LOGINKabanata 105 โ Bagong SimulaMalamig ang simoy ng hangin nang lumabas ako ng hotel. Ilang beses kong pinunasan ang mga luhang ayaw tumigil sa pagpatak, ngunit para bang may sariling buhay ang mga itoโpatuloy na dumadaloy kahit ayaw ko na.Tumigil sa tapat ko ang isang taxi, at marahan akong sumakay.โSa Quezon City po,โ mahina kong sabi, halos paos ang boses.Tahimik ang biyahe. Tanging tunog lang ng ulan sa salamin ng sasakyan ang maririnig, at bawat patak ay parang kasabay ng bigat ng dibdib ko.Habang nakasandal ako sa bintana, bumalik sa isip ko ang lahatโang malamig na tinig ni Chase, ang masasakit niyang salita, at ang paraan ng pagtalikod niya na parang wala kaming pinagsamahan.Hindi ko alam kung anong nagawa kong mali.Bakit parang ang bilis niyang nagbago?Pagdating ko sa harap ng bahay, matagal muna akong nanatiling nakaupo sa taxi. Tinitigan ko ang lumang bahay na itoโang bahay na minahal ko, at ang tanging hindi k
Kabanata 104 : "Ang Huling Hatol ni Chase" Ang paligid ng banyo sa marangyang hotel ay nagpalakas sa mga alingawngaw ng aking desperadong pag-iyak. Dumaloy ang mga luha sa aking mukha, tila repleksyon ng mga nabasag na pangarap na nakakalat sa pagitan namin. Mahigpit kong hinawakan ang kuwelyo ng damit ni Chase Donovan โ puno ng pagmamakaawa ang kapit ko, na para bang ang paghawak sa kanya ang tanging makapipigil sa tuluyang pagguho ng aming perpektong mundo.โChase, please,โ pagsusumamo ko, nanginginig ang boses sa hindi makapaniwalang kalungkutan. โMukha tayong perpektong masaya, planado na natin ang lahat. Paano mo lang kayang itapon ang lahat ng โyon?โBawat salita ay isang pakiusap na makita niya ang pag-ibig na minsang pinagsaluhan namin.Ngunit ang kanyang tinig ay pumutol sa hangin na parang malamig na hangin sa taglamig.โEmma, hindi ko na kaya ito.โSa mabilis na kilos, inalis niya ang sarili mula sa pagkakahawak ko, iniwan akon
CHAPTER 103: Ang Gabi ng Katotohanan(Narratorโs POV)Tatlong araw na ang lumipas mula nang magdesisyon si Chase Donovan na magdaos ng isang espesyal na event sa mismong gusali ng Donovan Enterprises. Ayon sa kanya, ito raw ay โpasasalamat sa mga taong patuloy na nagtitiwala.โPero sa likod ng bawat ngiti at palamuti, may itinatagong plano si Chase โ isang gabi ng katotohanan.---(Chaseโs POV)Nakatayo ako sa harap ng salamin sa dressing room ng opisina ko.Suot ko ang isang custom-made black tuxedo, may manipis na silver lining sa gilid ng blazer. Ang inner shirt ay kulay puting garing, at sa bulsa ng coat ay nakaayos ang dark wine-red pocket square โ kulay ng kumpanyang itinayo ko.Sa braso ko ay nakasabit ang Rolex na galing pa kay Don Esteban, at sa bulsa ng pantalon ay nakatago ang maliit na sulat na ilang gabi ko nang paulit-ulit na binabasa.Huminga ako nang malalim.โHanda na po ang lahat,
CHAPTER 102: Mga Lihim sa Likod ng Salamin(Chaseโs POV)Kinaumagahan, tumila na ang ulan, pero hindi pa rin humuhupa ang bigat sa dibdib ko.Pagpasok ko sa Donovan Enterprises, sinalubong ako ng pamilyar na amoy ng kape at papel โ pero iba na ang pakiramdam ngayon.Habang naglalakad ako sa hallway, isa-isang bumabati ang mga empleyado.โGood morning, Sir Donovan!โโWelcome back, Sir!โNgumiti lang ako at tumango. Pero sa bawat ngiti nila, hinahanap ng isip ko kung sino ang tunay โ at sino ang nagtatago ng kutsilyo sa likod.Sa dulo ng hallway, sinalubong ako ni Ryan Carter.โMorning, boss,โ bati niya, bitbit ang folder. โNarito na po ang updated report tungkol sa security breach kagabi.โInabot ko iyon at binuklat habang naglalakad papunta sa opisina.โMay nakitang kakaiba?โ tanong ko.โWala pa pong solid lead. Pero may kakaibang access sa network kagabi. Parang internal login.โTumaas ang k
