Prologue

“Miss Esmerald, nakahanda na po ang kotse.” Lumingon ako sa nagsasalita na tauhan ko. O matatawag ko na bodyguard at driver.

"Thank you.” iyan lamang ang nasabi ko at kinuha sa kanya ang susi at tuluyan ng sumakay ng kotse. Dahil gusto kong mapag-isa kaya ako na muna ang magda-drive ng aking sasakyan.

I went to London for vacation, to unwind, to heal and to forget what happened. I'm already healed and I guess handa na ako para kalabanin ang mga taong sumira sa pagkatao at sa pamilya ko.

Pero uunahin ko muna ang mismong target ko at unti-unti kong ipaparanas sa kanila ang salitang paghihiganti.

Umuwi ako ng Pilipinas para hanapin ang totoong salarin, ang totoong suspect dahil sila ang dahilan ng paghihirap ko ng ilang taon, sinira nila ang buhay ko. Ibabalik ko rin sa kanila ang lahat-lahat at itatama ko ang mali.

Sa mga taong ito.

Ang animo’y mabait, maraming lihim palang tinatago na mabaho.

Habang nakahinto ang sasakyan ko pagkarating sa stop light. Bumaling ako sa kabilang upuan, sinilip ko ang folder na inabot din sa akin ni kuya.

Diyan magtatapos sa folder ang ugnayan natin. Hindi ko na pinag-isipan pa ng ilang beses to decide. Tama na ang ilang taon na pinaranas nila sa akin. Ang pagtaksilan ako na walang kalaban-laban.

I smirked.

Akala mo ba sa pagbalik ko galing sa ibang bansa ay makakaasa kang tayo pa rin?

Never.

Ngumiti ako dahil handa na ako, emotionally and physically.

Narinig ko na tumunog ang cellphone ko. Nakita ko ang cellphone number ng kaibigan slash bestfriend sa screen. Wala akong sinayang na sandali kundi sagutin ang tawag niya at baka magtampo habang nasa red light pa. At para madali naman sa akin kaya nilagay ko ito sa loudspeaker.

“Lauren! Napatawag ka?”

"Hi! Narinig ko na uuwi ka raw? Bruha ka! Ang tagal ha! Kailan ba? Ay wait, ngayon di ba? Saan kana ba? Magkita tayo, na miss kita?" Ngumiti ako sa kanya.

"Sige ba, chat na lang tayo kung kailan at saan? Sobrang busy mo na yata sa buhay at baka wala ka na ring time sa akin.” Parinig ko sa kanya, narinig ko siyang tumawa sa kabilang linya.

"Gagi, marami kaya akong oras lalo ngayon, pakiramdam ko nga ay tumataba na ako dahil sa wala namang ginagawa, alam mo naman na tulad mo ay workaholic ako na tao. Pero marami pa akong paperwork, gosh Dyven, hindi ko na yata ito kaya, nasa office pa ako, puntahan mo na lang kaya ako later? Sobrang busy ko na talaga na person.” narinig ko ang kalampag sa kabilang linya, hudyat na busy nga siya.

"Oo na lang eh no?” Pang-aasar ko. "Magkita na lang tayo sa bar mamayang gabi, baka diretso muna ako ng office ni daddy at matatagalan then later ay kukumustahin ko ang…asawa ko.”

"Hay naku, hindi ko alam kung siya ba ang iniiwasan mo babae ka kaya ka umalis. Pero bahala na kayo mag-usap o mag-ayos kung may problema kayong dalawa. Text mo lang ako ha, para naman…makapag-handa ako. Kakabugin kita sa outfit ko mamaya, may nabili ako na sobrang sexy na dress at bagay na bagay iyon sa akin.” Aniya.

“Sige Lauren, see you later at baka mas maganda yata ang suot ko sa iyo, hindi rin ako magpapakabog no!" Sabi ko. Ramdam ko na umiirap na siya ngayon sa akin dahil pareho kaming mahilig magyabangan.

