LOGINShare
EPISODE 05 | คนที่คุ้นตา (2)
publish date:
2026-07-16 00:22:53“เฮ้ยไอ้พล นั่นน้ำหอมไม่ใช่หรอวะ”
จู่ๆ ไอ้ตี๋ก็พูดขึ้นซึ่งนั่นก็เรียกสายตาของคนในกลุ่มให้หันไปมองได้แทบจะในทันที
ผมปรายตาขึ้นไปมองทางเจ้าของชื่อนั้นก็เห็นร่างบางเล็กของน้ำหอมที่กำลังนั่งดื่มเบียร์เงียบๆ อยู่คนเดียวตรงบาร์ของร้านเครื่องดื่มร้านหนึ่งด้วยใบหน้านิ่งเรียบ
ผมหันไปมองไอ้พลที่จากตอนแรกมีท่าทีขี้เล่นกลายเป็นท่าทีเย็นชาด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์นัก
แต่เพราะไม่อยากจะมีปัญหาอะไรผมเลยทำแค่เดินออกจากโต๊ะแล้วตรงไปยังร้านเจ๊น้ำหวานอีกครั้งเพื่อเอาเบียร์อีกสามขวดที่เหลือ แต่เมื่อผมเดินมาถึงกลับไม่เห็นเจ๊น้ำหวานอยู่ในร้านเสียอย่างนั้น
“ยัยกันย์ เอาอีกแก้วเร็วเข้า!” เสียงตะโกนปลุกเร้าของน้ำผึ้งดังลั่นไปทั่วบริเวณร้านทำให้ผมชะงักขาที่กำลังจะก้าวเดินออกไป
หากแต่ว่าสิ่งที่ผมทำให้ชะงักไปกลับเป็นชื่อของใครคนหนึ่งที่ถูกเรียกขึ้นต่างหาก
“ไม่เอาแล้วผึ้ง... อือออ” เสียงหวานๆ ของคนที่ถูกรบเร้ารีบร้องปฏิเสธน้ำผึ้งด้วยอาการมึนเมา
ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย นั่นก็เพราะผมกำลังมีลางสังหรณ์บางอย่างลึกๆ ในใจ และถ้าเป็นไปได้ผมก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นจริงสักเท่าไหร่นัก...
“โอ๊ยยย กรณ์! ขอโทษทีรอนานมั้ย พอดีพี่ไปคุยโทรศัพท์มา” เสียงของเจ๊น้ำหวานดังขึ้นที่ด้านหลังของผมเรียกสติของผมให้กลับคืนมา
ผมดึงตัวเองให้ออกมาจากภวังค์ที่เผลอสร้างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับส่ายหัวตอบเจ๊น้ำหวานโดยพยายามไม่ให้ตัวเองแสดงอารมณ์ออกไปมากนักด้วยการทำสีหน้าเรียบนิ่งแบบปกติที่ทำเป็นประจำเพื่อกลบเกลื่อนความผิดปกติในใจ
“เอ้านี่!” เจ๊น้ำหวานเลื่อนเบียร์อีกสามขวดที่ผมสั่งไว้มาให้ทันทีที่เดินเข้าไปประจำที่ด้านหลังเคาท์เตอร์ของร้านที่มีตู้แช่เครื่องดื่มอยู่
ผมเลื่อนมือไปควักเงินในกระเป๋าเพื่อจ่ายค่าเครื่องดื่มให้เรียบร้อยพร้อมกับหยิบเบียร์อีกสามขวดมาถือเอาไว้โดยไม่ลืมที่จะบอกเจ๊น้ำหวานอย่างที่มักจะทำเป็นประจำทุกครั้ง
“ไม่ต้องทอนนะเจ๊”
