at ito ang humakbang sa harapan niya upang harangan ang pinto. “At sinong nagsabi sayo na pwede kang umalis ng hindi ko sinasabi?” Halos maliit lang ang espasyo sa pagitan nila ng lalaki. Napatingala siya rito, mula sa kinatatayuan niya ay kaagad niyang naamoy ang mabangong amoy ng ginamit nitong sabon maging ang mabangong hininga nito. Bumaba ang kanyang mga mata sa adam’s apple nito an nag-umpisa ng tumaas baba. Sa halip na matakot ay dahan-dahang kumurba ang isang ngiti sa labi niya. “Gusto ko ng lumabas pero ayaw mo akong paalisin, don’t tell me Tito nahihiya ka lang aminin na interesado ka sa akin dahil sa nangyari sa atin kagabi?” panunukso niya rito. …Nang humapon ay muling sinubukan ni Ruby na tawagan si Mr. Lozano at nang mga oras na iyon sa wakas ay nag-ring na ang cellphone nito at sa sumunod na sandali ay sinagot na nito ang tawag. “Yes?” iyon ang kaagad na bumungad sa kaniya. “Oh, it's you Ruby. Bakit ka napatawag? Ayaw mo pa rin bang sumuko?” “Mr. Lozano, hindi ba at nakapag-usap na tayo ng maayos kagabi? Pumayag ka ng pirmahan ang kontrata pero bakit ngayon at tumanggi ka na naman?” “Ah iyon ba? Well, fine sige. Pero hindi ako pwede ngayon dahil busy ako.” mabilis na sagot nito sa kaniya.“Kailan ka pwede Mr. Lozano? Kahit na ako na mismo ang pumunta sayo mapirmahan lang ito.” sagot niya. Hindi siya papayag na hindi nito mapirmahan iyon.Sandali itong natahimik bago tuluyang sumagot. “Okay, sige. Mamayang gabi ay pwede ako.” sabi nito sakaniya. “Walang problema sa akin Mr. Lozano basta sabihin niyo lang sa akin kung saan ay pupunta ako dala ang kontrata.” Nang magkasundo silang dalawa ay nagpaalam na ito at hindi nagtag
“Hindi mo na nga nagawang papirmahin si Mr. Lozano ay may gana ka pa talagang iganyan ang kapatid mo!” muling sigaw nito sa kaniya. Kung tutuusin ay wala talaga silang pinagkaiba ni Missy kaya nga magkaibigan silang dalawa e.“Wala kayong dapat alalahanin tungkol diyan. Akong bahala, papipirmahin ko siya.” kalamado pa ring sagot ni Ruby rito.Nagtagis ang mga bagang nito. “Bibigyan kita ng dalawang araw pa at kung hindi mo magawa, magpasensyahan na lang tayong dalawa Ruby.” Nagkibit balikat lang si Ruby. “Walang problema.” sabi niya at tumalikod na para lumabas ng opisina ng ama.Samantala, bigla namang humawak si Amelia sa balikat ng ama at ngumuso. “Dad, bakit hindi mo man lang siyang pinagalitan? Baka mamaya ay sinadya niya talagang hindi papirmahan si Mr. Lozano at wala siyang pakialam kung malugi man ang kumpanya. Isa pa, alam niyo naman na noon pa lang ay gusto na talaga niya itong pabagsakin hindi ba? Baka mamaya kaya niya ginagawa ang lahat ng ito ay para gumanti sa inyo at
Pagkatapos maluto ng niluluto ni Missy ay mabilis itong naghain at sabay silang dalawang kumain. Nang matikman niya ang niluto nito ay napangiti na lang siya at napuno ng kislap ang kanyang mga mata na nagsalita. “Masasabi ko na kung sinuman talaga ang mapapangasawa mo ay napakaswerte, napakasarap mong magluto!”Umingos lang naman si Missy sa aniya. “Tumigil ka nga sa pambobola mo Ruby.” sabi nito sa kaniya.Nagsalubong ang mga kilay niya. “Tapos ka na ab asa ginagawa mo kaya lumabas ka na sa lungga mo?” biglang tanong niya. Kapag kasi sobrang busy nito ay palagi lang itong nakakulong sa silid nito at hindi lumalabas. Bukod pa doon ay hindi man lang nito hawakan ang cellphone dahil talagang naka-focus ito sa ginagawa.Nang mabanggit niya iyon ay bigla na lang itong napanguso at masama ang tingin na ipinukol sa kaniya. “Grabe ka na talaga Ruby, parang hindi mo ako kaibigan ah?” sabi nito na may halong pagtatampo ang boses. “Bakit hindi mo man lang ako inimbitahan sa engagement party mo
