Kabanata 3

Naging madilim ang mukha ng lalaki ngunit anong magagawa niya? Hindi siya nito pwedeng sisihin lalo na at ito ang pumasok doon ng kusa. Lumapit siya rito at bumulong. “Bakit hindi ka na lang muna magtago doon?” mahina niyang mungkahi dito at itinuro ang isang cabinet. Pwede itong magtago sa side nito. 

Nabasa niya kaagad ang ekspresyon nito. “Hindi ka pwedeng lumabas dahil ano na lang ang sasabihin ng mga tao? O gusto mo akong tulungan na hindi matuloy ang engagement na ito?” tanong niya na may kalahating ngiti.

“Ruby? May kasama ka ba diyan?” muling tanong ni Wendy mula sa labas.

Kitang-kita niya ang pagtatagis ng mga bagang nito ngunit sa huli ay mabilis din naman itong sumunod sa suhestiyon niya kahit na labag pa ito sa loob nito. Nang masiguro niyang nakapagago na ang lalaki ay binuksan niya ang pinto kung saan ay agad na nalukot ang mukha niya nang makita ang babaeng nakatayo sa harapan niya. 

Gusto niyang matawa dahil sa itsura nito. Ni hindi man lang ito nag-abalang itago ang mga markang iniwan ni Ethan sa katawan nito sa halip ay mas inilalantad pa yata nito iyon. Ngumiti ito sa kaniya bago siya sinuyod ng tingin. “Bagay na bagay sayo ang suot mo.” puno ng inggit ang mga matang nakatitig sa kaniya. 

Tinaasan niya lang ito ng kilay at ni hindi man lang sinuklian ang ngiti. “Anong kailangan mo?” walang ekspresyon ang mukha niyang tanong dito.

Biglang sumeryoso ang mukha nito. “Hindi na ako mag papaligoy-ligoy pa Ruby, alam mo naman siguro kung ano ang pinagdaanan ko kaya please, nakikiusap ako sayo huwag mong ituloy ito.” 

Napangiti siya at malamig na tiningnan ang babaeng minsan na niyang itinuring na parang sarili niyang kapatid. “Hindi ko akalain na magkakaroon ka ng lakas ng loob para sabihin sa akin yan, Wendy.” 

Dahan-dahan itong lumuhod sa harapan niya. “Please Ruby, si Ethan na lang ang natitira sa akin kaya huwag mo na siyang agawin pa sa akin…” ang mga mata nito ay nag-umpisa ng magtubig habang nakatingin sa kaniya. Kaawa-awa ito ngunit wala siyang awang maramdaman habang nakatingin dito.

Ilang sandali pa ay isang sigaw ang narinig niya. “Wendy!” mabilis na hinila ni Ethan patayo ang babae na akala mo isang night shining armor. Katawa tawa ang eksenang nasa harap niya sa totoo lang. 

Ang mga mata nitong puno ng poot ay tumama sa kaniya. “Talaga bang ganyan na kasama ang ugali mo para pati si Wendy ay idamay mo?!” 

Tumaas ang sulok ng labi niya. Sinulyapan niya ang umiiyak na kaibigan sa bisig ng nobyo niya. “Bakit hindi mo sabihin sa boyfriend ko na ikaw ang nagpunta dito para magmakaawa sa akin?” puno ng pang-uuyam na tanong niya.

Mabilis naman na tumingin si Wendy kay Ethan. “Wala siyang kasalanan Ethan. Ako ang may gusto nito. Hindi ko kasi, hindi ko kasi kayang mawala ka sa akin.” nag-umpisa itong humikbi. Niyakap naman ito kaagad ni Ethan. Hindi niya matagalan ang nakakatawang eksenang iyon kaya umatras siya para isara ang pinto ngunit bago niya iyon maisara ay narinig niya pa ang mga salitang binitiwan ni Ethan sa kaniya.

“Kahit na makasal pa tayong dalawa, tandaan mong hinding-hindi kita kailanman magugustuhan itago mo yan sa bato dahil nakakadiri ka! Napakapangit mo!”

Tumigil siya at nilingon ito tyaka ngumiti. “Wala akong pakialam sayo, para sabihin ko sayo, hindi kita gusto at hinding-hindi rin kita gugustuhin.” sabi niya bago niya tuluyang isinara ang pinto.