ทันทีที่ผมเดินมายังโต๊ะพร้อมกับวางขวดเบียร์อีกสามขวดลงบนโต๊ะก็สังเกตได้ว่ามีใครคนหนึ่งในโต๊ะหายไป ซึ่งดูเหมือนไอ้ตี๋จะรู้ทันเลยพูดขึ้นมาทันทีที่ผมทรุดตัวลงไปนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมที่นั่งมาตั้งแต่แรก
“ไอ้พลมันไปจัดการธุระส่วนตัวนิดหน่อย” ไม่ว่าเปล่ามันยังส่งสายตาให้ผมมองไปยังบริเวณหนึ่งที่อยู่ในมุมอับของลานเบียร์ซึ่งมีน้ำหอมกับไอ้พลที่กำลังยืนคุยกันอยู่ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์กันทั้งคู่
“มึงไม่ต้องไปเลยไอ้กรณ์ ให้สองคนนั้นมันอยู่ด้วยกัน” เสียงของไอ้โปรดังขึ้นเมื่อเห็นว่าผมเตรียมจะลุกขึ้นแล้วเดินไปยังทิศทางที่คนทั้งสองยืนอยู่
“แต่ว่า...” ในขณะที่ผมกำลังจะพูดอะไรออกไปจู่ๆ ผมก็เหลือบไปเห็นร่างเล็กของผู้หญิงคนที่ผมคุ้นตาคนนั้นกำลังเดินไปทางห้องน้ำด้วยท่าทางโงนเงน
ไม่พอยังมีผู้ชายอีกคนกำลังเดินตามไปโดยไม่ให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ตัวอีกต่างหาก ภาพตรงหน้านั้นทำให้ผมที่แต่เดิมไม่ค่อยมั่นใจในตัวตนของผู้หญิงคนนั้นสักเท่าไหร่นั้นร้อนใจขึ้นมาโดยไม่รู้สึกตัว
ผมผุดลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างรวดเร็วท่ามกลางอาการตกใจของเพื่อนในกลุ่มที่กำลังซดเบียร์กันจนเผลอร้องอุทานออกมาทั้งที่เบียร์ยังเต็มปากจนมันไหลออกมาจากปากจนเกือบหมดเพียงแต่ผมไม่มีเวลาจะสนใจพวกมันมากนัก
“เฮ้ย! ไอ้เหี้xกรณ์!”
“กูบอกว่าอย่าเพิ่งไปยุ่งกับพวกไอ้พลไง...”
“เอ๊ะ กูว่ามันไปผิดทางนะไอโปร”
“เออจริงว่ะตี๋ หรือมันเมาวะ”
“มันเดินไปห้องน้ำเฉยเลยว่ะ”
“หรือมันปวดเยี่ยววะ”
“เอ๊ะ มันเดินไปหาผู้หญิงว่ะตี๋”
“เออว่ะ คนนั้นหน้าเหมือนน้องกันยาเลยว่ะ”
“เอ๊ะ...”
ผมเดินได้ไม่กี่ก้าวก็ทำให้มาจนเกือบถึงตัวร่างบางเล็กของหญิงสาวในชุดครอปท็อปที่ถูกน้ำผึ้งเรียกว่า ‘กันย์’ ได้ในไม่ช้า ผมเลือกที่จะยืนห่างออกมาเพราะอยากรู้ว่าสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปคืออะไร และมันก็ใกล้พอจะทำให้ผมเห็นอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
เธอเป็นผู้หญิงรูปร่างผอมบาง ผิวขาวเนียนสวยดูนุ่มลื่น ดวงตากลมโตอ่อนหวานปรือปรอยจากความมึนเมา ริมฝีปากเล็กสีชมพูเป็นกระจับ ใบหน้าหวานสวยของเธอคนนั้นมีเครื่องสำอางเพียงเบาบางเท่านั้น เพียงแต่...