“Let's see, later, sige na dahil may gagawin pa ako. Bye, Dyvenna,” paalam niya sa kabilang linya. Wala akong magawa kundi ang patayin na ang tawag, tulad ng sabi niya, busy siya sa trabaho kaya naiintindihan ko.

At nang makita ko na ang signal na green light ay agad kong pinaharurot ang sasakyan at walang pakialam kung may police car na sumusunod o humahabol sa akin dahil sa over speeding pero wala naman hanggang sa nakarating ako sa pakay ko na instead sa office ay sa bahay ako dumiretso.

Pagkarating sa bahay na halos ako ang gumastos ay dala ang folder at shoulder bag ay lumabas ako ng kotse. Pinagmasdan ko muna ang paligid at nakita ang kotse ng asawa ko.

Hindi siya umalis, ang sabi niya sa akin na may meeting siya bandang ala una, pero twenty minutes na ang lumipas ay narito pa rin siya.

I smirked even more.

Mabuti naman kung ganoon, dahil sa tingin ko nahulaan ko na, baka kasama niya ngayon ang babae niya. Simula no’ng nangyari….ilang taon na nakalipas ay alam ko na niloloko ako ng asawa ko.

Kaya ngayon, ipapatikim ko sa kanya ang kalayaan na ayaw niyang mangyari sa aming dalawa.

Why? Business.

Dahan-dahan ang pagpasok ko sa gate, hindi dahil para maging alerto sila at walang gagawin na kakaiba, kundi, hindi na pwedeng madaliin ang bagay lalo at kahit may ginagawa ang dalawa or wala sa loob ng pamamahay ko ngayon ay marami na akong naipon na ebidensya. Kaya…. hindi sila makakatakas sa akin.

Marahan kong binuksan ang p***o at sa sala palang, naririnig ko na ang malakasang ungol ng dalawa sa pangalawang palapag. Dahil ba sa sobrang kalibugan ay nakalimutan ng isarado ang p***o?

“Ooohhh Kent…yes…yes…deeper baby habang wala pa ang sister ko, yes Kent…ang sarap mo talaga….di ba masarap ako kaysa sa asawa mo? Isagad mo pa babe…ahhh! Yes!” malanding wika ng kabit ng asawa ko.

"Yes…ughhh…babe…masarap ka…sobra…oohhh…!" mahabang ungol ni Kent.

Kinuha ko ang earphone sa bag at nilagay sa tenga, nilakasan ko ang volume para sa isang celebration song habang naglalakad patungo sa sala. Umupo ako sa pang-isahang sofa at nilapag sa maliit na glass table ang isang folder na bitbit ko kanina.

Kinuha ko ang cellphone ko at binasa ang mga text ng mga kaibigan ko habang wala ako sa Pilipinas ng dalawang taon.

Maya maya ay binuksan ko ang folder at ilang ulit na tinitigan o binasa kung tama ba ang nakasulat.

In my peripheral vision ay napansin ko na bumukas ang p***o at lumabas ang umahas at ang….inahas.

Ngumisi ako na makita ko ang gulat sa kanilang mga mukha. Sabog pa ang buhok ng sister ko at halos hindi pa maayos ang pantalon ng asawa ko. Tinanggal ko sa tenga ang earphone na ginamit ko at nilagay sa bag.

“Dev…’’ dahil sa gulat at takot ay agad siyang nagtago sa likod ni Kent. Takot? Kanina…ang tapang habang inuungol ang kaniig niya.

“A-anong…anong ginagawa mo? Kailan ka nakarating? Uhmmm…” tanong ng magaling kong asawa at pabalik-balik ang itim niya na mata sa akin at sa kalaguyo niya.

Pagkatapos kong permahan ang nasa loob ng folder ay binalik ko ito sa sa kanyang lagayan.

Tumayo ako at dahan-dahan lumapit sa kanila na kakababa lang galing sa pangalawang palapag. Or, let me say…kwarto naming dalawa ng asawa ko.

Tinititigan ko sila, mula ulo hanggang paa habang nakataas ang aking kanang kilay. Hindi ako nagpapakita ng takot o pangamba kundi pandidiri dahil baka lumabas lamang sa kwarto ko dati na hindi man lang nakapag-hugas ng mga tinatagong masamang budhi sa katawan.