Lumabas naman kaagad mula sa pinagtataguan ang lalaking si Zachary at mukhang narinig nito ang naging usapan nila sa labas. Isang buntong hininga ang pinakawalan niya bago ito sinulyapan. “Siguro naman ay narinig mo ang mga sinabi ng pamangkin mo?”

Hindi ito sumagot at nanatiling tahimik. 

Nang mapakiramdaman niya na tuluyan ng nakaalis ang dalawa at muli siyang sumulyap dito. “Mauuna na akong lumabas. Hindi pwedeng magsabay tayong dalawa.” sabi niya bago tuluyang lumabas ng hindi na hinihintay pa ang sagot nito.

NAIWAN si Zach sa loob ng dressing room. Wala na siyang ibang nagawa pa kundi ang mapa buntong hininga na lamang at napatitig sa nakasarang pinto. Hindi niya alam ngunit bigla na lamang bumalik sa kaniya ang lahat ng alaala tungkol sa nakaraan, kung paano siya pinalayas ng sarili niyang pamilya at kung ano ang dinanas ng kanyang ina hanggang sa tuluyan na itong namatay. 

Alam niya na wala ni isa sa kanilang lahat ang may gustong makita siyang muli dahil kinasusuklaman nila siya at baka nga walang ibang hiling ang mga ito kundi sana ay ang mamatay na lang siya. At ngayon, wala siyang iba gustong gawin kundi ang pabagsakin silang lahat. Gusto niyang pagbayarin ang mga ito sa mga ginawa nila sa kaniya noon.

Naging mabangis ang kanyang mga mata. Ilang sandali pa ay tuluyan na siyang lumabas ng silid na iyon. Pagbalik niya sa venue ay nakita niya kaagad na sinulyapan siya ng kanyang kapatid ngunit hindi ito nangahas na nagtanong nang makita ang nakakatakot na ekspresyon sa kanyang mukha. 

Nag-angat siya ng kanyang mga mata ay nakita niyang nag-uumpisa na ang party. Ipinakilala na ang dalawa, ngunit kapansin pansin na ang mga mukha ng dalawang taong nasa taas ng entablado ay napaka-gloomy, wala man lang sayang makikita sa kanilang mga mukha.  

Nang tingnan niya ang mukha ng babaeng nakatayo sa stage ay agad niyang napansin na parang may mali. Bakit parang napaka kalmado ng babaeng iyon kahit na labag sa kalooban nitong pakasalan ang pamangkin niya? Hindi kaya may binabalak ito? 

Hindi na niya nagawa pang mag-isip dahil biglang may videong nag-play sa malaking screen. Isa itong malaswang video kung saan ay malinaw na kita ang mukha ni Ethan at ng isang babae. Maikli man ang video ngunit sapat na para magkaroon ng komusyon sa lugar. Ang mga tao ay nag-umpisang mag bulungan. 

“Sinong may gawa nito?!” galit at gulat na tanong ni Enrique. Wala na ba talagang alam gawin ang anak niya kundi ang ipahiya siya? 

“Anong ginagawa niyo? Patayin niyo ang video!” sigaw nitong muli ng paulit-ulit mag-play ang video sa malaking screen. 

Sa halip na mahiya dahil sa nangyari ay lakas loob pang binalingan ni Ethan si Ruby na noong mga panahong iyon ay nakatingin na sa kaniya, punong-puno ng kaguluhan ang mukha. “Alam kong gusto mong malaman ang dahilan kaya sasabihin ko sayo at pakinggan mong mabuti Ruby, walang matinong lalaki ang gugustuhing magpakasal sa babaeng kagaya mo! At bakit si Wendy? Dahil malayong-malayo siya sayo!” 

“Kung ganun naman pala, bakit hindi na lang natin tapusin ang lahat sa harap nila? Ano pang silbi ng engagement na ito kung ganun pala?” 

Hindi nagawang sagutin ni Ethan si Ruby dahil biglang pumagitna ang ama ni Ethan at sinuntok ang anak. Nanginginig ito sa matinding galit. “Sinabi ko ng ayusin mo ang sarili mo! Kahit anong mangyari, hindi pwedeng hindi kayo maikasal na dalawa at wala akong pakialam kung ayaw mo kay Ruby!” 

…