“เอ่อ ขอโทษนะครับ ผมขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยครับ” เสียงของผู้ชายคนที่เดินตามร่างเล็กนั้นมาดังขึ้นเรียกให้ผู้หญิงคนนั้นหันไปมองเจ้าของเสียงนั้นอย่างงุนงง
ดวงตากลมโตที่ผมเห็นในตอนนี้นั้นเหมือนกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดีเมื่อตอนสมัยยังเรียนมัธยม... ต่างกันเพียงแค่ในตอนนี้มันติดจะหยาดเยิ้มไปมากเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เจ้าตัวถูกคะยั้นคะยอให้กินเข้าไป
“ผมขอไลน์ได้มั้ยครับ” ผู้ชายคนนั้นรีบพูดทันทีเมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างบางเล็กยังดูมึนงงอยู่
ผมยืนนิ่งอยู่ที่เดิมโดยที่สายตาก็ยังคงมองภาพตรงหน้าโดยไม่ขยับไปไหน ไม่รู้ว่าทำไมแต่ผมยังคงยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นเพื่อมองคนทั้งคู่อยู่ที่เดิม
“เอ่อ... คือเราไม่เล่นไลน์ค่ะ ว้าย” ผู้หญิงคนนั้นตอบพร้อมกับหมุนตัวจะเดินหนีไปอีกทางแต่น่าจะเพราะอาการมึนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กินเข้าไปเลยทำให้ก้าวผิดจังหวะไปจนเซถลาไปด้านหน้าโดยมีผู้ชายคนเมื่อครู่นี้คว้าเอวเล็กๆ นั่นเอาไว้
ผมที่เริ่มเห็นท่าไม่ดีนักตัดสินใจเดินเข้าไปหาคนทั้งคู่ก่อนจะกระชากไหล่ผู้ชายคนนั้นออกอย่างรุนแรง
“เฮ้ย! อะไรวะ!” ผู้ชายคนนั้นเมื่อถูกผมกระชากไหล่ออกไปตวาดเสียงดัง ผมเดินไปโอบเอวร่างบางเล็กของผู้หญิงคนนั้นไว้หลวมๆ ก่อนจะมองหน้าผู้ชายคนนั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย
“ผู้หญิงคนนี้มากับกู” ทันทีที่ผมเอ่ยออกไปแบบนั้นผู้ชายคนนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของมันเจื่อนลงไปสนิทก่อนจะมองผมสลับกับร่างบางอย่างไม่พอใจนักแต่ก็ตัดสินใจล่าถอยออกไป
“เอ่อ... ปล่อยก่อนได้มั้ยคะ” เสียงหวานๆ ของร่างเล็กที่ผมรวบเอวอยู่นั้นเอ่ยขึ้น ผมจึงได้จังหวะมองใบหน้าสวยของคนที่อยู่ในอ้อมแขนของตัวเองอย่างเต็มตา
ดวงตากลมโตนั้นสั่นระริกเหมือนกลัวอะไรบางอย่างที่ผมเดาไม่ออกเท่าไหร่นัก ความมึนเมาในดวงตาของเธอดูเหมือนจะหายไปบ้างแล้ว และตอนนี้มันเหลือเพียงคามหวาดหวั่น....