Pagkatapos niyang ayusin ang sarili niya ay lumabas siya ng banyo at doon pa lang sa labas nito ay nakita na niya kaagad ang isang lalaking nakatayo doon at mukhang hinihintay siya. Ilang sandali pa ay inabot nito sa kaniya ang isang mainit na kape para daw sa hangover niya. Kaagad na napakunot ang noo niya ng wala sa oras. “Sino ang nag-utos sayo na bigyan ako ng kape? Si Tito Zachary ba?”Sa halip na sumagot ay ngumiti lang ito sa kaniya kaya kahit na hindi nito sinagot ang tanong niya ay alam na niya kaagad kung sino ang nag-utos na bigyan siya ng kape. Ilang sandali pa ay kinuha niya ang kape at bumalik sa silid kung nasaan niya iniwan ang lalaki ngunit hindi na niya ito naabutan pa doon. “Nasaan na siya?” muli niyang tanong sa lalaki ngunit nagkibit balikat lang ito sa kaniya. Tanging ang mga tauhan na lang ng hotel ang naabutan niya doon at naglilinis ng silid, wala na ang lalaki. Kesa mag-ubos pa siya ng kanyang oras para hanapin ang lalaki ay mabilis niyang inubos ang laman
Natigilan si Ethan nang marinig niya ang boses na iyon. Hindi siya pwedeng pagkamali, tinig iyon ng kanyang tiyuhin hindi ba? Pero paanong nandito ito at kasama ni Ruby? Hindi kaya… Biglang tumayo ang lalaki sa likod at hinawi si Ruby na nakatayo sa kanyang harapan. Nang tuluyan niyang makita ang mukha ng kanyang tiyuhin ay halos malamig ang buo niyang katawan. Kahit na saang lugar o saang anggulo niya ito tingnan ay mayroon itong nakakatakot na awra. May malalamig itong mga mata na akala mo ay mangangain ng buhay anumang oras.Bigla siyang napaatras ng hindi niya namamalayan na para bang nakakita siya ng isang multo. Hindi siya makapaniwalang napatingin sa taong nakatayo sa kanyang harapan. “Tito? An-anong ginagawa mo rito?” halos nauutal niyang tanong dito.Ang mga mata nito ay kumislap sa medyo madilim na silid. “Ikaw ang dapat kong tanungin, anong ginagawa mo rito?” balik nitong tanong sa kaniya. “A-ako?” halos hindi alam ni Ethan kung anong isasagot niya rito ng mga oras na iy
Totoo naman ang sinabi ni Ruby dahil ilang beses ng sinabi ni Ethan sa kaniya na napakapangit niya. Iyon naman talaga ang gusto niya, yung tipong walang magkakagusto sa kaniya dahil sa mukha niya. Hindi niya akalain na kahit na ganun ang itsura niya kaninang nagpunta sa lugar na iyon ay makukuha pa rin siyang pag-interesan ng lalaking iyon. Sana pala ay mas pinapangit niya pa ang sarili niya kung alam niya lang na ganun din pala ang mangyayari. “Alam mo naman na ikaw ang nobya ni Ethan hindi ba?” muling paalala sa kaniya nito. Malamig pa rin ang mukha nitong nakatingin sa kaniya. “Syempre ay hindi gugustuhin ng kahit na sino sa pamilya na ang babaeng magiging manugang nila ay napakalikot pagdating sa lalaki.” Hilaw na tumawa si Ruby nang marinig niya ang sinabi nito. “So iyon ang iniisip mo Tito? Kaya ako nagpunta dito ay para maghanap ng dahilan para maputol ang relasyon namin ni Ethan?” Nagtagis ang mga bagang nito ngunit hindi din ito sumagot at dahil dito ay malinaw niyang nala







