MasukShare
KABANATA 30
Tanggal publikasi:
2026-07-09 00:34:54
Bab terbaru
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 30
MEGAN HARRINGTON POV – 9:00 AM • GARDEN • 1ST BIRTHDAYSimple lang ang handa. Mga puting lobo, isang kahoy na mesa, at isang cake na may nakasulat na “1”. Walang daan-daang bisita. Walang media.Kaming lima lang: ako, si Damien, sina Victor, Isabelle, si Mama, at si Kuya Marco.“Maligayang unang kaarawan sa mga apo ko!” masiglang sigaw ni Mama. May dala siyang pansit at lechon manok — hindi galing sa mamahaling restawran, lutong-bahay lang.Si Victor ay isang taong gulang na at tumitimbang ng 22 lbs. Nakakatakbo na siya, hawak ang kamay ni Damien. Si Isabelle naman ay 20 lbs, at nakakalakad na rin nang maayos habang nakakapit sa daliri ko.“Anak, hipan niyo ang kandila,” anyaya ko sa kanila. Dahan-dahan kong inalalayan ang kanilang mga kamay.Isa… dalawa… tatlo…Puuuuh! Sabay nilang hiningahan, pero hindi agad namatay ang apoy. Sabay-sabay kaming napahagalpak sa tawa.“Gumawa na kayo ng wish!” sabi ni Damien habang lumuluhod sa harap namin. “Anong hiling niyo, mga anak?”“Ma… ma!” taw
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 29
DAMIEN HARRINGTON POV Ang unang sinag ng araw ay dahan-dahang tumagos sa mga dahon ng mga puno, nag-iwan ng malalambot na anino sa aming munting hardin. Ang hangin ay presko at may dalang amoy ng sariwang lupa at mga namumulaklak na halaman—mga amoy na dati ay hindi ko napapansin, ngunit ngayon ay tila bahagi na ng aking bagong buhay. Nakatayo ako sa gitna ng damuhan, hawak ang pandilig habang maingat kong binabasa ang mga halamang itinanim namin ni Megan noong nakaraang buwan. Sa isang sulok, nakaupo si Victor Jr. sa malambot na damo, nakabalot sa kanyang puting kumot at may hawak na maliliit na dahon na tila pinag-aaralan nang mabuti. Walo na siyang buwan, at sa bawat araw na lumilipas, lalo kong nakikita ang paglaki at pag-unlad ng aming mga anak. “Ma… ma…” Natigilan ako. Napatigil ang aking kamay na nakahawak sa pandilig at dahan-dahang lumingon sa kanya. Akala ko ay namamalik-mata lang ako o baka ang hangin ang gumawa ng tunog, ngunit nang tumingin ako nang maigi, itinuro ni
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 28
MEGAN HARRINGTON POV – 7 MONTHS. 8:00 AM. HOME OFFICE“Ma’am, Board Meeting in 10 minutes,” paalala ng aking personal assistant mula sa kabilang linya ng laptop.Tumingin ako sa screen at dahan-dahang sumagot, “Okay, pero naka-mute muna ako sandali. May gumagapang kasi dito sa mesa at baka maabala tayo.”Hindi ko na kailangang lumingon nang malaman ko kung sino iyon. Si Victor Jr. ay pitong buwan pa lamang, pero mabilis na natutong gumapang. Sa bawat paggalaw niya, tila may kakaibang lakas na nagtutulak sa kanya palapit sa akin. Sa isang iglap, naramdaman ko ang mahinang paghila sa gilid ng aking laptop, at nang lumingon ako, nakita ko ang kanyang maliliit na kamay na sabik na abutin ang anumang bagay na nasa harap niya.Sa kabilang panig naman, si Isabelle ay abala sa paghawak sa gilid ng aking mesa. Ang kanyang mga paa ay matatag na nakatapak sa sahig, at bigla siyang bumulong nang malinaw, “Ba ba! Ma ma!”Bago pa man ako makasagot, naramdaman kong binitawan niya ang kanyang hawak.