ผมจ้องมองเข้าไปในแววตาของผู้หญิงตรงหน้าอย่างเนิ่นนานจนปรากฏภาพทับซ้อนของเด็กสาวคนหนึ่งที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดีกับผู้หญิงคนนี้
“กันยาเหรอ?” ผมตัดสินใจถามออกไปแทนที่จะปล่อยเอวบางนั้นออกห่างจากตัวตามคำร้องขอของเจ้าของร่างเล็กนั้น ไม่รู้ว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่าแต่ผมรู้สึกได้ถึงอาการตกใจในท่าทีของผู้หญิงตรงหน้าที่แม้จะพยายามซ่อนมันไว้แต่ก็ปิดได้ไม่มิด
“มะ... ไม่ใช่ค่ะ ฉันว่าคุณจำผิดคนแล้ว”
“...เหรอ?” ผมตอบกลับไปเมื่อได้ยินคำตอบนั้น ท่าทางที่เหมือนแตกตื่นของคนตรงหน้าทำให้ผมคิดอะไรบางอย่างออกในเวลาไม่นานนัก
ผมลองคลายอ้อมกอดจากเอวบางเล็กนั้นช้าๆ พร้อมกับก้าวเท้าออกห่างจากผู้หญิงตรงหน้าหนึ่งก้าว ซึ่งเมื่อเธอคนนั้นหลุดจากอ้อมแขนของผมไปได้ก็ตั้งท่าจะสาวเท้าออกไปจากตรงหน้าผม
จังหวะนั้นเองผมเลื่อนมือไปคว้าข้อมือเล็กของผู้หญิงคนนั้นไว้ก่อนจะออกแรงกระตุกเบาๆ ให้ร่างนั้นเซกลับมาหาผมอีกครั้งจนร่างนั้นชนเข้ากับอกผมอย่างแรง
“นี่คุณ.. อุ๊บ!” ผมไม่รอให้อีกฝ่ายส่งเสียงอะไรต่อ ริมฝีปากของผมเลื่อนลงไปทาบทับริมฝีปากบางสวยของหญิงสาวตรงหน้าอย่างรวดเร็ว และการกระทำในครั้งนี้ของผมมันจะเป็นตัวตัดสินว่าผู้หญิงตรงหน้านี้ใช่คนคนเดียวกับในความคิดผมหรือไม่
และถ้าใช่...
บ้าชิบ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะวะ?
[END’s PART]
Latest chapter
EX-BOYFRIEND | ร้ายรักแฟนเก่า EPISODE 08 | แผนการ
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่งในห้องเรียนวิชาวรรณกรรมของพวกปีสอง แก๊งของกรณ์ก็เพิ่งจะเสร็จสิ้นบทเรียนไปได้ไม่นานเช่นกัน ตอนนั้นเองกลุ่มเพื่อนที่เป็นเด็กกิจกรรมประจำรุ่นก็ปรบมือดังๆ สองสามครั้งเพื่อดึงความสนใจของทุกคนไปรวมกัน"ฉันประกาศกิจกรรมออกไปแล้วนะ ดูเหมือนน้องๆ จะให้การตอบรับที่ดีมากๆ ด้วย" เพื่อนสาวคนหนึ่งพูดขึ้น เธอคนนี้ก็คือหนึ่งในประธานประจำปีสองซึ่งจะคอยทำหน้าที่ในการกำหนดกิจกรรมต่างๆ รวมถึงการประสานงานต่างๆ ระหว่างรุ่นพี่กับรุ่นน้องของมหาวิทยาลัยด้วยความจริงเดิมทีแล้วกลุ่มของกรณ์ไม่ใช่เด็กกิจกรรมกันสักเท่าไหร่นัก แต่จะเรียกว่าเด็กเรียนนั้นก็นับว่าห่างไกล พวกเขาเป็นเด็กคณะศิลปกรรมศาสตร์กันทั้งหมด เพียงแต่ไม่ได้เป็นพวกหนอนหนังสือแล้วก็ไม่ได้เป็นพวกบ้ากิจกรรมด้วยเช่นกันก็ใช้ชีวิตลุ่มๆ ดอนๆ แหละนะ"งั้นจะเฉลยสายรหัสกันตอนไหนล่ะ?" เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้น เขาคนนี้คือรองประธานรุ่น มักจะคอยทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ข้างๆ ประธานรุ่นอยู่เสมอ"ก็ต้องดูก่อนว่ารุ่นเราเหลือเล่นสายรหัสกันกี่คน" ประธานรุ่นสาวพูดต่อพลางมองมาทางสี่หนุ่มที่นั่งเอกเขนกกันอยู่ ไม่รู้ว
