Se connecterDahan-dahang lumapit si Cassandra kay David saka siya niyakap nang mahigpit mula sa likod. “Hindi ba’t ito naman talaga ang gusto mo?” malambing niyang bulong habang marahang hinihimás ang dibdib nito. “Ang makasama ako… kami ni Manang Sabel… Ngayong wala na sina Michael at Tita Leona… kami na ang bahalang mag-alaga sa ’yo.” Bahagya pa siyang ngumiti habang nakasandal sa likod nito. “Cassandra—” “Bakit ba parang wala ka sa mood?” kunot-noong putol niya habang umiikot sa harap nito. Napabuntong-hininga si David saka umiwas ng tingin. “Nothing…” tipid niyang sagot. “Just a nightmare.” Tahimik na napatingin si Cassandra sa mukha niya bago bahagyang ngumiti. Maya-maya, marahang lumapit si Manang Sabel dala ang maliit na towel. “Sir…” mahina nitong sabi habang inaakay si David papunta sa upuan. Marahan nitong minamasahe ang likod ni David. “Huwag ka nang mag-alala, aalisin ko ’yang bad mood mo.” Napapikit si David habang bahagyang nakasandal sa upuan. Unti-unting gumaan ang pagh
Pagkatapos ng party, tahimik na nakaupo si Reign sa tabing dagat habang pinagmamasdan ang alon. Mahina ang ihip ng hangin. Naririnig pa rin sa di kalayuan ang tawanan ng mga staff habang nagliligpit ng mesa. “Ehem.” Napalingon si Reign nang umupo si William sa tabi niya saka iniabot ang isang baso ng wine. “Okay ka lang?” kalmadong tanong nito. Tahimik na tinanggap ni Reign ang baso bago bahagyang ngumiti. “Oo naman…” mahina niyang sagot. “Wala naman nang dahilan para hindi ako maging okay.” Bahagyang natawa si William habang umiinom. “You’re not good at lying, you know?” Napabuntong-hininga si Reign saka tumingin sa dagat. “Hmm… curious lang ako,” seryoso niyang sabi. “Yung first meet ba talaga natin… sa bar?” Bahagyang napangiti si William. “Hindi.” Napalingon si Reign. “Una kitang nakita…” mahina niyang sabi habang nakatingin rin sa alon. “Umiiyak ka habang palabas ng restaurant… parang two years ago.” Bahagyang natigilan si Reign. “And honestly?” natawa siya nang m
Unti-unting tumayo si Michael at muling hinarap ang nitso ng ina. “Tandaan mo ’to, Mommy… simula ngayon, hinding-hindi na ako mamamalimos ng pagmamahal.” Pagkalabas ni Michael ng sementeryo, dire-diretso niyang pinaandar ang sasakyan. Tahimik lang siya buong biyahe. Mahigpit ang hawak niya sa manibela habang paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip niya ang nitso ng mommy niya. “You deserve to die, Mommy!” mariing sabi niya saka ngumiti ng mapakla. Mariin niyang tinapakan ang preno nang tumapat ang sasakyan niya sa tapat ng bahay ni Dra. Sylvia. Wala na siyang sinayang na oras, bumaba na siya agad at pinindot nang sunod-sunod ang doorbell. Ilang segundo pa lang siyang nakatayo sa tapat gate nang biglang bumukas ang pinto. “Michael…” gulat na sabi ng doktora nang makita ang itsura niya. “Ano na naman ’to?” “Aalis ako…” diretsong sabi niya habang nakatitig lang dito. “Sasama ka ba?” Bahagyang kumunot ang noo ng doktora. “Michael… ano na naman bang iniisip mo?” “Uulitin ko, Syl
“Baby… calm down,” mahinahong sabi ni David. “Paano ako kakalma?” mariing sagot ni Cassandra habang nanginginig ang boses. “Alam mo namang pinilit lang natin si Michael para pakasalan ako, ’di ba? Tapos ngayon, gusto mong maghiwalay kami?” Saglit na natahimik si David. “Marry me instead.” Natigilan si Cassandra bago biglang napangisi. “Are you out of your mind?” Humakbang siya palayo pero halatang gigil na gigil. “Séx lang ang ugnayan nating dalawa, ’di ba?” mariin niyang sabi. “Parehas naman nating nakukuha ang init, saráp, at satisfaction na hindi natin makuha sa mga asawa natin. Hindi pa ba sapat ’yon?” Napatawa siya nang walang saya. “Saka kasal ka kay Tita Leona, kasal ako sa anak mo. Nakakahiya sa mga tao.” Humigpit ang panga ni David. “Kung ayaw mo, fine!” sigaw ni David. “Umalis ka na! Iwan mo na rin ako tulad ng ginawa ni Michael at Leona!” Natigilan si Cassandra. “What? What do you mean?” Saglit siyang natahimik bago napabuntong-hininga. “Iniwan na ’ko ni Michae