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 27
DAMIEN HARRINGTON POV“Anak, dahan-dahan lang… oo… kaya mo ‘yan…”I was sitting cross-legged on the soft carpet, my eyes wide and focused on the little boy crawling toward me. Victor Jr. was already six months and one week old, and today was the day—his very first crawl. From the edge of the rug, he moved one tiny hand forward, followed by his knee, wiggling his little bottom as if conquering the whole world.“C’mon, baby… come to Daddy!” I encouraged, my voice soft but excited.“Damien!” I heard Megan call out from our bedroom, her voice still sleepy but suddenly loud with excitement. “Gumagapang na si Kuya!”“Oo, mahal!” I shouted back, grinning from ear to ear. I quickly grabbed my phone, propping it up to record the moment. “First crawl ni Victor! Record mo ‘to, Mama! This is history!”But while Victor was busy figuring out how to move forward, his twin sister Isabelle was doing something even more surprising.She wasn’t crawling at all.Instead, she had pulled herself up using th
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 26
DAMIEN HARRINGTON POVAlas-singko pa lang ng madaling-araw pero gising na naman ako. Parang may built-in alarm clock na tumatakbo sa utak ko tuwing may naririnig akong mahinang ungol mula sa tabi ko. Pagmulat ko ng mata, nakita ko si Victor na kinakabuhol ang kanyang maliliit na kamay at medyo namumula ang mukha—senyales na magsisimula na naman ang kanyang pag-iyak dahil sa pananakit ng tiyan.Tumayo ako nang dahan-dahan para hindi magising si Megan at si Isabelle. Anim na buwan na ang nakalipas mula noong dumating ang kambal sa buhay namin, at anim na buwan ko ring natutunan ang sining ng pagiging isang ganap na ama. Dati, ang alam ko lang ay kung paano magpatakbo ng kumpanyang may bilyun-bilyong halaga, kung paano gumawa ng estratehiya para lumago ang negosyo, at kung paano harapin ang mga kalaban sa mundo ng korporasyon. Pero ngayon? Mas komplikado pa ang trabaho ko bilang “CEO ng bahay” kaysa sa anumang posisyon na hawak ko noon.“Shhh… nandito si Papa,” bulong ko habang kinakarga
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 25
DAMIEN POVMadalas kong marinig noon ang mga matatanda: “Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa dami ng pera o laki ng negosyo, kundi sa mga taong nagpapasaya sa iyong puso.”Sa loob ng mahigit isang dekada, akala ko ay alam ko na ang ibig sabihin nito. Bilang CEO ng Harrington Group, hawak ko ang kapangyarihan, ang impluwensya, at ang yaman na sapat upang bumili ng kahit anong gusto ko. Pero sa loob ng dalawang linggo na lumipas—mula noong lumagda ako sa aking pagbibitiw, lumipat sa maliit na bahay, at inako ang titulong “CEO ng Bahay”—doon ko lang lubos na naunawaan kung ano talaga ang kahulugan ng buhay.Nakatayo ako sa harap ng lababo, may nakatambak na mga bote ng gatas, basahan, at ilang kubyertos na kailangang hugasan. Ang aking mga kamay—na sanay humawak ng panulat na pumipirma sa bilyun-bilyong halaga, o hawak ng mga dokumentong nagbabago ng takbo ng ekonomiya—ngayon ay nakababad sa tubig na may sabon, puno ng mantsa at minsan ay may bahid ng gatas o dumi ng sanggol.Sa loo
FOREVER MINE, MRS. CEO DNA+DADDY ISSUES
24 oras. 24 oras na hindi ko ipinikit ang aking mata. Nakaupo ako sa sofa, mahigpit na yakap ang unan. Sa harap ko naman si Damien, parang balisang-balisa at pabalik-balik ang lakad. Yung doktor na kinuha niya ay tahimik lang sa kabilang kwarto, naghihintay ng resulta. “Magiging ayos ang lahat,
FOREVER MINE, MRS. CEO HARRINGTON
7:00 PM. Harrington Mansion. Forbes Park.Hindi ito simpleng bahay. Para itong palasyo.Nakatayo ako sa tapat ng malaking gate. Naka-black cocktail dress ako. Simple lang pero mukhang mahal at maamo. Ito ang proteksyon ko. Sa tabi ko si Damien, naka-suit, at mahigpit ang hawak sa kamay ko.“Relax k
FOREVER MINE, MRS. CEO PUBLIC ENEMY
6:00 AM. Safehouse. Gising ako dahil sa init ng dibdib ni Damien. Yakap-yakap niya ako mula sa likuran, parang takot na takot siyang mawala ako kapag binitawan niya. “Good morning, Mrs. CEO,” bulong niya sa tenga ko. “Wala pa akong ‘Mrs.’,” sagot ko, pero nakangiti ako. “Wala pa,” sabi niya. Ta
FOREVER MINE, MRS. CEO 24 HOURS
Hindi pa rin ako makatulog.Nasa loob lang ng drawer ko ang singsing. Ang lumang singsing ng panunumpa. Tatlong carat, hugis parihaba o emerald cut. Ibinigay niya ito sa akin limang taon na ang nakararaan, at kinuha rin niya ito nang siya ay umalis at iwan ako.Ngayon… nasa kamay ko na naman ito.“
Anda juga akan menyukai
Pakawalan mo ako, Mr. Hill
Shallow South793.3K DibacaLET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG
dyowanabi842.5K DibacaRunning away from the Billionaire
SenyoritaAnji362.5K DibacaTHE GAME MAKER (SPG)
KYLIEROSE307.3K DibacaMAID FOR THE CEO
INK83 DibacaFalling For The Wrong Mr. Villarreal
Writes Elocin132 DibacaTHE BILLIONAIRE'S YOUNG MAID
MR.ROMANTICO101 DibacaONE MORE NIGHT
Raindaja323108 Dibaca