EX-BOYFRIEND | ร้ายรักแฟนเก่า EPISODE 07 | กิจกรรม
หลังจากเรียนมาทั้งวัน ในที่สุดก็ถึงช่วงเย็นที่สองสาวต้องเรียนวิชาสุดท้าย ซึ่งตามตารางของปีหนึ่งแล้ว วันนี้พวกเธอทั้งคู่จะเรียนทั้งหมดสามวิชา แบ่งเป็นหนึ่งวิชาเช้า หนึ่งวิชาช่วงสาย และอีกหนึ่งวิชาช่วงบ่ายที่ยิงยาวไปจนถึงสี่โมงเย็นภายในห้องเรียนของนักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์เอกภาษาอังกฤษชั้นปีที่หนึ่งเวลานี้นั้นเต็มไปดว้ยความสนุกสนาน เนื่องจากอาจารย์ประจำวิชาที่กำลังสอนอยู่ในขณะนี้นั้นมักจะมีมุกตลกมาเล่นให้นักศึกษาขบขันได้แทบจะตลอดเวลาที่เรียน เรียกได้ว่าแทบจะทุกสิบห้านาทีที่เริ่มสอนเนื้อหาเลยก็ว่าได้หนึ่งในคนที่หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกเสียจากน้ำผึ้งที่นั่งหัวเราะจนตัวสั่นเพราะอาการขำค้าง เนื่องจากความเป็นคนเส้นตื้นอยู่แล้วตามปกติ พอเจอเหตุการณ์ที่ต้องมารับมุกตลอดเวลาก็ทำเอาน้ำผึ้งหัวเราะจนเหนื่อย ท้องคัดท้องแข็งเสียจนไม่เป็นอันเรียน แต่แล้วตอนนั้นเองที่หญิงสาวก็รู้สึกได้ถึงอาการที่แปลกไปของเพื่อนสาวที่นั่งข้างกันกันยาเพื่อนสาวหน้าหวานของเธอในเวลานี้ดูเหม่อลอยผิดปกติ นอกจากจะไม่หัวเราะแล้วแม้แต่ยิ้มบางๆ หรืออาการตอบสนองใดๆ ก็ไม่เกิดขึ้นเลยแม้แต
EX-BOYFRIEND | ร้ายรักแฟนเก่า EPISODE 06 | คนในปริศนา
1 อาทิตย์ต่อมา“ช่วงนี้มึงแปลกๆ นะไอ้กรณ์” เสียงทุ้มต่ำของโปรพูดขึ้นเมื่อหลายวันมานี้เขาสังเกตเห็นอาการของเพื่อนสนิทดูแปลกไปจากทุกครั้ง เพราะหมู่นี้มันดูครุ่นคิดตลอดเวลาผิดจากทุกครั้งที่ถึงแม้ว่ามันจะดูนิ่งๆ แต่ก็ดูไม่คิดอะไร ดูไม่น่ามีเรื่องเครียดอะไรเท่าไหร่แต่ครั้งนี้มันมาแปลกว่ะ“กูก็ปกติดี” กรณ์ตอบกลับไปขณะที่ก้มลงไปมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองพร้อมกับเลื่อนหน้าจอไปมาอย่างไร้อารมณ์ตามปกติโปรชะโงกหน้าไปมองก็เห็นว่ามันไถหน้าจอแอปฟ้าแบบเลื่อนลอยไม่มีจุดหมาย จะว่าดูสาวก็ไม่ใช่ ดูข่าวก็ไม่เชิงเหมือนมือว่างเฉยๆ เลยเลื่อนๆ ปัดทิ้งไป“แล้ววันนั้นคนที่มึงเดินไปหาคือใครวะ” ตี๋พูดขึ้นบ้างอย่างสงสัย“อะไรวะ วันไหน เมื่อไหร่ เกิดอะไรขึ้น” ครั้งนี้เป็นจอมพลที่ถามขึ้นด้วยความสงสัย สายตามองไปที่เพื่อนร่วมกลุ่มอย่างสนใจ“ก็วันนั้นที่ลานเบียร์ตอนมึงออกไปคุยกับน้องน้ำหอมอะ” โปรพูดขึ้นอีกครั้ง “วันนั้นจู่ๆ แม่งก็ลุกขึ้นยืน... ตอนแรกกูก็นึกว่ามันจะเดินไปหามึง แต่แม่งดันเดินไปหาผู้หญิงคนนึง หน้าโคตรเหมือนน้องกันยาเลย”"เออใช่ แต่หุ่นนี่