CHAPTER 101: Mga Aninong Hindi Tulog Tahimik ang gabi sa Donovan estate. Walang tunog kundi ang mahinang ugong ng hangin at ang marahang pagpatak ng ulan sa bubong. Sa unang tingin, parang payapa ang lahat โ ngunit sa loob ng bahay, hindi na alam ng pamilya ang tunay na ibig sabihin ng katahimikan. --- (Chaseโs POV) Hindi pa rin ako dalawin ng antok. Tatlong araw na mula nang barilin ako sa harap ng simbahan, pero bawat sulyap ko sa sugat sa braso, parang paalala iyon na may nakatingin pa rin sa amin. Na hindi pa tapos ang laban. Sa ibabaw ng mesa, nakabukas ang tablet ko. Paulit-ulit kong pinapanood ang footage ng lalaking bumaril. Parehong galaw, parehong tikas, parehong bilis. Hindi siya ordinaryo. Trained. At higit sa lahatโmay koneksyon sa loob. โVictoriaโฆโ mahinang sambit ko. Mula sa hagdan, narinig ko ang mga yapak ni Emma. Nakasuot pa siya ng pajama, bitbit ang isang tasa ng tsaa. Tahimik siyang lumapit at inilapag iyon sa tabi ko. โHindi ka pa rin nat
CHAPTER 100: Bala ng Katahimikan Makulimlim ang langit habang tinatahak nina Chase, Emma, at Amarah ang daan patungong simbahan. Isang simpleng araw lang dapat ito. Panata ni Chase na kahit abala siya, gugugol siya ng oras para sa kanyang pamilya. May misa ng pasasalamat silang dadaluhanโunang beses nilang tatlo bilang isang buo sa harap ng Diyos. Si Amarah, nakasuot ng puting dress na may pink ribbon, masayang kumakanta sa likod ng sasakyan. Si Emma naman ay tahimik na nakatingin sa bintana, tila ba ninanamnam ang simpleng sandali ng kapayapaan. Ngunit hindi iyon nagtagal. Pagbaba nila sa harapan ng simbahan, sinalubong sila ng mga matang nakangiti. Ilang tao ang nakatingin, may kumakaway pa nga sa kanilaโkilala ang pamilyang Donovan, lalo na ngayon. At saka ito nangyari. โBang!โ Napalingon si Emma. Napasigaw si Amarah. Naramdaman ni Cha
KABANATA 82โWalang IbaโHuminto ang taxi sa harap ng isang modernong condominium sa Maynila. Mataas, elegante, at tahimik sa labasโtila walang bakas ng unos na sumalubong sa damdamin ni Emma. Hawak niya ang overnight bag, at sa ilalim ng mga matang mapungay mula sa puyat a
Kabanata 81: Pagtahak sa Daan ng Pag-asaPagbiyahe ni Emma at Mia papuntang ManilaMataas ang araw, at ramdam ni Emma ang bigat ng kanyang mga mata. Tatlong oras na silang bumabaybay sa kalsadang patungong Tacloban at ang init ng panahon ay nagsisimula nang magpatulo ng pawis sa
KABANATA 79"Hindi Ka Na Makatatakas"Hindi binuksan ni Emma ang pinto kahit ilang ulit pang kumatok si Chase. Mahigpit niyang niyakap si Amara na nooโy nakatingin sa kanya, tila ba nararamdaman ang kaba sa dibdib ng ina. Walang salitang namutawi sa kanyang mga labiโtanging ang
KABANATA 78โPakiramdam ng PagkawalaโMabilis ang lakad ni Emma habang nililingon-lingon ang kanyang likuran. Hindi niya alam kung sinusundan siya ni Chase, pero ang tibok ng kanyang puso ay parang sinisigaw ang takot na baka kunin nito si Amara. Hindi pa siya handa. Hindi pa ni







