LOGINDumating ang araw ng Charity Gala.Alas-tres pa lang ng hapon ay nagkakagulo na sa loob ng guest room. Pumasok ang tatlong sikat na makeup artist at hairstylist na ipinadala ng kumpanya ni Markus bitbit ang kanilang malalaking gamit.Nakatitig lang si Elena sa salamin habang maingat na inaayos ng makeup artist ang kanyang mukha. Naitakip nang maayos ng makeup ang maliit na pasa sa kanyang pisngi, habang ang magandang ayos ng kanyang buhok ay natakpan ang maliit na plaster sa gilid ng kanyang ulo."Napakaganda niyo po, Mrs. Smith," nakangiting sabi ng makeup artist habang inilalagay ang kulay pulang lipstick sa labi ni Elena. "Napakaswerte niyo po kay Mr. Smith. Hindi po madaling kumuha ng ganitong uri ng alahas at mamahaling gown."Isang pilit na ngiti lamang ang ibinukod ni Elena bilang sagot. Hindi niya kayang sabihin sa mga ito na ang magandang damit at alahas na ito ay isang uri lamang ng palamuti para sa isang palabas.Isuot ni Elena ang dark emerald green gown. Sakto at l
Dahan-dahan na kinuha ni Elena ang baso ng tubig mula sa mga kamay ni Markus. Malamig ang kanyang mga daliri, ngunit naramdaman niya ang kakaibang init sa balat ng bilyonaryo nang magdikit ang kanilang mga kamay. Ininom niya ang tubig habang tahimik na nakatitig sa mesa.Nakatayo lang si Markus sa kanyang tapat, nakatago ang mga kamay sa bulsa ng kanyang slacks. Mabilis ang paghinga ng lalaki at halatang gulong-gulo ang isip nito. Ang tanging tunog sa loob ng silid ay ang mahinang pagtik-tak ng orasan at ang kanilang mabagal na paghinga.Nang maubos ni Elena ang tubig, inilagay niya ang baso sa maliit na mesa sa tabi ng kama."Salamat, Markus..." mahinang sabi ni Elena, hindi pa rin tumitingin nang diretso sa mga mata ng lalaki.Tinitigan siya ni Markus nang ilang segundo. Gusto niyang magsalita. Gusto niyang itanong kung masakit pa ba ang kanyang ulo o kung bakit ganoon na lang ang layo ng tingin nito sa kanya, pero muling humarang ang kanyang matigas na pride."Matulog ka na,"
Kinabukasan ng hapon, tahimik na nakaupo si Elena sa gilid ng kama sa guest room. Narinig niya ang dalawang mahinang katok sa pinto bago ito dahan-dahang bumukas. Pumasok si Manang Maria na nakatayo nang tuwid at pormal ang mukha."Mrs. Smith, dumating na po ang designer na ipinadala ni Sir Markus," malamig na sabi ng matandang mayordoma. "Nasa living room na po sila sa ibaba."Tumango si Elena habang marahan na tumatayo mula sa kama. "Salamat po, Manang. Bababa na po ako."Walang imik na tumalikod si Manang Maria at naunang maglakad patungo sa hagdanan. Sumunod si Elena mula sa likod. Mabagal pa rin ang kanyang bawat hakbang dahil kumikirot pa rin ang pasa sa kanyang balakang, ngunit pinilit niyang huwag magpakita ng kahinaan.Pagdating sa malawak na living room ng mansyon, naratnan ni Elena ang isang kilalang fashion designer—si Madame Monique—kasama ang dalawang assistant nito na may bitbit na mga measuring tape, notebook, at ilang halimbawa ng mga mamahaling tela."Good af
Tahimik ang buong silid habang nakaupo si Elena sa gilid ng kama sa guest room. Sa bawat pagtik-tak ng orasan sa dingding, nararamdaman niya ang matinding paninikip ng kanyang dibdib. Paulit-ulit na nagbabalik sa kanyang isip ang salita ni Markus kagabi sa ospital.Gawa lang 'yun ng pagkamiss ko kay Aira.Bumaon ang mga salitang iyon sa puso ni Elena na parang matalas na kutsilyo. Napapikit siya nang mariin habang dahan-dahang pumatak ang mainit na luha sa kanyang pisngi. Kahit ano pa ang gawin niyang pag-aalaga, kahit gaano pa siya magtiis sa malamig na pagtrato sa mansyong ito, palagi at palagi pa ring si Aira ang nasa puso ni Markus. Para sa bilyonaryo, isa lamang siyang anino at kapalit sa taong nawala rito.Mabagal na nahiga si Elena sa kama ng guest room at itinagilid ang kanyang katawan. Masakit pa rin ang kanyang balakang mula sa pagkadulas sa basement, ngunit mas matindi ang kirot na nararamdaman ng kanyang puso.Samantala, sa loob ng kanyang study room sa dulo ng hallwa
Napatigil si Elena nang halikan siya ni Markus. Ang halik na iyon ay puno ng mga itinagong emosyon.Naramdaman ni Elena ang init sa kanyang mga pisngi. Mabilis ang tibok ng kanyang dibdib. Pilit niyang hinawakan ang balikat ni Markus para makatayo nang maayos. Ang braso naman ng lalaki ay maingat na nakahawak sa kanyang balakang para hindi masaktan ang kanyang pasa.Sa gitna ng halik, dahan-dahang lumambot ang galaw ni Markus. Hindi na ito tulad ng nakasanayang matigas at galit nitong kilos. Naging mabagal ang halik nito na parang may halong pagmamahal.Nang maramdaman ni Markus na hindi tumutugon si Elena, marahan niyang ibinaba ang kanyang mga labi sa pisngi ng dalaga bago tuluyang huminto. Nakasandal ang kanyang noo sa noo ni Elena habang pareho silang mabilis ang paghinga sa tahimik na kwarto ng ospital.Nakatitig si Markus sa mga mata ni Elena habang hawak ang pisngi nito. Sa kauna-unahang pagkakataon, walang natitirang lamig o galit sa kanyang mukha."Markus..." mahinang p
Hindi agad nakapagsalita ang bilyonaryo. Ang simpleng tanong ni Elena ay tila sumaksak sa kanyang pride. "Bakit nga ba siya naroon? Bakit pagkatapos ng mahabang araw sa opisina, sa halip na umuwi sa mansyon para magpahinga, ay nagmamadali pa siyang pumunta sa ospital?"Ibinaba ni Markus ang kanyang tingin at ibinalik ang malamig na mukha."Dahil gusto kong makasiguro na mabilis kang gagaling," malamig nitong sagot habang lumalapit sa kama. "Huwag kang mag-isip ng kung ano-ano, Elena. Kailangan mong pumunta sa Charity Gala sa susunod na buwan. Kailangan mong humarap sa media at sa mga opisyal bilang asawa ko. Kaya dapat healthy ka haharap sa kanila."Napatitig si Elena sa mukha ng lalaki. "Ganoon na lang ba kababa ang tingin mo sa akin? Isang bagay na kailangang ayusin kapag nasira dahil gagamitin mo pa?"Kumunot ang noo ni Markus. Nagulat siya sa tapang ng dalaga. Sa mga nakaraang linggo, nasanay siyang tumatango at sumusunod lang si Elena sa lahat ng utos niya. Pero ngayon, k