Pagpasok pa lang ng doktor, agad nitong nilapitan si Leona at sinuri ang lagay nito. “Sir, ano pong nangyari?!” agad na tanong ng doktor habang chine-check ang pulso at mata nito. “Na-out of balance po siya… nabagok ang ulo,” mabilis na sagot ni William. “Paki-clear muna ang paligid,” seryosong sabi ng doktor habang nagsusuot ng gloves. “Kailangan muna naming linisin at matingnan nang maayos ang tama sa ulo niya.” Agad na gumalaw ang nurse para ihanda ang mga gamit. Saglit na napaatras si Reign habang nanginginig ang kamay niya. “Ma…” halos bulong niya habang nakatingin kay Leona. Marahang hinawakan ni William ang balikat niya saka siya inilabas sandali ng silid. “Magiging maayos rin ang lahat, okay?” halos bulong lang ni William. Unti-unting yumugyog ang balikat ni Reign kasabay ng pag-agos ng luha nito. Marahan siyang hinila ni William saka niyakap habang marahang tinatapik ang likod niya. Sa loob naman ng silid, agad nang nilinis ng doktor ang sugat ni Leona habang mainga
Malalakas na kalabog ng gate ang umalingawngaw sa buong villa. “LEONA! LUMABAS KA DIYAN!” Mariing sigaw ni David mula sa labas habang paulit-ulit na kinakalabog ang gate. Nagkatinginan sina Reign at William. “Wil…” kinakabahang tawag ni Reign. “Stay inside… ako nang bahala,” kalmadong sabi niya. “Just call the police…” kinuha naman agad ni Reign ang cellphone saka tumawag. Umiigting ang panga niya habang mabilis na naglalakad palabas. Hindi agad sumagot si William. Mariin lang siyang napabuntong-hininga bago dire-diretsong lumabas. Pagdating niya sa gate, agad niya iyong binuksan. “What the hell is your problem?!” mariing tanong niya. Bumungad si David na nakatayo sa harap ng itim na sasakyan kasama ang ilang tauhan. “Kung ayaw mo ng gulo,” mababa ngunit mariing sabi ni David, “ilabas mo na lang ang mag-ina ko.” Bahagyang natawa si William. “Mag-ina mo?” mapait siyang napangisi habang mas lumalapit. “Sa pagkakaalala ko… nakipaghiwalay na si Tita Leona sa ’yo bag
REIGN’S POVBahagya akong natigilan. Seryoso ba siya? Makikipag-date talaga siya kay Cassandra? Napayuko ako at napakagat nang madiin sa ibabang labi. “What are you waiting for?” malamig na tanong ni Michael, nakatingin sa akin na parang nagbabantay. Seryoso talaga siya. Nanginginig ang mga kamay
REIGN’S POV Nagising ako na parang may martilyong paulit-ulit na tumatama sa ulo ko. Napahawak ako sa sentido. Masakit. Pero— Mariin kong pinikit ang mga mata ko. Parang nanigas ang katawan ko habang naghahalikan sila sa harap ko. Gusto kong umiyak. Gusto kong pigilan sila. Pero wala akong
REIGN’S POV Napabalikwas ako ng gising nang marinig kong tumunog ang cellphone ko. Tss! Akala ko pa naman tumatawag na si Michael—alarm lang pala. Walang ganang humiga ulit ako sa kama. Pipikit pa lang sana ako nang— “Shit, late na ’ko!” Pasado alas-otso na ng umaga. Napangiwi ako nang maramdama
REIGN’S POV Tinapik ni Daddy ang balikat ko, na para bang kino-comfort ako. “Ano bang problema?” seryosong tanong ni Daddy kay Michael. “Kung dahil lang sa mana—” “Hindi n’yo ako naiintindihan, Dad!” putol ni Michael sa kanya. “Wala akong pakialam sa pamana n’yo. Kaya kong kumita ng pera sa sari