Napunta ang tingin ko sa aking sister at nagsalita.

“Masarap ba? Narating niyo ba ang langit or nabitin at nasa alapaap lang dahil may pupuntahan pa kayo? Ang galing mo na….sister. Gusto mo bang…bigyan kita ng bonggang palakpakan? Oh sorry…hindi mo pala deserve ang palakpak… deserve mo ito….”

"Ahhh…Kent!" sigaw niya dahil sinampal ko ng malakas ang pisngi niya at kamuntikan pang matumba, kaso nariyan ang kanyang superhero na kayang ipagtanggol siya na hindi ko naranasan simula noong ikinasal kami.

“Dev! Stop it!” medyo galit niya pang saway sa akin.

I smirk while looking at him. "What? Inutusan mo ako para huminto? For what Kent?” Tanong ko sa galit na boses. "Dahil siya ang pinili mo? Tama ba?” I smirked more with that question.

Hindi siya nakasagot sa tatlong tanong ko kaya nagpatuloy ako.

"Don't worry… pumunta lang naman ako rito para ibigay sa'yo ang pinaka….magandang regalo para sa iyo." Sambit ko at binalingan ko ang folder na nasa glass table sa sala.

Kunot-noo niyang sinundan ang direksyon kung saan ako nakatingin at nagmamadali siyang kunin ang folder at binuksan.

Nakita ko ang gulat sa kanyang mukha habang dahan-dahang lumingon sa akin.

Sinuot ko ang shade at ngumisi while looking at them lalo na ang magaling kong asawa, akala lang pala.

“No! You can't do this, Devyn. Mahal mo ako kaya hindi mo ito magagawa sa akin!” Napa-halakhak ako sa sinabi niya at umiling. Halos nanginginig ang mga kamay na binasa ulit ang binuksan niya na folder.

“Mahal? Mahal Kent? Marahil oo! pero noon…noon ‘yon, Kent! Pero sa tingin mo ba, ang pagmamahal na iyon ay…. mananatili? Matagalan? Hanggang dulo? Dahil sa ginawa mo, niyong dalawa....sa tingin mo ba, kaya pa kitang patawarin?" Nanlaki ang mata niyang nakatingin sa akin kaya mas lalo pa akong nasisiyahan sa hitsura niya. At ang kalaguyo niya, nasa tabi lang at umiiyak ng mahina kaya nagpatuloy ako sa pagsasalita.

“Unti-unti mong inubos ang pagmamahal ko sa'yo Kent. Ikaw mismo ang nag-ubos, kayo mismo, dinagdagan ko lang para naman wala na akong babalikan pa sa'yo.”

"No…wala itong silbi dahil…." binalikan niya ang papel na hawak niya at napunta sa dulo ang titig niya.

“Surprise…. kumpleto na yan, napermahan mo nang…. hindi mo man lang nalalaman? At ang magandang signature ko na lang ang kulang Kent pero nakahabol din ako, can you see it? Di ba ang galing ko na? Dahil iyan sa iyo, tinuruan mo ako para mas lalo ko pang gagalingan.”

Umiling siya. "No, hindi mo kayang makipaghiwalay sa akin. Mahal mo ako! Mahal din kita-"

“Mahal? Mahal ba ang tawag mo riyan na sa akin ka nagpakasal pero sa kanya ka gumapang? Ano sa tingin mo ang gagawin ko? Maging bulag-bulagaan habang niloloko niyo ako? You both betrayed me! What do you expect? Fucking forgiveness sa ilang taon niyo ng panloloko sa akin" Galit kong saad sa pagmumukha niya.

" Dyvenna, please ...."

"At alam mo bang, hindi ko pinagsisihan na pumirma sa divorce paper na yan? Bagkos, ang saya ko, why? Why Kent!? Dahil ang makalaya sa'yo….ang magandang kwento na nagawa ko para sa sarili ko.” madiin at taas-noo kong sabi at iniwan silang dalawa na nakatulala sa sala.