EX-BOYFRIEND | ร้ายรักแฟนเก่า EPISODE 05 | คนที่คุ้นตา (2)
“เฮ้ยไอ้พล นั่นน้ำหอมไม่ใช่หรอวะ”จู่ๆ ไอ้ตี๋ก็พูดขึ้นซึ่งนั่นก็เรียกสายตาของคนในกลุ่มให้หันไปมองได้แทบจะในทันทีผมปรายตาขึ้นไปมองทางเจ้าของชื่อนั้นก็เห็นร่างบางเล็กของน้ำหอมที่กำลังนั่งดื่มเบียร์เงียบๆ อยู่คนเดียวตรงบาร์ของร้านเครื่องดื่มร้านหนึ่งด้วยใบหน้านิ่งเรียบผมหันไปมองไอ้พลที่จากตอนแรกมีท่าทีขี้เล่นกลายเป็นท่าทีเย็นชาด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์นักแต่เพราะไม่อยากจะมีปัญหาอะไรผมเลยทำแค่เดินออกจากโต๊ะแล้วตรงไปยังร้านเจ๊น้ำหวานอีกครั้งเพื่อเอาเบียร์อีกสามขวดที่เหลือ แต่เมื่อผมเดินมาถึงกลับไม่เห็นเจ๊น้ำหวานอยู่ในร้านเสียอย่างนั้น“ยัยกันย์ เอาอีกแก้วเร็วเข้า!” เสียงตะโกนปลุกเร้าของน้ำผึ้งดังลั่นไปทั่วบริเวณร้านทำให้ผมชะงักขาที่กำลังจะก้าวเดินออกไปหากแต่ว่าสิ่งที่ผมทำให้ชะงักไปกลับเป็นชื่อของใครคนหนึ่งที่ถูกเรียกขึ้นต่างหาก“ไม่เอาแล้วผึ้ง... อือออ” เสียงหวานๆ ของคนที่ถูกรบเร้ารีบร้องปฏิเสธน้ำผึ้งด้วยอาการมึนเมาผมขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย นั่นก็เพราะผมกำลังมีลางสังหรณ์บางอย่างลึกๆ ในใจ และถ้าเป็นไปได้ผมก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นจริงสักเท่าไหร่นัก...“โอ๊ยยย กรณ์! ขอโทษทีรอนานมั้ย พอดี
EX-BOYFRIEND | ร้ายรักแฟนเก่า EPISODE 04 | คนที่คุ้นตา (1)
[KORN’s PART]ณ ลานเบียร์เวลาเดียวกันบริเวณมุมหนึ่งของลานเบียร์อันเลื่องชื่อมีชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่กำลังรวมกลุ่มกันเกือบสิบคนโดยมีขวดเบียร์มากมายนับไม่ถ้วนวางกองกันอยู่ทั่วบริเวณโต๊ะนั้นสายตาของผู้คนในลานเบียร์นั้นจับจ้องมายังกลุ่มคนเหล่านี้อย่างไม่วางตา เพราะในบรรดาชายหนุ่มในกลุ่มนี้นั้นต่างก็มีบุคลิกท่าทางและหน้าตาที่น่าดึงดูดกันหลายคน และแน่นอนว่าหนึ่งในนั้นก็คือผมเอง“เป็นอะไรวะไอ้กรณ์ นั่งเงียบเลยนะมึง” เสียงของไอ้พลเพื่อนสนิทผมถามขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่านับตั้งแต่เข้ามานั่งในบริเวณลานเบียร์แห่งนี้ผมยังไม่ปริปากพูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว“ไม่มีอะไร” ผมตอบมันกลับไปพร้อมกับซดเบียร์ในแก้วต่อด้วยสีหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆไม่รู้เพราะอะไรแต่วันนี้ลางสังหรณ์บางอย่างมันทำให้ผมอดจะรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ ไม่ได้“อาทิตย์หน้าก็เปิดเทอมแล้ว โคตรไวเลยว่ะ” ไอ้ตี๋พูดขึ้น มันเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่มของผมที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม “อยากรู้เลยว่าน้องรหัสกูจะสวยมั้ยวะ”“เออ มึงจำน้องน้ำหอมได้หรือเปล่าวะ” จู่ๆ ไอ้โปรก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง เรียกให้คนที่เหลือบนโต๊ะหันไปมองมันสลับกับผมอย่
EX-BOYFRIEND | ร้ายรักแฟนเก่า EPISODE 03 | ณ ลานเบียร์
EPISODE 03ณ ลานเบียร์กว่าจะมาถึงลานเบียร์ที่ว่าตอนนี้ฟ้าก็มืดแล้ว ทันทีที่ตัวรถญี่ปุ่นคันเล็กกะทัดรัดของน้ำผึ้งเคลื่อนตัวมาจอดยังบริเวณที่จอดรถหลังร้านของพี่น้ำหวานก็ปรากฏภาพผู้คนมากมายต่างพากันทยอยเดินเข้าไปจับจองที่นั่งบริเวณลานเบียร์กันมากมาย"ที่นี่น่ะ ส่วนใหญ่ก็พวกนักศึกษาที่มอทั้งนั้น" น้ำผึ้งอธิบายเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมือมาจับมือฉันไว้หลวมๆ"อ๋อ... แบบนี้นี่เอง" ฉันตอบรับเบาๆ พร้อมกับพยักหน้า“ไปเร็วกันย์ เดี๋ยวถ้าฉันพาแกไปเจอยัยนั่นนะ ยัยนั่นต้องกรี๊ดแตกแน่เลย”“รู้แล้วล่ะน่า ก็ไมได้เจอกันตั้งสามปีนี่นา” ฉันตอบกลับไปอย่างขบขัน เราทั้งสองคนต่างพากันลงจากรถอย่างไม่เร่งรีบมากนักเพราะน้ำผึ้งบอกว่าพี่น้ำหวานมักจะเผื่อโต๊ะว่างไว้โต๊ะนึงเสมอเพื่อเอาไว้เผื่อให้พวกเด็กเสิร์ฟไว้ใช้นั่งพักกันโชคดีที่น้ำผึ้งสอบติดที่นี่ตั้งแต่รอบแรกที่มีการเปิดรับนักศึกษาในรอบโครงการสอบตรง ก็เลยทำให้มีเวลาได้มาอาศัยอยู่ที่นี่ก่อนฉํนจะมาถึงเกือบสองเดือนในขณะที่ฉันต้องรอปิดเทอมที่นู่นก่อน แล้วไหนจะต้องรอดำเนินการเรื่องวุฒิการศึกษาให้เรียบร้อยเพื่อทำการเทียบวิชาที่เรียนและหน่วยกิต กว่าจะได้เข้าสมัครสอบและรอป
You May Also Like
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์169.8K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย158.3K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C101.4K viewsภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต1.2K viewsเพื่อนพ่อที่ไม่ควรรัก
น้ำตาลหวาน57 viewsปะป๊ามาเฟียพ่อลูกอ่อน
มะที123 viewsหลังหย่าร้าง อดีตสามีร่ำไห้ขอคืนดี
หลินเว่ยหยาง92 views
